- All e-books and audiobooks on The New Life Mission website are free
- Explore multilingual sermons in global languages
- Two new revised editions in English have been released
- Check out our website translated into 27 languages
Lohahevitra 8: Ny Fanahy Masina
[8-19] Ny filazantsara mahafinaritra izay naharovitra ny voaly tao an-tempoly (Matio 27:45-54)
(Matio 27:45-54)
“Ary hatramin’ny ora fahenina ka hatramin’ny ora fahasivy dia nisy haizina nanerana ny tany rehetra. Ary nony tokony ho tamin’ny ora fahasivy, dia niantso tamin’ny feo mahery Jesosy nanao hoe: ‘Ely, Ely, lamà sabaktany?’ izany hoe: ‘Andriamanitro ô, Andriamanitro ô, nahoana no dia nahafoy Ahy Hianao? Nandre izany izy ka nanao hoe: ‘Miantso an’i Elia io lehilahy io!’ Dia nihazakazaka niaraka tamin’izay ny iray tamin’izy ireo, naka spaonjy, ary nofenoiny vinaigitra, dia notohiziny tamin’ny volotara, ka natolony hosotroiny. Hoy ny sasany: ‘Avelao Izy; Andeha hojerentsika raha ho avy hamonjy Azy i Elia.’ Dia niantso tamin’ny feo mahery indray Jesosy ka nanolotra ny fanahiny. Ary, indro, triatra nizara roa hatrany ambony ka hatrany ambany ny efitra lamba tao amin’ny tempoly; ary nihorohoro ny tany, ary nitresaka ny vatolampy, ary nisokatra ny fasana; ary maro ny fatin’ny olona masina izay efa nodi-mandry no natsangana; ary nivoaka avy tao amin’ny fasana izy ireo, rehefa nitsangana tamin’ny maty, dia niditra tao amin’ny tanàna masina ka niseho tamin’ny maro. Koa nony nahita ny horohorontany sy izay nitranga ny kapiteny sy ny namany, izay niambina an’i Jesosy, dia raiki-tahotra indrindra ka nanao hoe: Marina tokoa fa Zanak’Andriamanitra io Lehilahy io!”
“Ary hatramin’ny ora fahenina ka hatramin’ny ora fahasivy dia nisy haizina nanerana ny tany rehetra. Ary nony tokony ho tamin’ny ora fahasivy, dia niantso tamin’ny feo mahery Jesosy nanao hoe: ‘Ely, Ely, lamà sabaktany?’ izany hoe: ‘Andriamanitro ô, Andriamanitro ô, nahoana no dia nahafoy Ahy Hianao? Nandre izany izy ka nanao hoe: ‘Miantso an’i Elia io lehilahy io!’ Dia nihazakazaka niaraka tamin’izay ny iray tamin’izy ireo, naka spaonjy, ary nofenoiny vinaigitra, dia notohiziny tamin’ny volotara, ka natolony hosotroiny. Hoy ny sasany: ‘Avelao Izy; Andeha hojerentsika raha ho avy hamonjy Azy i Elia.’ Dia niantso tamin’ny feo mahery indray Jesosy ka nanolotra ny fanahiny. Ary, indro, triatra nizara roa hatrany ambony ka hatrany ambany ny efitra lamba tao amin’ny tempoly; ary nihorohoro ny tany, ary nitresaka ny vatolampy, ary nisokatra ny fasana; ary maro ny fatin’ny olona masina izay efa nodi-mandry no natsangana; ary nivoaka avy tao amin’ny fasana izy ireo, rehefa nitsangana tamin’ny maty, dia niditra tao amin’ny tanàna masina ka niseho tamin’ny maro. Koa nony nahita ny horohorontany sy izay nitranga ny kapiteny sy ny namany, izay niambina an’i Jesosy, dia raiki-tahotra indrindra ka nanao hoe: Marina tokoa fa Zanak’Andriamanitra io Lehilahy io!”
Nahoana no rovitra ny voalin’ny Tempoly an’Andriamanitra rehefa nanolotra ny Fanahiny Jesosy teo amin’ny Hazo fijaliana?
Satria lasa nosokafana ho an’ireo izay mino ny batisany sy ny fanomboana Azy ny fanjakan’ny lanitra.
