- All e-books and audiobooks on The New Life Mission website are free
- Explore multilingual sermons in global languages
- Two new revised editions in English have been released
- Check out our website translated into 27 languages
विषय १: पाप
[1-2] मानिसहरू पापी भएर जन्मन्छन् (मर्कूस ७:२०-२३)
“उहाँले भन्नुभयो, ‘मानिसबाट जे बाहिर निस्कन्छ त्यसैले मानिसलाई अशुद्ध पार्छ। किनकि भित्रबाट, अर्थात् मानिसको हृदयबाट खराब विचार, व्यभिचार, चोरी, हत्या, परस्त्रीगमन, लोभ, दुष्टता, छल, छाडापन, ईर्ष्या, निन्दा, घमण्ड, मूर्खता निस्कन्छन्। यी सबै दुष्ट कुराहरू भित्रबाट निस्कन्छन्, र मानिसलाई अशुद्ध पार्छन्।’”
मानिसहरू भ्रमित छन् र आफ्नै भ्रमहरूमा बाँचिरहेका छन्
| को सबैभन्दा बढी बचाइन सक्ने सम्भावना छ? |
| उहाँ जसले आफूलाई संसारको सबैभन्दा ठूलो पापी ठान्छ |
मैले जारी राख्नु अघि, म तपाईंलाई एउटा प्रश्न सोध्न चाहन्छु। तपाईं आफ्नो बारेमा के सोच्नुहुन्छ? के तपाईं आफूलाई धेरै राम्रो वा धेरै नराम्रो ठान्नुहुन्छ? तपाईं के सोच्नुहुन्छ?
सबै मानिसहरू आफ्नै भ्रममा बाँचिरहेका छन्। तपाईं सायद आफूले सोचे जत्तिको नराम्रो पनि हुनुहुन्न, न त आफूले सोचे जत्तिको राम्रो नै हुनुहुन्छ।
त्यसो भए तपाईंको विचारमा कसले राम्रो विश्वासको जीवन जिउला? के ती मानिसहरू जसले आफूलाई असल ठान्छन् वा ती जसले आफूलाई खराब ठान्छन्?
यो पछिल्लो हो। त्यसैले, को बढी उद्धार पाउने सम्भावना छ: धेरै पाप गरेकाहरू कि थोरै मात्र पाप गरेकाहरू? धेरै पाप गर्नेहरूलाई उद्धार हुने सम्भावना बढी छ, किनभने तिनीहरूले आफूलाई पापी भएको थाहा पाउँछन्। तिनीहरूले येशूले तिनीहरूको लागि तयार पार्नुभएको मुक्तिलाई राम्रोसँग स्वीकार गर्न सक्छन्।
जब हामी साँच्चै आफूलाई हेर्छौं, हामी पापको पुञ्ज मात्र हौं भन्ने देख्न सक्छौं। मानिस के हो? मानवजाति ‘दुष्ट काम गर्नेहरूका बच्चा’ हो। यशैया ५९ मा भनिएको छ कि मानिसहरूको हृदयमा सबै प्रकारका अधर्महरू छन्। त्यसैले, मानवजाति पापको पुञ्ज हो। तथापि, यदि हामीले मानवजातिलाई पापको पुञ्ज भनेर परिभाषित गर्यौं भने, धेरैले असहमति जनाउनेछन्। मानिसलाई ‘दुष्ट काम गर्नेहरूका बच्चा’ भनेर परिभाषित गर्नु सही परिभाषा हो। यदि हामीले आफूलाई इमानदारीपूर्वक हेर्यौं भने, हामीले निष्कर्ष निकाल्नेछौं कि हामी दुष्ट छौं। जो आफूसँग इमान्दार छन् तिनीहरूले यही निष्कर्षमा पुग्नैपर्छ।
आफू पापको ढेर भएको स्वीकार गर्ने मानिस धेरै जस्तो देखिँदैन। धेरैले आफूलाई पापी नठानेकाले आरामसँग जीवन बिताउँछन्। हामी दुष्ट भएकाले हामीले पापमय सभ्यता सिर्जना गरेका छौं। यदि धेरै मानिसहरूले आफ्नो पापीपनको बारेमा थाहा पाएका भए, तिनीहरू धेरै लज्जित भएर पाप गर्न सक्ने थिएनन्। तथापि, धेरै मानिसहरू आफ्नो पापीपनको बारेमा अनभिज्ञ भएकाले, तिनीहरू आफ्नो पापको लागि लज्जित महसुस गर्दैनन्।
