- All e-books and audiobooks on The New Life Mission website are free
- Explore multilingual sermons in global languages
- Two new revised editions in English have been released
- Check out our website translated into 27 languages
Lohahevitra 8: Ny Fanahy Masina
[8-12] Ny fomba hiainanao ny fiainana amin’ny fahafenoan’ny Fanahy Masina (Titosy 3:1-8)
(Titosy 3:1-8)
“Mampahatsiarova azy hanaiky ny mpitondra sy ny manam-pahefana, hanoa tsara, ho vonona ho amin’ny asa tsara rehetra, tsy hiteny ratsy olona, ho tia fihavanana, tsy ho mpila ady, fa ho mpandefitra, maneho ny halemem-panahy rehetra amin’ny olona rehetra. Fa isika koa dia mba adala fahiny, tsy nanaiky, voafitaka, eny, andevon’ny filana sy ny fahafinaretana isan-karazany, ary velona teo amin’ny lolompo sy ny fialonana, sady hala no nifankahala. Fa rehefa niseho tamin’ny olona ny fahamoram-panahin’Andriamanitra, Mpamonjy antsika, sy ny fitiavany ny olona, dia tsy tamin’ny asa amin’ny fahamarinana izay nataontsika, fa araka ny famindram-po kosa no namojeny antsika, tamin’ny fanasan’ny fahaterahana indray sy ny fanavaozan’ny Fanahy Masina, Izay naidiny betsaka tamintsika tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy Mpamonjy antsika, mba ho hohamarinina amin’ny fahasoavany isika ka ho tonga mpandova araka ny fanantenana ny fiainana mandrakizay.
Mahatoky izany teny izany, ary izany zavatra izany dia tiako hitompoanao mafy, mba hotandreman’izay efa mino an’Andriamanitra ny hanao asa tsara. Sady tsara no mahasoa ny olona izany zavatra izany.
“Mampahatsiarova azy hanaiky ny mpitondra sy ny manam-pahefana, hanoa tsara, ho vonona ho amin’ny asa tsara rehetra, tsy hiteny ratsy olona, ho tia fihavanana, tsy ho mpila ady, fa ho mpandefitra, maneho ny halemem-panahy rehetra amin’ny olona rehetra. Fa isika koa dia mba adala fahiny, tsy nanaiky, voafitaka, eny, andevon’ny filana sy ny fahafinaretana isan-karazany, ary velona teo amin’ny lolompo sy ny fialonana, sady hala no nifankahala. Fa rehefa niseho tamin’ny olona ny fahamoram-panahin’Andriamanitra, Mpamonjy antsika, sy ny fitiavany ny olona, dia tsy tamin’ny asa amin’ny fahamarinana izay nataontsika, fa araka ny famindram-po kosa no namojeny antsika, tamin’ny fanasan’ny fahaterahana indray sy ny fanavaozan’ny Fanahy Masina, Izay naidiny betsaka tamintsika tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy Mpamonjy antsika, mba ho hohamarinina amin’ny fahasoavany isika ka ho tonga mpandova araka ny fanantenana ny fiainana mandrakizay.
Mahatoky izany teny izany, ary izany zavatra izany dia tiako hitompoanao mafy, mba hotandreman’izay efa mino an’Andriamanitra ny hanao asa tsara. Sady tsara no mahasoa ny olona izany zavatra izany.
Ahoana no ahafahantsika hiaina ny fiainana feno ny Fanahy Masina?
Tokony hahatakatra ny sitrapon’Andriamanitra sy hitory ny filazantsara mifanaraka amin’izany isika.
Ireo izay mino an’i Jesosy sy manana ny Fanahy Masina mitoetra ao anatiny dia tsy maintsy miaina fiainana feno ny Fanahy Masina. Ho an’ny kristiana dia fiainana feno ny Fanahy Masina no takin’Andriamanitra. Tsy maintsy manaraka ny didiny isika. Ahoana àry no ahafahantsika miaina fiainana feno ny Fanahy Masina? Tsy maintsy mandinika izay nolazain’ny apostoly Paoly momba izany isika.
Inona no ilaintsika raha hiaina amin’ny fiainana feno ny Fanahy Masina?
Hoy i Paoly ao amin’ny Titosy 3:1: “Mampahatsiarova azy hanaiky ny mpanapaka sy ny fahefana, hanòa tsara, ho vonona ho amin’ny asa tsara rehetra.” Voalohany indrindra, dia nilaza tamintsika izy mba hanaiky ny mpanapaka sy ny fahefana, hanoa tsara sy ho vonona hanao asa tsara. Ny tiany holazaina dia ny hoe tsy afaka miaina fiainana feno ny Fanahy Masina isika raha tsy mankatò ny lalàn’izao tontolo izao. Mazava ho azy fa raha mifanohitra amin’ny fahamarinana ny mpitondra an’izao tontolo izao sy ny lalàna, dia tsy tokony hankatò azy ireo isika. Saingy raha tsy mandika ny finoantsika ny lalàna dia tsy maintsy mankatò azy ireo isika mba hanompoana ny filazantsara amim-pilaminana.
Isika no nandray ny Fanahy Masina. Ahoana no ahafahantsika miaina fiainana feno ny Fanahy Masina raha mandika lalàna tsy ara-pivavahana isika? Noho izany, raha te hiaina fiainana feno ny Fanahy Masina isika dia tsy maintsy manaraka ny lalàn’izao tontolo izao. Ireo izay mandray ny Fanahy Masina dia tsy maintsy mankatò ny fitsipika ara-tsosialy. Tsy afaka miara-mandeha amin’Andriamanitra isika raha tsy mitandrina ny lalàn’izao tontolo izao.
Aoka hatao hoe nanao heloka bevava ny iray tamintsika teny an-dalana ho any am-piangonana. Ho afaka hanompo an’i Jehovah amim-pilaminana ve izy? Ahoana no ahafahany miaina araka ny fampianaran’ny Tompo raha toa ka miaina ivelan’ny lalàna izy? Tsy tokony handika ny fitsipika ara-tsosialy isika rehefa mandeha araka ny Fanahy. Tsy misy soa azo avy amin’ny fandikana ny lalàna. Tsy maintsy mitandrina ny fandriampahalemana isika amin’ny fankatoavana ny lalàna. Tsy maintsy miezaka ny hanana fiainana mahitsy isika rehefa mitory ny filazantsara. Raha miaina amin’ny fahafenoan’ny Fanahy Masina, dia fahendrena ny manaja ny lalàn’ny fiaraha-monina ny olo-masina.
