• All e-books and audiobooks on The New Life Mission website are free
  • Explore multilingual sermons in global languages
  • Two new revised editions in English have been released
  • Check out our website translated into 27 languages
Search

Sermons

Lohahevitra 8: Ny Fanahy Masina

[8-17] Tsy maintsy manana finoana sy fanantenana an’ny Fanahy Masina isika (Romana 8:16-25)

Tsy maintsy manana finoana sy fanantenana an’ny Fanahy Masina isika
(Romana 8:16-25)
“Ny Fanahy dia miara-milaza amin’ny fanahintsika fa zanak’Andriamanitra isika, ary raha zanaka, dia mpandova, eny, sady mpandova an’Andriamanitra no mpiray lova amin’i Kristy, raha miara-miaritra aminy isika mba hiara-manam-boninahitra aminy koa. Fa ataoko fa ny fahoriana amin’izao andro ankehitriny izao dia tsy tokony hoharina amin’ny voninahitra izay haseho amintsika. Fa izao zavatra rehetra izao dia samy maniry maniry fatratra ka miandry ny fampisehoana ireo zanak’Andriamanitra. Fa izao zavatra ary rehetra izao dia nampanekena ho zava-poana, nefa tsy noho ny sitrapony, fa noho izay nampanaiky azy, sady nahazo fanantenana koa; fa izao zavatra ary rehetra izao koa dia hovotsorana amin’ny fanandevozan’ny fahalòvana ho amin’ny fahafahana izay momban’ny voninahitr’ireo zanak’Andriamanitra. Fa fantatsika fa izao zavatra ary rehetra izao dia miara-misento sy miara-maharary toy izay efa hiteraka mandraka ankehitriny. Ary tsy izany ihany, fa isika koa, izay manana ny voaloham-bokatry ny Fanahy, dia misento ato anatintsika, miandry ny fananganan’anaka, dia ny fanavotana ny tenantsika. Fa ny fanantenana no namonjena antsika, nefa ny fanantenana hita dia tsy mba fanantenana; fa ahoana no anananten’ny olona izay efa hitany? Fa raha isika manantena izay tsy mbola hitantsika , dia miandry amin’ny faharetana”.
 


Ankehitriny no fotoana tsy misy fanantenana


Nahoana ny olo-marina no manana fanantenana an’ny Fanahy Masina?
Satria isika Kristiana nateraka indray no hanana ny lanitra sy ny tany vaovao na dia ho very miaraka amin’ny fahalavoan’izao tontolo izao azy ireo tsy nateraka indray.

Tena misy fanantenana tokoa ve izao tontolo izao? Tsia, tsy misy. Tsy misy afa-tsy ao amin’i Jesosy. Fotoana ny fisalasalana sy ny tsy fananana fanantenana izao. Miova isan’andro sy haingana ny zava-drehetra, ary miezaka mafy ny olona hanaraka ireo fiovana haingana ireo. Sady tsy mitady fahamarinana ara-panahy izy ireo no tsy miraharaha ny fahasambarana ara-panahy. Miady mafy kosa izy ireo mba hialana amin’ny tsy fahombiazana ary hiaina toy ny mpanompon’izao tontolo izao.
Mipoitra ny asa vaovao ary maty ny asa taloha. Toy izany koa, ny olona dia mandalo fiovana lehibe. Noho izany dia miaina fiainana feno fahasahiranana sy fanahiana izy ireo. Ary levona tsikelikely ny fanantenany an’izao tontolo izao. Anisan’ny mahatonga izany ny fiainana tsy misy antoka ho an’ny hoavy. Miaina ao anatin’ny tontolo tsy milamina toy izany isika.
 