तथापि, तिनीहरूको विवेकले जान्दछ। हरेकसँग विवेक छ जसले भन्छ, “यो लज्जाजनक छ।” आदम र हव्वाले पाप गरेपछि रूखहरूको बीचमा आफूलाई लुकाए। आज, धेरै पापीहरूले हाम्रो दुष्ट संस्कृति - हाम्रो पापको संस्कृतिको पछाडि आफूलाई लुकाउँछन्। तिनीहरूले यहोवा परमेश्वरको न्यायबाट बच्न आफ्ना साथी पापीहरूको बीचमा आफूलाई लुकाउँछन्।
मानिसहरू आफ्नै भ्रमले धोका खान्छन्। तिनीहरू आफूलाई अरूभन्दा बढी पवित्र ठान्छन्। तिनीहरू क्रोधमा कराउँछन्, “कसरी एक व्यक्तिले यस्तो काम गर्न सक्छ? कसरी एक विश्वासीले त्यस्तो गर्न सक्छ? कसरी एक बच्चाले आफ्नै आमाबाबुलाई त्यस्तो गर्न सक्छ?” तिनीहरू आफैंले त्यस्तो काम गर्दैनन् भनी सोच्छन्।
प्रिय मित्रहरू, मानव स्वभाव जान्न धेरै कठिन छ। यदि हामी साँच्चै उद्धार पाउन चाहन्छौं भने, हामीले पहिले आफूलाई जस्तो छौं त्यस्तै चिन्नुपर्छ। यो समय लाग्ने प्रक्रिया हो, र हामीमध्ये धेरै जना मृत्युको दिनसम्म पनि यो कुरा पत्ता लगाउन सक्दैनौं।
आफूलाई चिन्नुहोस्
| आफूलाई नचिन्नेहरू कसरी जीवन जिउँछन्? |
| तिनीहरू आफूलाई लुकाउने प्रयास गर्दै जीवन जिउँछन्। |
कहिलेकाहीं हामी त्यस्ता मानिसहरूलाई भेट्छौं जसले साँच्चै आफूलाई चिन्दैनन्। सुकरातले भने, “आफूलाई चिन।” तथापि, हामीमध्ये धेरैलाई हाम्रो हृदयमा के छ भन्ने थाहा छैन: खराब विचार, व्यभिचार, हत्या, चोरी, छल, निन्दा, छाडापन, आदि।
उसको हृदयमा सर्पको विष छ तर भलाईको कुरा गर्छ। यो यसैले हो किनभने उसलाई थाहा छैन कि ऊ पापी भएर जन्मेको थियो।
यस संसारमा धेरै छन् जसलाई आफूलाई कसरी हेर्ने भन्ने थाहा छैन। तिनीहरू आफैंले आफूलाई धोका दिएका छन् र आफ्नै छलमा बेरिएर जीवन बिताउँछन्। तिनीहरूले आफैंलाई नरकमा फाल्छन्। तिनीहरू आफ्नै छलको कारण नरकमा जाँदैछन्।
मानिसहरूले जीवनभर निरन्तर पाप पोखाउँछन्
| तिनीहरू किन नरकमा जाँदैछन्? |
| किनभने तिनीहरूले आफूलाई चिन्दैनन्। |
मर्कूस ७:२१-२३ मा हेरौं। “किनकि भित्रबाट, अर्थात् मानिसको हृदयबाट खराब विचार, व्यभिचार, चोरी, हत्या, परस्त्रीगमन, लोभ, दुष्टता, छल, छाडापन, ईर्ष्या, निन्दा, घमण्ड, मूर्खता निस्कन्छन्। यी सबै दुष्ट कुराहरू भित्रबाट निस्कन्छन्, र मानिसलाई अशुद्ध पार्छन्।” मानिसहरूका हृदय गर्भमा रहेको दिनदेखि नै खराब विचारहरूले भरिएका हुन्छन्।
मानौं कि एक व्यक्तिको हृदय काँचको बनेको छ र फोहोर तरल पदार्थले, अर्थात् हाम्रा पापहरूले भरिएको छ। यदि यो व्यक्ति यताउता हिँडे भने के हुन्छ? निश्चय नै, त्यो फोहोर तरल पदार्थ (पाप) सबैतिर पोखिन्छ। जब उसले यताउता हिँड्छ, पाप बारम्बार पोखिन्छ।
हामी, जो पापको ढेर मात्र हौं, यसरी नै आफ्नो जीवन बिताउँछौं। जहाँ गए पनि हामी पाप छरिरहेका हुन्छौं। हामी आफ्नो जीवनभर पाप गरिरहनेछौं किनभने हामी पापको ढेर हौं।
समस्या यो हो कि हामीले बुझ्न सकेका छैनौं कि हामी पापको पुञ्ज हौं र हामी पापका बीउ हौं। हामी पापको पुञ्ज हौं र हाम्रो हृदयमा पाप छ। मानिसहरू वास्तवमा यस्तै हुन्।