Tsy maintsy mitahiry fanetren-tena ao am-pontsika isika
Hoy i Paoly: “tsy hiteny ratsy olona, tsy mpila ady, fa ho mpandefitra, maneho halemem-panahy rehetra amin’ny olona rehetra.” Mba hananana fiainana feno ny Fanahy Masina dia tsy tokony hiteny ratsy na amin’iza na iza, sy ho tia fihavanana, ary ho malemy fanahy ary haneho fanetren-tena amin’ny olona rehetra isika.
Ao am-pon’ireo izay efa nateraka indray dia misy ny fanetren-tena, ny fifehezan-tena ary ny fahalemem-panahy. Azo atao izany noho ny Fanahy Masina izay mitoetra ao anatintsika. Nilaza tamintsika i Paoly fa tsy tokony hanimba ny filazantsara amin’ny fifandirana isika. Mazava ho azy fa tsy maintsy miady isika rehefa manohitra ny filazantsara ny lalàna ara-tsosialy. Rehefa tsy manao izany anefa isika dia tsy maintsy miaina am-pilaminana. Tsy maintsy mahatonga ny hafa hieritreritra momba antsika isika hoe: “Na dia toa bibidia toy ny liona aza izy indraindray, dia milamina toy ny voromailala. Ny finoany ny Kristianisma angamba no mahatonga azy ho mahalala fomba sy ho olona misaina.”
Tsy misy fahalemem-panahy na fanetren-tena ao amin’ny filan’ny nofo. Fa amin’ny alalan’ny fonenan’ny Fanahy Masina sy amin’ny alalan’ny Tompo izay namonjy antsika tamin’ny fahotantsika, dia afaka ny halemy fanahy amin’ny hafa isika. Tena “famelan-keloka” ny famelana olona iray izay nanao fahadisoana lehibe tamiko ary tena avy tao anatiko ny “fanetren-tena” marina. Tsy fanetren-tena ho ahy ny miseho ho tsara fanahy amin’ny olona iray rehefa tena mankahala azy aho. Ny fananana fo feno fanetren-tena sy famelan-keloka no fitondran-tena ao anatin’ny kristiana nateraka indray.
Tsy maintsy manana fahalemem-panahy koa isika rehefa manao ratsy antsika ny olona. Raha mbola tsy manandrana manakana ny filazantsara izy ireo, dia tokony halemy fanahy amin’ny rehetra isika. Fa raha manao izany izy ireo, dia tsy maintsy solointsika ny fahazavan’ny fahalemem-panahy amin’ny fahazavan’ny fahamarinana. Ao amin’ny fahamarinan’Andriamanitra ihany no ahitana ny fahalemem-panahy, ka izay manohitra, na manelingelina na manendrikendrika ny tenin’Andriamanitra dia tsy mendrika ny fahalemem-panahy.
Tsy mamela ny helokan’ireo izay manohitra Azy Andriamanitra fa mampandoa ny vidiny azy. Hoy Andriamanitra tamin’i Abrahama: “Hitahy izay mitahy anao Aho, ary hanozona izay manozona anao Aho.” (Genesisy 12:3). Ny olona izay manohitra ny filazantsaran’ny fahamarinana dia tsy manana fomba hahazoana famonjena. Tsy ho afa-miala amin’ny loza hanimba ny fiainan’izy ireo fotsiny fa hatramin’ny taranaka fahatelo amin’ny taranany.
Nahoana isika no tsy maintsy mandefitra sy manetry tena? Araka ny voasoratra ao amin’ny Titosy 3:3: “Isika koa dia adala fahiny sady tsy nanaiky, voafitaka, dia andevon’ny filana sy ny fahafinaretana samy hafa, ary velona tamin’ny lolompo sy ny fialonana, sady hala no nifankahala.” Sahala amin’ireo olona ireo ihany isika talohan’ny nahaterahantsika. Noho izany dia tsy maintsy mandefitra sy mamela azy ireo isika satria toa azy ireo isika taloha.
Ao amin’ny Titosy 3:4-8 dia milaza hoe: “Fa rehefa niseho tamin’ny olona ny fahamoram-panahin’Andriamanitra, Mpamonjy antsika, sy ny fitiavany ny olona, dia tsy tamin’ny asa amin’ny fahamarinana izay nataontsika, fa araka ny famindram-po kosa no namojeny antsika, tamin’ny fanasan’ny fahaterahana indray sy ny fanavaozan’ny Fanahy Masina, Izay naidiny betsaka tamintsika tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy Mpamonjy antsika, mba ho hohamarinina amin’ny fahasoavany isika ka ho tonga mpandova araka ny fanantenana ny fiainana mandrakizay. Mahatoky izany teny izany, ary izany zavatra izany dia tiako hitompoanao mafy, mba hotandreman’izay efa mino an’Andriamanitra ny hanao asa tsara. Sady tsara no mahasoa ny olona izany zavatra izany”.
Araka ny voalazan’ny Baiboly, Andriamanitra dia tsy nanavotra antsika tamin’ny fahotantsika satria nanao asa tsara isika. Fa nomeny antsika ny fitahian’ny fahaterahana indray satria tia sy niantra antsika Izy. Raha lazaina amin’ny teny hafa dia tonga teto amin’izao tontolo izao i Jesosy Kristy, natao batisa, maty teo amin’ny Hazo fijaliana, nitsangana tamin’ny maty, ka nanadio ny fahotantsika rehetra. Nitsangana tamin’ny maty i Jesosy ary mipetraka eo an-kavanan’Andriamanitra. Tamin’ny fitsanganan’ny maty teo amin’ny maty, dia tanteraka avokoa ireo zavatra tsy tanteraka rehetra teto amin’izao tontolo izao.
Nitahy antsika tamin’ny Fanahy Masina Andriamanitra tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy Mpamonjy antsika. Jesosy Kristy dia nataon’i Jaona batisa mba hanaisotra ny fahotan’izao tontolo izao ary maty teo amin’ny Hazo fijaliana mba ho voavela ny helotsika rehetra. Voavonjy isika ka lasa olo-marina.