Mba hahatakarana ny fahamarinan’io filazantsara mahafinaritra io dia tsy maintsy mahafantatra sy mahatakatra ny fomba fanaovana sorona natao hamelana ny fahotan’ny olona teo anatrehan’Andriamanitra ao amin’ny Testamenta Taloha aloha ny olona iray. Tsy maintsy mahafantatra sy mino ity fahamarinana manaraka ity ianao.
Araka ny sorona fanavotana fahiny, araka ny voarakitra ao amin’ny Levitikosy toko faha-16 ao amin’ny Testamenta Taloha, dia nametraka ny tanany teo amin’ny osilahy velona ny mpisoronabe ary nafindra tao aminy ny fahotana rehetra nataon’ny olona nandritra ny taona. Avy eo dia novonoina ho an’ny Israelita ny sorona, ary ny mpisoronabe kosa namafy ny rany tamin’ny rakotra fanaovam-panavotana. Izany no nanonerana ny fahotan’ny Israelita rehetra. Toy izany koa, ireo izay nino ny fametrahan-tanana, ny ra sy ny tenin’Andriamanitra ihany no afaka niditra tao amin’ny fitoerana masina.
Niditra tao amin’ny tapany voalohany tamin’ny tabernakely foana ny mpisorona, nanao ny fanompoana. Fa ao amin’ny efitra faharoa kosa, dia ny fitoerana masina indrindra, ny mpisoronabe irery no mahazo miditra indray mandeha isan-taona, miaraka amin’ny rà, izay natolony ho an’ny tenany sy noho ny fahotan’ny olona noho ny tsy fahalalana (Hebreo 9:6-7). Toy izany koa, na dia ny mpisoronabe aza dia tsy afaka niditra tao amin’ny fitoerana masina indrindra raha tsy nisy ny ran’ny fanatitra voaomana tamin’ny fametrahan-tanana tamin’ny finoana.
Araka ny voalaza ao amin’ny Testamenta Vaovao dia natao sorona ho antsika i Jesosy Kristy
Ao amin’ny Testamenta Vaovao dia voalaza fa afaka miditra ao amin’ny Fanjakan’Andriamanitra ny olona iray amin’ny alalan’ny finoany ny batisan’i Jesosy sy ny rany teo amin’ny Hazo fijaliana. Oviana ny efitra lamban’ny Tempolin’Andriamanitra no triatra nizara roa hatrany ambony ka hatrany ambany? Tamin’ny fotoana nanomboana an’i Jesosy tamin’ny hazo fijaliana taorian’ny nahatongavany teto amin’izao tontolo izao sy nataon’i Jaona batisa.
Inona no anton’izany? Tonga teto amin’izao tontolo izao Jesosy ho sorona, dia ny amin’ny maha-Zanak’ondrin’Andriamanitra azy, no nanesorany ny fahotan’izao tontolo izao tamin’ny nanaovan’i Jaona batisa azy, ary nanadio ny olombelona tamin’ny fahotany rehetra rehefa nohomboana tamin’ny hazo fijaliana Izy. Ny faharovitan’ny efitra lamba dia tandindon’ny hoe ny fahotan’ny olombelona rehetra izay nampisaraka antsika tamin’Andriamanitra dia nodiovina tamin’ny Batisany sy ny rany teo amin’ny Hazo fijaliana.
Jesosy mihitsy no nandrava izany sakana izany tamin’ny fandoavana ny tambin’ny ota, dia ny fahafatesana. Natao batisa sy nohomboana tamin’ny hazo fijaliana i Jesosy mba hanesorana ny fahotan’izao tontolo izao. Izany no antony naha triatra ny efitra lamban’ny tempolin’Andriamanitra. Tahaka ny nahafahan’ny mpisorona niditra tao amin’ny tabernakely niaraka tamin’ny finoana ny fametrahan-tanana, dia afaka miditra ao amin’ny Fanjakan’ny lanitra noho ny finoantsika ny batisan’i Jesosy sy ny rany isika ankehitriny.
Ary rehefa voahombo tamin’ny hazo fijaliana Jesosy, dia niantso tamin’ny feo mahery Izy nanao hoe: “Ely, Ely, lamà sabaktany? izany hoe: “Andriamanitro ô, Andriamanitro ô, nahoana no dia mahafoy Ahy Hianao?” (Matio 27:46) Rehefa nanolotra ny fanahiny Izy tamin’ny farany, dia nilaza hoe: “Vita!” (Jaona 19:30) Nafoin’ny Rainy teo amin’ny Hazo fijaliana vetivety i Jesosy satria nitondra ny fahotan’izao tontolo izao Izy hatramin’ny nanaovany batisa azy tao amin’ny Reniranon’i Jordana.
