[4-1] Ang Ebanghelyo ng Masaganang Pagbabayad-sala (Juan 13:1-17)

 

 

Bakit hinugasan ni Jesus ang mga paa ni Pedro sa araw bago ang pista ng Paskuwa? Habang hinuhugasan ang kanyang mga paa, sinabi ni Jesus, “Ang ginagawa ko`y hindi mo nalalaman ngayon, datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos.” Si Simon Pedro ang pinakamahusay sa mga alagad ni Jesus. Naniwala siya na si Jesus ang Anak ng Diyos at nagpapatotoo na si Jesus ang Cristo. At nang hinugasan ni Jesus ang kanyang mga paa, may malinaw na dahilan para dito. Nang ipinahayag ni Pedro ang kanyang paniniwala na si Jesus ang Cristo, ibig sabihin ay naniniwala siyang si Jesus ang Tagapagligtas na magliligtas sa kanya mula sa lahat ng kanyang mga kasalanan.

 

Bakit hinugasan ni Jesus ang mga paa ng kanyang mga alagad bago Siya ipinako sa krus?

Sapagkat nais Niyang maunawaan ng Kanyang mga alagad ang ganap na kaligtasan.

 

Bakit hinugasan Niya ang mga paa ni Pedro? Alam ni Jesus na malapit nang ikakaila Siya ni Pedro nang tatlong beses at na ito ay gagawa pa ng maraming kasalanan sa hinaharap.

Kung, pagkatapos na umakyat si Jesus sa langit, si Pedro ay may natitira pang kasalanan sa kanyang puso, hindi niya magagawang makiisa kay Jesus. Ngunit alam ni Jesus ang lahat ng kahinaan ng Kanyang mga disipulo, at hindi Niya nais na ang kanilang mga kasalanan ay pumagitna sa Kanya at ng Kanyang mga disipulo. Samakatuwid, kailangan Niyang ituro sa kanila na ang lahat ng kanilang kasamaan ay nahugasan na. Iyan ang dahilan kung bakit hinugasan Niya ang mga paa ng Kanyang mga disipulo. Bago mamatay at iwan sila, tiniyak ni Jesus na naunawaan nila na ang ebanghelyo ng Kanyang bautismo ay lubos na naghugas ng lahat ng kanilang mga kasalanan na nagawa sa buong buhay nila.

Ang Juan 13 ay nagsasalita tungkol sa ganap na kaligtasan na tinapos ni Jesus para sa Kanyang mga alagad. Habang hinuhugasan ang kanilang mga paa, sinabi sa kanila ni Jesus ang karunungan ng ebanghelyo ng Kanyang bautismo kung saan ang lahat ng tao ay maaaring mahugasan mula sa lahat ng kanilang mga pagkakasala.

“Huwag kayong padaya sa diyablo sa hinaharap. Inalis ko na ang lahat ng inyong mga kasalanan sa pamamagitan ng Aking bautismo sa Ilog Jordan at Ako ang hahatulan para sa mga ito sa Krus. Pagkatapos ay mabubuhay Akong muli mula sa mga patay at tutuparin ang kaligtasan ng ipinanganak na muli para sa inyong lahat. Upang ituro sa inyo na hinugasan ko na ang inyong mga kasalanan sa hinaharap, upang ituro sa inyo ang orihinal na ebanghelyo ng ganap na pag-aalis ng mga kasalanan, hinuhugasan ko ang inyong mga paa bago Ako ipako sa krus. Ito ang sikreto ng ebanghelyo ng pagiging ipinanganak na muli. Dapat kayong lahat ay maniwala nang gayon.”

Dapat nating lahat maintindihan ang dahilan kung bakit hinugasan ni Jesus ang mga paa ng Kanyang mga alagad at malaman kung bakit Niya sinabi, “Ang ginagawa ko`y hindi mo nalalaman ngayon, datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos.” Tanging sa ganitong paraan lamang tayo makakapaniwala sa ebanghelyo ng ipinanganak na muli at tayo mismo ay tunay na maipanganak na muli.

 

 

 

Ano ang pagsalangsang?

Ito ang mga kasalanang ginagawa natin araw-araw dahil tayo ay mahina.

 

Bago Siya namatay sa Krus, ginawa ni Jesus ang pista ng Paskuwa kasama ang Kanyang mga alagad at pinatunayan sa kanila ang ebanghelyo na ganap na mahugasan ng kanilang mga kasalanan sa pamamagitan ng paghuhugas ng kanilang mga paa gamit ang Kanyang sariling mga kamay.

“Si Jesus, sa pagkatalastas na ibinigay na ng Ama ang lahat ng mga bagay sa kaniyang mga kamay, at siya`y nanggaling sa Dios, at sa Dios din paroroon; Ay nagtindig mula sa hapunan, at itinabi ang kaniyang mga damit, at siya`y kumuha ng isang toalya, at ibinigkis sa kaniyang sarili. Nang magkagayo`y nagsalin ng tubig sa kamaw, at pinasimulang hugasan ang mga paa ng mga alagad, at kinuskos ng toalya na sa kaniya`y nakabigkis. Pagkatapos, lumapit siya kay Simon Pedro. Sinabi niya sa kaniya, Panginoon, huhugasan mo baga ang aking mga paa? Sumagot si Jesus at sa kaniya`y sinabi, Ang ginagawa ko`y hindi mo nalalaman ngayon, datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos” (Juan 13:3-7).

Itinuro ni Jesus sa Kanyang mga alagad ang ebanghelyo ng bautismo at ang pagbabayad-sala para sa mga kasalanan sa pamamagitan ng tubig ng Kanyang bautismo.

Sa panahong iyon, dahil sa kanyang katapatan kay Jesus, hindi naunawaan ni Pedro ang dahilan kung bakit hinugasan ni Jesus ang kanyang mga paa. Pagkatapos makipag-usap ni Jesus sa kanya, nagbago ang paraan ng kanyang paniniwala kay Jesus. Nais ni Jesus na ituro sa kanya ang tungkol sa ganap na malinis mula sa kasalanan, tungkol sa ebanghelyo ng tubig ng Kanyang bautismo.

Nag-aalala Siya na baka hindi makaparito sa Kanya si Pedro dahil sa lahat ng kanyang mga kasalanan sa hinaharap, lalo na ang mga kasalanan ng kanyang laman sa hinaharap. Hinugasan ni Jesus ang kanilang mga paa upang hindi maalis ng diyablo ang pananampalataya ng Kanyang mga alagad. Kalaunan, naunawaan ni Pedro kung bakit.

Inihanda ni Jesus ang daan upang sinumang naniniwala sa tubig ng Kanyang bautismo, at dugo ay matubos sa kanyang mga kasalanan magpakailanman.

Sa Juan 13, naitala ang mga salitang sinabi Niya habang hinuhugasan ang mga paa ng Kanyang mga alagad. Ito ay napakahalagang mga salita na tanging ang mga ipinanganak na muli lamang ang tunay na makauunawa.

Ang dahilan kung bakit hinugasan ni Jesus ang mga paa ng Kanyang mga alagad bago ang pista ng Paskuwa ay upang tulungan silang maunawaan na hinugasan na Niya ang lahat ng kanilang mga kasalanan sa buong buhay nila. Sinabi ni Jesus, “Ang dahilan kung bakit ko hinuhugasan ang iyong mga paa ay hindi mo naiintindihan ngayon, ngunit mauunawaan mo ito pagkatapos.” Ang mga salitang ito kay Pedro ay naglalaman ng katotohanan ng pagiging ipinanganak na muli.

Dapat nating lahat malaman at paniwalaan ang Bautismo ni Jesus, na naghugas ng lahat ng ating mga kasalanan. Ang bautismo ni Jesus sa Jordan ay ang ebanghelyo ng ‘naipasa’ ng lahat ng kasalanan, sa pamamagitan ng pagpapatong ng mga kamay. Dapat nating lahat paniwalaan ang mga salita ni Jesus. Inalis ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at nakamit ang ganap na kaligtasan mula sa kasalanan sa pamamagitan ng paghatol at pagpapako sa krus sa Kanya. Si Jesus ay binautismuhan upang alisin ang lahat ng kasalanan ng lahat ng tao.

 

 

 

Ano ang ‘bitag’ ng diyablo laban sa mga matuwid?

Sinusubukan ng diyablo na linlangin ang mga matuwid upang gawin silang makasalanan muli.

 

Alam na alam ni Jesus na pagkatapos Niyang maipako sa krus, mabuhay na muli, at umakyat sa langit, ang diyablo at ang mga tagapagkalat ng huwad na pananampalataya ay darating at susubukang linlangin ang mga alagad. Makikita natin sa patotoo ni Pedro, “Ikaw ang Cristo, Ang anak ng Dios na buhay,” na siya ay naniwala kay Jesus. Ngunit nais pa ring ipaalala ni Jesus kay Pedro nang minsan pa na panatilihin sa isip ang ebanghelyo ng kaligtasan ng ganap na mahugasan ng mga kasalanan. Ang ebanghelyong iyon ay ang Bautismo ni Jesus, kung saan kinuha Niya ang lahat ng kasalanan ng mundo. Nais muli ni Jesus na ituro ito nang minsan pa kay Pedro at sa mga alagad at sa atin, sa mga darating pa. “Ang ginagawa ko`y hindi mo nalalaman ngayon, datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos.”

Tuwing nagkakasala ang mga alagad ni Jesus, tinutukso at hinahatulan sila ng diyablo, na nagsasabing, “Tingnan mo! patuloy ka pa ring nagkakasala, paano mo masasabing wala kang kasalanan? Hindi ka pa naligtas. Isa ka lang makasalanan.” Upang mapigilan ito, sinabi ni Jesus sa kanila na ang kanilang pananampalataya sa Bautismo ni Jesus ay nakahugas na ng lahat ng kanilang panghabambuhay na mga kasalanan ― nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap.

“Alam ninyong lahat na ako ay nabautismuhan! Ang dahilan kung bakit ako ay binautismuhan sa Jordan ay upang hugasan ang lahat ng inyong panghabambuhay na mga kasalanan, pati na rin ang orihinal na kasalanan ng sangkatauhan. Naiintindihan na ba ninyo ngayon kung bakit ako ay binautismuhan, kung bakit kailangan kong maipako sa krus at mamatay sa Krus?” Hinugasan ni Jesus ang mga paa ng Kanyang mga alagad upang ipakita sa kanila na kinuha na Niya ang lahat ng kanilang pang-araw-araw na mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at na tatanggapin Niya ang kahatulan para sa kanila sa Krus.

Ngayon, ikaw at ako ay natubos na mula sa lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng ating pananampalataya sa ebanghelyo ng bautismo at dugo ni Jesus, na siyang ganap na naghugas ng lahat ng ating mga kasalanan. Si Jesus ay binautismuhan at ipinako sa krus para sa atin. Hinugasan Niya ang lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at dugo. Ang sinumang nakakaalam at naniniwala sa ebanghelyo na nagbibigay ng pagbabayad-sala para sa kasalanan, sinumang naniniwala sa katotohanan, ay natubos mula sa lahat ng kanyang mga kasalanan.

Ano ang dapat gawin ng isang tao pagkatapos maligtas? Dapat niyang aminin ang kanyang mga kasalanan araw-araw at maniwala sa kaligtasan ng bautismo at dugo ni Jesus, ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa lahat ng kasalanan. Dapat niyang tanggapin sa kanyang puso ang ebanghelyo na kinuha ni Jesus ang lahat ng kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at Kanyang dugo.

Dahil ba nagkasala ka muli, magiging makasalanan ka na ulit? Hindi. Dahil alam nating kinuha ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan, paano tayo magiging makasalanan muli? Ang bautismo ni Jesus at ang Kanyang dugo sa Krus ay ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa lahat ng ating mga kasalanan. Sinumang naniniwala sa orihinal na ebanghelyong ito ng naghugas ng mga kasalanan ay ipinanganak na muli bilang ‘isang taong matuwid.’

 

 

 

Bakit hindi na maaaring maging makasalanan muli ang matuwid?

Dahil nagbayad-sala na ni Jesus ang lahat ng kanilang panghabambuhay na kasalanan.

 

Kung naniniwala ka sa ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu na ganap na nag-aalis ng mga kasalanan, ngunit pakiramdam mo ay makasalanan ka pa rin dahil sa iyong pang-araw-araw na mga paglabag, kailangan mong pumunta sa Jordan kung saan binautismuhan si Jesus upang alisin ang lahat ng iyong mga kasalanan. Kung ang isang tao ay magiging makasalanan muli pagkatapos maligtas mula sa kasalanan, kailangan bang muling mabautismuhan si Jesus? Dapat kang magkaroon ng pananampalataya na sa pamamagitan ng ebanghelyo ng bautismo ni Jesus, ang iyong mga kasalanan ay ganap na nahugasan. Dapat mong tandaan na kinuha ni Jesus ang lahat ng iyong mga kasalanan nang minsanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo. Dapat kayong magkaroon ng hindi matitinag na pananampalataya kay Jesucristo bilang inyong Tagapagligtas.

Ang paniniwala kay Jesus bilang iyong Tagapagligtas ay nangangahulugang naniniwala ka sa bautismo ni Jesus, na nag-alis ng lahat ng iyong panghabambuhay na mga kasalanan. Kung tunay kang naniniwala sa bautismo, sa Krus, sa kamatayan, at sa muling pagkabuhay ni Jesus, hindi ka na maaaring maging makasalanan muli, anuman ang uri ng kasalanan na iyong nagawa. Ikaw ay natubos mula sa lahat ng mga kasalanan ng iyong buong buhay sa pamamagitan ng iyong pananampalataya.

Hinugasan din ni Jesucristo ang mga kasalanan sa hinaharap, maging ang mga kasalanang nagagawa natin dahil sa ating mga kahinaan. At dahil kailangang bigyang-diin ni Jesus ang kahalagahan ng Kanyang bautismo, hinugasan Niya ang mga paa ng Kanyang mga alagad ng tubig upang sumagisag sa ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na malinis mula sa kasalanan, na siyang Kanyang bautismo. Si Jesucristo ay nabautismuhan, ipinako sa krus, muling nabuhay, at umakyat sa langit upang matupad ang pangako ng Diyos ng masaganang pagbabayad-sala para sa lahat ng kasalanan ng mundo at upang iligtas ang buong sangkatauhan. Bilang resulta, ang Kanyang mga alagad ay nagawang ipangaral ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala sa mga kasalanan, ang Bautismo ni Jesus, ang Krus, at ang muling pagkabuhay, hanggang sa katapusan ng kanilang mga buhay.

 

 

 

Bakit itinanggi ni Pedro si Jesus?

Dahil mahina ang kanyang laman

 

Sinasabi sa atin ng Bibliya na nang harapin si Pedro ng mga tagapagsilbi ng dakilang saserdoteng si Caifas at inakusahan na isa sa mga tagasunod ni Jesus, dalawang beses niya itong itinanggi, na sinasabing, “Hindi ko kilala ang Taong iyan!” Pagkatapos ay isinumpa niya at ipinanumpa ito sa ikatlong pagkakataon.

Basahin natin ang talata dito. Mula sa Mateo 26:69, “Nakaupo nga si Pedro sa labas ng looban. At lumapit sa kaniya ang isang alilang babae, na nagsasabi, Ikaw man ay kasama ng taga Galileang si Jesus. Datapuwa`t siya`y kumaila sa harap nilang lahat, na sinasabi, Hindi ko nalalaman ang sinasabi mo. At paglabas niya sa portiko ay nakita siya ng ibang alila, at sinabi sa nangaroon, Ang taong ito ay kasama rin ni Jesus na taga Nazaret. Ngunit muling tumanggi na may panunumpa, Hindi ko nakikilala ang Taong iyan. At pagkaraan ng sandali ay nagsilapit ang nangakatayo roon at kanilang sinabi kay Pedro, Sa katotohanang ikaw man ay isa rin sa kanila; sapagka`t ipinakikilala ka ng iyong pananalita. Nang magkagayo`y nagpasimula siyang magmura at manumpa, Hindi ko nakikilala ang Taong iyan. At pagdaka`y tumilaok ang manok. At naalaala ni Pedro ang salitang sinabi ni Jesus, Bago tumilaok ang manok, ay ikakaila mo akong makaitlo. At siya`y lumabas at nanangis na mainam” (Mateo 26:69-75).

Tunay na naniwala si Pedro kay Jesus at tapat na sumunod sa Kanya. Naniwala siya na si Jesus ang “Ikaw ang Cristo, Ang anak ng Dios na buhay.” Ngunit nang dinala si Jesus sa hukuman ni Caifas, nang naging mapanganib ang maiugnay kay Jesus, itinanggi at isinumpa niya Siya.

Hindi alam ni Pedro na ikakaila niya si Jesus. Ngunit alam ni Jesus na gagawin ito ni Pedro. Lubos na alam ni Jesus ang kahinaan ni Pedro. Kaya, hinugasan ni Jesus ang mga paa ni Pedro at itinuro sa kanya ang ebanghelyo ng kaligtasan gaya ng nasusulat sa Juan 13, “Magkakasala ka sa hinaharap, subalit hinugasan ko na ang lahat ng kasalanan na gagawin mo pa lamang sa hinaharap.”

Tunay ngang itinanggi ni Pedro si Jesus nang nasa panganib ang kanyang buhay, ngunit ito ay dahil sa kahinaan ng kanyang laman. Samakatuwid, upang ituro sa Kanyang mga alagad na iniligtas Niya sila mula sa lahat ng kanilang magiging kasalanan sa hinaharap, hinugasan ni Jesus ang kanilang mga paa nang maaga.

“Iniligtas ko na rin kayo mula sa lahat ng kasalanan na gagawin ninyo pa lamang sa hinaharap. Ako ay ipapako sa krus dahil binautismuhan ako at kinuha ko ang lahat ng inyong mga kasalanan, at babayaran ko ang lahat ng ito upang maging tunay na Tagapagligtas para sa inyong lahat. Ako ang inyong Diyos, ang inyong Tagapagligtas. Babayaran ko nang buo ang lahat ng inyong mga kasalanan, at magiging Pastol ninyo ako sa pamamagitan ng Aking bautismo at dugo. Ako ang Pastol ng inyong kaligtasan.”

Upang maitanim nang matatag ang katotohanang ito sa kanilang mga puso, hinugasan ni Jesus ang kanilang mga paa bago ang pista ng Paskuwa. Ito ang katotohanan ng ebanghelyo.