Milaza koa ny Baiboly: “Isika dia tokony ho mpandova araka ny fanantenana ny fiainana mandrakizay”. Midika izany fa isika mpandova an’Andriamanitra no nandova ny hareny sy ny voninahiny rehetra. Mba hitondrana izany karazana fiainana voatahy izany dia tsy maintsy miaina amin’ny fahafenoan’ny Fanahy Masina isika. Tsy maintsy mino ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy ianao, mba ho voavela ny helokao rehetra ary hitory ny filazantsara amin’ny hafa.
Noho izany, rehefa voavela ny fahotantsika, dia tsy maintsy miasa ho an’ny tombontsoan’ny hafa isika, tsy maintsy mitandrina ny lalàn’izao tontolo izao ary mitory ny filazantsara amin’ireo izay mitady an’Andriamanitra isika. Ary tsy maintsy mamela ny heloky ny olona izay manao ny tsy mety tamintsika isika ary mitondra azy ireo amin’ny hatsaram-panahy sy ny fanetren-tena mba tsy hahafahan’izy ireo manakana ny fitoriana ny filazantsara mahafinaritra. “Izany zavatra izany dia tsara sady mahasoa ny olona.” Raha maniry ny fahafenoan’ny Fanahy Masina ianao, dia tsy maintsy tsaroanao izay nolazain’i Paoly tamintsika. Mety tsy ho toy ny zavatra manokana izany, saingy teny manan-danja tokoa ireo.
Koa satria miaina eto amin’izao tontolo izao isika, dia tsy afaka ho feno ny Fanahy Masina raha toa ka mifanohitra amin’ny hafa amin’ny tsy fankatoavana ny fitsipik’izao tontolo izao. Koa tsy maintsy mankatò ny lalàna isika raha tsy mifanohitra amin’ny tenin’Andriamanitra. Tsy maintsy mankatò ny lalàn’izao tontolo izao isika. Na dia manam-pinoana aza isika dia ny fankatoavana ny lalàna no safidy tsara kokoa raha te hiaina fiainana feno ny Fanahy Masina. Raha te hanao asa tsara isika dia tsy maintsy mankatò ny lalàn’izao tontolo izao sy mifandray amin’ny mpiara-belona amintsika.
Maniry ny hiaina fiainana ny Fanahy Masina ve ianao?
Hoy ny Efesiana 5:8-11: “Fa maizina ianareo fahiny, fa efa mazava ao amin’ny Tompo kosa ankehitriny. Mandehana tahaka ny zanaky ny mazava (fa ny vokatry ny mazava dia ao amin’ny fahatsarana rehetra sy ny fahamarinana ary ny fahitsiana), Fantaro izay ankasitrahan’ny Tompo. Ary aza miombona amin’ny asan’ny maizina tsy mahavoka-tsoa, fa aleo mampahafantatra izany.” Ity andalan-tsoratra ity dia milaza amintsika mba handeha tahaka ny zanaky ny mazava sy hitondra ny vokatry ny Fanahy.
Hoy ny Efesiana 5:12-13: “Izay ataony ao amin’ny miafina mantsy dia mahamenatra na dia ny milaza azy ihany aza. Fa ny zavatra rehetra ampahafantarina dia asehon’ny mazava.” Milaza i Paoly eto fa ny zavatra rehetra ampahafantarina dia asehon’ny mazava. Raha tsy afaka miaina amim-pahamarinana ny olo-marina, dia haseho amin’Andriamanitra na ny tenany izy. Inona no mitranga rehefa hita fa manao ny asan’ny maizina ny olona iray, ary avy eo ho lavin’ny mazava izy? Rehefa avy niaiky ny fahadisoany izy, dia maivana ny fony rehefa miatrika an’Andriamanitra indray. “Ny zavatra rehetra aharihary dia asehon’ny mazava; fa na inona na inona aseho dia mazava.” Tsara ny miharihary amin’ny hazavana. Dia afaka miaiky ny fahotantsika isika ary miverina amin’Andriamanitra.
Raha tena te hiaina fiainana feno ny Fanahy Masina isika dia tsy maintsy manana hatsaram-panahy ao am-pontsika. Na dia tsy manana fahotana ao am-pony aza ny olona iray, dia tsy midika izany fa tsy voatery ho tsara fanahy izy. Tsy maintsy miaina amim-pahasoavana sy hatsaram-panahy ao am-pontsika isika. Tsy maintsy mitory amim-pahendrena sy mivavaka ho an’ny olona tsy mahalala ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy isika mba hahatakarany izany ka ho voavela ny helony. Ary tsy tokony hanisy ratsy ny hafa koa isika. Tsy maintsy mihinana sy matory ary miaina ho an’ny filazantsara isika ary manompo ny hafa koa.
Ny fomba hiainana ny fiainana feno ny Fanahy Masina, dia tsy maintsy mieritreritra ny maha-zava-dehibe ny fotoana isika ary manompo ny filazantsara mahafinaritra tahaka ny olon’ny fahendrena. Rehefa tia an’izao tontolo izao isika, dia iharan’ny hafetsen’ny haizina ary mety hanao tsinotsinona ny fanaovana ny asan’Andriamanitra. Noho izany dia tsy maintsy mampifantoka ny masontsika amin’ny Tompo isika ary manao izay tiany. Raha mino ny famonjena izay nomen’Andriamanitra antsika isika dia tsy maintsy miambina mandrakariva koa. Ny olona iray manana fahendren’ny Fanahy dia tokony hanolo-tena hitory ny filazantsara kanto maneran-tany alohan’ny hahafeno aizina an’izao tontolo izao.
Fantaro ny sitrapon’ny Tompo
Tsy maintsy miezaka mitady izay ankasitrahan’Andriamanitra isika. Tsy maintsy mianatra izay tiany hataontsika amin’ny alalan’ny fiangonany sy ny teniny isika. Tokony ho fantatsika izay azontsika atao mba hampifaliana an’Andriamanitra sy hamantatra ny sitrapony ho antsika.