Maty ho famonjena ny olombelona rehetra Izy. Vokatry ny batisan’i Jesosy sy ny fahafatesany teo amin’ny Hazo fijaliana dia voavonjy izay rehetra nino Azy. Satria nateraka ho mpanota isika ary voatendry ho amin’ny fanamelohana, dia natao batisa Jesosy mba hanaisotra ny fahotantsika rehetra.
Nihidy mafy ny vavahadin’ny Fanjakan’ny lanitra mandra-panadiovan’i Jesosy ny fahotantsika rehetra. Rehefa nataon’i Jaona batisa i Jesosy ka maty teo amin’ny Hazo fijaliana, dia triatra nizara roa hatrany ambony ka hatrany ambany ny efitra lamban’ny Tempolin’Andriamanitra, mba hahafahan’izay mino ny filazantsara mahafinaritra hiditra ao amin’ny tempolin’Andriamanitra any an-danitra.
Feno fankasitrahana ny Tompo aho fa manana finoana ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy. Afaka miditra ao amin’ny Fanjakan’ny Lanitra aho izao amin’ny alalan’ny finoako ny filazantsara mahafinaritra izay nataon’i Jesosy tamin’ny Batisany sy ny rany. Tsy afaka nahatratra ny famonjena aho tamin’ny alalan’ny heriko sy ny zava-bita ary ny ezaka nataoko.
Ny fitahiana mitondra antsika ho any amin’ny Fanjakan’ny lanitra dia tsy azo amin’ny alalan’ny vavaka sy fanomezana ary fanompoam-pivavahana fotsiny. Ny mino ny batisan’i Jesosy sy ny rany teo amin’ny Hazo fijaliana ihany no ho voavonjy amin’ny fahotany. Tsy afaka miditra ao amin’ny Fanjakan’ny lanitra ny olona iray raha tsy amin’ny alalan’ny finoana an’io filazantsara mahafinaritra io. Jesosy no vavahadin’ny lanitra. Tsy misy finoana hafa ilaina amin’izay mino an’i Jesosy. Ny fidirana ho any an-danitra dia tsy omena ho tambin-karama amin’ny fanomezana feno fanoloran-tena, ny ezaka araka an’izao tontolo izao na ny asa soa hafa. Ny zavatra iray tena ilain’ny mpino hidirana ao amin’ny Fanjakana dia ny finoana ny filazantsaran’ny batisan’i Jesosy tao amin’ny Reniranon’i Jordana sy ny rany teo amin’ny Hazo fijaliana.
Ny finoana ny rano (ny batisan’i Jesosy tao amin’ny Reniranon’i Jordana) sy ny rany (ny Hazofijaliana) dia hitondra anao any amin’ny Fanjakan’ny lanitra. Ny olona mbola manana fahotana ao am-pony, na dia mino an’i Jesosy aza, dia mila mino zavatra iray: ny filazantsaran’ny rano sy ny Fanahy. “Ary ho fantatrareo ny marina, ary ny marina hahafaka anareo tsy ho andevo” (Jaona 8:32).
Tsy fantatsika ny fotoana marina hahafatesantsika fa i Jesosy no mahalala ny zava-drehetra. Koa satria fantany tsara ny toetrantsika mpanota, dia nosasany ny fahotantsika rehetra tamin’ny Batisany sy ny ra teo amin’ny Hazo fijaliana tokony ho roa arivo taona lasa izay.
Tsy maintsy mino an’io filazantsara mahafinaritra io isika ilay nandrovitra ny efitra lamban’ny tempolin’Andriamanitra
Teraka tamin’ny virijiny ny Mpamonjy mba hamonjena ny olombelona amin’ny fahotany. Tamin’ny alalan’ny Batisany teo amin’ny faha-30 taonany tao amin’ny Reniranon’i Jordana no nanaisotra ny fahotan’izao tontolo izao i Jesosy. Ny fahotan’ny olombelona rehetra vokatry ny fahalemeny sy ny fahadisoany dia voavela tamin’ny alalan’i Jesosy. Ny Batisany sy ny rany no fanalahidy mandrakizay ho an’ny famonjena ny olombelona rehetra. Natao batisa sy nalatsa-dra teo amin’ny Hazo fijaliana i Jesosy ary ankehitriny dia afaka miditra ao amin’ny Fanjakan’ny lanitra izay rehetra mino an’io filazantsara io.