Tsy maintsy manantena ny fiainana mandrakizay ao amin’ny Fanahy Masina isika


Ahoana no ahafahantsika mahazo ny fanantenana marina? Amin’ny alalan’ny finoana ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy no ahazoantsika izany. Ny fanantenan’ireo izay nandray ny Fanahy Masina dia tsy eto an-tany fa any an-danitra. Niresaka momba ny fanantenana marina ny any an-danitra ny apostoly Paoly. Isika izay efa nandray ny Fanahy Masina dia manantena ny any an-danitra. Manao izany isika satria mino fa tonga hanaisotra ny fahotantsika rehetra i Jesosy Kristy ary namonjy antsika mpanota tamin’ny alalan’ny Batisany tamin’i Jaona sy ny rany teo amin’ny Hazo fijaliana. Nomen’ny Tompo fanantenana ho any an-danitra izay mino ny filazantsaran’ny famelan-keloka.
Hoy ny Romana 8:19-21: “Fa izao zavatra rehetra izao dia samy maniry maniry fatratra ka miandry ny fampisehoana ireo zanak’Andriamanitra. Fa izao zavatra ary rehetra izao dia nampanekena ho zava-poana, nefa tsy noho ny sitrapony, fa noho izay nampanaiky azy, sady nahazo fanantenana koa; fa izao zavatra ary rehetra izao koa dia hovotsorana amin’ny fanandevozan’ny fahalòvana ho amin’ny fahafahana izay momban’ny voninahitr’ireo zanak’Andriamanitra.” Manantena ny ho afaka amin’ny fatoran’ny fahalovana sy ny fahafatesana ny zavaboary rehetra.
Tsy lavorary ny zava-drehetra eto amin’izao tontolo izao, ka misento sy miandry ny fampisehoana ireo zanak’Andriamanitra. Ankoatra izany, maniry ny ho afaka amin’ny fatoran’ny fahalovana sy ny hiaina mandrakizay koa izy ireo. Ny zavaboary rehetra dia miandry ny andro izay tsy ho lo na ho levona fa ho velona mandrakizay.
Indray andro any dia hohavaozina ny zavaboary rehetra nataon’Andriamanitra. Na dia malazo sy simba aza ny voninkazo iray eto amin’izao tontolo izao, dia hamoa hatrany izy ary hiaina mandrakizay ao amin’ny tontolo vaovao. Isika izay manana ny Fanahy Masina dia hahita ity tontolo vaovao ity koa.
Nampanantena i Jesosy Kristy fa ho avy indray Izy, hanangana ireo izay manana ny fonenan’ny Fanahy Masina, hanome vatana vaovao izay sady tsy mety lo no tsy mety maty ho an’ny tsirairay amin’izy ireo, ary hanome azy ireo ny fiainana mandrakizay. Nampanantena azy ireo koa izy fa hiara-miaina mandrakizay any an-danitra miaraka amin’Andriamanitra. Miandry izany andro izany ny zavaboary rehetra maneran-tany. Hiaina mandrakizay miaraka amintsika zanak’Andriamanitra koa izy ireo rehefa tonga izany andro izany.
 