Dahil mahina ang ating laman kahit matapos tayong ipanganak na muli, tayo ay magkakasala muli. Siyempre, hindi tayo dapat magkasala, ngunit tulad ni Pedro na nakaharap sa matinding mga problema dahil sa hindi sinasadyang kasalanan, tayo rin ay maaaring magkasala nang hindi talaga sinasadya. Dahil tayo ay nabubuhay sa laman, tayo ay nadadala sa kapahamakan ng ating mga kasalanan. Ang laman ay magkakasala hangga`t tayo ay nabubuhay sa sekular na mundong ito, ngunit inalis ni Jesus ang lahat ng mga kasalanang iyon sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at ng Kanyang dugo sa Krus.

Hindi natin itinatanggi na si Jesus ang ating Tagapagligtas, ngunit kapag nabubuhay tayo sa laman, patuloy tayong gumagawa ng mga kasalanan laban sa kalooban ng Diyos. Ito ay dahil tayo ay ipinanganak sa laman.

Ngunit alam na alam ni Jesus na tayo ay mga makasalanan sa laman. Naging Tagapagligtas natin si Jesus sa pamamagitan ng pagbabayad ng lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at dugo. Pinalaya Niya tayo mula sa lahat ng kasalanan sa pamamagitan ng pananampalataya sa Kanyang kaligtasan at sa Kanyang muling pagkabuhay.

Ang lahat ng apat na Ebanghelyo ay nagsisimula sa pagbabautismo kay Jesus ni Juan Bautista. Ang layunin ng Kanyang pagparito sa mundong ito na may katawang-tao ay upang matupad ang ebanghelyo ng ipanganak na muli, ang ebanghelyo ng kaligtasan.

 

Hanggang kailan tayo magpapatuloy sa pagkakasala sa laman?

Tayo ay nagkakasala sa buong buhay natin hanggang sa araw ng ating kamatayan.

 

Nang itinanggi ni Pedro si Jesus hindi lang minsan, ni dalawang beses, kundi tatlong beses bago tumilaok ang manok, gaano kaya ito nakadurog sa kanyang puso? Gaano kaya siya nahiya? Nanumpa si Pedro sa harap ni Jesus na hindi Niya Siya kailanman ipagkakanulo. Siya ay nagkasala dahil sa kahinaan ng kanyang laman, ngunit gaano kaya siya nalungkot nang siya ay nagpasakop sa kanyang kahinaan at itinanggi si Jesus hindi lang minsan, kundi tatlong beses? Gaano kaya siya napahiya nang muling tumingin kay Jesus?

Ngunit alam ni Jesus ang lahat ng ito at higit pa. Kaya, sinabi Niya, “Alam ko na magkakasala ka muli. Ngunit inalis Ko na ang lahat ng mga kasalanang iyon sa pamamagitan ng Aking bautismo, upang ang iyong mga kasalanan ay hindi maging sanhi ng iyong pagkatisod at hindi ka bumalik sa pagiging makasalanan, at upang hindi mo mahirapang bumalik sa Akin. Naging ganap na Tagapagligtas Ako para sa iyo sa pamamagitan ng pagpapabautismo sa Akin at pagtanggap ng kahatulan para sa lahat ng kasalanan. Ako ay naging iyong Diyos, iyong Pastol. Maniwala ka sa ebanghelyo ng ganap na paghuhugas ng iyong mga kasalanan. Patuloy kitang mamahalin kahit na gumawa ka ng mga kasalanan ng laman. Hinugasan ko na ang lahat ng iyong mga kasamaan. Ang ebanghelyo ng kaligtasan na nag-aalis ng lahat ng iyong mga kasalanan ay magpakailanman. Ang aking pag-ibig para sa iyo ay magpakailanman din.”

Sinabi ni Jesus kay Pedro at sa mga alagad, “Kung hindi kita huhugasan, ay hindi ka magkakaroon ng bahagi sa Akin.” Ang dahilan kung bakit Niya sinabi ang ebanghelyong ito sa Juan 13 ay dahil mahalaga para sa mga tao na ipanganak na muli sa pamamagitan ng tubig at ng Espiritu. Naniniwala ka ba dito?

Sa mga talata 9-10, “Sinabi sa kaniya ni Simon Pedro, Panginoon, hindi ang aking mga paa lamang, kundi pati ng aking mga kamay at ang aking ulo. Sinabi sa kaniya ni Jesus, Ang napaliguan na ay walang kailangang hugasan maliban ang kaniyang mga paa, ngunit siya`y lubos na malinis.”

Mga minamahal na kaibigan, magkakasala ba kayo ‘ng laman’ sa hinaharap, o hindi? Tiyak na magkakasala kayo. Ngunit sinabi ni Jesus na hinugasan na Niya kahit ang mga kasalanan sa hinaharap, lahat ng kasamaan ng ating laman sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at dugo, at malinaw Niyang sinabi sa Kanyang mga alagad ang salita ng katotohanan, ang ebanghelyo ng katubusan bago Siya ipinako sa krus.

Dahil tayo ay nabubuhay sa ating laman na may lahat ng ating mga kahinaan, hindi natin maiwasang magkasala. Hinugasan ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng Kanyang bautismo. Hindi lamang Niya hinugasan ang ating ulo at katawan, kundi hinugasan din Niya ang ating mga paa, lahat ng ating magiging kasalanan sa hinaharap. Ito ang ebanghelyo ng pagiging ipanganak na muli, ng Bautismo ni Jesus.

Matapos mabautismuhan si Jesus, pinatotohanan ni Juan Bautista, “Narito, ang Cordero ng Dios, na nagaalis ng kasalanan ng sanglibutan!” (Juan 1:29) Dapat tayong maniwala na ang lahat ng kasalanan ng mundo ay nahugasan nang ipinasa ito kay Jesus noong Siya ay binautismuhan.

Habang nabubuhay sa mundong ito, ang mga tao ay walang pagpipilian kundi ang magkasala. Kailangan nating tanggapin ito bilang isang katotohanang hindi mababago. Tuwing lalabas ang ating kahinaan ng laman, kailangan nating ipaalala sa ating sarili na hinugasan ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan at lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng ebanghelyo ng bautismo at binayaran ang mga ito ng Kanyang dugo. Dapat tayong mag-alay ng pasasalamat sa Kanya mula sa kaibuturan ng ating mga puso. Ipahayag natin nang may pananampalataya na si Jesus ang ating Tagapagligtas at ating Diyos. Purihin ang Panginoon.

Ang bawat tao sa mundong ito ay nagkakasala sa pamamagitan ng laman. Ang mga tao ay namamatay dahil sa kanilang mga kasalanan ng laman sa buong buhay nila. Ang mga tao ay patuloy na nagkakasala sa pamamagitan ng kanilang laman.

 

 

 

Ano ang nagpaparumi sa isang tao?

Iba`t ibang uri ng mga kasalanan at masasamang pag-iisip

 

Sinabi ni Jesus sa Mateo 15:19-20. “Sapagka`t sa puso nanggagaling ang masasamang pagiisip, mga pagpatay, mga pangangalunya, pakikiapid, mga pagnanakaw, mga pagsaksi sa di katotohanan, mga pamumusong. Ito ang mga bagay na nagpaparumi sa tao, datapuwa`t ang kumain nang hindi maghugas ng mga kamay ay hindi nagpaparumi sa tao.” Dahil ang iba`t ibang uri ng kasalanan sa puso ng isang tao ang nagpaparumi sa kanila, sila ay nagiging marumi.

 

 

 

Ano ang nasa loob ng puso ng lahat ng tao?

Ang labindalawang uri ng kasalanan (Marcos 7:21-23)

 

Kailangan nating masabi, “Ang labindalawang uri ng kasalanang iyon ay nasa mga puso ng mga tao. Mayroon ako ng lahat ng iyon sa aking puso. Nasa loob ko ang labindalawang uri ng kasalanan na nakasulat sa Bibliya.” Bago tayo ipanganak na muli sa pamamagitan ng tubig at ng Espiritu, kailangan nating kilalanin ang kasalanan sa ating mga puso. Dapat nating aminin na tayo ay ganap na makasalanan sa harap ng Diyos. Ngunit kadalasan ay hindi natin ito ginagawa. Karamihan sa atin ay nagdadahilan para sa ating mga kasalanan, sinasabi, “Hindi ko pa nagkaroon ng mga ganung kaisipan sa aking puso noon, ako ay naligaw lamang ng pansamantala.”

Ngunit ano ang sinabi ni Jesus tungkol sa mga tao? Malinaw Niyang sinabi na ang lumalabas mula sa puso ng tao ang ‘nagpaparumi’ sa kanila. Sinabi Niya sa atin na ang mga tao ay may masasamang pag-iisip sa loob nila. Ano sa palagay mo? Sa tingin mo ba, ikaw ay kabutihan o kasamaan? Alam mo ba na lahat ng tao ay may masasamang pag-iisip? Oo, lahat ng pag-iisip ng tao ay masama.

Matagal na panahon na ang nakalipas nang bigla na lamang bumagsak ang gusali ng Sampoong Department Store sa Seoul. Ang mga pamilyang nawalan ng mga mahal sa buhay ay lubhang nagdadalamhati. Ngunit maraming tao ang pumunta roon upang pagmasdan ang trahedyang ito.

May mga nag-isip, ‘Ilan ang namatay? 200? Hindi, masyadong mababa ang bilang na iyan. 300? Siguro? Mas magiging kawili-wili at kahanga-hanga sana kung ang bilang ng mga namatay ay hindi bababa sa isang libo.’ Maaaring magkaroon ng ganitong kasamaan ang mga puso ng tao. Kailangan nating tanggapin ito. Napakawalang-galang nito sa mga namatay! Gaano ito kasaklap para sa mga pamilya! May ilan na nalugi pa sa pananalapi.

Maliwanag, ang ilan sa mga nanonood ay hindi masyadong nakikiramay. ‘Mas magiging kawili-wili sana kung mas marami ang namatay! Magiging kamangha-mangha ito! Paano kung mangyari ang parehong bagay sa isang ballpark na puno ng tao? Libu-libo ang malilibing sa ilalim ng mga durog na bato, hindi ba? Oh, oo! Tiyak na magiging mas kawili-wili ito kaysa rito!’ Marahil may ilan na may ganitong mga kaisipan.

At alam nating lahat kung gaano kasamaan ang mga tao kung minsan. Siyempre, hindi nila kailanman sasabihin nang malakas ang gayong masasamang kaisipan. Maaaring mag-click sila ng kanilang dila at ipakita ang kanilang pakikiramay, ngunit lihim, sa kanilang mga puso, hangad nilang maging mas kamangha-mangha ito. Nais nilang makakita ng mga kakila-kilabot na trahedya kung saan libu-libong tao ang namamatay hangga`t hindi ito laban sa kanilang interes. Ganito gumagana ang mga puso ng tao. Karamihan sa atin ay ganito bago ipanganak na muli.

 

 

 

Bakit tayo nagkakasala?

Dahil may masasamang pag-iisip tayo sa ating mga puso.

 

Sinabi sa atin ng Diyos na may pagpatay sa loob ng puso ng bawat tao. Ngunit marami ang tatanggi dito. “Paano Mo nasasabi yan? Wala akong iniisip na pagpatay sa puso ko! Paano Mo naiisip ang ganyang bagay!” Hindi nila kailanman aaminin na may pagpatay sa kanilang mga puso. Iniisip nila na ang mga mamamatay-tao ay ibang uri ng tao.

“Yung serial killer sa balita kamakailan, ang mga grupo ng tao na pumatay at sumunog ng mga tao sa kanilang silong, sila ang may pagpatay sa kanilang mga puso! Sila ay ibang uri ng tao. Hindi ko magagawang maging katulad nila! Sila ay mga salarin! Mga mamamatay-tao!” Nagagalit sila at sumisigaw, “Ang mga ipinanganak mula sa masamang binhi ay dapat burahin sa mundo! Dapat silang lahat ay mahatulan ng kamatayan!”

Ngunit sa kasamaang-palad, ang pag-iisip ng pagpatay ay nasa loob din ng mga puso ng mga taong nagagalit pati na rin sa mga puso ng mga serial killer at mamamatay-tao. Sinasabi sa atin ng Diyos na sa mga puso ng lahat ng tao, may pagpatay. Kailangan nating tanggapin ang salita ng Diyos, na nakakakita nang lubusan sa atin. Kailangan nating aminin, “Ako ay isang makasalanan na may pagpatay sa aking puso.”

Oo, sinabi sa atin ng Diyos na may masasamang pag-iisip, kabilang ang pagpatay, sa loob ng mga puso ng lahat ng tao. Tanggapin natin ang salita ng Diyos. Habang ang mga henerasyon ng tao ay nagiging mas masama, ang lahat ng uri ng kagamitan para sa personal na proteksyon ay nagiging kasangkapan para sa pagpatay. Ito ay bunga ng mga pagpatay sa ating mga puso. Maaari kang pumatay sa isang saglit ng galit, o takot. Hindi ko sinasabi na tayong lahat ay talagang papatay ng iba, ngunit mayroon tayong pag-iisip nito sa ating mga puso.

Dahil ang mga tao ay ipinanganak na may masasamang pag-iisip, mayroon tayong lahat nito sa ating mga puso. Ang ilan ay talagang nauuwi sa pagpatay, hindi dahil ipinanganak silang mga mamamatay-tao, kundi dahil tayong lahat ay may kakayahang maging mga mamamatay-tao. Sinasabi sa atin ng Diyos na mayroon tayong masasamang pag-iisip, at pagpatay sa ating mga puso. Ito ang katotohanan. Wala ni isa sa atin ang eksepsyon sa katotohanang ito.

Samakatuwid, ang tamang landas para sa atin ay ang tanggapin ang salita ng Diyos at sumunod. Tayo ay nagkakasala sa mundong ito dahil mayroon tayong masasamang pag-iisip sa ating mga puso.

 

 

 

Sinasabi ng Diyos na may pangangalunya sa puso ng bawat tao. Sumasang-ayon ka ba? Inaamin mo ba na may pangangalunya sa iyong puso? Oo, may pangangalunya sa puso ng bawat tao.

Iyan ang dahilan kung bakit umuunlad ang prostitusyon at iba pang sekswal na pagkakasala sa ating lipunan. Ito ang isa sa mga pinakatiyak na paraan ng pagkakakitaan sa bawat panahon ng kasaysayan. Maaaring maghirap ang ibang negosyo dahil sa depresyon sa ekonomiya, ngunit ang mga masasamang negosyong ito ay hindi gaanong naghihirap dahil mayroong pangangalunya sa puso ng lahat ng tao.

 

 

 

Ano ang ihinahalintulad sa isang tao?

Ito ay maihahalintulad sa isang puno na namumunga ng kasalanan

 

Tulad ng mga puno ng mansanas na namumunga ng mansanas, mga puno ng peras na namumunga ng peras, mga puno ng datiles na namumunga ng datiles, at mga puno ng persimon na namumunga ng persimon, tayo, na ipinanganak na may 12 uri ng kasalanan sa ating mga puso, ay namumunga ng kasalanan.

Sinasabi ni Jesus na ang lumalabas mula sa puso ng isang tao ang nagpaparumi sa kanila. Sumasang-ayon ka ba? Tanging sumang-ayon lamang tayo sa mga salita ni Jesus at sabihing, “Oo, tayo ay lahi ng mga makasalanan, mga gumagawa ng masama. Oo, tama Ka, Panginoon.” Oo, kailangan nating kilalanin ang ating kasamaan. Kailangan nating aminin ang katotohanan sa ating sarili sa harap ng Diyos.

Tulad ng pagsunod ni Jesucristo sa kalooban ng Diyos, kailangan nating tanggapin ang salita ng Diyos at sumunod sa Kanya. Ito lamang ang tanging paraan upang tayo ay maligtas mula sa lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng tubig at ng Espiritu. Ito ay mga kaloob mula sa Diyos.

Ang aking bansa ay pinagpala ng apat na magagandang panahon. At habang umuusad ang mga panahon, iba`t ibang uri ng puno ay namumunga. Sa gayon ding paraan, ang labindalawang kasalanan sa ating mga puso ay may hawak sa atin at patuloy na umaakay sa atin upang magkasala. Ngayon, maaaring pagpatay ang may hawak sa ating mga puso, bukas naman ay maaaring pangangalunya.

Pagkatapos, sa susunod na araw, masasamang pag-iisip, mga pakikiapid, mga pagnanakaw, mga pagsaksi sa di katotohanan, at iba pa, patuloy tayong nagkakasala. At patuloy tayong nagkakasala buong taon, bawat buwan, bawat araw, bawat oras. Walang araw na lumilipas na hindi tayo nakagagawa ng anumang uri ng kasalanan. Patuloy tayong nangangako na lalayo sa kasalanan, ngunit hindi natin maiwasang magkasala dahil tayo ay ipinanganak nang ganito.

Nakakita ka na ba ng puno ng mansanas na tumangging mamunga dahil ayaw nito? “Ayaw kong mamunga ng mansanas!” Kahit na magpasya itong tumanggi sa pagbubunga, paano ito hindi makapamunga ng mansanas? Ang mga bulaklak ay mamumukadkad pa rin sa tagsibol, ang mga mansanas ay lalaki at huhinog sa tag-init, at ang mga bunga ay handa nang pitasin at kainin sa taglagas.

Ito ang takda ng kalikasan, at ang buhay ng mga makasalanan ay dapat ding sumunod sa takda ng kalikasan. Hindi maiwasan ng mga makasalanan na mamunga ng kasalanan.

 

 

 

Ano ang ibig sabihin ng pagbabayad-sala?

Ito ang pagbabayad ng kabayaran ng kasalanan sa pamamagitan ng Bautismo ni Jesus (ang pagpapatong ng mga kamay) at ng Kanyang dugo sa Krus.

 

Basahin natin ang isang talata mula sa Bibliya upang malaman kung paano ang mga makasalanan, ang lahi ng mga gumagawa ng masama, ay makapagbabayad-sala para sa kanilang mga kasalanan sa harap ng Diyos at mamuhay nang may kaligayahan. Ito ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa mga kasalanan.

Sa Levitico 4, sinasabi, “At kung ang sinomang karaniwang tao sa bayan ay magkasala ng hindi sinasadya, sa paggawa sa alinman sa mga bagay na iniutos ng Panginoon na huwag gawin, at maging makasalanan, Kung maipakilala sa kaniya ang kasalanan niyang pinagkasalahan, ay magdadala siya ng pinakaalay niya na isang babaing kambing na walang kapintasan, na dahil sa kaniyang kasalanang pinagkasalahan niya. At ipapatong niya ang kaniyang kamay sa ulo ng handog dahil sa kasalanan, at papatayin ang handog dahil sa kasalanan sa lagayan ng dambanang pagsusunugan ng handog. At dadampot ang saserdote sa pamamagitan ng kaniyang daliri ng dugo at ilalagay sa ibabaw ng mga anyong sungay ng dambanang pagsusunugan ng handog, at ang lahat ng dugo niyaon ay ibubuhos niya sa paanan ng dambana. At ang lahat ng taba niyaon ay kaniyang aalisin, na gaya ng pagaalis ng taba sa hain na mga handog tungkol sa kapayapaan, at susunugin ng saserdote sa dambana na pinakamasarap na amoy sa Panginoon; at itutubos sa kaniya ng saserdote, at siya`y patatawarin (ang kasalanan ay nawala)” (Levitico 4:27-31).