Ny olona izay efa voavela ny fahotany dia ireo izay efa nateraka indray ary izay nateraka indray no manana ny Fanahy Masina mitoetra ao anatiny. Ireo izay manana ny Fanahy Masina ao anatiny dia tena olona masina sy zanak’Andriamanitra. Tsy maintsy miaina fiainana feno ny Fanahy Masina izy ireo. Izany no adidin’ny olona masina rehetra. Tsy tokony handany ny fahaizantsika sy ny herintsika amin’ny tenantsika isika, tsy miraharaha izay ilain’ny hafa. Tsy tokony hanakantsakana ny asan’Andriamanitra isika amin’ny fandehanana manaraka ny fandehan’ny fotoana.
Raha efa nohamasinina sy nahazo fanavaozana tamin’ny alalan’ny fitiavan’Andriamanitra isika, dia tsy maintsy tonga olona tsara mba hanohizana sy hanatanterahana ny asany. Raha tonga zanak’Andriamanitra isika amin’ny finoana Azy, dia mety ho olona tsara fanahy isika.
Lavitra ny fahalavorariana ny nofon’ny zanak’Andriamanitra fa ankasitrahan’Andriamanitra; raha mitandrina ny sitrapon’Andriamanitra sy manao ny tsara isika. Fa na dia ireo nateraka indray aza dia mety hanao ratsy amin’ny hafa raha tsy miaina afa-tsy ny tenany ihany. “Aza mamon-divay ianareo, fa misy fanaranam-po amin’ny ratsy amin’izany; fa aoka ho fenoana ny Fanahy” (Efesiana 5:18) dia midika fa tsy tokony ho mamon’ny filan’ny nofo isika fa tsy maintsy manao ny asan’ny fahatsarana.
Hoy i Paoly ao amin’ny Efesiana 5:19-21: “Mifampiresaka amin’ny salamo sy ny fihirana ary ny tonon-kiram-panahy, dia mihira sy mikaloa ho an’ny Tompo ao am-ponareo, misaora an’Andriamanitra Ray mandrakariva amin’ny anaran’ny Tompontsika amin’ny zavatra rehetra. Jesosy Kristy, mifanaiky amin’ny fahatahorana an’Andriamanitra”. Raha te hiaina fiainana feno ny Fanahy Masina isika dia tsy maintsy mino sy mitory ny filazantsaran’ny famonjena ary manambara izay nataon’Andriamanitra ho antsika.
Hitahy antsika Andriamanitra isaky ny mivavaka isika ary noraketiny tamin’ny salamo sy ny fihirana ary ny hira ara-panahy ireo fitahiana rehetra ireo mba hiderana Azy amin’ny feo iray. Tsy maintsy midera sy misaotra ary midera Azy isika. Afaka miaina fiainana feno fitahiana feno ny Fanahy Masina isika rehefa mivavaka ho an’ireo izay mbola tsy voavonjy sy ho an’ny tsirairay. Tokony hisaotra an’Andriamanitra ao am-pontsika lalina isika ary hanaja an’i Jesosy Kristy, izay namonjy antsika. Miaraka amin’ireo eritreritra ao am-pontsika ireo, dia tsy maintsy afaka miaiky ny fahadisoantsika isika, maneho ny fankasitrahantsika ny fanadiovana ny fahotantsika ary mankatò Azy. Izany no atao hoe fiainana feno ny Fanahy Masina.
Tsy maintsy manompo ny filazantsara mahafinaritra isika mandritry ny androm-piainantsika sisa
Tsy maintsy manomana asa tsara isika ary mikatsaka izany ho amin’ny voninahitra lehibe kokoa amin’ny filazantsara kanto. Amin’ny maha-mpikambana antsika ao amin’ny fiangonan’Andriamanitra dia tokony hiara-mivavaka sy hiantso an’Andriamanitra isika mba hamonjy ny fanahin’ny olona rehetra. Mbola betsaka ny olona mbola tsy afaka ateraka indray satria tsy mahafantatra ny filazantsara mahafinaritra na dia efa nitady an’Andriamanitra aza. Tsy maintsy mivavaka ho an’ireo olona ireo isika, manao hoe: “Andriamanitra ô, mba miangavy mba vonjeo koa izy ireo.” Ary tsy tokony hikatsaka ny fitiavan-tena isika fa hanolotra ny fananantsika amin’ny fanompoana ny filazantsara hamonjena ny very. Ny fiainana ho an’ny fanahin’ny hafa sy ny fanitarana ny Fanjakan’Andriamanitra dia manao asa tsara.
Ny fanaovana izany karazana asa izany dia midika hoe miaina fiainana feno ny Fanahy Masina. Ny fiainana miaraka amin’ny fahafenoan’ny Fanahy Masina dia tsy midika hoe manana fahaizana miteny amin’ny fiteny tsy fantatra sy manao fahagagana, fa mianatra ny fomba hampifaliana an’Andriamanitra. Izany dia midika hoe mino ny famonjena nomen’Andriamanitra antsika, midera sy mankalaza an’Andriamanitra amin’ny tononkalo sy ny salamo. Ny misaotra sy midera ary mankalaza an’Andriamanitra amin’ny fontsika rehetra ary manompo Azy amin’ny vatantsika ho fitaovan’ny fahamarinana no sitrapon’Andriamanitra. Ny fanarahana ny didiny dia midika hoe miaina fiainana feno ny Fanahy Masina.
Ny fomba hiainana ny fiainana feno ny Fanahy dia tsy maintsy mifanaiky isika. Raha misy manome torohevitra antsika, dia tsy maintsy mihaino izay lazainy isika. Toy izany koa, raha manome torohevitra azy aho, dia tokony hihaino izy na dia tsy mitovy hevitra amiko aza. Toy izany koa, tsy maintsy miaina fiainana feno ny Fanahy isika amin’ny alalan’ny fifanekena sy ny fanaovana ny asan’Andriamanitra.