Ity izao tontolo izao ity dia hita tamin’ny alalan’ny fanantenana

Rahoviana io nofinofy io no ho tanteraka amin’ny olo-marina? Tanteraka izany rehefa miverina ny Tompontsika. Tsy maintsy manana fanantenana isika rehefa mijery izao tontolo izao. Nilaza i Jesosy fa hisy mosary, areti-mandringana, horohoron-tany ary ady any amin’ny tany samy hafa (Matio 24:7). Mbola tsy tonga anefa ny farany. Amin’ny andro farany amin’izao tontolo izao, dia ho avy indray ny Tompontsika, hanavao ny zava-drehetra eto amin’izao tontolo izao ary holovain’ny vatana ara-panahin’ny tsy fahafatesana ho antsika. Midika izany fa hahazo ny tsy fahafatesana koa ny zavamaniry sy ny biby. Amin’ny finoana izany dia tsy maintsy mahita izao tontolo izao miaraka amin’ny fanantenana vaovao isika.
Eto amin’izao tontolo izao, na dia ireo izay manana ny fonenan’ny Fanahy Masina aza dia misento ao anatin’ny tenany miaraka amin’ny zavaboary rehetra, miandry fatratra ny voninahitry ny fanavotana ny vatantsika amin’ny maha-zanany Azy. Mahita an’izao tontolo izao amim-panantenana isika satria hataon’ny Tompo ho zanany isika, izay tsy ho lo na ho faty mandrakizay rehefa miverina Izy.
Na dia ho rava aza izao tontolo izao indray andro any, dia hohavaozina ny zavatra rehetra rehefa ho avy indray ny Tompo. Tsy maintsy miaina amim-panantenana isika amin’ny finoana izany. Ny tontolo havaozina dia ho faly sy hahafinaritra toy ny tontolo mahafinaritra rehetra novakianao tamin’ny angano. Eritrereto ny hiaina ao anatin’ny tontolo toy izany mandritra ny arivo taona. Ary hanana ny fiainana mandrakizay amin’ny maha-zanany antsika koa isika rehefa miditra ao amin’ny Fanjakan’ny lanitra. Tsy maintsy miaina miaraka amin’izany fanantenana izany isika.
Mahita fanantenana eto amin’ity tontolo ity ve ianao? Tsia. Miaina amin’ny vintana ny olona, satria tsy manana fanantenana ho an’ity tontolo ity izy ireo. Fa ny Tompontsika dia nanome ny fanantenana ny any an-danitra ho an’ireo izay voavela heloka sy natao ho marina. “Fa fanantenana no namonjena antsika, fa ny fanantenana hita dia tsy mba fanantenana; fa ahoana no anananten’ny olona izay efa hitany ihany? Fa raha manantena izay tsy hitantsika isika, dia miandry izany amin’ny faharetana”. Midika izany fa tsy maintsy manam-paharetana isika miandry ny fiverenan’i Jesosy satria ny finoantsika ny tenin’Andriamanitra no namonjena antsika.
Manana ny fonenan’ny Fanahy Masina ao amin’ny fanahintsika isika satria voavonjy tamin’ny fahotantsika. Izany hoe izay voavela heloka no manana ny Fanahy Masina ao am-pony fa tsy ny fahotana. Ary ahoana ny amin’ny vatantsika? Hitsangana amin’ny maty koa ny vatantsika malemy, hahazo fiainana vaovao sy tsy fahafatesana. Hiaina mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra isika rehefa hiverina i Jesosy. Ireo nateraka indray ihany no mahazo tombontsoa hanao izany amim-panantenana, ka ho tonga lavorary ny fanahintsika sy ny nofontsika. Ho mandrakizay ny nofontsika ary tsy harary na oviana na oviana. Malemy ny vatantsika araka izao tontolo izao, noho izany dia tsy ho vitantsika ny hanana fiainana tonga lafatra. Amin’izay anefa isika dia hanana fiainana tonga lafatra. Andeha isika hiandrandra ny Fiavian’ny Tompo Fanindroany. Ireo izay manana ny fonenan’ny Fanahy Masina ihany no afaka manana izany karazana fanantenana sy fiainana izany.
Ny fanantenan’ny olo-marina dia tsy any an-danitra ihany fa tanteraka koa eto amin’izao tontolo izao. Milaza ny Baiboly fa ho avy indray ny Tompontsika rehefa rava ity tontolo ity aorian’ny fahoriana lehibe. Ho avy tokoa Izy. Rehefa tonga voalohany Izy, dia natao batisa ho an’ny mpanota, maty teo amin’ny Hazo fijaliana mba hahatonga azy ireo ho marina, ary farany dia niakatra tany an-danitra. Izao no fotoana tsy maintsy hiavian’ny Tompo.
Amin’izay fotoana izay dia hamoha ny olo-masina matory rehetra izay nino an’i Jesosy sy nandray ny fonenan’ny Fanahy Masina Izy ary hanafaka azy ireo amin’ny fatoran’ny fahalòvana. Homeny vatana vaovao any an-danitra izy ireo, izay tsy mety lo na marary. Ankoatra izany, dia hoentina eny amin’ny rahona hitsena Azy eny amin’ny habakabaka izy ireo ary havaoziny ny zava-drehetra.
Aorian’izany, isika, miaraka amin’i Jesosy Tompontsika, dia hiaina sy hiara-manjaka Aminy ao amin’ny tontolo vaovao mandritra ny arivo taona ho tambin’ny fanompoana ny filazantsara. Fanabeazana ho an’ireo izay ho any an-danitra izany. Izany no fanantenana ny lanitra sy ny zava-misy. Amin’izay fotoana izay, ny zavatra tsy lavorary rehetra dia ho tonga lafatra, ary ny zavatra ho simba dia tsy ho simba na oviana na oviana. Ny teny hoe: “Ny tena dia afafy amin’ny fahalòvana, atsangana amin’ny tsi-fahalòvana izy.” (1 Korintiana 15:42), dia ho tanteraka amin’io fotoana io amin’ny alalan’i Jesosy Kristy.
Aoka isika izay manana ny fonenan’ny Fanahy Masina hanana fanantenana! Tokony hotadidinao fa na dia malemy sy maty aza ny zava-drehetra, dia tsy izao no farany. Tsy maintsy manana finoana ny fanantenana isika fa ny Tompontsika dia hanavao indray izao tontolo izao. Tsy maintsy miaina ao anatin’ny fanantenana ny lanitra sy ny tany vaovao isika. Noho izany fanantenana izany dia afaka mitory ny filazantsara isika.
Manana ny fonenan’ny Fanahy Masina isika satria voavonjy tamin’ny fahotan’izao tontolo izao. Toy izany koa, ny Fanahy Masina ao anatintsika dia miandrandra ny fiverenan’ny Tompo. Manao fanelanelanana amin’Andriamanitra Ray ho antsika Izy mba hiaina amin’ny fanantenana sy ny finoana tsy misy fahadisoam-panantenana ao am-pontsika.
 