Sa panahon ng Lumang Tipan, paano nagbayad-sala ang mga tao para sa kanilang mga kasalanan? Ipinatong nila ang kanilang mga kamay sa ulo ng handog dahil sa kasalanan at ipinasa nila ang kanilang mga kasalanan dito.

Ito ay nasusulat sa aklat ng Levitico. “Salitain mo sa mga anak ni Israel at sabihin mo sa kanila, Pagka ang sinoman sa inyo ay naghahandog ng alay sa Panginoon, ang ihahandog ninyong alay ay galing sa mga hayop, sa mga bakahan at sa kawan. Kung ang kaniyang alay ay handog na susunugin na kinuha sa bakahan, ang ihahandog niya`y isang lalake na walang kapintasan: sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan ihahandog niya, upang tanggapin sa harap ng Panginoon. At ipapatong niya ang kaniyang kamay sa ulo ng handog na susunugin, at ito ay tatanggapin para sa kaniya upang gumawa ng pakikipagkasundo para sa kaniya” (Levitico 1:2-4).

Inutusan sila ng Diyos na maghanda ng mga handog para sa kasalanan na gagamitin upang matubos ang mga kasalanan ng Israel. At sinabi Niya sa kanila na ‘ipapatong ang kanilang mga kamay’ sa ulo ng handog para sa kasalanan, upang ipasa ang kanilang mga kasalanan dito. Sa loob ng looban ng banal na Tabernakulo, naroon ang dambanang pagsusunugan ng handog. Ito ay isang kahon na medyo mas malaki kaysa sa mesa ng pulpito at may mga sungay sa apat na sulok. Ang mga tao ng Israel ay nagbayad-sala para sa kanilang mga kasalanan sa pamamagitan ng pagpapasa ng kanilang mga kasalanan sa ulo ng handog para sa kasalanan at pagsusunog ng karne nito sa dambanang pagsusunugan ng handog.

Sinabi ng Diyos sa Levitico na ang mga tao ay “sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan ihahandog niya, upang tanggapin sa harap ng Panginoon.” Ang kanilang mga kasalanan ay naipasa sa handog para sa kasalanan nang ipinatong nila ang kanilang mga kamay sa ulo nito, at pagkatapos ay pinutol ng mga makasalanan ang lalamunan ng handog upang patayin ito. At inilagay ng mga saserdote ang dugo nito sa mga sungay ng dambanang pagsusunugan ng handog.

Pagkatapos noon, ang katawan ng handog ay nilinis ng mga panloob na bahagi nito, at ang karne nito ay pinagpira-piraso at sinunog hanggang maging abo sa dambanang pagsusunugan ng handog. Pagkatapos, ang mabangong amoy ng karne ay inihandog sa Diyos para sa kanilang pagbabayad-sala. Ganito nila pinagtutubos ang kanilang pang-araw-araw na mga kasalanan.

Pagkatapos ay mayroong paghahandog para sa pagbabayad-sala ng kanilang taunang mga kasalanan. Ito ay naiiba sa handog na pambayad-sala para sa pang-araw-araw na mga kasalanan dahil ang pangulong saserdote ang nagpatong ng kanyang mga kamay sa handog para sa kasalanan sa ngalan ng lahat ng tao ng Israel at winisikan niya ng dugo ang silangan ng luklukan ng awa nang pitong beses. Bukod dito, ang pagpapatong ng mga kamay sa ulo ng buhay na kambing ay ginawa sa harap ng mga tao ng Israel sa ikasampung araw ng ikapitong buwan bawat taon (Levitico 16:5-27).

 

Sino ang sumasagisag sa handog para sa kasalanan ng Lumang Tipan?

Si Jesu-Cristo

 

Ngayon, alamin natin kung paano nagbago ang sistema ng paghahandog sa Bagong Tipan at kung paano nanatiling pare-pareho ang walang hanggang kautusan ng Diyos sa loob ng maraming taon.

Bakit kailangang mamatay si Jesus sa Krus? Ano ang maling ginawa ni Jesus sa mundong ito na kinailangang payagan ng Diyos na mamatay ang Kanyang Anak sa Krus? Sino ang pumilit sa Kanya na mamatay sa Krus? Nang lahat ng makasalanan sa mundo, ibig sabihin tayong lahat, ay nahulog sa kasalanan, si Jesus ay pumarito sa mundong ito upang iligtas tayo.

Siya ay binautismuhan ni Juan Bautista sa Jordan at kinuha ang parusa sa Krus para sa lahat ng kasalanan sa ngalan ng buong sangkatauhan. Ang paraan ng pagbabautismo kay Jesus, ang paraan ng Kanyang pagdurugo sa Krus ay katulad lamang ng handog na pambayad-sala sa Lumang Tipan, ang pagpapatong ng mga kamay sa handog para sa kasalanan at ang pagpapadanak ng dugo nito.

Ito ang paraan kung paano ito ginawa sa Lumang Tipan. Ang isang makasalanan ay nagpatong ng kanyang mga kamay sa handog para sa kasalanan at ipinagtapat ang kanyang mga kasalanan, na nagsasabing, “Panginoon, ako ay nagkasala. Ako ay nakagawa ng pagpatay at pangangalunya.” Pagkatapos, ang kanyang mga kasalanan ay naipasa sa handog para sa kasalanan.

At kung paanong pinuputol ng makasalanan ang leeg ng handog para sa kasalanan at inihandog ito sa harap ng Diyos, si Jesus ay inihandog din sa parehong paraan upang itubos ang lahat ng ating mga kasalanan. Si Jesus ay binautismuhan at nagdugo sa Krus upang iligtas tayo at tubusin ang lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang sakripisyo.

Sa katunayan, si Jesus ay namatay dahil sa atin. Kapag iniisip natin ito, ano ang kahulugan ng pag-aalay ng mga hayop na walang kapintasan bilang mga sakripisyo para sa lahat ng kasalanan ng mga tao? Alam ba ng lahat ng hayop na iyon kung ano ang kasalanan? Ang mga hayop ay hindi alam ang kasalanan. Hindi maaalis ng mga hayop na iyon ang mga kasalanan ng lahat ng tao.

Tulad ng mga hayop na iyon na ganap na walang kapintasan, si Jesus din ay walang kasalanan. Siya ay Banal na Diyos, ang Anak ng Diyos, at hindi kailanman nagkasala. Kaya, inalis Niya ang lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo sa Jordan noong Siya ay 30 taong gulang.

Ito ay upang alisin ang lahat ng ating mga kasalanan, at Siya ay namatay sa Krus dahil sa mga kasalanang inalis Niya mula sa atin. Ito ang Kanyang ministeryo para sa kaligtasan na naghugas ng lahat ng kasalanan ng sangkatauhan. Ito ay nakasulat sa Mateo 3.

 

 

 

Bakit binautismuhan si Jesus ni Juan Bautista sa Jordan?

Ganyan, upang matupad ang buong katuwiran

 

Ngayon, nakasulat sa Mateo 3, “Nang magkagayo`y naparoon si Jesus mula sa Galilea at lumapit kay Juan sa ilog ng Jordan, upang siya`y magpabautismo niya. At sinubukan ni Juan na pigilan Siya, na nagsasabi, Ako ang nangangailangan na bautismuhan Mo, at ikaw ang naparirito sa akin? Nguni`t pagsagot ni Jesus ay sinabi sa kaniya, Payagan mo ngayon, sapagka`t ganyan ang nararapat sa atin ang pagganap ng buong katuwiran” (Mateo 3:13-15).

Kailangan nating malaman at maunawaan kung bakit binautismuhan si Jesus noong Siya ay 30 taong gulang. Si Jesus ay binautismuhan upang tubusin ang mga kasalanan ng lahat ng tao at upang matupad ang buong katuwiran ng Diyos. Upang iligtas ang lahat ng tao mula sa kanilang mga kasalanan, si Jesucristo, ang Siyang walang kapintasan, ay binautismuhan ni Juan Bautista.

Kaya`t inalis Niya ang mga kasalanan ng mundo at inihandog ang Kanyang sarili upang tubusin ang mga kasalanan ng lahat ng tao. Upang maligtas mula sa kasalanan, dapat nating malaman ang katotohanan at maniwala sa katotohanan. Nasa atin ang pagpapasya na maniwala sa Kanyang kaligtasan at maligtas.

Ano ang kahulugan ng bautismo ni Jesus? Ito ay kapareho ng pagpapatong ng mga kamay sa Lumang Tipan. Sa Lumang Tipan, ang mga kasalanan ng lahat ng tao ay ipinasa sa ulo ng handog para sa kasalanan sa pamamagitan ng pagpapatong ng mga kamay. Gayundin, sa Bagong Tipan, kinuha ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng pag-aalay ng Kanyang sarili bilang handog para sa kasalanan at sa pamamagitan ng pagpapabautismo kay Juan Bautista.

Si Juan Bautista ang pinakadakilang tao sa lahat ng mga tao, ang kinatawan ng sangkatauhan na itinalaga ng Diyos. Bilang kinatawan ng sangkatauhan, ang pangulong saserdote ng lahat, ipinatong niya ang kanyang mga kamay kay Jesus at ipinasa ang lahat ng kasalanan ng mundo sa Kanya. Ang ‘bautismo‘ ay nangangahulugang ‘ipasa, ilibing, at hugasan.’

Alam ba ninyo kung bakit si Jesus ay pumarito sa mundong ito at binautismuhan ni Juan Bautista? Naniniwala ba kayo kay Jesus na nalalaman ang kahulugan ng Kanyang bautismo? Ang Bautismo ni Jesus ay para alisin ang lahat ng ating mga kasalanan, ang lahat ng kasalanang ginagawa natin sa ating laman sa buong buhay natin bilang lahi ng mga gumagawa ng kasamaan. Si Jesus ay binautismuhan ni Juan Bautista para sa katuparan ng orihinal na ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa lahat ng ating mga kasalanan.

Sa Mateo 3:13-17, nakasulat ang ‘Nang magkagayo`y,’ at ito ay nangangahulugang panahon nang si Jesus ay binautismuhan, ang panahon nang ang lahat ng kasalanan ng mundo ay ipinasa sa Kanya.

‘Nang magkagayo`y’ kinuha ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng sangkatauhan, namatay sa Krus pagkalipas ng tatlong taon, at muling nabuhay pagkalipas ng 3 araw. Upang hugasan ang lahat ng kasalanan ng mundo, Siya ay binautismuhan nang minsan at para sa lahat, namatay sa Krus nang minsan at para sa lahat, at muling nabuhay mula sa mga patay nang minsan at para sa lahat. Para sa lahat ng nagnanais na matubos sa lahat ng kanilang mga kasalanan sa harap ng Diyos, iniligtas na sila ni Jesus nang minsanan at magpakailanman.

Bakit kailangang mabautismuhan si Jesus? Bakit kailangan Niyang magsuot ng koronang tinik at hatulan sa hukuman ni Pilato tulad ng isang karaniwang kriminal? Bakit kailangan Siyang ipako sa Krus at mamatay sa pagdurugo? Ang dahilan para sa lahat ng nabanggit ay dahil kinuha Niya ang lahat ng kasalanan ng mundo, ang mga kasalanan mo at kasalanan ko, sa Kanyang sarili sa pamamagitan ng Kanyang bautismo. At dahil sa ating mga kasalanan, kailangan Niyang mamatay sa Krus.

Kailangan nating maniwala sa salita ng kaligtasan na iniligtas tayo ng Diyos at magpasalamat sa Kanya. Kung wala ang bautismo ni Jesus, ang Kanyang Krus, at ang Kanyang muling pagkabuhay, wala sanang kaligtasan para sa atin.

Nang si Jesus ay binautismuhan ni Juan upang alisin ang lahat ng kasalanan ng mundo, kinuha Niya ang lahat ng ating mga kasalanan at sa gayon ay iniligtas Niya tayong naniniwala sa Kanyang ebanghelyo ng kaligtasan. May mga taong nag-iisip, ‘Ngunit inalis Niya lamang ang orihinal na kasalanan, hindi ba?’ Ngunit sila ay nagkakamali.

Malinaw na nakasulat sa Bibliya na kinuha ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng mundo nang minsan at para sa lahat nang Siya ay binautismuhan. Ang lahat ng ating mga kasalanan, kasama ang orihinal na kasalanan, ay nahugasan na. Nakasulat sa Mateo 3:15, “Sapagka`t ganyan ang nararapat sa atin ang pagganap ng buong katuwiran.” Ang ibig sabihin ng sa ganitong paraan pagtupad sa buong katuwiran ay ang lahat ng kasalanan, nang walang eksepsiyon, ay inalis na sa atin.

Hinugasan ba ni Jesus ang ating mga kasalanan sa buong buhay natin? Oo, ginawa Niya. Hanapin natin ang katibayan nito muna sa Levitico. Sinasabi nito sa atin ang tungkol sa pangulong saserdote at ang sakripisyo sa Araw ng Pagbabayad-sala.

 

 

 

Maaari bang palaging mapanatili ng mga Israelita ang kabanalan sa pamamagitan ng handog para sa kasalanan sa mundong ito?

Hindi kailanman

 

“At ihaharap ni Aaron ang toro na handog dahil sa kasalanan na patungkol sa kaniyang sarili, at itutubos niya sa kaniya at sa kaniyang sangbahayan. At kukunin niya ang dalawang kambing at ilalagay niya sa harap ng Panginoon sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan. At pagsasapalaran ni Aaron ang dalawang kambing: ang isang kapalaran ay sa Panginoon at ang isang kapalaran ay kay Azazel. At ihaharap ni Aaron ang kambing na napili sa pamamagitan ng palabunutan para sa Panginoon, at ihahandog na pinakahandog dahil sa kasalanan. Nguni`t ang kambing na kinahulugan ng kapalaran kay Azazel ay ilalagay na buhay sa harap ng Panginoon, upang itubos sa kaniya, at payaunin kay Azazel sa ilang” (Levitico 16:6-10). Dito, kumuha si Aaron ng dalawang kambing sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan upang tubusin ang taunang mga kasalanan ng mga Israelita.

“At pagsasapalaran ni Aaron ang dalawang kambing: ang isang kapalaran ay sa Panginoon at ang isang kapalaran ay kay Azazel.” Ang kambing para kay Azazel ay kinakailangan para sa pagbabayad-sala.

Sa kabilang banda, ang sakripisyo ng pagbabayad-sala para sa pang-araw-araw na mga kasalanan, kung saan ipinapatong ng makasalanan ang kanyang mga kamay sa ulo ng handog upang ipasa ang kanyang mga kasalanan. Ngunit para sa taunang mga kasalanan ng mga Israelita, ipinapasa ng punong saserdote, sa ngalan ng lahat ng tao, ang taunang mga kasalanan sa handog para sa kasalanan sa ikasampung araw ng ikapitong buwan taun-taon.

Sa Levitico 16:29-31, nakasulat, “At ito`y magiging palatuntunan magpakailan man sa inyo: sa ikapitong buwan nang ikasangpung araw ng buwan, ay pagdadalamhatiin ninyo ang inyong mga kaluluwa, at anomang gawain ay huwag gagawa ang maging katutubo, ni ang taga ibang bayan na nakikipamayan sa inyo. Sapagka`t sa araw na ito gagawin ang pagtubos sa inyo upang linisin kayo, sa lahat ng inyong mga kasalanan ay magiging malinis kayo sa harap ng Panginoon. Sabbath nga na takdang kapahingahan sa inyo, at papagdadalamhatiin ninyo ang inyong mga kaluluwa. ito`y palatuntunang magpakailan man” (Levitico 16:29-31).

Sa Lumang Tipan, ang mga tao ng Israel ay nagdadala ng handog para sa kasalanan upang tubusin ang pang-araw-araw na mga kasalanan at ipinapasa nila ang kanilang mga kasalanan sa ulo nito, na umaamin, “Panginoon, ako ay nakagawa ng ganitong kasalanan.” Pagkatapos ay pinapatay niya ang handog para sa kasalanan, ibinibigay ang dugo sa saserdote, at umuuwi na, naniniwala na siya ay malaya na sa kanyang mga kasalanan. Ang handog para sa kasalanan ay namatay para sa makasalanan, dala ang kasalanan sa ulo nito. Ang handog para sa kasalanan ay pinatay kapalit ng makasalanan. Sa Lumang Tipan, ang handog para sa kasalanan ay maaaring kambing, guya, toro, lahat ng walang kapintasan at malilinis na hayop na itinakda ng Diyos.

Sa halip na ang isang makasalanan ang mamatay para sa kanilang mga kasalanan, pinahintulutan ng Diyos, sa Kanyang walang hanggang awa, na ang buhay ng isang hayop ang ihandog bilang kapalit.

Sa ganitong paraan sa Lumang Tipan, ang mga makasalanan ay makapagtutubos ng kanilang mga kasalanan sa pamamagitan ng sakripisyo ng pagbabayad-sala. Ang mga pagkakasala ng makasalanan ay ipinasa sa handog para sa kasalanan sa pamamagitan ng pagpapatong ng mga kamay, at ang dugo nito ay ibinigay sa saserdote upang mapatawad ang mga kasalanan ng makasalanan.

Gayunpaman, imposible ang magtubos ng mga kasalanan araw-araw. Samakatuwid, pinahintulutan ng Diyos ang pangulong saserdote na magtubos ng mga kasalanan ng buong taon, taun-taon sa ikasampung araw ng ikapitong buwan, sa ngalan ng lahat ng tao ng Israel.

Ano nga ba ang tungkulin ng Pangulong Saserdote sa Araw ng Pagbabayad-sala? Una, si Aaron na pangulong saserdote ay nagpatong ng kanyang mga kamay sa handog para sa kasalanan, na inaamin ang mga kasalanan ng mga tao, “Panginoon, ang mga tao ng Israel ay nakagawa ng ganitong mga kasalanan: pagpatay, pangangalunya, pakikiapid, pagnanakaw, pagsaksi sa di katotohanan, kapusungan...”

Pagkatapos, pinutol niya ang leeg ng handog para sa kasalanan, kinuha ang dugo na winisikan ng pitong beses sa luklukan ng awa sa loob ng banal na tabernakulo ng pagtitipon. (Sa Bibliya, ang bilang 7 ay itinuturing na perpektong bilang.)

Ang kanyang tungkulin ay ipasa ang taunang mga kasalanan ng mga tao sa ulo ng handog para sa kasalanan sa ngalan ng lahat ng Israelita, at ang handog para sa kasalanan ay inihandog bilang kapalit nila.