यो पापको पुञ्ज पोखिन तयार छ। मानिसको पाप मुख्यतया आफू स्वभावैले पापी हुँ भन्ने कुरामा विश्वास नगर्नुबाट आउँछ, र अरूले आफूलाई पापतिर डोर्याएको कारणले आफू साँच्चै दोषी होइन भन्ने विश्वास गर्नुबाट आउँछ।
त्यसैले पाप गर्दा पनि आफूलाई फेरि सफा गरे मात्र पाप हट्छ भन्ने सोच्छन्। तिनीहरूले हरेक पटक पाप गर्दा आफूलाई यो वास्तवमै आफ्नो गल्ती होइन भन्दै सफा गरिरहन्छन्। के हामीले सफा गर्यौं भन्दैमा फेरि छर्दैनौं र? हामीले बारम्बार सफा गरिरहनु पर्नेछ।
जब गिलास पापले भरिन्छ, यो लगातार छरिरहनेछ। बाहिरबाट पुछ्नु बेकार छ। हामी जति नै आफ्नो नैतिकताले बाहिर पखाल्न प्रयास गरे पनि, जबसम्म गिलास पापले भरिएको छ, यो व्यर्थ छ।
हामी पापले भरिएर जन्मन्छौं र जति धेरै पाप बगाए पनि हाम्रो हृदय कहिल्यै खाली हुँदैन। त्यसैले, हामी जीवनभरि पाप गरिरहन्छौं।
जब कसैले आफू वास्तवमै पापको पुञ्ज हो भन्ने बुझ्दैन, उसले आफूलाई लुकाउने प्रयास गरिरहन्छ। पाप सबै मानिसको हृदयमा छ, र बाहिर सफा गरेबाट यो हराउँदैन। जब हामी थोरै पाप पोख्छौं, हामी डिसक्लोथले पुछ्छौं, जब हामी फेरि पाप पोख्छौं, हामी तौलिया, मप, र त्यसपछि कार्पेटले पुछ्छौं। हामी सोचिरहन्छौं कि यदि एकपटक मात्र फेरि पुछ्यौं भने, यो फेरि सफा हुनेछ। तथापि, यो बारम्बार बगिरहन्छ।
तपाईंलाई यो कति लामो समयसम्म चल्छ जस्तो लाग्छ? यो उसको मर्नेसम्म जारी रहन्छ। मानिसले मरुन्जेल पाप गरिरहन्छ। यही कारण हो कि हामीले येशूमा विश्वास गर्नुपर्छ उद्धार पाउनका लागि। र उद्धार पाउन, हामीले आफूलाई चिन्नुपर्छ।
| को कृतज्ञतापूर्वक येशूलाई ग्रहण गर्न सक्छ? |
| धेरै गल्ती गरेको स्वीकार गर्ने पापीहरू |
मानौं दुई मानिसहरू छन् जसलाई फोहोर तरल पदार्थले भरिएका दुई काँचका गिलाससँग तुलना गर्न सकिन्छ। दुवै गिलास पापले भरिएका छन्। एउटाले आफूलाई हेर्छ र भन्छ, “ओह, म कस्तो पापी व्यक्ति हुँ।” त्यसपछि उसले हार मान्छ र आफूलाई मद्दत गर्न सक्ने कोही खोज्न जान्छ।
तर अर्को एक जनाले आफू त्यति दुष्ट नभएको सोच्छ। उसले आफूभित्रको पापको पुञ्जलाई देख्न सक्दैन र आफू त्यति दुष्ट नभएको सोच्छ। उसले आफ्नो जीवनभरि बगाएको कुरा पुछ्दै जान्छ। उसले एक पट्टि पुछ्छ, अनि अर्को पट्टि, छिटो-छिटो अर्को पट्टि सर्दै।
धेरै मानिसहरू छन् जो आफ्नो हृदयमा पाप लिएर सधैं सावधान भएर बाँच्ने प्रयास गर्छन् ताकि त्यो नछरियोस्। तर तिनीहरूको हृदयमा अझै पाप छ भने, यसले के फाइदा गर्छ? सावधान हुनुले तिनीहरूलाई स्वर्गको नजिक पुर्याउँदैन। ‘सावधान हुनु’ ले तपाईंलाई नरकको बाटोमा लैजान्छ।
प्रिय मित्रहरू, ‘सावधान हुनु’ ले केवल नर्कतर्फ लैजान्छ। जब मानिसहरू सावधान हुन्छन्, तिनीहरूको पाप यति धेरै बाहिर नछरिन सक्छ। तर तिनीहरू अझै पनि छद्मभेषी पापी हुन्।
मानिसको हृदयमा के छ? पाप? अनैतिकता? हो! खराब विचार? हो! चोरी छ? हो! घमण्ड? हो!