Ny fiainana feno ny Fanahy dia midika ho fanomezam-boninahitra an’i Jesosy Kristy
Ny fiainana feno ny Fanahy dia midika hoe mitandrina ny didin’i Jesosy Kristy. Andeha hojerentsika ny dikan’izany amin’ny famakiana ny Efesiana 6:10-13. “Farany, ry rahalahiko, mahereza ao amin’ny Tompo sy amin’ny herin’ny faherezany. Tafio avokoa ny fiadian’Andriamanitra, mba hahazoanareo hifahatra amin’ny fanangolen’ny devoly. Fa isika tsy mitolona amin’ny nofo aman-dra, fa amin’ny fanapahana sy amin’ny fanjakana sy amin’ny mpanjakan’izao fahamaizinana izao, dia amin’ny fanahy ratsy eny amin’ny rivotra. Koa raiso avokoa ny fiadian’Andriamanitra, mba hahazoanareo hanohitra amin’ny andro mahory;
Inona no dikan’ny hoe miaina amin’ny fiainana feno ny Fanahy? Izany dia midika hoe matanjaka ao amin’ny Tompo sy manana finoana ny heriny. Midika izany fa miaina amin’ny herin’ny Fanahy Masina izay mitoetra ao anatintsika fa tsy amin’ny sitrapontsika irery ihany. Ambonin’izany, midika hoe miaina fiainam-bavaka izany. Amin’ny alalan’ny fivavahana, dia afaka miaina fiainana mavitrika isika amin’ny fandraisana ireo fahaiza-manao sy fitahiana isan-karazany omen’Andriamanitra. Ny fiainana toy izany dia midika hoe mitafy ny fiadian’Andriamanitra. Osa loatra isika ka na dia miezaka miara-mandeha Aminy aza, manompo sy mankato an’Andriamanitra, dia tsy afaka miaina fiainana feno ny Fanahy raha tsy mifikitra amin’ny teniny.
Tena ilaina ny finoana ny tenin’Andriamanitra mba hampitomboana ny herintsika ara-panahy. Na dia manam-pinoana aza isika, dia tsy maintsy mitafy ny fiadian’Andriamanitra manontolo amin’ny filazana hoe: “Matoky aho fa ho araka izay voarakitra ao amin’ny tenin’Andriamanitra izany.” Izany no finoana mahatonga antsika hanana fiainana feno ny Fanahy Masina.
Misy aminareo ve manana olana amin’ny fiainana toy izany? Dia tsarovy ny tenin’ny Soratra Masina, ka tafio ny fiadian’Andriamanitra rehetra. Nilaza tamintsika Andriamanitra mba hitafy ny fiadiany manontolo. Hahafantatra ny dikan’ny hoe mitafy ny fiadian’Andriamanitra rehetra ianao, rehefa mandray lalina ny teny ao am-ponao. Na inona na inona tontolo iainantsika sy izay lazain’ny hafa, dia tsy maintsy mifikitra amin’ny tenin’Andriamanitra isika. Amin’izany fomba izany no hiainantsika fiainana feno ny Fanahy Masina.
Aiza no ahazoantsika izany finoana izany? Hoy ny Apokalypsy 3:22: “Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana.” Tokony hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana isika. Raha lazaina amin’ny teny hafa dia tsy afaka mandre ny tenin’Andriamanitra isika na hiaina amin’ny fiainana feno ny Fanahy Masina fa ireo mpanompon’Andriamanitra ihany. Amin’ny alalan’iza no itenenan’ny Fanahy Masina? Andriamanitra dia miteny amin’ny olo-masina sy amin’ny olon’izao tontolo izao amin’ny alalan’ny mpanompony ao amin’ny fiangonany.
Izany hoe, tokony hino ianao fa ny fampianaran’ny fiangonan’Andriamanitra dia azo antoka fa miorina amin’ny tenin’Andriamanitra. Mila manaiky ny fampianaran’ny fiangonana miaraka amin’izany finoana izany ianao. Raha tsy mitoetra ao anatin’ny mpitoriteny ny Fanahy Masina, dia ho azony atao ny mampianatra ny zavatra eritreretiny manokana. Ny mpitory teny izay manana ny Fanahy Masina dia mitory ny tenin’Andriamanitra eo ambany fifehezan’ny Fanahy Masina. Raha tsy manao izany izy fa mitory teny tsy misy fotony ara-baiboly dia ho sakanan’ny Fanahy Masina izy satria Izy no mitoetra ao am-pony.
Ny Fanahy Masina dia Andriamanitra. Lehibe dia lehibe ny fahefan’ny mpanompon’Andriamanitra satria Andriamanitra mitoetra ao aminy. Ao amin’ny Testamenta Vaovao dia nilaza tamin’i Petera i Jesosy Kristy hoe: “Homeko anao ny fanalahidin’ny fanjakan’ny lanitra” (Matio 16:19). Ny fanalahidin’ny lanitra dia ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy. Raha lazaina amin’ny teny hafa dia io filazantsara io no fanalahidin’ny fidirana any an-danitra. Tsy i Petera ihany no nomen’Andriamanitra fahefana hitory ny tenin’Andriamanitra fa ireo mpanompon’Andriamanitra rehetra sy ny olona masina rehetra koa, raha mbola ateraka indray izy ireo ka manana ny Fanahy Masina mitoetra ao anatiny.
Ny fomba hiainana ny fiainana feno ny Fanahy Masina dia tsy maintsy mitafy ny fiadian’Andriamanitra manontolo isika. Raha tsy manam-pinoana isika dia tsy maintsy mitadidy ny fampianaran’ny fiangonana isan’andro amin’ny finoana ny fahefan’ny fiangonana sy ny mpanompon’Andriamanitra. Na dia tsy misy ilàna azy sy tsy misy ifandraisany mivantana amin’ny fiainanao aza ny toriteny henonao anio, dia tsy maintsy henoinao sy ampidirinao ao am-ponao izany. Tadiavo ireo teny ao amin’ny Baiboly ilaina amin’ny fiainanao andavanandro. Mihazona azy ireo. Amin’izany fomba izany no hahatonga anao ho olon’ny finoana. Amin’izay ianao dia ho afaka hiaina fiainana feno ny Fanahy Masina, hiara-mandeha amin’Andriamanitra ary handresy amin’ny ady amin’ny fanapahana sy ny mpanapaka ny haizina eo amin’izao tontolo izao.