Dahil ang Diyos ay makatarungan, upang iligtas ang lahat ng tao mula sa kanilang mga kasalanan, pinahintulutan Niya ang handog para sa kasalanan na mamatay bilang kapalit ng mga tao. Dahil tunay na maawain ang Diyos, pinahintulutan Niya ang mga tao na ialay ang buhay ng handog kapalit ng kanilang sariling buhay. Pagkatapos ay winisikan ng pangulong saserdote ng dugo ang silangang bahagi ng luklukan ng awa at sa gayon ay tinubos ang lahat ng kasalanan ng mga Israelita para sa nakaraang taon sa Araw ng Pagbabayad-sala, sa ikasampung araw ng ikapitong buwan.

 

Sino ang sakripisyong Kordero ayon sa Lumang Tipan?

Si Jesus na walang kapintasan

 

Ang pangulong saserdote ay kailangang mag-alay ng dalawang kambing sa Araw ng Pagbabayad-sala para sa mga tao ng Israel. Ang isa sa kanila ay tinatawag na Azazel, na nangangahulugang ‘palayasin’. Sa gayon ding paraan, ang Azazel ng Bagong Tipan ay si Jesu-Cristo. “Sapagka`t gayon na lamang ang pagsinta ng Dios sa sanglibutan, na ibinigay niya ang kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinomang sa kaniya`y sumampalataya ay huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan” (Juan 3:16).

Ibinigay ng Diyos ang Kanyang bugtong na Anak bilang sakripisyong Kordero. At bilang sakripisyong Kordero para sa buong sangkatauhan, Siya ay binautismuhan ni Juan Bautista at naging Tagapagligtas, ang Mesiyas ng mundo. Ang Mesiyas ay nangangahulugang ‘Tagapagligtas,’ at si Jesu-Cristo ay nangangahulugang ‘ang Haring dumating upang iligtas tayo.’

Samakatuwid, katulad ng pagbabayad-sala sa taunang mga kasalanan ng mga Israelita sa Araw ng Pagbabayad-sala sa Lumang Tipan, si Jesu-Cristo, halos 2000 taon na ang nakalilipas, ay dumating sa mundong ito upang mabautismuhan at dumugo hanggang mamatay sa Krus upang kumpletuhin ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa lahat ng ating mga kasalanan.

Sa puntong ito, basahin natin ang isang talata sa Levitico. “At ipapatong ni Aaron ang kaniyang dalawang kamay sa ulo ng kambing na buhay, at isasaysay sa ibabaw niyaon ang lahat ng mga kasamaan ng mga anak ni Israel, at lahat ng kanilang mga pagsalangsang, lahat nga ng kanilang mga kasalanan, at ilalagay niya sa ulo ng kambing, at ipadadala sa ilang sa pamamagitan ng kamay ng isang taong handa. At dadalhin ng kambing ang lahat ng mga kasamaan nila, sa lupaing hindi tinatahanan; at pawawalan niya ang kambing sa ilang” (Levitico 16:21-22).

Nasusulat na ang mga kasalanan ng lahat ng tao ay inilagay sa ulo ng kambing gaya ng nakasaad din sa Levitico 16. Ang ‘lahat ng kanilang mga pagsalangsang’ ay nangangahulugang lahat ng kasalanang ginawa nila sa kanilang puso, lahat ng kasalanang ginawa nila sa kanilang laman. At ang ‘lahat ng kanilang mga pagsalangsang’ ay inilagay sa ulo ng handog para sa kasalanan sa pamamagitan ng pagpapatong ng mga kamay.

 

 

 

Bakit ibinigay sa atin ng Diyos ang Kautusan?

Upang bigyan tayo ng kaalaman tungkol sa kasalanan

 

Ang Kautusan at mga iniutos ng Diyos ay binubuo ng 613 na artikulo. Sa katunayan, kapag iniisip natin ito, nagawa natin ang mga bagay na sinabi Niyang huwag nating gawin at hindi natin nagawa ang mga bagay na sinabi Niyang gawin natin.

Samakatuwid, tayo ay mga makasalanan. At nasusulat sa Bibliya na ibinigay sa atin ng Diyos ang mga Kautusan na iyon upang mapagtanto natin ang ating mga kasalanan (Roma 3:20). Ibig sabihin, ibinigay Niya sa atin ang Kanyang Kautusan at mga iniutos upang ituro sa atin na tayo ay mga makasalanan. Hindi ito ibinigay ng Diyos dahil kaya nating sundin ang mga Kanyang Kautusan, kundi upang malaman natin ang ating mga kasalanan.

Hindi Niya ibinigay sa atin ang Kanyang Kautusan at mga iniutos upang ating sundin. Hindi mo maaasahan ang isang aso na mamuhay tulad ng isang tao. Sa gayon ding paraan, hindi natin kailanman maisasabuhay ang Kautusan ng Diyos kundi tanging mapagtanto lamang ang ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang Kautusan at mga iniutos.

Ibinigay sa atin ng Diyos ang Kautusan, dahil hindi natin nauunawaan na tayo ay mga masa ng kasalanan. “Kayo ay mga mamamatay-tao, mga mapakiapid, mga gumagawa ng masama.” Sinabi Niya sa atin na huwag pumatay, ngunit pumapatay pa rin tayo sa ating mga puso at kung minsan ay sa aktwal na gawa.

Gayunpaman, dahil nakasulat sa Kautusan na hindi tayo dapat pumatay, nalalaman natin na tayo ay mga mamamatay-tao, na nagsasabing, “Ah, nagkamali ako. Ako ay makasalanan dahil gumawa ako ng hindi ko dapat ginawa. Ako ay nagkasala ng pagpatay.”

Samakatuwid, upang iligtas ang mga tao ng Israel mula sa kasalanan, pinahintulutan ng Diyos si Aaron na mag-alay ng handog para sa pagbabayad-sala sa Lumang Tipan, at si Aaron ang nagtubos para sa mga tao minsan sa isang taon.

Sa Lumang Tipan, dalawang handog para sa kasalanan ang kailangang ialay sa Diyos sa Araw ng Pagbabayad-sala. Ang isang handog ay iniaalay sa harap ng Diyos, habang ang isa naman ay ipinapadala sa ilang matapos ang pagpapatong ng mga kamay, at dala-dala nito ang lahat ng taunang kasalanan ng mga Israelita. Bago ipadala ang kambing sa ilang sa pamamagitan ng kamay ng isang angkop na tao, ipinapatong ng pangulong saserdote ang kanyang mga kamay sa ulo ng buhay na kambing at ipinapahayag ang mga kasalanan ng Israel. “Panginoon, ang mga tao ay pumatay, nangalunya at nagnakaw at sumamba sa mga diyus-diyosan... Kami ay nagkasala.”

Ang ilang ay isang lupain ng buhangin at disyerto. Ang kambing para kay Azazel ay ipinadala sa walang hanggang ilang at namatay. Nang ito ay ipinadala, ang mga tao ng Israel ay patuloy na tumitingin dito hanggang sa ito ay mawala sa malayo, at naniwala na ang kanilang mga kasalanan ay nawala kasama ng kambing para kay Azazel. Ang mga tao ay nagkaroon ng kapayapaan ng isip, at ang kambing para kay Azazel ay namatay sa ilang para sa taunang mga kasalanan ng lahat ng mga Israelita.

At tinubos ng Diyos ang lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kordero ng Diyos, si Jesu-Cristo. Ang lahat ng ating mga kasalanan ay ganap na nahugasan sa pamamagitan ng bautismo ni Jesus at ng Kanyang dugo sa Krus.

Si Jesus ay Diyos at ating Tagapagligtas. Siya ang Anak ng Diyos na dumating upang iligtas ang buong sangkatauhan mula sa kasalanan at Siya ang Manlilikha na lumikha sa atin ayon sa Kanyang larawan. Siya ay bumaba sa mundong ito upang iligtas tayo mula sa kasalanan.

Hindi lamang ang mga pang-araw-araw na kasalanan na ating nagagawa sa ating laman, kundi pati na rin ang lahat ng kasalanan sa hinaharap, lahat ng kasalanan ng ating isip at ng ating laman ay ipinasa kay Jesus. Kaya, kinailangan Niyang mabautismuhan ni Juan Bautista upang matupad ang lahat ng katuwiran ng Diyos, ang ganap na pagbabayad-sala para sa lahat ng kasalanan ng mundo.

Tatlong taon bago ipinako si Jesus sa krus, nang Siya ay nagsimula ng Kanyang pampublikong ministeryo, inalis Niya ang lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng pagpapabautismo sa Kanya ni Juan Bautista sa Ilog Jordan. Ang Kanyang pagliligtas sa sangkatauhan sa pamamagitan ng pagbabayad-sala para sa lahat ng ating mga kasalanan ay nagsimula sa Kanyang bautismo.

Sa Ilog Jordan, sa isang bahagi na maabot hanggang baywang ang lalim, inilagay ni Juan Bautista ang kanyang mga kamay sa ulo ni Jesus at inilubog Siya sa tubig. Ang bautismong ito ay kapareho ng pagpapatong ng mga kamay sa Lumang Tipan at may parehong epekto ng paglilipat ng lahat ng kasalanan.

Ang paglubog sa tubig ay nangangahulugan ng kamatayan, at ang paglabas mula sa tubig ay nangangahulugan ng muling pagkabuhay. Kaya, sa pamamagitan ng pagpapabautismo sa Kanya ni Juan Bautista, natupad at ipinahayag ni Jesus ang tatlong bagay: ang ganap na paghuhugas ng lahat ng kasalanan, ang pagkapako sa krus, at ang muling pagkabuhay.

Kailangan nating sumunod sa mga salita ni Jesus na nagligtas sa atin mula sa kasalanan upang maligtas. Ipinasya ng Diyos na iligtas tayo sa pamamagitan ni Jesus, at ang tipan na Kanyang ginawa sa Lumang Tipan ay natupad. At naglakad si Jesus patungo sa Krus dala-dala ang lahat ng ating mga kasalanan sa Kanyang ulo.

 

Anong uri ng gawain ang natitira para sa atin matapos burahin ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan?

Ang tanging kailangan nating gawin ay maniwala sa mga salita ng Diyos.

 

Sa Juan 1:29, nasusulat, “Nang kinabukasan ay nakita ni Juan si Jesus na lumalapit sa kaniya, at sinabi, Narito, ang Cordero ng Dios, na nagaalis ng kasalanan ng sanglibutan!” Pinatotohanan ni Juan Bautista, “Narito, ang Cordero ng Dios, na nagaalis ng kasalanan ng sanglibutan!” Lahat ng kasalanan ng sangkatauhan ay ipinasa kay Jesus nang Siya ay bautismuhan sa Jordan. Paniwalaan mo ito! Sa gayon, pagpapalain ka ng pagbabayad-sala para sa lahat ng iyong mga kasalanan.

Kailangan nating maniwala sa salita ng Diyos. Kailangan nating isantabi ang ating sariling mga pag-iisip at katigasan ng ulo, at maniwala lamang sa ebanghelyo ng katotohanan na inalis ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng sanlibutan, at sumunod sa mga nakasulat na salita ng Diyos.

Ang pagsasabing inalis ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng sanlibutan, at ang pagsasabing tinupad Niya ang katuwiran ng Diyos sa pamamagitan ng pagbabayad-sala para sa ating mga kasalanan ay eksaktong magkaparehong bagay. At ang ‘pagpapatong ng mga kamay’ at ‘bautismo’ ay magkapareho rin.

Kahit sabihin nating ‘lahat,’ ‘kabuuan’ o ‘buo,’ ang kahulugan ay nananatiling pareho. Ang kahulugan ng salitang ‘pagpapatong ng mga kamay’ sa Lumang Tipan ay nananatiling pareho sa Bagong Tipan, maliban na ang salitang ‘bautismo’ ang ginagamit sa halip.

Ito ay nauuwi sa malinaw na katotohanan na si Jesus ay kapwa binautismuhan at kahatulan sa Krus upang magbayad-sala para sa lahat ng ating mga kasalanan. At tayo ay naliligtas kapag naniniwala tayo sa orihinal na ebanghelyo na ito.

Kapag sinasabi nating inalis ni Jesus ang lahat ng ‘kasalanan ng sanglibutan’ (Juan 1:29), ano ang ibig sabihin natin sa mga kasalanan ng sanlibutan? Ang ibig sabihin natin ay lahat ng kasalanang taglay natin mula sa pagkapanganak at lahat ng masasamang pag-iisip, pangangalunya, pakikiapid, pagpatay, pagnanakaw, kasakiman, kasamaan, pandaraya, kahalayan, masamang mata, paglapastangan, kapalaluan, kahangalan na nananahan sa ating isipan. Ito ay nangangahulugan ng lahat ng kasamaan kasalanan at mga paglabag sa laman at sa puso.

“Sapagka`t ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan; datapuwa`t ang kaloob na walang bayad ng Dios ay buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus na Panginoon natin” (Roma 6:23). “At kung walang pagbubuhos ng dugo ay walang kapatawaran (ang kasalanan ay hindi maaalis)” (Mga Hebreo 9:22). Gaya ng sinasabi sa mga talatang ito, lahat ng kasalanan ay dapat bayaran. At si Jesu-Cristo, upang iligtas ang buong sangkatauhan mula sa kasalanan, ay inalay ang Kanyang sariling buhay at binayaran ang kabayaran ng kasalanan para sa atin nang minsan at para sa lahat.

Samakatuwid, ang tanging kailangan nating gawin ay maniwala sa Bautismo ni Jesus at sa Kanyang dugo, ang orihinal na ebanghelyo, at sa pag-iral ni Jesus bilang ating Diyos at ating Tagapagligtas upang mapalaya mula sa lahat ng ating mga kasalanan.

 

 

 

Kailangan pa ba nating mag-alay ng handog para sa ating mga kasalanan?

Hindi na kailangang mag-alay muli ng mga sakripisyo

 

Ang mga kasalanan ng bukas at sa makalawa, at ang mga kasalanang ating gagawin hanggang sa araw ng ating kamatayan ay kasama rin sa ‘kasalanan ng sanglibutan’; tulad ng mga kasalanan ngayon, kahapon, at noong isang araw ay kasama rin sa ‘kasalanan ng sanglibutan’. Lahat ng kasalanan ng tao mula sa kapanganakan hanggang sa kamatayan ay bahagi ng ‘kasalanan ng sanglibutan,’ at ang kasalanan ng sanlibutan ay ipinasa kay Jesus sa pamamagitan ng Kanyang bautismo. Samakatuwid, lahat ng kasalanang ating gagawin hanggang sa araw ng ating kamatayan ay inalis na sa atin.

At kailangan lamang nating maniwala sa orihinal na ebanghelyo ng katotohanan, ang mga nakasulat na salita ng Diyos, at sumunod upang maligtas. Dapat nating isantabi ang ating sariling mga pag-iisip upang matubos sa lahat ng ating mga kasalanan. Maaari ninyong itanong, “Paano naalis ni Jesus ang mga kasalanang hindi pa natin nagagawa?” Kung gayon, gusto kong ibalik sa inyo ang tanong, “Sa tuwing tayo ay nagkakasala, dapat bang bumalik si Jesus sa mundong ito upang muling magbuhos ng Kanyang dugo nang paulit-ulit?”

Sa loob ng ebanghelyo ng ipanganak na muli, may batas ng pagbabayad-sala para sa mga kasalanan. “At kung walang pagbubuhos ng dugo ay walang kapatawaran (ang kasalanan ay hindi maaalis)” (Mga Hebreo 9:22). Noong panahon ng Lumang Tipan, kapag may isang tao na gustong matubos sa kanyang mga kasalanan, kailangan niyang ipasa ang kanyang mga kasalanan sa pamamagitan ng pagpapatong ng kanyang mga kamay sa handog para sa kasalanan, at ang handog para sa kasalanan ay kailangang mamatay para sa kanyang mga kasalanan.

Sa halos kaparehong paraan, ang Anak ng Diyos ay bumaba sa mundong ito upang iligtas ang buong sangkatauhan. Siya ay binautismuhan upang alisin ang lahat ng ating mga kasalanan at Siya ay nagdugo sa Krus upang bayaran ang kabayaran ng ating mga kasalanan at Siya ay namatay sa Krus, na nagsasabing, “Naganap na!” Si Jesus ay muling nabuhay mula sa mga patay pagkaraan ng 3 araw at ngayon ay nakaupo sa kanang kamay ng Diyos. Siya ay naging ating Tagapagligtas magpakailanman.

Upang lubusang mahugasan mula sa lahat ng ating mga kasalanan, kailangan nating itapon ang lahat ng ating mga nakapirming kaisipan at talikuran ang paniniwalang relihiyon na kailangan nating matubos mula sa ating pang-araw-araw na mga kasalanan araw-araw. Upang matubos ang mga kasalanan ng sangkatauhan kailangang may sakripisyong maganap, minsan at para sa lahat. Ang Diyos sa Langit ay ipinasa ang lahat ng kasalanan ng mundo sa Kanyang sariling Anak sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at ipinako Siya sa krus para sa atin. At sa Kanyang pagkabuhay mula sa mga patay, nakumpleto ang ating kaligtasan.

“Tunay na kaniyang dinala ang ating mga karamdaman, at dinala ang ating mga kapanglawan; gayon ma`y ating pinalagay siya na hinampas, sinaktan ng Dios, at dinalamhati. Nguni`t siya`y nasugatan dahil sa ating mga pagsalangsang, siya`y nabugbog dahil sa ating mga kasamaan... At ipinasan sa kaniya ng Panginoon ang kasamaan nating lahat.” Sa Isaias 53, sinasabi na lahat ng pagsalangsang at kasamaan ng mundo, ng buong sangkatauhan ay ipinasa kay Jesu-Cristo.

At sa Bagong Tipan, sa Efeso 1:4, nasusulat, “Ayon sa pagkapili niya sa atin sa kaniya bago itinatag ang sanglibutan.” Ito ay nagsasabi sa atin na pinili tayo ng Diyos kay Cristo bago pa likhain ang mundo. Bago pa man nilikha ang mundo, pinili ng Diyos na gawin tayong Kanyang bayan, ang mga matuwid na walang dungis kay Cristo. Anuman ang ating naisip noon, dapat na ngayon ay maniwala at sumunod tayo sa mga salita ng Diyos, ang mga salita ng tubig, ng dugo, at ng Espiritu.

Sinabi sa atin ng Diyos na ang Kanyang Kordero, si Jesu-Cristo, ay nag-alis ng mga kasalanan ng sanlibutan at nagbayad-sala para sa buong sangkatauhan. Sa Hebreo 10, nasusulat, “Sapagka`t ang kautusan na may isang anino ng mabubuting bagay na darating, hindi ang tunay na larawan ng mga bagay, kailan pa man ay di maaaring magpasakdal sa mga nagsisilapit sa pamamagitan ng mga hain na laging inihahandog sa taon-taon” (Mga Hebreo 10:1).