Tokony hiaina amin’ny fanantenana ao amin’ny Fanahy Masina isika

Aiza ny toeran’ny marina? Amin’ny  5Arivotaona izay haorin’ny Tompo indray amin’ny alalan’ny fanavaozana ity tany ity rehefa ho avy indray Izy ary koa ny Fanjakan’ny lanitra. Noho izany, dia tokony hanam-paharetana isika mba hiandry ny fahatongavan’izany andro izany. Tsy maintsy mino isika fa hataon’ny Tompontsika ho lavorary ny vatantsika rehefa lavo ity tontolo ity. Tsy maintsy manana fanantenana ny amin’ny ampitso be voninahitra isika.
 
5Rehefa nidina fanindroany teto amin’izao tontolo izao i Jesoa Tompo araka ny fampanantenany, dia hidina avy any an-danitra Izy, ary hanangana ny maty ao amin’i Kristy aloha. Rehefa afaka izany, dia hanova ny olona masina rehetra Izy, na velona na natsangana, ho vatana mandrakizay tsy mety lo sy tsy mety maty, ary haka ny olona masina rehetra eny amin’ny rahona hitsena ny Tompo eny amin’ny habakabaka Izy (1 Tesaloniana 4:16-17, 1 Korintiana 15:51-53). Amin’izay dia hohavaoziny ny zava-drehetra rehefa avy nandraraka ny lovia fito feno fahatezerany tamin’ireo mpanota sisa Izy. Hanorina ny Fanjakany eo amin’ny tany nohavaozina Izy, ary hiara-manjaka arivo taona amin’izay manana anjara amin’ny fitsanganana voalohany (Apokalypsy 20:4-5). Aorian’ny Arivotaona, dia hitsara ny maty rehetra Izy, ary hanipy azy any amin’ny farihy afo (Apokalypsy 20:11-15). Avy eo Izy dia hitarika ny olony rehetra ho any amin’ny Tanàna any an-danitra, dia Jerosalema Vaovao, ka hiara-monina aminy mandrakizay (Apokalypsy 21:1-4).