Rovitra ny efitra lamban’ny Tempolin’Andriamanitra rehefa nanolotra ny fanahiny teo amin’ny Hazo fijaliana i Jesosy. Ahoana no nahavaky roa ny efitra lamban’ny Tempolin’Andriamanitra rehefa maty teo amin’ny Hazo fijaliana Jesosy? Ny antony dia ny famonjeny ny olombelona no tanterahiny tao amin’ny filazantsara mahafinaritra.
Ao amin’ny Testamenta Taloha isika dia mianatra momba ny tabernakelin’i Isiraely. Teo no nametrahana ny alitara fandoroana ny fanatitra dorana sy ny tavy. Talohan’io tavy io no nisy ny tabernakely ary tao anatin’ny tabernakely tao ambadiky ny efitra lamba no nisy ny fiara, izay nitoeran’ny fanatrehan’Andriamanitra sy ny voninahiny. Voatenona mafy aoka izany ilay voaly ka tsy nety rovitra ny lambany ny soavaly efatra nisintona avy tamin’ny lafiny efatra. Na dia nosoloin’i Solomona Mpanjaka tamin’ny Tempoly aza ny tabernakely, dia tsy niova ny endriny fototra, ary mbola teo ny efitra lamba nanakana ny lalana mankany amin’ny Masina Indrindra. Nizara roa hatrany ambony ka hatrany ambany anefa ilay izy rehefa maty nitsoka rà teo amin’ny Hazo fijaliana Jesosy. Izany no manaporofo ny maha-kanto sy tonga lafatra ny filazantsara izay vita tamin’ny batisan’i Jesosy sy ny rany.
Andriamanitra dia nitahy ny olombelona rehetra tamin’ny alalan’ny famelana ny fahotana sy ny fiainana mandrakizay, ka nampiditra azy ireo tao amin’ny filazantsara mahafinaritra. Jesosy, ho sorona, dia nandoa ny tambin’ny ota rehefa nataon’i Jaona batisa sy maty teo amin’ny Hazo fijaliana Izy. Hoy ny Baiboly: “Fahafatesana no tambin’ny ota.” (Romana 6:23). Tahaka ny tamin’ny andron’ny Testamenta Taloha, ny olona iray dia afaka niditra tao amin’ny Tempolin’Andriamanitra niaraka tamin’ny ran’ny sorona ka nandray ny fanavotana noho ny fahotana, mba hahafahantsika manatona an’Andriamanitra miaraka amin’ny sorona ataontsika, dia i Jesosy, ka ho voavela amin’ny fahotantsika. Izany no fahamarinana. Ary ny teny hoe: “Fahafatesana no tambin’ny ota” dia mampiseho amintsika ny fahatanterahan’ny filazantsara kanto.
Ny lalana mankany an-danitra dia ny mino ny filazantsara mahafinaritra. Ny famirapiratry ny efitra lamba roa dia maneho ny fisokafan’ny Fanjakan’Andriamanitra. Rehefa mahafantatra sy mino an’ity filazantsara ity isika, dia manao hoe: “Ry Jesosy nanaisotra ny fahotako rehetra. O, Jesosy nandoa ny tambin’ny ota rehetra teo amin’ny Hazo fijaliana!” hivoha eo anoloantsika ny vavahadin’ny lanitra. Misokatra izao ny lanitra ho an’ireo izay nahatratra ny fanavotana noho ny finoany ny batisan’i Jesosy sy ny rany. Ny ran’i Jesosy no namonjy ny mpanota tamin’ny fahafatesana ary ny Batisany dia fomba iray hitondrana ny fahotan’ny olombelona rehetra.
Nihorohoro ny tany ary nisokatra ny vatolampy rehefa nanolotra ny fanahiny teo amin’ny Hazo fijaliana ny Tompo. Tamin’izay indrindra dia nitete tamin’ny tany ny rany ary nanomboka nikoriana nankany amin’ny tany ambany. Rehefa maty teo amin’ny Hazo fijaliana i Jesosy dia nodiovina avokoa ny fahotan’ny olombelona, vita ny filazantsara kanto, ary ny mpino rehetra dia afaka niditra tao amin’ny Fanjakan’ny lanitra. Izany no tena marina momba ny fahaterahana indray.