Dito sinasabi na ang patuloy na pag-aalay ng parehong mga sakripisyo taon-taon ay hindi kailanman makapagpapasakdal sa atin. Ang Kautusan ay isang anino ng mabubuting bagay na darating, at hindi ang tunay na larawan ng mga bagay. Si Jesu-Cristo, ang Mesiyas na darating, ay ginawa tayong sakdal minsan at para sa lahat (tulad ng mga taunang kasalanan ng Israel na natubos minsan at para sa lahat) sa pamamagitan ng pagpapabautismo at pagpapapako sa krus upang tubusin ang lahat ng ating mga kasalanan.

Kaya`t sinabi ni Jesus sa Mga Hebreo 10, “Saka sinabi niya, Narito, ako`y pumarito upang gawin ang iyong kalooban. Inaalis niya ang una, upang maitatag ang ikalawa. Sa kaloobang yaon tayo`y pinapaging-banal, sa pamamagitan ng pagkahandog ng katawan ni Jesu-Cristo na minsan magpakailan man. At katotohanang ang bawa`t saserdote na araw-araw ay nangangasiwa ng patayo at naghahandog na madalas ng gayon ding mga hain, na hindi makaalis kailan pa man ng mga kasalanan. Nguni`t siya, nang makapaghandog ng isa lamang hain patungkol sa mga kasalanan magpakailan man, ay umupo sa kanan ng Dios; Buhat noon ay naghihintay hanggang sa ang kaniyang mga kaaway ay maging tungtungan ng kaniyang mga paa. Sapagka`t sa pamamagitan ng isang paghahandog ay kaniyang pinasakdal magpakailan man ang mga pinapagiging-banal. At ang Espiritu Santo ay nagbibigay patotoo rin naman sa atin; sapagka`t pagkasabi niya na, Ito ang tipang gagawin ko sa kanila Pagkatapos ng mga araw na yaon, sabi ng Panginoon; Ilalagay ko ang aking mga kautusan sa kanilang puso, At isusulat ko rin naman sa kanilang pagiisip; At ang kanilang mga kasalanan at kanilang mga kasamaan ay hindi ko na aalalahanin pa. At kung saan may kapatawaran (ang kasalanan ay lubos na nawala) ng mga ito ay wala nang paghahandog na patungkol pa sa kasalanan” (Mga Hebreo 10:9-18).

At naniniwala tayo na iniligtas tayo ni Jesus mula sa lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng Kanyang Bautismo at ng Kanyang dugo sa Krus.

 

 

 

Tayo ba ay matuwid dahil lang hindi na tayo nagkakasala?

Hindi. Tayo ay matuwid dahil inalis ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan at tayo ay naniniwala sa Kanya.

 

Naniniwala ba kayong lahat sa Kanyang perpektong kaligtasan? ―Amen.― Sumusunod ba kayo nang may pananampalataya sa mga salita ng Diyos na si Jesu-Cristo mismo ay nabautismuhan at nagdugo sa Krus upang iligtas tayo? Kailangan nating sumunod upang maipanganak na muli. Kapag naniniwala tayo na si Jesu-Cristo, sa pamamagitan ng ebanghelyo ng katotohanan ng ganap na paghuhugas mula sa kasalanan, ay naghugas ng lahat ng ating mga kasalanan, at lahat ng kasalanan ng mundo, maaari tayong maligtas.

Hindi tayo kailanman magiging perpekto sa pamamagitan ng pagsunod sa Kautusan ng Diyos, ngunit maaari tayong maging perpekto sa pamamagitan ng ating pananampalataya sa mga gawa ni Jesu-Cristo. Inalis ni Jesu-Cristo ang lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo sa Jordan at tiniis ang paghatol at parusa para sa lahat ng ating mga kasalanan sa Krus. Sa pamamagitan ng paniniwala sa ebanghelyong ito nang buong puso, maaari tayong matubos mula sa lahat ng ating mga kasalanan at maging matuwid. Naniniwala ba kayo dito?

Ang bautismo ni Jesus, ang Kanyang pagpapako sa krus, at muling pagkabuhay ay para sa ganap na pag-aalis ng lahat ng kasalanan ng sangkatauhan at ang batas ng kaligtasan batay sa walang hangganang pag-ibig ng Diyos. Minamahal tayo ng Diyos kung ano tayo at Siya ay makatarungan, kaya ginawa Niya tayong matuwid muna. Ginawa tayo ni Jesus na matuwid sa pamamagitan ng pagtanggap ng lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo.

Upang hugasan ang lahat ng ating mga kasalanan, ipinadala Niya ang Kanyang bugtong na Anak, si Jesus, sa mundong ito para sa atin. Pinahintulutan ng Diyos si Jesus na alisin ang lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng bautismo ni Jesus, at pagkatapos ay ipinasa ang paghatol sa Kanyang Anak para sa lahat ng ating mga kasalanan. Ginawa Niya tayong Kanyang matuwid na mga anak sa pamamagitan ng kaligtasan ng tubig at dugo, ang agape ng Diyos.

Nasusulat sa Mga Hebreo 10:16, “Ilalagay ko ang aking mga kautusan sa kanilang puso, At isusulat ko rin naman sa kanilang pagiisip.”

Sa ating mga puso at isipan, tayo ba ay mga makasalanan sa harap ng Diyos o tayo ba ay mga matuwid? Kung tayo ay may pananampalataya sa Salita ng Diyos, tayo ay nagiging matuwid. Inalis ni Jesu-Cristo ang lahat ng ating mga kasalanan at Siya ang hinatulan para sa mga ito. Si Jesu-Cristo ang ating Tagapagligtas. Maaari nating isipin, “Dahil tayo ay nagkakasala araw-araw, paano tayo magiging matuwid? Tayo ay tiyak na mga makasalanan.” Ngunit kapag sinusunod natin ang mga salita ng Diyos gaya ng pagsunod ni Cristo Jesus sa Ama, tayo ay nagiging matuwid.

Siyempre, gaya ng nasabi ko na, mayroon tayong kasalanan sa ating mga puso bago tayo ipinanganak na muli. Pagkatapos nating tanggapin sa ating puso ang ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na nag-alis ng ating mga kasalanan, tayo ay naligtas mula sa lahat ng ating mga kasalanan. Noong hindi pa natin alam ang ebanghelyo, tayo ay mga makasalanan. Ngunit tayo ay naging matuwid nang tayo ay naniwala sa kaligtasan ni Jesus, at pagkatapos ay naging matuwid na mga anak ng Diyos. Ito ang pananampalataya ng pagiging matuwid na sinabi ni apostol Pablo. Ang pananampalataya sa ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas ng lahat ng ating mga kasalanan ang gumawa sa atin na ‘mga matuwid.’

Hindi ang apostol na si Pablo, ni si Abraham, ni ang mga ninuno ng pananampalataya ay naging matuwid sa pamamagitan ng kanilang mga gawa, kundi sa pamamagitan ng pananampalataya at pagsunod sa mga salita ng Diyos, ang mga salita ng Kanyang pagpapala.

Sa Mga Hebreo 10:18, “At kung saan may kapatawaran (ang kasalanan ay lubos na nawala) ng mga ito ay wala nang paghahandog na patungkol pa sa kasalanan.” Gaya ng nasusulat, iniligtas tayo ng Diyos upang hindi na tayo kailangang mamatay para sa ating mga kasalanan. Naniniwala ba kayo dito? ―Amen.―

Sa Filipos 2, “Mangagkaroon kayo sa inyo ng pagiisip, na ito`y na kay Cristo Jesus din naman: Na siya, bagama`t nasa anyong Dios, ay hindi niya inaring isang bagay na nararapat panangnan ang pagkapantay niya sa Dios; Kundi bagkus hinubad niya ang kanyang karangalan, at naganyong alipin, na dumating sa wangis ng tao. At palibhasa`y nasumpungan sa anyong tao, siya`y nagpakababa sa kaniyang sarili, na nagmasunurin hanggang sa kamatayan, oo, sa kamatayan sa krus. Kaya`t siya`y lubos na itinaas ng Dios, at siya`y binigyan ng pangalang lalo sa lahat ng pangalan; Upang sa pangalan ni Jesus ay iluhod ang lahat ng tuhod, ng nangasa langit, at ng nangasa ibabaw ng lupa, at ng nangasa ilalim ng lupa, At upang ipahayag ng bawat dila na si Jesucristo ay Panginoon, sa ikaluluwalhati ng Dios Ama” (Filipos 2:5-11).

Hindi ipinamalas ni Jesucristo ang pananampalataya sa mundo sa pamamagitan ng anumang dakilang reputasyon para sa Kanyang sarili. Sa halip, kinuha Niya ang anyo ng isang alipin at dumating sa wangis ng isang tao. Nagpakumbaba Siya at naging masunurin hanggang sa kamatayan upang iligtas tayo.

Kaya, pinupuri natin si Jesus, “Siya ang ating Diyos, ang Tagapagligtas at Hari.” Ang dahilan kung bakit niluluwalhati natin ang Diyos at pinupuri si Jesus ay dahil sinunod ni Jesus ang Kalooban ng Kanyang Ama hanggang sa huli. Kung hindi Siya sumunod, hindi natin niluluwalhati ngayon ang Anak ng Diyos. Ngunit dahil sinunod ng Anak ng Diyos ang kalooban ng Kanyang Ama hanggang sa kamatayan, lahat ng nilikha at lahat ng tao sa mundong ito ay niluluwalhati Siya at patuloy na gagawin ito magpakailanman.

Si Jesucristo ay naging ang Kordero ng Diyos na nag-alis ng mga kasalanan ng mundo, at nasusulat na inalis Niya ang mga ito sa pamamagitan ng Kanyang Bautismo. Halos 2000 taon na ang nakalipas mula nang inalis Niya ang mga kasalanan ng mundo. At dahil ikaw at ako ay nabubuhay sa mundong ito mula nang tayo ay ipinanganak, lahat ng ating mga kasalanan ay kasama rin sa mga kasalanan ng mundo.

 

Magiging makasalanan ba tayo kung tayo ay magkasala bukas?

Hindi. Dahil inalis ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan sa nakaraan, sa kasalukuyan, at sa hinaharap.

 

Sa halip na paghiwalayin ang orihinal na kasalanan at ang ating sariling mga pagkakasala sa buong buhay, hindi ba`t tayo ay nagkasala na mula pa sa oras na tayo ay ipinanganak?

Alam ni Jesus na tayo ay magkakasala mula sa araw na tayo ay ipinanganak hanggang sa araw na tayo ay mamatay at inalis Niya ang lahat ng ating mga kasalanan nang paunang-una. Naiintindihan mo na ba? Kung tayo ay mabubuhay hanggang 70 taong gulang, ang ating mga kasalanan ay sapat upang punan ang higit sa isang daang trak ng basura. Ngunit inalis ni Jesus ang lahat ng kasalanan nang sabay-sabay at para sa lahat sa pamamagitan ng Kanyang bautismo, at tinanggap Niya ang kahatulan para sa ating mga kasalanan sa Krus.

Kung inalis lamang ni Jesus ang orihinal na kasalanan, tayong lahat ay mamamatay at mapupunta sa impiyerno. Kahit na pakiramdam natin ay hindi Niya kayang alisin ang lahat ng ating mga kasalanan, hindi nito mababago ang katotohanan na binura ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan.

Gaano karaming kasalanan ang magagawa natin sa mundong ito? Lahat ng kasalanang nagagawa natin ay kasama sa lahat ng kasalanan ng mundo.

Nang sinabi ni Jesus kay Juan na bautismuhan Siya, iyon mismo ang ibig Niyang sabihin. Pinatotohanan mismo ni Jesus na inalis Niya ang lahat ng ating mga kasalanan. Isinugo ng Diyos ang kanyang lingkod na si Juan Bautista bago si Jesus at pinabautismuhan niya si Jesus. Kaya`t si Jesus ay nagpabautismo kay Juan, ang kinatawan ng sangkatauhan, at sa pagyuko ng Kanyang ulo sa harap nito upang magpabautismo, tinanganan Niya ang lahat ng kasalanan ng sangkatauhan.

Lahat ng ating mga kasalanan mula edad 20 hanggang 30, mula 30 hanggang 40, at iba pa; maging ang mga kasalanan ng ating mga anak ay kasama sa lahat ng kasalanan ng mundo, at ang lahat ng ito ay inalis ni Jesus sa pamamagitan ng Kanyang bautismo.

Sino ang makapagsasabi na may kasalanan sa mundong ito? Inalis ni Jesucristo ang lahat ng kasalanan ng mundo. Maaari tayong maligtas kung tayo ay naniniwala nang buong puso, nang walang anumang pag-aalinlangan, sa ginawa ni Jesus upang tubusin ang lahat ng ating mga kasalanan: ang Kanyang bautismo at ang pagbubuhos ng Kanyang mahalagang dugo.

Karamihan sa mga tao ay namumuhay ng kanilang magulong buhay na nakabalot sa kanilang sariling mga iniisip, pinag-uusapan ang kanilang buhay na para bang ang kanilang buhay ang lahat-lahat. Ngunit marami ang namuhay ng mas mahirap na buhay. Maraming tao, kasama na ako, ang nagkaroon ng magulong buhay. Paano mo hindi maunawaan o matanggap ang ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas ng lahat ng kasalanan, ng bautismo ni Jesus at ng Kanyang dugo?

 

 

 

Bakit hinugasan ni Jesus ang mga paa ni Pedro?

Dahil nais ni Jesus na magkaroon si Pedro ng matibay na pananampalataya sa katotohanan na hinugasan na Niya ang lahat ng kasalanan ni Pedro sa hinaharap sa pamamagitan ng Kanyang bautismo.

 

Basahin natin ang Juan 19. “Kinuha nga nila si Jesus: at siya`y lumabas, na pasan niya ang krus, hanggang sa dakong tinatawag na Dako ng bungo, na sa wikang Hebreo ay tinatawag na Golgota: Na doo`y ipinako nila siya sa krus, at kasama niya ang dalawa pa, isa sa bawa`t tagiliran, at si Jesus sa gitna. At sumulat din naman si Pilato ng isang pamagat, at inilagay sa ulunan ng krus. At ang nasusulat ay, JESUS NA TAGA NAZARET, ANG HARI NG MGA JUDIO. Marami nga sa mga Judio ang nakabasa ng pamagat na ito, sapagka`t ang dakong pinagpakuan kay Jesus ay malapit sa bayan; at ito`y nasusulat sa Hebreo, at sa Latin, at sa Griego” (Juan 19:17-20).

Mga minamahal na kaibigan, tinanganan ni Jesucristo ang lahat ng kasalanan ng mundo at Siya ay hinatulan na ipako sa krus sa hukuman ni Pilato. Ngayon, pag-isipan natin ang eksenang ito nang magkakasama.

Mula sa bersikulo 28, “Pagkatapos nito, pagkaalam ni Jesus na ang lahat ng mga bagay ay naganap na nga, upang matupad ang kasulatan.” Inalis ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan upang matupad ang Kasulatan. At sinabi Niya, “Nauuhaw ako!”

“Mayroon doong isang sisidlang puno ng suka: kaya`t naglagay sila ng isang esponghang basa ng suka sa isang tukod na isopo, at kanilang inilagay sa kaniyang bibig. Nang matanggap nga ni Jesus ang suka, ay sinabi niya, Naganap na: at iniyuko ang kaniyang ulo, at nalagot ang kaniyang hininga” (Juan 19:29-30).

At pagkaraan ng tatlong araw, Siya ay muling nabuhay mula sa mga patay.

Ang bautismo ni Jesus ni Juan Bautista at ang Kanyang pagkamatay sa Krus ay hindi mapaghihiwalay, at ang isa ay walang dahilan upang umiral nang wala ang isa pa. Kaya`t purihin natin ang Panginoong Jesus para sa pagliligtas sa atin sa pamamagitan ng Kanyang ebanghelyo ng katotohanan na nag-aalis ng lahat ng kasalanan.

Ang laman ng sangkatauhan ay laging sumusunod sa mga pangangailangan ng laman, at hindi natin maiwasang magkasala sa pamamagitan ng ating laman. Ibinigay ni Jesucristo sa atin ang Kanyang bautismo at ang Kanyang dugo upang iligtas tayo mula sa mga kasalanan ng ating laman. Iniligtas Niya tayo mula sa mga kasalanan ng ating sariling laman sa pamamagitan ng Kanyang ebanghelyo.

Ang mga taong ganap na natubos mula sa kanilang mga kasalanan ay maaaring pumasok sa kaharian ng langit anumang oras sa pamamagitan ng paniniwala kay Jesus, na ipinanganak sa Bethlehem, na binautismuhan sa Jordan, na namatay sa Krus, at muling nabuhay pagkatapos ng 3 araw. Kaya`t pinupuri natin ang Panginoon at niluluwalhati ang Kanyang pangalan magpakailanman.

Sa huling kabanata ng Juan, pumunta si Jesus sa Galilea matapos Siyang muling mabuhay mula sa mga patay. Pinuntahan Niya si Pedro at sinabi sa kanya, “Simon, anak ni Juan, iniibig mo baga ako ng higit kay sa mga ito?” at sumagot si Pedro sa Kanya at sinabi, “Oo, Panginoon, nalalaman mo na kita`y iniibig.” Pagkatapos ay sinabi sa kanya ni Jesus, “Pakanin mo ang aking mga kordero.”

Naunawaan ni Pedro ang lahat, ang ebanghelyo ng bautismo ni Jesus at ng Kanyang dugo, ang ebanghelyo ng kaligtasan na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan. Ngayon na naniniwala siya sa ebanghelyo ng tubig at dugo na nagbigay sa kanya ng paghuhugas mula sa lahat ng kasalanan, at naunawaan ang dahilan kung bakit hinugasan ni Jesus ang kanyang mga paa, ang kanyang pananampalataya kay Jesus ay naging mas matatag.

Basahin natin muli ang Juan 21:15. “Kaya`t nang sila`y makakain ng almusal, ay sinabi ni Jesus kay Simon Pedro, Simon, anak ni Juan, iniibig mo baga ako ng higit kay sa mga ito? Sinabi niya sa kaniya, Oo, Panginoon, nalalaman mo na kita`y iniibig. Sinabi niya sa kaniya, Pakanin mo ang aking mga kordero.” Ipinagkatiwala ni Jesus ang Kanyang mga kordero kay Pedro dahil si Pedro ay Kanyang alagad, dahil si Pedro ay ganap na naligtas, at dahil si Pedro ay naging isang matuwid at perpektong lingkod ng Diyos.