Ny fananana ny Fanahy Masina mitoetra ao anaty, no nananan’I Paoly fanantenana mitovy amin’izay ananantsika koa. Miaina miaraka amin’ny fanantenana mitovy ao an-tsaintsika isika, miandry ny Arivotaona sy ny Fanjakan’ny Lanitra. Ireo izay tsy nateraka indray dia ho levona miaraka amin’ny fahalavoan’izao tontolo izao, fa isika Kristiana nateraka indray no hanana ny lanitra sy ny tany vaovao. Tena ho tanteraka tokoa izany fanantenana izany. Ho lavorary ny vatantsika ary hiara-miaina sy hiara-manjaka amin’i Jesosy mandritra ny arivo taona ao amin’ny tontolo vaovao isika. Miandrandra izany andro izany isika dia afaka manana fanantenana sy miaina tsy misy tahotra eto amin’izao tontolo izao. 
Aoka isika hanam-paharetana sy hiandry. Na dia mandreraka aza ny fiainantsika, dia ho tanteraka ny fanantenantsika satria mino an’Andriamanitra isika. Ireo tsy manana fanantenana dia tsy inona fa ny olona efa maty. Azafady, manàna fanantenana ary tazomy ny nofinofinao amin’ny finoana ny tenin’Andriamanitra.
Tahaka ny naha-marina ny famelan-keloka antsika, dia ho tena misy koa ny fiovana eo amin’ny vatantsika ary tena misy ho an’ny zavaboary rehetra ny hahazo ny fiainana mandrakizay. Tena misy koa ny fanantenantsika. Manàna finoana amin’izay inoanao. Ireo izay manana fanantenana dia mety ho tsara tarehy sy sambatra. Lasa tsy faly ny olona raha tsy manana fanantenana. Ireo tsy manana nofinofy dia tsy manana fahasambarana. Afaka mitondra fiainana sambatra isika satria manana fanantenana ny Arivotaona sy ny Fanjakan’ny Lanitra, dia ny lanitra sy ny tany vaovao.
Ny olo-marina dia tsy maintsy manana fanantenana ary mitory izany fanantenana izany amin’ny alalan’ny Fanahy Masina. Tsy maintsy manantena isika fa hiely eran’izao tontolo izao ny filazantsarantsika. Raha manana finoana mafy orina ianao, dia ho tsapanao fa tsy dia lehibe loatra izao tontolo izao. Na dia tsy nisy dikany aza ny fiandohantsika dia ho afaka hitory ny filazantsara manerana an’izao tontolo izao isika raha manana fanantenana amim-paharetana. Toy ny nataon’i Paoly, dia tsy maintsy mino isika.
Ireo manana fanantenana dia mahatoky amin’ny asany amin’ny fitoriana ity filazantsara mahafinaritra ity. Tsy maintsy manantena ny hiparitahan’ny filazantsara amin’izao vanim-potoan’ny tsy fananana fanantenana izao isika. Tsy maintsy mitory ny filazantsara mahafinaritra amin’ireo reraka, tsy manana fanantenana, mahantra ary manetry tena isika. Tsy maintsy manafaka azy ireo amin’ny haizina isika amin’ny fitoriana ny fanantenana momba ny Fanjakan’ny lanitra, izay tsy misy afa-tsy izay voavela ny helony amin’ny finoana ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy ihany no afaka miditra. Tsy maintsy mamporisika azy ireo hanana fanantenana isika fa ho avy tampoka toy ny mpangalatra ny tontolon’Andriamanitra aorian’izao fotoan-tsarotra izao.
Ry mpanompo sy olo-masina nateraka indray, miangavy anareo aho, torio hatrany amin’ny faran’izao tontolo izao ity filazantsara ity, ka hazony mafy ny fanantenanareo ny lanitra. Na haingana toy ny ahoana aza ny firodanan’ity tontolo ity, dia tsy ho levona mihitsy ireo manana fanantenana satria manana zavatra mandrakizay ankoatra ity fiainana an-tany ity. Azo antoka fa manana fiainana faharoa nomen’ny Tompo azy ireo. 
 
This sermon is also available in ebook format. Click on the book cover below.
Ny Fanahy Masina Izay Mitoetra ato Anatiko - NY FOMBA MAHOMBY HO ANAO MBA HANDRAISANA NY FANAHY MASINA