Maro ny manam-pahaizana nanao fikarohana mba handà ny fisian’i Jesosy Kristy ho tena olona. Saingy tsy afaka nijoro tamin’ny petra-kevitra nanohitra ireo porofo ara-tantara maro momba ny fisiany io izy ireo. Maro tamin’izy ireo no nanaiky sy nino ny filazantsaran’ny batisan’i Jesosy sy ny rany. Lasa takatr’izy ireo fa lehibe loatra ny porofo momba an’i Jesosy ka tsy azo lavina ny fisiany. Nanaiky an’i Jesosy ho Mpamonjy izy ireo rehefa nahafantatra sy nino an’io filazantsara mahafinaritra io, dia ny nahaterahany, ny batisany, ny fahafatesany, ny fitsanganany tamin’ny maty, ny fiakarany tany an-danitra ary ny Fiaviany faharoa.
Tsy nanatri-maso ny batisan’i Jesosy isika. Tsy hitan’ny masontsika izay nitranga tokony ho 2 000 taona lasa izay. Na izany aza, amin’ny alalan’ny zavatra voasoratra, na iza na iza dia afaka mifandray amin’ity filazantsara mahafinaritra ity. Noravan’i Jesosy tamin’ny Batisany sy ny rany ny sakan’ny fahotana teo amin’Andriamanitra sy ny olona, ka dia triatra nizara roa hatrany ambony ka hatrany ambany ny voalin’ny Fanjakan’Andriamanitra.
Ankehitriny izay mino an’io filazantsara mahafinaritra io, izay vita tamin’ny alalan’ny batisan’i Jesosy sy ny rany, dia afaka miditra amin’ny Fanjakan’ny lanitra. Mino ve ianao fa ny batisan’i Jesosy sy ny rany, izany hoe io filazantsara mahafinaritra io, no fanalahidin’ny Fanjakan’ny lanitra?
Mpanota ny tenako taloha, izay natoky an’i Jesosy ho Mpamonjy ahy nefa tsy nahalala ny filazantsara mahafinaritra. Indray andro anefa aho dia lasa namaky momba ny fitiavany tsy misy fepetra ahy tao amin’ny Baiboly. Lasa fantatro fa Izy dia natao batisa ho ahy, maty teo amin’ny Hazo fijaliana ho ahy ary nitsangana ho ahy. Namonjy antsika i Jesosy tamin’ny nanaovana batisa Azy tao amin’ny ony Jordana sy nanohomboana Azy tamin’ny hazo fijaliana mba handoavana ny tambin’ny ota noho ny fitiavany antsika. Afaka miditra ao amin’ny Fanjakan’ny lanitra isika amin’ny alalan’ny finoana an’io filazantsara mahafinaritra io.
Izany no fahamarinan’Andriamanitra lehibe indrindra ho an’ny olombelona sy ny zava-nitranga naharitra ela teo amin’ny tantara. Ny asa fanompoany rehetra - ny nahaterahany, ny batisany tao amin’ny ony Jordana, ny fahafatesany teo amin’ny Hazo fijaliana, ary ny fitsanganany tamin’ny maty - dia natao hamonjy antsika amin’ny fahotantsika rehetra. Voalahatra ho any amin’ny helo isika taorian’ny fahafatesantsika, saingy navelan’i Jesosy ho any amin’ny helo mandrakizay ny fanahintsika ary nomeny antsika ny filazantsara kanto ho lalana hidirana ao amin’ny Fanjakan’ny lanitra.
Ry havana malala, fony Jesosy maty teo amin’ny Hazo fijaliana, dia nisy miaramila nanindrona ny lanivoany tamin’ny lefona, ary niaraka tamin’izay dia nisy rà sy rano nivoaka. Izany dia araka ny voasoratra ao amin’ny Baiboly. Izany dia manambara ny fahamarinan’ny filazantsara kanto momba ny batisan’i Jesosy sy ny rany.
Heverinao ve fa ny finoanao ny ran’i Jesosy teo amin’ny Hazo fijaliana dia ampy hanafaka anao amin’ny fahotanao rehetra? Moa ve ny batisan’i Jesosy tsy dia nanan-danja loatra sa tsy misy dikany fotsiny amin’ny famonjena anao? Raha mino izany ianao dia mibebaha. Tsy maintsy mino ny filazantsaran’ny batisan’i Jesosy sy ny rany isika izao ary manaiky izany ho fahamarinan’Andriamanitra.
Maniry ny ho diovina amin’ny fahotanao rehetra ve ianao?