Kung si Pedro ay naging makasalanan dahil sa kanyang pang-araw-araw na mga kasalanan, hindi sana sinabi ni Jesus sa kanya na ipangaral ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa mga kasalanan, dahil siya, kasama ang ibang mga alagad, ay hindi maiwasang magkasala araw-araw sa laman. Ngunit sinabi ni Jesus sa kanila na ipangaral ang ebanghelyo na nagbura ng lahat ng kanilang mga kasalanan dahil sila ay naniwala sa bautismo ni Jesus at sa Kanyang dugo sa Krus, ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa mga kasalanan.

 

 

 

Magiging ‘makasalanan’ ka ba muli kapag nagkasala ka ulit?

Hindi. Inalis na ni Jesus ang lahat ng iyong mga kasalanan sa hinaharap sa Jordan.

 

Pag-isipan natin ang mga salita ni Jesus kay Pedro. “Simon, anak ni Juan, iniibig mo baga ako ng higit kay sa mga ito?” “Oo, Panginoon, nalalaman mo na kita`y iniibig.” Ang kanyang pag-amin ng pag-ibig ay totoo, dahil ito ay nagmula sa pananampalataya sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa lahat ng kasalanan.

Kung hindi itinuro ni Jesus kay Pedro at sa iba pang mga alagad ang ebanghelyo ng ganap na paghuhugas mula sa lahat ng kasalanan sa pamamagitan ng paghuhugas ng kanilang mga paa, hindi nila maipapahayag ang kanilang pagmamahal sa ganitong paraan.

Sa halip, kung lumapit si Jesus sa kanila at nagtanong, “Iniibig mo baga ako ng higit kay sa mga ito?” Sasabihin sana ni Pedro, “Panginoon, ako ay hindi kumpleto at ako ay makasalanan. Ako ay isang makasalanan na hindi makakaibig sa Iyo nang higit sa mga ito. Mangyaring iwan mo ako.” At marahil ay tumakbo at nagtago si Pedro mula kay Jesus.

Ngunit pag-isipan natin ang mga sagot ni Pedro. Siya ay pinagpala ng ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan, iyon ay, ng bautismo ni Jesus at ng Kanyang dugo na nagligtas sa buong sangkatauhan.

Kaya`t sinabi niya, “Oo, Panginoon, nalalaman mo na kita`y iniibig.” Ang pag-amin ng pag-ibig na ito ay nagmula sa pananampalataya sa tunay na ebanghelyo ni Jesus na naghuhugas ng lahat ng kasalanan. Naniwala si Pedro sa tunay na ebanghelyo ng ganap na paghuhugas ng lahat ng kasalanan, kung saan, sa pamamagitan nito, dinala ni Jesus sa kanyang sarili ang lahat ng kasalanan ng mundo, kabilang ang lahat ng mga kasalanan sa hinaharap na maaaring gawin ng tao dahil sa di-kasakdalan at kahinaan ng laman.

Dahil sa matibay na paniniwala ni Pedro sa ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan, at dahil sa kanyang pananampalataya na si Jesus ang Kordero ng Diyos, nakasagot siya sa Panginoon nang walang pag-aalinlangan. Ang kaligtasan ni Jesus ay nagmula sa ebanghelyo ng katotohanan na ganap na nag-aalis ng lahat ng kasalanan, kaya`t si Pedro ay naligtas din mula sa lahat ng kanyang pang-araw-araw na kasalanan. Naniwala si Pedro sa kaligtasan sa pamamagitan ng ebanghelyo ng katotohanan na ganap na nag-aalis ng lahat ng kasalanan ng mundo.

Katulad ka ba rin ni Pedro? Maaari mo bang mahalin at paniwalaan si Jesus, na sa pamamagitan ng ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan, iyon ay, sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at dugo, ay nag-alis ng lahat ng ating mga kasalanan? Paano mo Siya hindi mapaniniwalaan, o mamahalin? Wala nang ibang paraan.

Kung inalis lamang ni Jesus ang mga kasalanan ng nakaraan o ng kasalukuyan, at iniwan sa atin ang mga kasalanan sa hinaharap, hindi natin Siya mapupuri gaya ng ginagawa natin ngayon. Bukod dito, tiyak na mapupunta tayong lahat sa impiyerno. Samakatuwid, dapat nating ipahayag na tayong lahat ay naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya sa ebanghelyo ng ganap na paghuhugas mula sa lahat ng kasalanan.

Ang laman ay laging madaling magkasala, at tayo ay nagkakasala sa lahat ng oras. Samakatuwid, dapat nating ipahayag na tayo ay naligtas sa pamamagitan ng paniniwala sa ebanghelyo ng masaganang pagbabayad-sala na ibinigay sa atin ni Jesus, ang bautismo at dugo ni Jesus.

Kung hindi tayo naniwala sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa mga kasalanan, na siyang bautismo at dugo ni Jesus, walang mananampalataya ang maliligtas mula sa kanilang panghabambuhay na mga kasalanan. Bukod dito, kung tayo ay natubos mula sa lahat ng ating panghabambuhay na mga kasalanan sa pamamagitan ng pangungumpisal at pagsisisi sa bawat oras, malamang na magiging tamad tayo upang manatiling matuwid sa lahat ng oras at palaging magkakaroon tayo ng kasalanan sa ating mga puso.

Kung gayon, patuloy tayong babalik sa pagiging mga makasalanan at hindi natin kayang mahalin si Jesus o lumapit sa Kanya. Kung magkagayon, hindi natin kayang maniwala sa kaligtasan ni Jesus at hindi natin Siya masusundan hanggang sa katapusan ng ating buhay.

Gayunpaman, ibinigay sa atin ni Jesus ang ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan at iniligtas ang mga naniwala. Siya ay naging perpektong Tagapagligtas at hinugasan ang lahat ng ating mga pagkakasala na ating nagagawa araw-araw sa ating buhay upang tunay nating Siya ay mahalin.

Samakatuwid, tayong mga mananampalataya ay hindi maiwasang mahalin ang ebanghelyo ng bautismo at dugo ni Jesus, at ang ebanghelyo na naghuhugas ng lahat ng kasalanan. Lahat ng mananampalataya ay maaaring mahalin si Jesus magpakailanman at maging bihag ng pag-ibig ng kaligtasan sa pamamagitan ng ebanghelyo ng katotohanan na naglilinis ng lahat ng kasalanan na ibinigay sa atin ni Jesus.

Mga minamahal. Kung nag-iwan man si Jesus ng kahit kaunting kasalanan, hindi natin Siya mapapaniwalaan, at hindi natin mapapatotohanan ang ebanghelyo ng katotohanan na naghuhugas ng lahat ng kasalanan. Hindi ka makakagawa bilang lingkod ng Diyos.

Ngunit kung ikaw ay naniniwala sa ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan, maaari kang maligtas mula sa lahat ng kasalanan ng mundo. Pinapayagan Niya na maligtas ka mula sa lahat ng kasalanan ng mundo kapag naunawaan mo ang tunay na ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan na nakatala sa mga salita ni Jesus.

 

 

 

Ano ang nagbigay-daan sa atin upang mahalin si Jesus nang higit pa sa anupaman?

Ang Kanyang pag-ibig sa atin sa pamamagitan ng Kanyang bautismo na naghugas ng lahat ng ating mga kasalanan, maging ang lahat ng ating mga kasalanan sa hinaharap

 

Ipinagkatiwala ng Diyos ang Kanyang mga tupa sa Kanyang mga lingkod, na lubos na naniwala sa ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan. Tatlong beses na tinanong ni Jesus, “Simon, anak ni Juan, iniibig mo baga ako ng higit kay sa mga ito?” at sa bawat pagkakataon ay sumagot si Pedro, “Oo, Panginoon, nalalaman mo na kita`y iniibig.” Ngayon, pag-isipan natin ang mga sagot ni Pedro. Makikita natin na ito ay hindi isang pagpapahayag ng kanyang sariling kalooban, kundi isang pagpapahayag ng pananampalatayang taglay niya sa ebanghelyo na ganap na naghuhugas ng lahat ng kasalanan.

Kapag mahal natin ang isang tao, at kung ang pagmamahal na iyon ay nagmumula sa ating sariling kalooban, maaari itong manghina kapag tayo ay humihina. Ngunit kung ang pag-ibig na iyon ay nakasalalay sa lakas ng Kanyang pag-ibig, ito ay magtatagal magpakailanman. Ang Pag-ibig ng Diyos, sa makatuwid, ang masaganang pagbabayad-sala para sa lahat ng ating mga kasalanan, ang kaligtasan ng tubig ng bautismo ni Jesus at ng Espiritu, ay ganoon.

Ang ating pananampalataya sa ebanghelyo na ganap na naghuhugas ng lahat ng kasalanan ay dapat magsilbing pundasyon ng pag-ibig ng Panginoon sa atin. Kung iniibig lamang natin ang Panginoon batay sa ating sariling kalooban bilang pundasyon, maaari tayong matisod bukas at sa huli ay kamuhian ang ating sarili dahil sa ating mga kasamaan. Gayunpaman, hinugasan ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan: ang orihinal na kasalanan, ang ating mga pang-araw-araw na kasalanan noon, ang mga kasalanan ng bukas, at lahat ng kasalanan sa buong buhay natin. Hindi Niya ibinukod ang sinuman sa mundo mula sa Kanyang kaligtasan.

Totoo ang lahat ng ito. Kung ang ating pag-ibig at pananampalataya ay nakasalalay sa ating sariling kalooban, mabibigo tayo sa ating pananampalataya. Ngunit dahil ang ating pag-ibig at pananampalataya ay nakasalalay sa ebanghelyo ng kaligtasan na lubos na naghuhugas ng lahat ng ating kasalanan na ibinigay sa atin ni Jesus, tayo ay naging mga anak na ng Diyos, mga taong matuwid. Dahil naniniwala tayo sa kaligtasan ng tubig at ng Espiritu, tayo ay walang kasalanan.

Dahil ang ating kaligtasan ay hindi nagmula sa ating pananampalataya sa ating sarili kundi sa pag-ibig ng Diyos, sa Kanyang batas ng tunay na kaligtasan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan; tayo ay matuwid kahit gaano man tayo kakulang o kahina sa tunay na buhay. Tayo ay pupunta sa kaharian ng langit at sa huli ay magpupuri sa Diyos sa buong kawalang-hanggan. Naniniwala ka ba dito?

Sinasabi sa 1 Juan 4:10, “Narito ang pagibig, hindi sa tayo`y umibig sa Dios, kundi siya ang umibig sa atin, at sinugo ang kaniyang Anak na pangpalubagloob sa ating mga kasalanan.” Iniligtas tayo ni Jesus sa pamamagitan ng tubig at ng Espiritu, kaya dapat nating paniwalaan ang ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan, ang bautismo ni Jesus at ang Kanyang dugo.

Kung hindi tayo iniligtas ng Diyos sa pamamagitan ng ebanghelyo ng paghuhugas ng kasalanan, hindi tayo maliligtas, gaano man tayo kasigasig na maniwala. Ngunit hinugasan ni Jesus ang lahat ng kasalanan na ating nagagawa sa ating mga puso at sa ating laman.

Upang maniwala tayo sa Diyos at maging matuwid, dapat tayong maging tiyak sa ating kaligtasan sa pamamagitan ng pananampalataya sa mga salita ng tubig at ng Espiritu, ang ebanghelyo ng katotohanan ng ganap na paghuhugas mula sa kasalanan. Ang ebanghelyo ng ganap na paghuhugas mula sa lahat ng kasalanan ng mundo ay ang pagkakaroon ng pananampalataya sa bautismo ni Jesus at sa Kanyang dugo. Ang ebanghelyo ng katotohanan na lubos na naghuhugas ng kasalanan ay ang tunay na pananampalataya, ang tunay na pundasyon ng kaligtasan, ang susi sa ebanghelyo ng Diyos.

 

 

 

Saan nagmumula ang tunay na pananampalataya?

Ito ay nagmumula sa pag-ibig ng Panginoon, na hinugasan na ang lahat ng ating kasalukuyan at hinaharap na mga kasalanan.

 

Ang pananampalataya o pag-ibig na nagmumula sa sariling kalooban ay hindi tunay na pag-ibig ni tunay na pananampalataya. Marami sa mundong ito ang unang naniniwala kay Jesus nang may mabuting kalooban, ngunit kalaunan ay tuluyang isinusuko ang kanilang pananampalataya dahil sa kasalanan sa kanilang puso.

Ngunit kailangan nating malaman na hinugasan ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng mundo: hindi lamang ang mga maliit na kasamaan, kundi pati na rin ang malalaking kasalanan na nagagawa dahil sa kamangmangan.

At sa Juan 13, upang ituro sa Kanyang mga alagad kung gaano kasaklaw ang Kanyang kaligtasan, tinipon ni Jesus ang Kanyang mga alagad bago Siya ipinako sa krus. Sa Kanyang hapunan kasama ang mga alagad, tumayo Siya at hinugasan ang kanilang mga paa upang ilarawan ang katotohanan ng Kanyang kaligtasan. Dapat nating lahat malaman at paniwalaan ang ebanghelyo ng kaligtasan na lubos na naghuhugas ng lahat ng ating mga kasalanan, itinuro ni Jesus sa mga alagad sa pamamagitan ng paghuhugas ng kanilang mga paa.

Ngunit nang sabihin ni Jesus na huhugasan Niya ang kanyang mga paa, matinding tumanggi si Pedro noong una. “Huwag mong huhugasan ang aking mga paa kailan man!” At ito ang pagpapahayag ng pananampalatayang nagmumula sa sariling kalooban ni Pedro. Ngunit sinabi sa kanya ni Jesus, “Ang ginagawa ko`y hindi mo nalalaman ngayon, datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos.”

Ngayon, sa pamamagitan ng ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu, mauunawaan natin ang mga salita ni Jesus. Ito ang mga salita ng katotohanan, ang ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu, na ganap na naghuhugas ng lahat ng kasalanan, kung saan ang makasalanan ay nagiging matuwid sa pamamagitan ng paniniwala nang buong puso.

Sumama si Pedro sa mga alagad para mangisda. Nangingisda sila gaya ng dati nilang ginagawa bago nila nakilala si Jesus. Pagkatapos ay nagpakita si Jesus sa kanila at tinawag sila. Naghanda si Jesus ng almusal para sa kanila, at habang sila ay nag-aalmusal, naunawaan ni Pedro ang kahulugan ng mga salitang sinabi ni Jesus noon. “Ang ginagawa ko`y hindi mo nalalaman ngayon, datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos.” Sa wakas ay naunawaan niya ang tunay na ibig sabihin ni Jesus nang hugasan Niya ang kanyang mga paa noon.

“Hinugasan ng Panginoon ang lahat ng aking mga kasalanan. Hinugasan na Niya ang lahat ng kasalanang nagawa ko dahil sa kahinaan ng aking laman, pati na rin ang lahat ng kasalanang magagawa ko pa sa hinaharap.” Kaya`t tinalikuran ni Pedro ang pananampalatayang nagmumula sa kanyang sariling kalooban at nagsimulang maniwala sa bautismo at dugo ni Jesus, at sa ebanghelyo ng katotohanan na lubos na naghuhugas ng lahat ng kasalanan.

Pagkatapos ng almusal, tinanong ni Jesus si Pedro, “Iniibig mo baga ako ng higit kay sa mga ito?” Ngayon, pinalakas ng pananampalataya sa pag-ibig ni Jesus, umamin si Pedro. “Oo, Panginoon, nalalaman mo na kita`y iniibig.” Nasabi ito ni Pedro dahil naunawaan niya ang ibig sabihin ni Jesus nang sinabi Niyang, “Datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos.” Nagawang ipagtapat niya ang kanyang tunay na pananampalataya, ang pananampalataya sa bautismo at dugo ni Jesus, at ang ebanghelyo ng katotohanan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan.

 

 

 

Samakatuwid, pagkatapos noon, si Pedro at ang ibang mga alagad ay nangaral ng ebanghelyo hanggang sa katapusan ng kanilang mga araw. Kahit si Pablo, na dating walang-awang umusig sa mga Kristiyano, ay nagpatotoo sa ebanghelyo sa panahon ng mahihirap na araw ng Imperyo Romano.

 

Paano ka magiging tunay na lingkod ng Diyos?

Sa pamamagitan ng paniniwala sa Kanyang walang hanggang pagbabayad-sala para sa lahat ng aking mga kasalanan

 

Sa labindalawang alagad ni Jesus, si Judas ang nagbenta kay Jesus at kalaunan ay nagbigti. At ang pumalit sa kanyang lugar ay walang iba kundi si apostol Pablo. Ang mga alagad ay pumili kay Matias mula sa kanilang hanay, ngunit si Pablo ang pinili ng Diyos; Kaya, si Pablo ay naging apostol ni Jesus at nangaral ng ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naglilinis mula sa lahat ng kasalanan kasama ng iba pang mga alagad ni Jesus.

Karamihan sa mga alagad ni Jesus ay namatay bilang mga martir. Kahit na sila ay binantaan ng kamatayan, patuloy pa rin silang nangaral ng orihinal na ebanghelyo.

“Hinugasan ni Jesucristo ang lahat ng kasalanan ng iyong laman sa pamamagitan ng Kanyang ebanghelyo ng bautismo at dugo, iyon ay, ang ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naglilinis mula sa kasalanan. Inalis ni Jesus ang iyong mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo sa Jordan at tinanggap ang kahatulan para sa iyo sa Krus. Maniwala sa ebanghelyo ng bautismo ni Jesus at ng Kanyang dugo sa Krus, at maligtas.”

Marami nga ang naligtas sa pamamagitan ng pakikinig sa ebanghelyo at paniniwala dito. Ito ang kapangyarihan ng pananampalataya sa ebanghelyo ng bautismo ni Jesus, ng Kanyang dugo, at ng Espiritu.

Ipinangaral ng mga alagad ang ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu, “Si Jesus ay Diyos at Tagapagligtas.” Dahil sila ay nagpatotoo sa ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu, kaya ikaw at ako ay maaari nang marinig ang ebanghelyo ng bautismo at dugo ni Jesus, ng kaligtasan, at maligtas mula sa kasalanan. Dahil sa walang hanggang pag-ibig ng Diyos at ganap na kaligtasan ni Jesus, tayong lahat ay naging mga alagad ni Jesus.

Naniniwala ba kayong lahat? Dahil lubos tayong minahal ni Jesus, ibinigay Niya sa atin ang ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu, ang katotohanan na ganap na nagliligtas mula sa lahat ng kasalanan, at tayo ay naging matuwid na mga alagad ni Jesus. Hinugasan ni Jesus ang mga paa ng Kanyang mga alagad upang ituro ang tunay na ebanghelyo na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan.