हामी बिना सिकाइएकै पापमय र दुष्ट काम गर्ने आफूलाई देख्दा, हामी पापको पुञ्ज हौं भन्ने कुरा थाहा पाउँछौं। जब हामी सानो हुन्छौं यो त्यति स्पष्ट नहुन सक्छ।
तर जब हामी ठूलो हुँदै जान्छौं, यो कस्तो हुन्छ? जब हामी उच्च विद्यालय, कलेज आदि जान्छौं, तब हामी बुझ्छौं कि हाम्रो भित्र पाप छ। के यो सत्य होइन? यस बिन्दुमा यसलाई लुकाउन असम्भव हुन्छ। होइन र? हामी यसलाई पोखाइरहन्छौं। त्यसपछि हामी पश्चात्ताप गर्छौं। “मैले यस्तो गर्नु हुँदैन।” तर, हामी साँच्चै परिवर्तन हुन असम्भव पाउँछौं। किन यस्तो हुन्छ? किनभने हामी प्रत्येक पापको ढेर भएर जन्मिएका छौं।
हामी केवल सावधान भएर सफा हुँदैनौं। हामीले पूर्ण रूपमा उद्धार पाउनका लागि यो बुझ्नुपर्छ कि हामी पापको ढेर भएर जन्मिएका छौं। येशूले तयार पार्नुभएको उद्धारलाई कृतज्ञतापूर्वक स्वीकार गर्ने पापीहरू मात्र बचाइन सक्छन्।
जसले “मैले धेरै गलत काम गरेको छैन र मैले धेरै पाप गरेको छैन” भनी सोच्छन्, तिनीहरूले येशूले तिनीहरूका सबै पाप हटाउनुभयो र तिनीहरू नरकको लागि नियुक्त छन् भन्ने विश्वास गर्दैनन्। हामीले हामीभित्र यो पापको पुञ्ज छ भन्ने जान्नुपर्छ। हामी सबै यससँगै जन्मेका थियौं।
यदि कोही यसो सोच्छ कि “मैले त्यति गलत काम गरेको छैन, यदि यो सानो पापबाट मात्र मुक्ति पाउन सके पनि हुन्थ्यो”, के तिनीहरू पछि पापबाट मुक्त हुन सक्छन्? यस्तो कहिल्यै हुन सक्दैन।
जो उद्धार पाउन सक्छ उसले आफूलाई पापको पुञ्ज भएको जान्दछ। उनीहरूले साँच्चै विश्वास गर्छन् कि येशूले यर्दन नदीमा बप्तिस्मा लिएर तिनीहरूका सबै पाप हटाउनुभयो र उहाँले तिनीहरूको लागि मर्नुहुँदा तिनीहरूलाई पापबाट मुक्त गर्नुभयो।
हामी उद्धार पाएका छौं वा छैनौं, हामी सबै भ्रममा बाँचिरहेका छौं। हामी पापको पुञ्ज हौं। हामी यस्तै हौं। येशूले हाम्रा सबै पाप हटाउनुभयो भन्ने विश्वास गर्यौं भने मात्र हामी उद्धार पाउन सक्छौं।
परमेश्वरले ‘थोरै पाप’ भएकाहरूलाई उद्धार गर्नुभएन
| प्रभुलाई कसले छल्छ? |
| दैनिक पापहरूको क्षमाको लागि माग्ने व्यक्ति |
परमेश्वरले ‘थोरै पाप’ भएकाहरूलाई उद्धार गर्नुभएन। परमेश्वरले “हे परमेश्वर, मसँग यो थोरै पाप छ” भन्नेहरूलाई हेर्नु पनि हुन्न। उहाँले तिनीहरूलाई हेर्नुहुन्छ जसले भन्छन्, “हे परमेश्वर, म पापको ढेर हुँ। म नरक जाँदैछु। कृपया मलाई बचाउनुहोस्।” पूर्ण पापीहरू जसले भन्छन्, “हे परमेश्वर, यदि तपाईंले मलाई बचाउनुभयो भने मात्र म बचिन्छु। म अब पश्चात्तापमा प्रार्थना गर्न सक्दिनँ किनभने म फेरि पाप गर्नेछु। कृपया मलाई बचाउनुहोस्।”