Mety ho very hevitra ianao satria nilazana fa tokony hankatò ny mpanapaka izao tontolo izao ianao, fa ankehitriny kosa lazaiko aminao fa tokony hiady amin’ny mpanjakan’ny fahamaizinan’izao tontolo izao ianao. Tamin’ny andron’ny Romanina, ny Emperora Romana dia niantso ny tenany ho Andriamanitra ary ny lalàna dia nitaky ny hiheveran’ny olona azy ho Andriamanitra. Tsy vitan’ny Kristianina anefa izany, satria nanohitra ny tenin’Andriamanitra. Noho izany, ny Kristianina tamin’izany fotoana izany dia tsy nanana safidy afa-tsy ny niady tamin’ny Emperora Romana, izay nahatonga ny olona hiankohoka teo anatrehany toy ny hoe Andriamanitra.
Mba handresena ny ady amin’ny devoly dia tsy maintsy mino sy mifikitra amin’ny tenin’Andriamanitra isika. Raha miaina araka ny tenin’Andriamanitra isika dia hahazo ny fitahiany ary ho afaka handresy ny devoly. Na dia voavonjy aza isika dia ho resy amin’ny ady amin’i Satana raha tsy mifikitra amin’ny tenin’Andriamanitra isika. Mampitandrina antsika Andriamanitra hoe: “Ny devoly fahavalonareo mandehandeha tahaka ny liona mierona mitady izay harapany.” (1 Petera 5:8). Ny olona tsy mino ny tenin’Andriamanitra dia mora tafihin’ny devoly.
Na i Jesosy aza dia tsy afaka niady tamin’i Satana raha tsy noho ny tenin’Andriamanitra. “Voasoratra hoe: Tsy mofo ihany no hiveloman’ny olona, fa ny teny rehetra izay aloaky ny vavan’Andriamanitra.” (Matio 4:4). Nandroaka ny devoly tamin’ny alalan’ny finoana izay voasoratra Izy. Ary ahoana ny amintsika? Tsy ampy fahendrena isika ary tsy manan-tsahala amin’i Jesosy. Noho izany dia tsy maintsy mino sy mifikitra mafy kokoa amin’ny tenin’Andriamanitra isika.
Tsy tokony hiteny fotsiny isika hoe: “Heveriko fa marina ireo teny ireo saingy tsy azoko inoana tanteraka izany.” Tsy maintsy mihazona ny teny isika. “Mino aho fa ho marina daholo araka ny voasoratra.” Izany no finoana marina ary mamela antsika hitafy ny fiadian’Andriamanitra rehetra. Hotahina ny olona izay milaza hoe: “Ho tanteraka araka izay nolazain’ny Tompontsika ny zava-drehetra”. Raha mifikitra amin’ny tenin’Andriamanitra sy miantehitra amin’izany ny olona iray, dia ho tsara ny fandehan-javatra araka ny finoany. Na dia mitady haka fanahy antsika aza ny devoly, dia hiala izy raha miteny isika hoe: “Mino ny tenin’Andriamanitra aho. Mino aho fa ny teniny no valiny marina.” Izany no fomba handresena ny ady amin’ny devoly.
Tsy maintsy mifikitra amin’ny tenin’Andriamanitra isika
“Koa raiso avokoa ny fiadian’Andriamanitra, mba hahazoanareo hanohitra amin’ny andro mahory; Mifahara ary, sikino fahamarinana ny valahanareo, mitafia ny rariny ho fiarovan-tratra, ary kiraroy ny fahavononam-panahy avy amin’ny filazantsaran’ny fiadanana ny tongotrareo; ary ambonin’izany rehetra izany, dia tano ny finoana ho ampinga, izay hahazoanareo hamono ny zana-tsipìka mirehitra rehetra izay alefan’ilay ratsy. Ary raiso ny famonjena ho fiarovan-doha sy ny sabatry ny Fanahy, dia ny tenin’Andriamanitra.” (Efesiana 6:13-17).
Ao amin’ilay andinin-teny hoe: “Mifaharà, ary sikino fahamarinana ny valahinareo”, ny tenin’Andriamanitra dia ampitahaina amin’ny fehin-kibo misikina ny valahan’ny olona iray. Midika izany fa tsy maintsy sikinantsika tenin’Andriamanitra ny saintsika. Miteny amintsika izy mba hanaraka ny tenin’ny fahamarinana mba hahatonga antsika hiray saina amin’Andriamanitra. Saingy rehefa miraikitra mafy amin’ny vatana io fehikibo io, dia tsy maintsy mifikitra mafy amin’ny tenin’Andriamanitra koa isika. Rehefa miray saina amin’Andriamanitra isika, dia lasa mino sy miteny hoe: “Mino aho fa ho tsara ny zava-drehetra. Azoko antoka fa ho tanteraka araka izay nolazain’Andriamanitra ny zava-drehetra.”
Manaraka izany, dia tsy maintsy mitafy ny fiarovan-tratran’ny rariny isika. Tsy maintsy mitafy ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy izay milaza fa namonjy antsika Andriamanitra. Tsy maintsy sikinantsika ny fahamarinana ny valahantsika, rehefa mitafy ny rariny ho fiarovan-tratra. Tsy maintsy mitafy ny saron-tratra misy firavaka sarobidy isika. Tsy maintsy mitafy azy ireo amin’ny finoana isika fa namela ny fahotantsika rehetra Andriamanitra. Tsy maintsy mino ny tenin’Andriamanitra amin’ny fontsika rehetra isika. Tsy maintsy mitory ny filazantsaran’ny famonjena izay manome fiadanana ho an’ny olona rehetra koa isika.
Aorianan’ny fihazonana ireo teny ambony ireo, dia tokony hampikiraro ny tongotsika amin’ny fahavononam-panahy ny filazantsaran’ny fihavanana koa isika, ary handeha hitory ny filazantsaran’ny famonjena izay manome ny fiadanan’Andriamanitra ho an’ny olona rehetra. Raha voavonjy ho afaka amin’ny fahotantsika isika, dia tonga hanaiky ny finoana amin’ny vavantsika. Ary isaky ny miharihary ny fahotantsika sy ny faharatsiantsika dia tsy maintsy mamafa izany isika amin’ny fisaintsainana ny fahamarinana fa efa navelan’Andriamanitra ny fahotantsika rehetra. Tamin’ny batisan’i Jesosy sy ny rany teo amin’ny Hazo fijaliana no nanaovany izany. Tsy maintsy miaina fiainana feno voninahitra isika amin’ny fisaorana an’Andriamanitra. Tsy maintsy mitory ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy, izay manome fiadanana ho an’izay rehetra tsy afaka amin’ny fahotany isika.