Hinugasan ni Jesus ang mga paa ng Kanyang mga alagad upang ituro sa kanila at sa atin na ang lahat ng kasalanan sa mundo, lahat ng kasalanang ating nagagawa sa buong buhay natin, ay lubos na nahugasan nang si Jesus ay nabautismuhan at nagdugo sa Krus. At nagpapasalamat tayo sa Kanya para sa pag-ibig ni Jesus at para sa ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan.

Dalawang bagay ang itinuro sa atin ni Jesus sa pamamagitan ng paghuhugas ng mga paa ng mga alagad. Una, ito ay upang turuan sila, gaya ng sinabi Niya, “Ang ginagawa ko`y hindi mo nalalaman ngayon, datapuwa`t mauunawa mo pagkatapos.” Upang ituro na ang lahat ng ating mga kasalanan ay nahugasan sa pamamagitan ng ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan, iyon ay, sa pamamagitan ng ebanghelyo ng bautismo ni Jesus at ng Kanyang dugo.

Ang pangalawang aral ay kung paanong ibinaba ni Jesus ang Kanyang sarili upang iligtas ang mga makasalanan at gawin silang matuwid, tayo rin, na mga ipinanganak na muli, ay dapat maglingkod sa iba sa pamamagitan ng pangangaral ng ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan. Tama lang na tayong nauna ay maglingkod sa mga dumating pagkatapos.

Ang dalawang dahilan kung bakit hinugasan ni Jesus ang mga paa ng mga alagad sa araw bago ang pista ng Paskuwa ay malinaw, at ang mga ito ay umiiral pa rin sa loob ng Simbahan.

Ang isang alagad ay hindi kailanman maaaring maging mas mataas kaysa sa kanyang guro. Samakatuwid, ipinapangaral natin ang ebanghelyo sa mundo at pinaglilingkuran ito na para bang pinaglilingkuran natin si Jesus. At tayo, na unang naligtas, ay dapat maglingkod sa mga susunod sa atin. Upang ituro ito, hinugasan ni Jesus ang mga paa ng mga alagad. Bukod dito, sa paghuhugas ng mga paa ni Pedro, ipinakita Niya sa atin na Siya ang perpektong Tagapagligtas para sa atin upang hindi na tayo malinlang muli ng diyablo.

Maaari kayong lahat na maligtas kung maniniwala kayo sa ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan, iyon ay, ang ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu. Hinugasan ni Jesus ang lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo, pagkapako sa krus, at pagkabuhay na muli, at tanging ang mga naniniwala sa ebanghelyo ni Jesus ang maliligtas mula sa mga kasalanan ng mundo magpakailanman.

 

 

 

Maaari nating putulin ang mga panlilinlang ng diyablo sa pamamagitan ng paniniwala sa ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na naghuhugas mula sa lahat ng kasalanan, ang ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu. Ang mga tao ay madaling nalinlang ng diyablo at patuloy na binubulong ng diyablo sa ating mga tainga. Batid na ang laman ng mga tao ay nagkakasala sa mundo, paano sila maaaring maging walang kasalanan? Lahat ng tao ay makasalanan.

Alam natin ang sagot. “Batid na inalis ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng ating laman sa pamamagitan ng Kanyang bautismo, paanong ang isang mananampalataya ay mapapasa kasalanan? Binayaran na ni Jesus nang buo ang lahat ng kabayaran ng kasalanan, kaya anong kasalanan pa ang natitira para bayaran natin?”

Kung hindi tayo naniniwala sa ebanghelyo ng tubig at ng dugo, ang mga salita ng diyablo ay tila makatwiran. Ngunit, kung nasa panig natin ang ebanghelyo, maaari tayong magkaroon ng hindi matitinag na pananampalataya sa katotohanan ng mga salita ng Diyos.

Kaya kailangan nating magkaroon ng pananampalataya sa ebanghelyo ng pagiging ipinanganak na muli sa pamamagitan ng tubig at dugo. Ang tunay na pananampalataya ay ang paniniwala sa ebanghelyo ng Bautismo ni Jesus, ang Kanyang dugo sa Krus, ang Kanyang kamatayan at ang Kanyang muling pagkabuhay.

Nakakita ka na ba ng larawan ng modelo ng banal na tabernakulo? Ito ay isang maliit na bahay. Ang bahay ay nahahati sa dalawang bahagi, ang panlabas na bahagi ay ang Dakong Banal at ang panloob na bahagi ay ang Kabanalbanalang Dako na naglalaman ng luklukan ng awa.

May kabuuang 60 haligi na nakatayo sa panlabas na Looban ng Tabernakulo, at ang Dakong Banal ay may 48 tabla. Kailangan nating magkaroon ng larawan ng banal na tabernakulo sa ating isipan upang maunawaan ang kahulugan ng mga salita ng Diyos.

 

 

 

Ano ang ginamit sa paggawa ng pintuan ng looban ng Tabernakulo?

Isang lambong na bughaw at kulay-ube, at pula at linong pinili.

 

Ang pintuan ng looban ng Tabernakulo ay inilarawan sa Exodo 27:16, “At sa pintuan ng looban ay magkakaroon ng isang tabing na may dalawang pung siko, na ang kayo`y bughaw, at kulay-ube, at pula, at kayong linong pinili, na yari ng mangbuburda. Ang mga haligi ng mga yao`y apat, at ang mga tungtungan ng mga yao`y apat.” Ang mga materyales na ginamit para sa pintuan ng looban ng Tabernakulo ay bughaw, at kulay-ube, at pula, at kayong linong pinili. Ito ay napakahusay at masalimuot na hinabi at lubhang makulay.

Inutusan ng Diyos si Moises na habihin ang pintuan nang makulay gamit ang bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid upang madaling makita ng lahat ang pasukan. At ang pintuan na hinabi gamit ang bughaw, kulay-ube, pulang sinulid, at linong pinili sinulid ay ibinitin sa apat na haligi.

Ang apat na materyal na ito na ginamit sa tabernakulo ay sumasagisag sa plano ng kaligtasan ng Diyos, kung saan ililigtas ng Diyos ang lahat ng naniniwala sa bautismo at dugo ni Jesus, ang Kanyang Anak, at na Siya ay Diyos.

Bawat isa sa mga materyales na ginamit sa pagtatayo ng banal na tabernakulo ay may tiyak na kahulugan at ito ay kumakatawan sa salita ng Diyos at sa Kanyang mga plano na iligtas ang sangkatauhan sa pamamagitan ni Jesus.

Ngayon, ilang iba`t ibang materyal ang ginamit para sa pintuan ng looban ng banal na tabernakulo? Bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, at linong pinili. At ang apat na ito ay napakahalaga sa pagtulong sa atin na palakasin ang ating pananampalataya sa ebanghelyo ng pagiging ipinanganak na muli. Kung hindi ito mahalaga, ang impormasyong ito ay hindi itatala sa Bibliya nang ganito kadetalyado.

Dahil ang lahat ng materyal na ginamit para sa pintuan ng looban ng Tabernakulo at sa Tabernakulo mismo ay mahalagang bahagi ng kaligtasan, ang mga ito ay dapat gawing bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, at linong pinili. Ang kaligtasang ito ay naghugas ng lahat ng ating pang-araw-araw na kasalanan, orihinal na kasalanan, at mga kasalanan sa hinaharap. Samakatuwid, inihayag ng Diyos ang mga bagay na ito kay Moises at sinabi sa kanya na gawin nang eksakto kung ano ang sinabi sa kanya.

 

 

 

Ano ang sinasagisag ng lahat ng materyales na ginamit para sa tabernakulo?

Ang kaligtasan ni Jesus sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at dugo

 

Sa loob ng banal na tabernakulo, ang bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, at linong pinili ay ginamit muli, para sa tabing na ibinitin sa pagitan ng Dakong Banal at ng Kabanalbanalang Dako. Ang parehong mga materyal ay ginamit para sa mga balabal ng pangulong saserdote, na naglilingkod sa loob ng banal na Tabernakulo.

Ang bughaw na sinulid ay sumasagisag sa bautismo ni Jesus. Sa 1 Pedro 3:21, sinasabi, “Na ayon sa tunay na sagisag ngayo`y nagligtas, sa makatuwid baga`y ang Bautismo.” Ang bautismo ni Jesus kung saan Niya tinanggap ang lahat ng kasalanan ng mundo ay pinatunayan ni Pedro sa talatang ito bilang ang sagisag ng kaligtasan ng pagbabayad-sala. Lahat ng ating mga kasalanan, lahat ng kasalanan ng mundo, ay ipinasa kay Jesus sa Kanyang bautismo. Samakatuwid, ang bughaw na sinulid, ang bautismo ni Jesus, ay ang pinakamahalagang bahagi ng salita ng kaligtasan.

Ang pulang sinulid ay sumasagisag sa dugo ni Jesus, at ang kulay-ube na sinulid ay sumasagisag sa pagkahari―ang katayuan ni Jesus bilang Hari at Diyos. Samakatuwid, ang tatlong kulay ng sinulid ay kinakailangan para sa ating pananampalataya kay Jesus at sa Kanyang kaligtasan.

Ang magarbong kasuotan na isinusuot ng Pangulong Saserdote ay tinatawag na epod, at ang balabal ng epod ay pawang bughaw. Ang Pangulong Saserdote ay nagsusuot ng mitra na may nakakabit na laminang taganas na ginto na may nakaukit na ‘BANAL SA PANGINOON.’ At ang lamina ay nakatali sa mitra gamit ang bughaw na tali.

 

 

 

Ano ang sinisimbolo ng bughaw na sinulid?

Ang Bautismo ni Jesus

 

Sinaliksik ko ang kahulugan ng bughaw na sinulid sa Bibliya. Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa kulay bughaw? Kailangan nating maunawaan ang bughaw na sinulid sa pagitan ng bughaw, kulay-ube, at pula mga sinulid.

Ang bughaw na sinulid ay nangangahulugan ng bautismo ni Jesus. Si Jesucristo ay binautismuhan ni Juan Bautista upang tanggapin ang lahat ng kasalanan ng mundo (Mateo 3:15).

Kung hindi inalis ni Jesus ang lahat ng kasalanan ng mundo sa pamamagitan ng Kanyang bautismo, hindi tayo magiging banal sa harapan ng Diyos. Samakatuwid, kinailangan ni Jesucristo na pumarito sa mundong ito at mabautismuhan ni Juan Bautista sa Ilog Jordan upang alisin ang lahat ng kasalanan ng mundo.

Ang dahilan kung bakit kailangang magkaroon ng bughaw na sinulid sa pintuan ng looban ng banal na tabernakulo ay dahil hindi tayo magiging banal kung wala ang bautismo ni Jesus.

Ang pulang sinulid ay nangangahulugan ng kamatayan ni Jesus. Ang kulay-ube ay nangangahulugan ng Espiritu, kaya`t ito ay tumutukoy sa katayuan ni Jesus bilang “Tanging Makapangyarihan, Hari ng mga hari, at Panginoon ng mga panginoon” (1 Timoteo 6:15).

Ang pulang sinulid ay nangangahulugan ng dugo ni Cristo, na nagdugo sa Krus upang bayaran ang kabayaran ng kasalanan para sa buong sangkatauhan. Si Jesucristo ay pumarito sa mundong ito sa laman upang akuin ang lahat ng kasalanan ng sangkatauhan sa pamamagitan ng bautismo, at inialay ang Kanyang sarili sa krus upang ganapin ang ebanghelyo ng kaligtasan na ganap na nag-aalis ng lahat ng kasalanan. Ang bautismo ni Jesus ay ang tunay na ebanghelyo ng kaligtasan, na ipinropesiya sa pamamagitan ng mga kulay ng sinulid na ginamit sa tabernakulo ng Lumang Tipan.

Ang mga haligi ng tabernakulo ay gawa sa kahoy na akasia, at ang mga tuntungan ay gawa sa tanso, at ang mga tuntungang tanso ay natatakpan ng mga banda ng pilak.

Lahat ng makasalanan ay dapat hatulan para sa kanilang mga kasalanan dahil ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan. Bago mapalad ng Diyos ang isang tao upang maipanganak na muli, kailangan niyang kilalanin na dapat siyang hatulan para sa kanyang mga kasalanan.

Samakatuwid, ang bautismo ni Jesus sa Bagong Tipan, na isinasagisag ng bughaw na sinulid sa banal na tabernakulo ng Lumang Tipan, ay nagdala ng lahat ng ating mga kasalanan. Pinasan ni Jesus ang ating mga kasalanan at sa ating lugar ay nagdugo sa Krus at tinanggap ang paghatol para sa mga ito. Sa paggawa nito, iniligtas Niya tayong lahat na may pananampalataya sa ebanghelyo ng katotohanan na ganap na naghuhugas mula sa kasalanan. Siya ang Hari ng mga hari at ang Banal na Diyos.

Minamahal, ang bautismo ni Jesus ay ang kaligtasan ni Jesus, na nagligtas sa atin sa pamamagitan ng pag-alis ng lahat ng ating mga kasalanan. Si Jesus, na siyang Diyos, ay bumaba sa mundo sa laman; Siya ay binautismuhan upang akuin ang lahat ng kasalanan ng mundo; Siya ay ipinako sa krus at nagdugo upang tanggapin ang paghatol sa halip na tayo. Ang bautismo ni Jesus ay nagsasabi sa atin nang walang alinlangan na Siya ay naging tunay na Tagapagligtas para sa buong sangkatauhan.

Makikita rin natin ito sa mga kulay na ginamit para sa pintuan ng banal na tabernakulo. Ang paggamit ng linong pinili sinulid ay nangangahulugan na iniligtas Niya tayong lahat nang walang pagbubukod mula sa lahat ng kasalanan ng mundo.

Ang pagbuburda sa tela ng pintuan gamit ang bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, at linong pinili sinulid ay upang malinaw na sabihin sa atin ang katotohanan ng kaligtasan ng Diyos. Ito ay pinaka-mahalaga sa kaligtasan ng pagbabayad-sala.

Makikita natin mula sa mga materyales na ginamit para sa pintuan ng banal na tabernakulo na hindi tayo iniligtas ni Jesucristo nang walang plano o sa pamamagitan ng pagkakataon lamang. Siya, na sumusunod sa maingat at detalyadong plano ng Diyos, ay binautismuhan at ipinako sa krus, pagkatapos ay muling nabuhay mula sa mga patay, upang matupad ang kaligtasan ng sangkatauhan. Sa pamamagitan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, na siyang mga materyal ng ebanghe

 

 

 

Bakit hinugasan ng mga saserdote ang kanilang mga kamay at paa bago sila pumasok sa Dakong Banal?

Dahil kailangan nilang tumayo sa harap ng Diyos nang walang anumang kasalanan.

 

Ang isang hugasan ay gawa rin sa tanso. Ang tanso ay kumakatawan sa paghatol na dinanas ni Jesus para sa atin. Ang palanggana ng tubig ay sumasagisag sa salita ng ebanghelyo, na nagsasabi sa atin na ang lahat ng ating kasamaan ay nahugasan.

Ipinapakita nito kung paano isinagawa ang paghugas ng ating mga kasalanan. Ito ay anino ng katotohanan na ang lahat ng kasalanan ng mundo ay maaaring lubusang mahugasan sa pamamagitan ng pananampalataya sa mga salita ng bautismo ni Jesus.

Ang altar ng handog na susunugin ay kumakatawan sa paghatol. At ang tubig ni Jesus na kulay bughaw, ay ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala para sa mga kasalanan, ang bautismo na tinanggap ni Jesus mula kay Juan Bautista (Mateo 3:15, 1 Juan 5:5-10). Ito ang salita ng patotoo para sa ebanghelyo ng kaligtasan sa pamamagitan ng pagbabayad-sala.

Sa 1 Juan 5, nasusulat, “At ito ang pagtatagumpay na dumadaig sa sanglibutan, sa makatuwid ay ang ating pananampalataya. Sapagka`t may tatlong nagpapatotoo, ang Espiritu, ang tubig, at ang dugo: at ang tatlo ay nagkakaisa.” Sinasabi rin niya sa atin na ang sumasampalataya sa Anak ng Diyos ay may patotoo ng tubig, ng dugo, at ng Espiritu sa kaniya.

Pinahintulutan tayo ng Diyos na maging banal sa pamamagitan ng pananampalataya sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala at pumasok sa banal na tabernakulo. Samakatuwid, maaari na tayong mamuhay sa pananampalataya, pakainin ng mga salita ng Diyos, pagpalain Niya, at mamuhay ng buhay ng matuwid. Ang maging mga tao ng Diyos ay nangangahulugang maligtas sa pamamagitan ng pananampalataya sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala at mamuhay sa loob ng banal na tabernakulo.

Maraming tao ngayon ang nagsasabing sapat na ang maniwala lamang nang hindi iniisip ang kahulugan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid ng pintuan ng banal na tabernakulo. Kung ang isang tao ay naniwala kay Jesus nang hindi nalalaman ang tungkol sa mga bagay na ito, ang kanilang pananampalataya ay hindi magiging totoo dahil mayroon pa ring kasalanan sa kanilang puso. Ang isang tao ay mayroon pa ring kasalanan sa kanilang puso dahil hindi sila naniwala sa katotohanan ng ipanganak na muli sa pamamagitan ng ebanghelyo ng pagbabayad-sala ng tubig, ng dugo, at ng Espiritu.

Kung hihilingin sa isang tao na suriin ang isang halos hindi niya kilala, at kung, upang mapaligaya ang nakikinig, sasabihin nilang, “Oo, naniniwala ako sa taong ito. Hindi ko pa siya nakita, ngunit sa kabila nito, naniniwala pa rin ako sa kanya.” Sa tingin mo ba ay matutuwa ang nakikinig na marinig ito? Marahil ang ilan sa inyo ay ganoon, ngunit hindi ito ang uri ng pananampalataya na nais ng Diyos mula sa atin.

Nais ng Diyos na maniwala tayo sa ebanghelyo ng kaligtasan ni Jesus, na nagbibigay ng ganap na paglilinis mula sa lahat ng kasalanan, sa pamamagitan ng bughaw (ang bautismo), kulay-ube (pagkahari), at pula (ang dugo). Dapat nating malaman, bago tayo magkaroon ng pananampalataya kay Jesus, kung paano Niya tayo iniligtas mula sa lahat ng kasalanan.

Kapag tayo ay naniniwala kay Jesus, dapat nating malaman kung paano Niya tayo iniligtas mula sa lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng tubig (ang bautismo ni Jesus), ng dugo (ang Kanyang kamatayan), at ng Espiritu (ang pagiging Diyos ni Jesus).