Tahaka ny tsy maintsy handoavantsika ny vola mba hialana amin’ny trosa, dia tsy maintsy manana finoana ny filazantsara kanto momba ny batisan’i Jesosy sy ny ran’i Jesosy isika mba ho voadio amin’ny fahotantsika rehetra. Tsy tokony hanao ny fahotan’ny tsy finoana ny filazantsaran’ny batisan’i Jesosy sy ny rany isika. Na dia tsy nampita mivantana ny fahotantsika tamin’i Jesosy aza isika, dia nisy mpanelanelana iray antsoina hoe Jaona Mpanao Batisa no nanao ny asa ho antsika.
Rehefa maty teo amin’ny Hazo fijaliana i Jesosy, dia nisokatra ny fasan’ny olo-masina sasany tao Jerosalema ary nitsangana tamin’ny maty izy rehefa afaka telo andro ary nankany Galilia. Tena nitranga tokoa io fisehoan-javatra mahafinaritra io, saingy maro ny olona tsy nino izany.
Nomen’ny Tompontsika ho antsika olo-marina izay nahazo ny famelan-keloka ny Fanjakan’ny lanitra. Novonjena sy nateraka indray isika, tsy tamin’ny alalan’ny herintsika ara-batana na ny ezaka ara-pivavahana, fa tamin’ny alalan’ny finoantsika ny filazantsara mahafinaritra. Tsy tantara noforonina ity filazantsara ity. Ny fahotan’izao tontolo izao dia nafindra tamin’i Jesosy rehefa natao batisa Izy. Tsy nisy fahotana tao Aminy, fa tsy maintsy maty teo amin’ny Hazo fijaliana Izy mba hanonerana ny fahotana izay noraisiny tamin’ny Batisany.
Rehefa nanolotra ny fanahiny Jesosy, dia nihorohoro ny tany ary nisokatra ny vatolampy. Rehefa nahatsapa ny horohoron-tany sy ny zava-nitranga ny kapiteny sy ireo izay niaraka taminy niambina ny fatin’i Jesosy, dia nahatsapa tahotra mafy izy ireo, ka nanambara hoe: “Marina tokoa fa Zanak’Andriamanitra io Lehilahy io” (Matio 27:54).
Josefa, lehilahy mpanankarena avy any Arimatia, dia naka ny fatin’i Jesosy, nofonosiny hariry madinika madio ary naleviny tao amin’ny fasany. Ary ny mpisoronabe sy ny Fariseo dia nanome baiko mba hambenana tsara ny fasana mandra-pahatongan’ny andro fahatelo.
Nitsangana tamin’ny maty anefa i Jesosy mba hanome fiainana vaovao ho an’izay mino ny filazantsara mahafinaritra. Nankany Galilia Izy, izay nampanantenainy ny hihaona amin’ny mpianany talohan’ny nanomboana Azy tamin’ny hazo fijaliana. Ireo zavatra rehetra ireo – ny fahaterahany, ny batisany, ny fanomboana Azy tamin’ny hazo fijaliana, ny fitsanganany tamin’ny maty, ny fiakarany tany an-danitra ary ny Fiavian’ny Tompo faharoa – dia natao ho an’ireo izay mino ny filazantsara mahafinaritra. Lasa mpijoro ho vavolombelona koa aho izay mijoro ho vavolombelona fa i Jesosy no Zanak’ilay Andriamanitra velona sy Mpamonjy ahy.
Amin’ny alalan’iza no ampielezana ny filazantsara marina?
Ireo mino ny batisan’i Jesosy sy ny rany dia mijoro ho vavolombelona ny amin’ny filazantsaran’ny fahamarinana kanto. Miely amin’ny alalan’ny fijoroana ho vavolombelona nataon’ireo olona voavonjy tamin’ny fahotany rehetra ireo ny filazantsara mahafinaritra. Rehefa afaka amin’ny fahotany ny olona iray amin’ny finoana ny filazantsara, dia manomboka mitarika azy ny Fanahin’Andriamanitra, ary manova azy Izy na inona na inona sitrapony. Ny tenin’Andriamanitra mambabo fanahy dia manova tsy tapaka ny olo-marina ary manome azy finoana matanjaka kokoa. Tonga hidera an’i Jehovah kosa izy. Ny tenin’Andriamanitra dia mitoetra ao aminy, ary vokatr’izany dia miaina ny fanavaozana ny ao anatiny isan’andro izy. Rehefa nahita azy niova toy izany ny olona, dia nanambara hoe: “Tena olona voavonjy tokoa Izy; Lasa Kristianina marina sy zanak’Andriamanitra izy.”