परमेश्वरले तिनीहरूलाई बचाउनुहुन्छ जो पूर्ण रूपमा उहाँमा भर पर्छन्। मैले पनि दैनिक पश्चात्तापको प्रार्थना गर्ने प्रयास गरें। तर पश्चात्तापका प्रार्थनाहरूले हामीलाई कहिल्यै पापबाट स्वतन्त्र गर्दैन। “हे परमेश्वर, कृपया ममाथि दया गर्नुहोस् र मलाई पापबाट बचाउनुहोस्।” यसरी प्रार्थना गर्नेहरू बचाइनेछन्। तिनीहरूले परमेश्वरको उद्धारमा, यूहन्ना बप्तिस्मा दिनेद्वारा येशूको बप्तिस्मामा विश्वास गर्छन्। तिनीहरू बचाइनेछन्।
परमेश्वरले केवल तिनीहरूलाई उद्धार गर्नुहुन्छ जो आफूलाई पापको ढेर, पापको सन्तान भनेर चिन्छन्। जसले भन्छन्, “मैले यो सानो पाप मात्र गरेको छु। कृपया यसका लागि मलाई क्षमा गर्नुहोस्,” ती अझै पनि पापी हुन् र परमेश्वरले तिनीहरूलाई बचाउन सक्नुहुन्न। परमेश्वरले केवल तिनीहरूलाई उद्धार गर्नुहुन्छ जो आफूलाई पूर्ण पापको ढेर मात्र हो भनेर चिन्छन्।
यशैया ५९:१-२ मा लेखिएको छ, “निश्चय नै परमप्रभुको हात बचाउन नसक्ने गरी छोटो भएको छैन, न त उहाँको कान सुन्न नसक्ने गरी बाक्लो भएको छ। तर तिमीहरूका अधर्मले तिमीहरूलाई आफ्ना परमेश्वरबाट अलग गरेका छन्, र तिमीहरूका पापले गर्दा उहाँको मुहार तिमीहरूबाट छेकिएको छ, र उहाँले तिमीहरूको कुरा सुन्नुहुनेछैन।”
किनभने हामी पापको पुञ्ज भएर जन्मेका छौं, परमेश्वरले हामीलाई मायालु नजरले हेर्न सक्नुहुन्न। उहाँले हाम्रो क्षमाका लागि गरेको प्रार्थना नसुन्नुको कारण उहाँको हात छोटो भएको वा उहाँको कान भारी भएको होइन।
परमेश्वर हामीलाई भन्नुहुन्छ, “तिमीहरूका अधर्मले तिमीहरूलाई आफ्ना परमेश्वरबाट अलग गरेका छन्, र तिमीहरूका पापले गर्दा उहाँको मुहार तिमीहरूबाट छेकिएको छ, र उहाँले तिमीहरूको कुरा सुन्नुहुनेछैन।” हाम्रो हृदयमा यति धेरै पाप भएकोले, ढोकाहरू पूरै खुला भए पनि हामी स्वर्ग प्रवेश गर्न सक्दैनौं।
यदि हामी, जो पापको ढेर मात्र हौं, हरेक पटक पाप गर्दा क्षमा माग्यौं भने, परमेश्वरले आफ्नो पुत्रलाई बारम्बार मार्नु पर्नेथियो। परमेश्वर यसो गर्न चाहनुहुन्न। त्यसैले, उहाँ भन्नुहुन्छ, “तिमीहरूका पापहरू लिएर हरेक दिन मकहाँ नआओ। मैले तिमीहरूलाई सबै पापबाट उद्धार गर्न मेरो पुत्र पठाएँ। तिमीहरूले गर्नुपर्ने सबै कुरा येशूले तिमीहरूका पापहरू कसरी हटाउनुभयो भन्ने बुझ्नु र यो सत्य हो कि होइन हेर्नु हो। त्यसपछि, बचाइनको लागि उद्धारको सुसमाचारमा विश्वास गर। यो नै मेरो सृष्टि, तिमीहरूप्रति मेरो सर्वोच्च प्रेम हो।”