Ambonin’ny zava-drehetra, dia tsy maintsy miady amin’ny ratsy fanahy amin’ny ampingan’ny finoana isika. Rehefa manafika i Satana, dia tsy maintsy mandroaka azy isika amin’ny ampingan’ny finoana amin’ny ilany iray ary ny tenin’ny fahamarinana amin’ny ilany iray.
Avy eo dia tsy maintsy mitafy ny fiarovan-doha ny famonjena isika. Tsy maintsy manaiky ny tenin’ny famonjena isika manao hoe: “Novonjena tamin’ny fahotako rehetra aho tamin’ny alalan’ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy. Namela ny fahotako tamin’izany fomba izany Andriamanitra. Tokony hanaiky ny fahamarinana ao an-dohantsika isika. Tsy maintsy manao ny tenin’Andriamanitra, ny famonjena ho fiarovan-doha ary ny sabatry ny Fanahy ho fiadiantsika hanohitra ny devoly isika.
Raha manafika antsika i Satana, dia tsy maintsy manatsoaka ny sabatra isika ka mamely azy. “Izany no nolazain’Andriamanitra! Ary mino aho fa marina izany!” Mandroaka an’i Satana isika amin’ny alalan’ny finoana ny tenin’Andriamanitra. Raha mino ny tenin’Andriamanitra isika ka manatsoaka ny sabatrao ara-panahy, dia handositra i Satana amin’ny antsoantso hoe: “Oay! Tena maharary izany.” Afaka mandresy ny karazana fanafihan’i Satana isika raha mino fotsiny ny tenin’Andriamanitra.
Tokony hiaina fiainana ara-pivavahana toy izany ianao ka hiaiky hoe: “Lavitra ny fahatanterahana ny nofoko, fa olon’Andriamanitra aho, izay nahazo fanavotana. Velona amin’ny finoana aho, ka mihazona ny teny izay nolazain’Andriamanitra tamiko.” Raha manana izany karazana finoana izany isika, dia afaka mandroaka an’i Satana amin’ny sabatry ny fahamarinana isaky ny tonga hanakorontana sy hanapaka ny fahatokiantsika izy. Tsy mampihontsina an’i Satana akory, raha manafika azy amin’ny teny eto an-tany fotsiny isika. Noho izany, dia tsy maintsy miady aminy isika amin’ny filazana hoe: “Izao no nolazain’Andriamanitra”. Amin’izay dia hitolo-batana eo anoloan’ny fahefan’ny tenin’Andriamanitra i Satana.
Raha maniry ny hiaina fiainana feno ny Fanahy Masina isika dia tsy maintsy mivavaka amin’Andriamanitra isika mba hanolo-tena ny fiangonana sy ny olo-masina rehetra ary ny mpanompon’Andriamanitra amin’ny fitoriana ny filazantsara. Amin’ny fanaovana vavaka toy ny hoe: “Avelao aho hanambara amim-pahasahiana ny tsiambaratelon’ny filazantsara,” dia hiaina fiainana mikendry ny fanompoana ny filazantsara isika. Fiainana feno ny Fanahy Masina izany. Ny fiainana feno ny Fanahy Masina dia tena ilaina amin’ny olo-masina rehetra. Raha te ho olo-masina marina isika dia tsy maintsy miaina fiainana feno ny Fanahy Masina. Tena ilaina ho an’ny olo-masina rehetra ny fiainana toy izany, tahaka ny maha-zava-dehibe ny fahazoana ny famelan-keloka ho an’ny fanahy tsirairay. Didin’Andriamanitra izany.
Ireo izay voavonjy tamin’ny fahotany nefa tsy mahay mitondra ny fiainana mahatoky dia tsy maintsy mahafantatra fa tsy maintsy miaina fiainana feno ny Fanahy Masina. Izany no tian’Andriamanitra. Ny Olomasina dia tsy maintsy miaina fiainana feno ny Fanahy Masina, izay sitrapon’Andriamanitra. Ny fiainana feno ny Fanahy Masina dia mamporisika ny olo-masina hitory ny filazantsara amin’ny fanaovana asa tsara. Tia mitory ny filazantsara sy mivavaka amin’Andriamanitra ary mino sy mifikitra amin’ny tenin’Andriamanitra izy ireo. Tsy maintsy mitafy ny famonjena ho fiarovan-doha sy ny fahamarinana ho fiarovan-tratra isika ary mandroaka an’i Satana amin’ny filazana hoe: “Olo-marina mandrakariva aho”.
Koa satria ny olona masina dia manana ny fonenan’ny Fanahy Masina, dia mandeha amin’ny Fanahy izy ireo ary afaka mandray ny herin’ny Fanahy Masina. Manao ny asany miaraka amin’ny fitahian’Andriamanitra azo amin’ny vavaky ny finoana izy ireo. Ary tokony handeha araka ny Fanahy izy ireo mandra-pandreseny an’i Satana sy hijoroany eo anatrehan’Andriamanitra. Ny olona afaka mitafy ny fiadian’Andriamanitra manontolo dia ireo Kristiana efa nateraka indray ihany izay afaka miaina fiainana feno ny Fanahy Masina.
“Fa isika tsy mitolona amin’ny nofo aman-dra, fa amin’ny fanapahana sy amin’ny fanjakana sy amin’ny mpanjakan’izao fahamaizinana izao, dia amin’ny fanahy ratsy eny amin’ny rivotra.” (Efesiana 6:12). Ny adin’ireo nateraka indray dia tsy ady amin’ny nofo aman-drà. Na izany aza, ny adin’ireo izay manana ny fonenan’ny Fanahy Masina dia ady manohitra ny fanahin’ny faharatsiana sy ireo izay manapaka ny fahatokiantsika, sy ireo tsy manompo ny filazantsara ary mampizarazara antsika.