Na ny devoly aza dia manaiky sy miaiky izany filazantsara mahafinaritra izany. “Tezitra aho!” hoy izy. “Nefa marina fa tsy misy fahotana amin’izao tontolo izao. Tsy misy fahotana ao am-pony.” Noho izany, ny devoly dia miasa ao amin’ny eritreritry ny olona, manelingelina ny fiainany mahatoky. Ny asan’ny devoly dia ny misakana azy ireo tsy hahazo ireo fitahiana ara-panahin’ny filazantsara.
Satana dia lavo tanteraka tamin’ny ady tamin’i Jesosy. Nahomby i Satana tamin’ny fanomboana an’i Jesosy tamin’ny alalan’ny fifehezana ny sain’ny olona. Na izany aza, Jesosy dia efa nanaisotra ny fahotan’izao tontolo izao rehefa natao batisa, ary rehefa maty teo amin’ny Hazo fijaliana Izy mba handoavana ny tambin’ny ota. Noho izany antony izany no namonjeny tanteraka ireo mpino ny filazantsara rehetra.
Tsy vitan’ny devoly ny nanakana ny drafitr’Andriamanitra hamonjena ny olombelona amin’ny fahotany. Nanonitra ny fahotan’ny olombelona tamin’ny alalan’ny Batisany sy ny rany i Jesosy mba hamitana ny filazantsara mahafinaritra. Ankehitriny dia tsy misy fahotana eto amin’izao tontolo izao. Nesorin’i Jesosy ny fahotana rehetra tamin’ny Batisany ary namarana ny fahotana rehetra tamin’ny alalan’ny fahafatesany teo amin’ny Hazo fijaliana Izy ka nanao hoe: “Vita!” (Jaona 19:30) Tsy nanana fahefana hiampanga an’ireo mino ny filazantsara i Satana. Nandresy ny devoly Jesosy tamin’ny alalan’ny fahaterahany, ny batisany, ny nanomboana Azy tamin’ny hazo fijaliana ary ny fitsanganany tamin’ny maty.
Mbola manana fahotana ao am-ponareo ve ianareo? Tsia. Afaka miteny amim-pahatokiana ny Kristianina hoe: “Tsy manana fahotana ato am-poko aho” noho ny finoany ny filazantsaran’ny fahamarinana kanto. Ny olona mino ny filazantsara kanto momba ny batisan’i Jesosy sy ny rany dia tsy manana fahotana na dia iray aza ao am-pony.
Ankehitriny dia voasokitra ao am-pontsika ilay filazantsara mahafinaritra. Mijoro tsy misy fisalasalana eo anatrehan’Andriamanitra isika izao. Mino ve ianareo rehetra fa Jesosy nanaisotra ny fahotana rehetra tamin’ny Batisany tao amin’ny ony Jordana? Raha izany no izy, dia ho feno ny fankasitrahanao an’Andriamanitra sy ny fifalianao. Noho ny fananana finoana ny filazantsara mahafinaritra dia nohamasinina sy afaka tamin’ny fahotantsika teto amin’izao tontolo izao isika. Misaotra an’Andriamanitra isika.
“Izy no nanafaka antsika tamin’ny fahefan’ny maizina ka namindra antsika ho amin’ny fanjakan’ny Zanany malalany, Izay ananantsika fanavotana amin’ny rany, dia ny famelana ny fahotantsika.” (Kolosiana 1:13-14). Haleloia, miderà ny Tompo.
Nanokatra ny vavahadin’ny famonjena tamin’ny alalan’ny filazantsara mahafinaritra i Jesosy. Ianao koa dia tokony handrava ny fefy ao am-ponao miaraka amin’ny herin’ny filazantsara mahafinaritra, tahaka ny nizarazarana ny voalin’ny Tempoly. Ny filazantsara mahafinaritra dia natao ho ahy sy ianao. Afaka miditra ao amin’ny Fanjakan’ny lanitra isika amin’ny alalan’ny finoana an’ity filazantsara ity, ary izany no fahamarinana faratampony izay mamela antsika hahatratra ny fonenan’ny Fanahy Masina.
This sermon is also available in ebook format. Click on the book cover below.
Copyright © 2021 by The New Life Mission