त्यो उहाँले हामीलाई भन्नुभएको वचन हो। “मेरो पुत्रमा विश्वास गर र उद्धार पाऊ। म, तिम्रो परमेश्वरले तिम्रा सबै पाप र अधर्महरूको प्रायश्चित गर्न मेरो आफ्नै पुत्र पठाएँ। मेरो पुत्रमा विश्वास गर र बच।”
जसले आफूलाई पापको ढेर भनेर चिन्दैनन्, तिनीहरू केवल आफ्ना साना पापहरूको लागि मात्र क्षमा माग्छन्। उनीहरू आफ्नो पापको डरलाग्दो मात्रा र भार नबुझी प्रभुको सामु आउँछन् र भन्छन्, “कृपया यो सानो पापलाई क्षमा गर्नुहोस्। म फेरि यस्तो गर्ने छैन।”
तिनीहरूले पनि उहाँलाई छल्ने प्रयास गरिरहेका छन्। हामी एकपटक मात्र पाप गर्दैनौं, तर नमरुन्जेल निरन्तर गरिरहन्छौं। हामीले हाम्रो जीवनको अन्तिम दिनसम्म क्षमा मागिरहनु पर्नेछ।
एउटा सानो पापका लागि क्षमा पाउँदा केही समाधान हुँदैन, किनभने हामीले हाम्रो जीवनभर मर्नेसम्म हरेक दिन पाप गर्छौं। त्यसैले, पापबाट मुक्त हुने एक मात्र उपाय भनेको हाम्रा सबै पापहरू येशूलाई सुम्पनु हो।
| मानवजाति के हो? |
| पापको पुञ्ज |
बाइबलले मानव जातिका पापहरूको अभिलेख राख्छ। यशैया ५९:३-८ मा, “किनकि तिमीहरूका हात रगतले र तिमीहरूका औँला दोषले पोतिएका छन्, र तिमीहरूका ओठले झूटा कुराहरू बोलेका छन्, र तिमीहरूको जिब्रोले दुष्ट कुराहरू बक्तछ। कसैले न्याय माग्दैन। कसैले ईमानदारीसाथ वकालत गर्दैन। तिनीहरू खोक्रो तर्कमा भर पर्छन् र झूट बोल्छन्। तिनीहरू उपद्रव रच्दछन्, र अधर्म जन्माउँछन्। तिनीहरू साँभे सर्पका फुल ओथ्रन्छन्, र माकुराको जाल बुन्छन्। तिनीहरूका फुल खाने जोसुकै पनि मर्नेछ, र त्यसलाई फुटायो भने साँपको बच्चा निस्कन्छ। तिनीहरूका जालले वस्त्र बनिँदैन, तिनीहरूले बनाएका थोकले तिनीहरू आफैलाई ढाक्न सक्दैनन्। तिनीहरूका काम अधर्मका काम हुन्, र उपद्रवका काम नै तिनीहरूका हातमा हुन्छन्। तिनीहरूका खुट्टा पापको कामतिर दौड़न्छन्, र तिनीहरू निर्दोषको रगत बगाउन हतार गर्छन्। तिनीहरूका विचार अधर्मका विचार हुन्। उजाड़ र नाशले तिनीहरूको बाटो चिनाउँछन्। तिनीहरू शान्तिको बाटो चिन्दैनन्, र तिनीहरूका मार्गमा न्याय छैन। तिनीहरूले आफ्ना मार्गहरू बाङ्गा-टेढ़ा बनाएका छन्। त्यसबाट हिँड्ने कसैले शान्तिलाई जान्नेछैन।”
मानिसहरूका औंलाहरू अधर्मले दूषित छन् र तिनीहरूले जीवनभरि दुष्टताको काम गर्छन्। तिनीहरूले गर्ने हरेक काम दुष्ट छ। र हाम्रा जिब्रोले ‘झूटा कुराहरू बोलेका छन्’। हाम्रो मुखबाट निस्कने हरेक कुरा झूट हो।