Rehefa mivoaka hiady amin’ny ady ara-panahy ho an’ny filazantsaran’ny Tompo isika, dia tsy maintsy mitafy ny fiarovan-doha sy ny fiadian’ny Fanahy. Raha manao akanjo tsotra fotsiny isika amin’ity ady ity dia haratra. Noho izany dia tsy maintsy mitafy ny fiadiana isika. Mila sabatra sy ampinga ary fiarovan-doha isika. Mba handresena amin’ny ady dia tsy maintsy miomana tsara alohan’ny ady isika. Tsy maintsy mitafy ny saron-tratra isika, misikina ny valahantsika ary manao kiraro amin’ny tongotra roa. Avy eo, miaraka amin’ny sabatra sy ampinga eny an-tànany, dia tsy maintsy mandresy ny fahavalontsika isika. Izany no fiainana feno ny Fanahy Masina.
Tsy maintsy mitahiry ny filazantsara mahafinaritra isika
Hoy i Paoly: “Ny zavatra tsara natolotra anao dia tehirizo amin’ny fampaherezan’ny Fanahy Masina, Izay mitoetra ao anatintsika.” (2 Timoty 1:14). Inona no petra-bola tsara? Ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy no namonjy antsika tamin’ny fahotantsika. Ao amin’ny Titosy 3:5 dia milaza hoe: “Namonjy antsika tamin’ny fanasan’ny fanavaozana sy ny fanavaozan’ny Fanahy Masina Izy.” Ny Tompontsika no nanasa ny fahotana rehetra izay vitantsika teto amin’izao tontolo izao, maty teo amin’ny Hazo fijaliana ary nitsangana tamin’ny maty. Tsy maintsy mitahiry io filazantsara mahafinaritra io isika. Tsy maintsy mitafy ny famonjena ho fiarovan-doha sy ny rariny ho fiarovan-tratra isika ary misikina fahamarinana ny valahatsika. Tsy maintsy mino ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy isika.
Aorian’ny fampitafiana fiadiana ny tenantsika, dia tsy maintsy mandresy amin’ny ady amin’i Satana isika. Amin’izay vao ho afaka hahazo fandresena sy hizara izany amin’ny hafa. Tsy maintsy hiady amin’ny ady ara-panahy maro amin’i Satana isika ary haka amboara maro avy eny aminy mandra-pahatongan’ny andro hidirantsika ao amin’ny Fanjakan’ny Tompo, izay lovantsika. Arakaraky ny maharesy ny mpifanandrina amintsika no hampahamora kokoa ny ady manaraka. Tsy maintsy mivavaka isika rehetra mba handroso sy hiroborobo ny Fanjakany. Amin’izay isika dia hahazo fiainana feno ny Fanahy Masina.
Tsy tokony ho afa-po amin’ny famelana ny fahotantsika isika fa tsy maintsy miaina fiainana feno ny Fanahy Masina. Ho an’ny filazantsara sy ny asa tsara ataontsika dia tsy maintsy mino ny tenin’Andriamanitra isika. Tsy maintsy tarihin’ny Fanahy Masina isika ary miaina amin’ny fitandremana ny tenin’Andriamanitra sy ny finoana izany, mba tsy ho resy amin’ny ady amin’i Satana ka ho ringana.
Azonao ve ny lazaiko? Amin’izay vao hanana fiainana feno ny Fanahy Masina isika. Manantena aho fa hanompo ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy koa ianareo ary hiankina sy hanaraka ny tenin’Andriamanitra. Aoka isika rehetra hanao ny asa famonjena fanahy avy eny amin’i Satana. Afaka mitondra fiainana feno ny Fanahy Masina isika mandra-pahatongan’ny Tompo indray. Ny fandraisana ny fahafenoan’ny Fanahy Masina no didy faharoa nomen’Andriamanitra antsika. Misaotra Azy. Afaka manana ny fitoeran’ny Fanahy Masina isika noho ny famelana ny fahotana tao am-pontsika. Ary raha tsy noho ny fitoeran’ny Fanahy Masina, dia tsy afaka nanomboka fiainana feno ny Fanahy Masina aho. Misaotra an’Andriamanitra aho fa namela antsika hanana fiainana feno ny Fanahy Masina.
Mino ve ianao fa afaka manana ny Fanahy Masina mitoetra ao anatinao? Ho antsika izay voavela ny helotsika, dia manana ny fonenan’ny Fanahy Masina isika. Fa izay tsy namafa ny fahotany dia tsy mbola manana ny Fanahy Masina mitoetra ao anatiny. Ireo izay tsy mahalala na tsy mino ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy dia tsy manana ny fonenan’ny Fanahy Masina. Ny olona rehetra eto amin’izao tontolo izao dia hatsipy any amin’ny helo raha tsy manana ny fonenan’ny Fanahy Masina.
Koa satria tsy manana fahotana ao am-pontsika isika, dia manana ny Fanahy Masina mitoetra ao anatintsika. Ary satria mitoetra ao am-pontsika ny Fanahy Masina, dia afaka miaina fiainana feno ny Fanahy Masina isika. Isika izay manana ny Fanahy Masina mitoetra ao anatiny dia tsy maintsy mankato ny fanirian’ny Fanahy mba ho feno ny Fanahy Masina. Arakaraky ny ankatoavantsika ny fanirian’ny Fanahy no hahatonga ny finoantsika ho toy ny mpiady manao fanamiana feno. Fa raha tsy mankatò ny Fanahy isika, dia mitovy amin’ny hoe nesorina tamin’ny fiadiantsika izany.
Andao hitombo amin’ny alalan’ny tenin’ny Fanahy Masina ka ho tonga olon’ny finoana. Rehefa mandre ny tenin’ny Fanahy Masina isika, dia mitombo ny finoantsika satria hoy Andriamanitra: “Ny finoana dia avy amin’izay re ary izay re dia avy amin’ny tenin’Andriamanitra.” (Romana 10:17). Noho izany, na dia manafika antsika aza i Satana, dia voaro amin’ny finoantsika ireo teny ireo isika. Satana dia tsy afaka manafika ireo izay mitafy ny ampingan’ny finoana amin’ny finoana ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy. Ny olona mahatoky dia manana hery hanoherana ny fanafihan’i Satana amin’ny finoany.
Andao hitondra fiainana feno ny Fanahy Masina amim-pinoana. Ny fiainana feno ny Fanahy Masina dia midika fiainana mitory ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy amim-pahatokiana manerana an’izao tontolo izao. Toy izany ny fiainana feno ny Fanahy Masina.
This sermon is also available in ebook format. Click on the book cover below.
Copyright © 2021 by The New Life Mission