Kapag tunay nating naunawaan ito, maaari nating maranasan ang tunay na pananampalataya at magkaroon ng ganap na pananampalataya. Hindi kailanman magiging kumpleto ang ating pananampalataya nang hindi nalalaman ang katotohanang ito. Ang tunay na pananampalataya ay dumarating lamang sa pamamagitan ng pag-unawa sa patotoo ng kaligtasan ni Jesus, ang ebanghelyo na lubusang naglilinis mula sa kasalanan, at ang pagiging tunay na Tagapagligtas ni Jesus sa sangkatauhan.

Ano, kung gayon, ang pananampalataya na lumilibak kay Jesus? Tingnan natin.

 

 

 

Ano ang pinakakailangan para sa pananampalataya?

Tumpak na kaalaman tungkol sa bautismo ni Jesus

 

Kailangan mong malaman na ang paniniwala kay Jesus ayon sa sarili mong kagustuhan ay paglilibak sa Kanya. Kung iniisip mo, “Nahihirapan akong maniwala, ngunit dahil Siya ay Diyos at Siya ang Anak ng Diyos, kailangan kong maniwala,” kung gayon ay nililibak mo si Jesus. Kailangan mong maniwala sa bautismo at dugo ni Jesus, ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala.

Ang paniniwala kay Jesus nang hindi nalalaman ang tunay na ebanghelyo ng ganap na paghuhugas ng kasalanan ay mas masahol pa kaysa hindi lubos na paniniwala kay Jesus. Ang pangangaral ng ebanghelyo na naniniwala lamang sa dugo ni Jesus ay paggawa nang walang kabuluhan dahil sa hindi pagkakaalam sa katotohanan.

Hindi nais ni Jesus na maniwala ang sinuman sa Kanya nang walang pakundangan, o walang dahilan. Nais Niya na maniwala tayo sa Kanya sa pamamagitan ng pagkakaalam sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala.

Kapag tayo ay naniniwala kay Jesus, nalalaman natin na ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala ay ang bautismo at dugo ni Jesus. Kapag tayo ay naniniwala kay Jesus, kailangan nating maunawaan ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala sa pamamagitan ng Kanyang mga salita at malaman nang detalyado at tiyak kung paano Niya hinugasan ang lahat ng ating mga kasalanan.

Kailangan din nating malaman kung ano ang kinakatawan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid sa pintuan ng banal na tabernakulo. Sa gayon, magkakaroon tayo ng tunay na pananampalataya na mananatili magpakailanman.

 

 

 

Ano ang ginawa ng mga saserdote bago sila pumasok sa Dakong Banal?

Hinugasan nila ang kanilang mga kamay at paa sa tubig mula sa hugasang tanso.

 

Ang ating Panginoong Jesus ang nagligtas sa atin. Hindi natin maiwasang purihin ang Panginoon kapag nakikita natin kung gaano Niya tayo perpektong iniligtas. Dapat nating tingnan ang banal na tabernakulo. Ibinigay Niya sa atin ang mga salita ng ebanghelyo ng pagbabayad-sala sa pamamagitan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid ng banal na tabernakulo at iniligtas tayo sa pamamagitan nito. Nagpapasalamat at nagpupuri tayo sa Panginoon.

Hindi makapapasok ang mga makasalanan sa Dakong Banal. Paano makapapasok sa Dakong Banal ang isang may kasalanan? Ito ay imposible. Kung pumasok ang gayong tao, siya ay mamamatay kaagad doon. Hindi ito magiging pagpapala, kundi kapahamakan. Ang isang makasalanan ay hindi makapapasok sa Dakong Banal ni umasang mabuhay.

Iniligtas tayo ng ating Panginoon sa pamamagitan ng lihim na nakatago sa pintuan ng banal na tabernakulo. Sa pamamagitan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, at linong pinili, iniligtas Niya tayo. At sinabi Niya sa atin ang lihim ng Kanyang kaligtasan sa pamamagitan ng mga bagay na ito.

Ikaw at ako ba ay naligtas sa paraang iyon? Kung hindi tayo naniniwala sa mga salita ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, walang kaligtasan sa pamamagitan ng ebanghelyo ng pagbabayad-sala. Ang kulay bughaw ay hindi nangangahulugang Diyos, ito ay nangangahulugang bautismo ni Jesus. Ito ay nangangahulugang bautismo ni Jesus na nag-alis ng lahat ng ating mga kasalanan.

Maaaring pumasok ang isang tao hanggang sa dambanang pagsusunugan ng handog nang hindi naniniwala sa bughaw na sinulid. Gayunpaman, hindi siya makapapasok sa Dakong Banal kung saan nananahan ang Diyos.

Samakatuwid, bago tayo pumasok sa pintuan ng banal na Tabernakulo, kailangan nating maniwala sa bughaw na sinulid (ang bautismo ni Jesus), pulang sinulid (ang Kanyang dugo sa Krus), at kulay-ube na sinulid (si Jesus bilang Diyos at Anak ng Diyos). Tanging kapag tayo ay naniniwala, tayo ay tinatanggap ng Diyos at pinapayagang pumasok sa pamamagitan ng tabing ng Kabanalbanalang Dako.

Ang ilan ay pumapasok sa panlabas na looban ng tabernakulo at iniisip na sila ay nasa loob na. Ngunit hindi ito kaligtasan. Hanggang saan tayo dapat makarating upang maligtas? Dapat tayong makapasok sa Kabanalbanalang Dako.

Upang makapasok sa Kabanalbanalang Dako, kailangan nating dumaan sa hugasang tanso. Ang hugasang tanso ay kumakatawan sa bautismo ni Jesus, at kailangan nating hugasan ang lahat ng ating pang-araw-araw na kasalanan sa pamamagitan ng bautismo ni Jesus at maging banal upang makapasok sa Dakong Banal.

Sa Lumang Tipan, kinakailangang hugasan ng mga saserdote ang kanilang katawan bago sila pumasok sa Dakong Banal, at sa Bagong Tipan, hinugasan ni Jesus ang mga paa ng Kanyang mga alagad bilang simbolo ng paghuhugas ng kanilang panghabambuhay na mga pagkakasala.

Sinasabi ng Kautusan ng Diyos, “Sapagka`t ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan; datapuwa`t ang kaloob na walang bayad ng Dios ay buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus na Panginoon natin” (Roma 6:23). Hinahatulan ng Diyos ang mga kasalanan ng tao nang walang pagbubukod, ngunit ipinasa Niya ang mga ito sa Kanyang Anak at hinatulan si Jesus sa halip. Ito ang pag-ibig ng Diyos, ang Kanyang kaligtasan. Ang tunay na kaligtasan ay makakamit lamang kapag tayo ay naniniwala sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala, ang bautismo, ang dugo, ang kamatayan, at muling pagkabuhay ni Jesus.

 

 

 

Ano ang tanging natitirang dapat nating gawin?

Ito ay ang maniwala sa nakasulat na mga salita ng Diyos.

 

Hindi ko kailanman hinahamak ang ibang tao. Kapag may nagsasalita tungkol sa isang bagay na hindi ko pamilyar, hinihiling ko sa kanila na turuan ako. Ngunit nang magtanong ako tungkol sa kahulugan ng banal na tabernakulo, walang makapagsabi sa akin.

Kung gayon ano ang magagawa ko? Kailangan kong bumalik muli sa Bibliya. Saan sa Bibliya nabanggit ang banal na tabernakulo? Ito ay inilarawan nang detalyado sa Exodo. At kung babasahin ng isang tao ang aklat na ito nang maingat, mauunawaan niya ang kahulugan nito sa pamamagitan ng nakasulat na mga salita ng Diyos.

Mga minamahal na kaibigan, hindi kayo maliligtas sa pamamagitan ng paniniwala kay Jesus nang bulag. Hindi kayo maipanganganak na muli sa pamamagitan lamang ng regular na pagdalo sa simbahan. Alam natin ang sinabi ni Jesus kay Nicodemo. “Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa iyo, Maliban na ang tao`y ipanganak ng tubig at ng Espiritu, ay hindi siya makapapasok sa kaharian ng Dios... Ikaw ang guro sa Israel, at hindi mo nauunawa ang mga bagay na ito?” (Juan 3:5, 10)

Lahat ng naniniwala kay Jesus ay dapat maniwala sa bughaw na sinulid (lahat ng kasalanan ng mundo ay ipinasa kay Jesus nang Siya ay bautismuhan); pulang sinulid (ang kamatayan ni Jesus para sa lahat ng ating mga kasalanan), at kulay-ube na sinulid (si Jesus ang Tagapagligtas, Siya ay Diyos, at Anak ng Diyos).

Kailangan nating maniwala na si Jesus ang Tagapagligtas ng lahat ng makasalanan sa mundo. Kung wala ang pananampalatayang ito, hindi kailanman maipanganganak na muli ang isang tao, ni makapapasok siya sa banal na lugar ng kaharian ng Diyos. Hindi rin siya maaaring mamuhay nang matapat sa mundong ito kung wala ang pananampalatayang ito.

Hindi ba`t napakadali kung ang isang tao ay maipanganganak na muli sa pamamagitan lamang ng pananampalataya kay Jesus? ―Oo.― “♫Naligtas ka na. Naligtas na ako. Naligtas na tayong lahat.♫” Napakaganda. Ngunit marami ang naniniwala kay Jesus nang hindi tunay na ‘ipinanganganak na muli.’

Kailangan ng isang tao na malaman ang katotohanan sa Bibliya pati na rin ang magkaroon ng pananampalataya kay Jesus. Kailangan nating malaman ang ebanghelyo ng ganap na paghuhugas mula sa kasalanan sa Bibliya at ang kahulugan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid upang makapasok sa banal na tabernakulo at makasama ang Diyos sa mundo ng pananampalataya. Sa loob ng tabernakulo ng pananampalataya, maaari tayong mamuhay nang masaya hanggang sa dumating ang panahon na lumipat sa kaharian ng langit. Mahalaga na malaman natin kung paano maniwala kay Jesus sa tamang paraan.

 

 

 

Ano ang hindi maaaring mawala na kondisyon para sa kaligtasan?

Ang Bautismo ni Jesus

 

Minsan, may nag-iisip na maaari siyang mamuhay nang perpekto nang walang pagkakamali. Gayunpaman, kapag sinubukan niyang gumawa ng isang bagay, malapit na niyang matutuklasan ang kanyang mga kakulangan. Ang mga tao ay napaka-hindi kumpleto, at imposible para sa kanila na hindi magkasala. Gayunpaman, dahil iniligtas tayo ni Jesus sa pamamagitan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala, maaari tayong maging banal at makapasok sa Dakong Banal ng Diyos.

Kung hindi tayo iniligtas ng Diyos sa pamamagitan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, hindi sana tayo kailanman nakapasok sa Dakong Banal sa ating sarili. Ano ang dahilan nito? Kung ang mga taong namumuhay nang perpekto sa pamamagitan ng kanilang laman lamang ang makakapasok, walang sinuman ang magiging karapat-dapat. Kapag naniniwala ang isang tao kay Jesus nang walang ebanghelyo, nagdadagdag lamang sila ng mas maraming kasalanan sa kanilang puso.

Iniligtas tayo ni Jesus sa pamamagitan ng Kanyang maingat na pinlanong kaligtasan, ang kaligtasan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid, at linong pinili. Hinugasan Niya ang lahat ng ating mga kasalanan. Naniniwala ka ba dito? ―Oo.― Mayroon ka ba sa iyong puso, ang katotohanan ng ebanghelyo ng ganap na paghuhugas mula sa kasalanan at pinatototohanan mo ba ito? ―Oo.―

Tanging kapag pinatotohanan mo ang ebanghelyo ay maaari mong isuot sa iyong noo ang banda na nagsasabing ‘BANAL SA PANGINOON’ at sumali sa ‘makaharing pagkasaserdote’ (1 Pedro 2:9). Tanging sa gayon ka maaaring tumayo sa harap ng mga tao at sabihin sa kanila na ikaw ay isang lingkod ng Diyos, na gumaganap bilang isang pangulong saserdote.

Ang mitra ng pangulong saserdote ay may gintong plato at ang plato ay kinabitan ng bughaw na kurdon. Bakit bughaw? Dahil iniligtas tayo ni Jesus sa pamamagitan ng ebanghelyo ng ganap na paghuhugas mula sa kasalanan, dahil kinuha Niya ang lahat ng ating mga kasalanan at ginawa tayong walang kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo (ang pagpapatong ng mga kamay sa Lumang Tipan, ang bautismo sa Bagong Tipan).

Kahit gaano pa tayo kasipag na naniniwala kay Jesus, hindi natin makakamit ang platong may nakaukit na ‘BANAL SA PANGINOON’ kung wala ang mga salita ng katotohanan ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid.

Paano tayo naging matuwid? Nasusulat sa Mateo 3:15, “Sapagka`t ganyan ang nararapat sa atin ang pagganap ng buong katuwiran.” Si Jesus ay binautismuhan at iniligtas tayo mula sa lahat ng kasalanan ng mundo. Dahil Siya ay binautismuhan at kinuha ang lahat ng ating mga kasalanan, tayong mga mananampalataya ay naging matuwid.

Paano natin masasabi na tayo ay walang kasalanan kung hindi nangyari ang bautismo ni Jesus? Kahit na tayo ay naniniwala kay Jesus, kahit na tayo ay umiyak, na iniisip ang pagkapako ni Jesus sa krus, lahat ng luha sa mundong ito ay hindi makakapaghugas ng lahat ng ating mga kasalanan. Hindi. Hindi, gaano man tayo umiyak at magsisi, ang ating mga kasalanan ay nananatili pa rin sa atin.

‘BANAL SA PANGINOON’. Dahil kinuha Niya ang lahat ng ating mga kasalanan sa pamamagitan ng Kanyang bautismo at dugo; dahil pinahintulutan ng Diyos na ang lahat ng kasalanan nating mga makasalanan ay maipasa kay Jesus, dahil ang salita ng kaligtasan ay nakatala sa Bibliya, tayo ay naging matuwid sa pamamagitan ng ating pananampalataya sa kabila ng lahat ng ating mga kahinaan.

Samakatuwid, maaari na tayong tumayo sa harapan ng Diyos. Maaari na tayong mamuhay bilang mga matuwid at ipangaral ang ebanghelyo sa mundo. “♪Oh, ako ay naligtas. Ikaw ay naligtas. Tayong lahat ay naligtas.♪” Tayo ay naligtas ayon sa plano ng Diyos.

Kung wala ang salita ng ebanghelyo ng pagbabayad-sala sa iyong puso, walang kaligtasan, gaano ka man magsumikap. Ito ay katulad ng isang sikat na kanta tungkol sa pag-ibig na hindi nasusuklian. “♫O, mabilis na tumitibok ang aking puso nang walang dahilan tuwing nakikita ko siya, sa tuwing malapit ako sa kanya. Ako ay tiyak na umiibig.♫” Mabilis na tumitibok ang aking puso, ngunit hindi ang sa kanya. Sa kasamaang palad, hindi kailanman sinusuklian ang aking pag-ibig.

Ang mga tao ay may tendensiya na mag-isip na ang kaligtasan ay dumarating sa maraming iba`t ibang paraan para sa maraming iba`t ibang tao. Sila ay nagtatanong, “Bakit dapat lamang ito dumating sa pamamagitan ng ebanghelyo ng bautismo?” Kung hindi ito dumating sa pamamagitan ng ebanghelyo ng bautismo ni Jesus, ito ay hindi kumpletong kaligtasan. Ito ang tanging paraan upang tayo ay maging matuwid sa harapan ng Diyos dahil ito ang tanging paraan upang tayo ay lubos na malinis mula sa lahat ng ating mga kasalanan.

 

 

 

Ano ang nagpaging-matuwid sa atin?

Ang ebanghelyo ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid

 

Ang kaligtasan sa pamamagitan ng ebanghelyo ng bughaw, kulay-ube, at pulang sinulid ay kaloob ng Diyos sa buong sangkatauhan. Ang kaloob na ito ang nagbigay-daan sa atin upang makapasok sa banal na tabernakulo at mamuhay nang mapayapa. Ginawa nito tayong matuwid. Ginawa tayo nitong matuwid at nagbigay-daan upang mabuhay tayo sa loob ng simbahan upang sanayin sa banal na salita sa loob ng simbahan.

Tuwing lumalapit tayo sa Diyos upang manalangin, pinagpapala tayo ng ebanghelyo ng Kanyang pag-ibig. Ito ang dahilan kung bakit napakahalaga ng kaligtasan para sa atin. Sinasabi sa atin ni Jesus na magtayo ng bahay ‘sa ibabaw ng bato.’ Ang bato ay ang bautismo ni Jesus. Tayong lahat ay maliligtas, mamumuhay sa biyaya bilang mga anak ng Diyos, at pagkatapos ay pupunta sa kaharian ng langit upang mamuhay magpakailanman.

Mga minamahal na kaibigan, dahil sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala, tayo ay nakakapasok sa banal na tabernakulo nang may pananampalataya. Dahil sa paghugas ng lahat ng ating mga kasalanan (ang Bautismo ni Jesus) at ang paghatol sa Krus, tayo ay naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya.

Ang masaganang pagbabayad-sala para sa lahat ng ating mga kasalanan, ang bautismo at dugo ni Jesus, ay ang ebanghelyo na naghugas ng lahat ng ating mga kasalanan. Naniniwala ba kayo dito? Ang tunay na ebanghelyo ay ang makalangit na ebanghelyo ng pagbabayad-sala na lubos na naghugas ng lahat ng ating mga kasalanan.

Tayo ay ipinanganak na muli sa pamamagitan ng paniniwala sa ebanghelyo ng pagbabayad-sala. Ibinigay sa atin ni Jesus ang ebanghelyo ng pagbabayad-sala, na naghugas ng lahat ng ating pang-araw-araw na mga kasalanan at maging lahat ng ating mga kasalanan sa hinaharap. Purihin ang Panginoon. Aleluya! Salamat sa Panginoon.

Ang ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu (ang ebanghelyo ng tubig at ng dugo) ay ang tunay na ebanghelyo na sinabi ni Jesucristo. Ang aklat na ito ay isinulat upang ihayag ang ebanghelyo ni Jesus, ang ebanghelyo ng tubig at ng Espiritu.

Dahil maraming tao ang naniniwala kay Jesus nang hindi nalalaman ang kumpletong katotohanan, sila ay pa rin kumikilos lamang sa mundo ng teolohiyang Kristiyano (ang tinatawag na pilosopikal na teolohiya); sa madaling salita, sila ay namumuhay sa erehiya at pagkalito. Samakatuwid, dapat tayong bumalik at maniwala sa tunay na ebanghelyo. Hindi pa huli ang lahat.

Nais kong magbigay ng mas detalyadong paliwanag sa ikalawang aklat para sa mga may katanungan tungkol sa ebanghelyo ng pagiging ipinanganak na muli ng tubig at ng Espiritu.