“जब त्यो (दियाबलस) ले झूट बोल्दछ, त्यो आफ्नै स्वभावअनुसार बोल्दछ” (यूहन्ना ८:४४)। नयाँ जन्म नपाएकाहरूले भन्न मन पराउँछन्, “म तिमीलाई सत्य भनिरहेको छु। म साँच्चै तिमीलाई भनिरहेको छु। मैले भनिरहेको कुरा सत्य हो।” तर तिनीहरूले भनेका सबै कुराहरू झूट नै हुन्। यो लेखिए जस्तै छ। “जब त्यो (दियाबलस) ले झूट बोल्दछ, त्यो आफ्नै स्वभावअनुसार बोल्दछ।”
मानिसहरूले रित्ता शब्दहरूमा भरोसा गर्छन् र झूट बोल्छन्। मानिसहरूले दुष्टता गर्भधारण गर्छन् र अधर्म जन्माउँछन्। तिनीहरूले सर्पका अण्डा सेउँछन् र माकुराको जाल बुन्छन्। परमेश्वर भन्नुहुन्छ, “तिनीहरूका फुल खाने जोसुकै पनि मर्नेछ, र त्यसलाई फुटायो भने साँपको बच्चा निस्कन्छ।” उहाँले भन्नुहुन्छ कि तिम्रो हृदयमा सर्पका अण्डाहरू छन्। सर्पका अण्डाहरू! तिम्रो हृदयमा दुष्टता छ। पानी र रगतको सुसमाचारमा विश्वास गरेर उद्धार पाऊ।
जब म यहोवा परमेश्वरको बारेमा कुरा गर्न थाल्छु, कोही मानिसहरूले भन्छन्, “ओहो। कृपया मलाई यहोवा परमेश्वरको बारेमा कुरा नगर्नुहोस्। जब म केही गर्न खोज्छु, मबाट पाप पोखिन्छ। यो बाढी जस्तै बग्छ। म एक पाइला पनि पाप नपोखिकन चाल्न सक्दिनँ। म यसलाई रोक्न सक्दिनँ। म पापले धेरै भरिएको छु। त्यसैले मलाई यहोवा परमेश्वरको बारेमा कुरै नगर्नुहोस्।”
यो व्यक्तिले पक्का थाहा छ कि उनी पापको ढेर मात्र हुन्, तर तिनीहरूले आफूलाई बचाउन सक्ने सुसमाचारलाई भने थाहा पाउँदैनन्। जसले आफूलाई पापको ढेर भनेर जान्दछन्, तिनीहरू उद्धार पाउन सक्छन्।
वास्तवमा, सबै जना त्यस्तै छन्। सबैले जहाँ गए पनि निरन्तर पाप पोखिरहेका छन्। यो यसरी पोखिन्छ किनभने सबै मानिसहरू पापको पुञ्ज हुन्। त्यस्तो व्यक्तिलाई बचाउने उपाय यहोवा परमेश्वरको शक्ति मार्फत हो। के यो केवल आश्चर्यजनक होइन? जो मानिसहरू रिसाउँदा, खुशी हुँदा, वा सहज हुँदा पनि पाप गर्दै हुन्छन्, तिनीहरू केवल हाम्रा प्रभु येशूको माध्यमबाट उद्धार पाउन सक्छन्। येशू तिनै मानिसहरूलाई बचाउन आउनुभयो।
उहाँले तिम्रो पापको पूर्ण प्रायश्चित गरिसक्नुभएको छ। आफूलाई पापको ढेर भनेर चिन्नुहोस् र उद्धार पाउनुहोस्।
यो प्रवचन ई-पुस्तक ढाँचामा पनि उपलब्ध छ। तलको पुस्तकको आवरणमा क्लिक गर्नुहोस्।
![के तपाईं साँच्चै रूपमा पानी र पवित्र आत्माद्वारा नयाँ जन्म गरी जन्मनुभएको छ? [नयाँ संशोधित संस्करण]](../../upload/book/Nepali01D.jpg)
Copyright © 2021 by The New Life Mission
