[ମାର୍କ 7:20-23]
“ଆଉ, ସେ କହିଲେ, ଯାହା ମଣିଷଠାରୁ ବାହାରେ, ତାହା ହିଁ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି କରେ । କାରଣ ଭିତରୁ, ମଣିଷର ହୃଦୟରୁ, କୁଚିନ୍ତା ବାହାରେ— ବେଶ୍ୟାଗମନ, ଚୌର୍ଯ୍ୟ, ନରହତ୍ୟା, ବ୍ୟଭିଚାର, ଲୋଭ, ଦୁଷ୍ଟତା, ଶଠତା, କାମୁକତା, ଈର୍ଷାଦୃଷ୍ଟି, (ପବିତ୍ର ନିନ୍ଦା—NKJV), ଘମଣ୍ଡ, ମୂର୍ଖତା; ଏହି ସମସ୍ତ ମନ୍ଦ ବିଷୟ ଭିତରୁ ବାହାରି ମଣିଷକୁ ଅଶୁଚି କରେ” ।
ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ନିଜ ଭ୍ରମରେ ବାସ କରନ୍ତି
| କିଏ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି? |
| ଯିଏ ନିଜକୁ ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ପାପୀ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି |
ମୁଁ ଜାରି ରଖିବା ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ । ଆପଣ ନିଜ ବିଷୟରେ କ’ଣ ଭାବନ୍ତି? ତୁମେ ଭାବୁଛ କି ତୁମେ ବହୁତ ଭଲ କି ବହୁତ ଖରାପ? ତୁମେ କ’ଣ ଭାବୁଛ?
ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିଜ ନିଜ ଭ୍ରମରେ ବାସ କରନ୍ତି । ଆପଣ ବୋଧହୁଏ ଆପଣ ଭାବୁଥିବା ପରି ଖରାପ ନୁହଁନ୍ତି କିମ୍ବା ଆପଣ ଭାବୁଥିବା ପରି ଭଲ ନୁହଁନ୍ତି ।
ତେବେ ଆପଣ କିଏ ଅଧିକ ଭଲ ବିଶ୍ୱାସର ଜୀବନ ଯାପନ କରିବ ବୋଲି ଭାବୁଛନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଭଲ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି ନା ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଖରାପ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି?
ଏହା ଶେଷ ଉକ୍ତ ଅଟେ । ତେଣୁ, କିଏ ଅଧିକ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାର ସମ୍ଭାବନା ରଖନ୍ତି: ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ପାପ କରିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ପାପ କରିଛନ୍ତି? ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାର ଅଧିକ ସମ୍ଭାବନା ରଖନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ନିଜକୁ ପାପୀ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି । ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ପରିତ୍ରାଣକୁ ଅଧିକ ଭଲ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ ।
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ନିଜକୁ ଦେଖୁ, ଆମେ ଦେଖିପାରୁ ଯେ ଆମେ କେବଳ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଅଟୁ । ମାନବ କ’ଣ? ମାନବଜାତି ହେଉଛି ‘ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀମାନଙ୍କ ବଂଶ’ । ଯିଶାଇୟ 59 ରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଲୋକମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସବୁ ପ୍ରକାରର ଅପରାଧ ରହିଛି । ତେଣୁ, ମାନବଜାତି ହେଉଛି ପାପର ପୁଞ୍ଜ । ଯଦିଓ, ଯଦି ଆମେ ମାନବଜାତିକୁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଭାବରେ ସଂଜ୍ଞା ଦେଉ, ଅନେକ ଏଥିରେ ଅସହମତ ହେବେ । ମାନବଜାତିକୁ ‘ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀମାନଙ୍କ ବଂଶ’ ଭାବରେ ସଂଜ୍ଞା ଦେବା ହେଉଛି ସଠିକ୍ ସଂଜ୍ଞା । ଯଦି ଆମେ ନିଜକୁ ସତ୍ୟତାର ସହ ଦେଖୁ, ଆମେ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିବା ଯେ ଆମେ ମନ୍ଦ ଅଟୁ । ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ସହିତ ସତ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସମାନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏପରି ଅନେକ ଲୋକ ନାହାନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରିବେ ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଅଟନ୍ତି । ଅନେକ ଲୋକ ଆରାମରେ ରହନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ନିଜକୁ ପାପୀ ବୋଲି ବିଚାର କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଆମେ ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀ ହେବା ଯୋଗୁଁ, ଆମେ ଏକ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ସଭ୍ୟତା ସୃଷ୍ଟି କରିଛୁ । ଯଦି ଅନେକ ଲୋକ ଥାଆନ୍ତେ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପପୂର୍ଣ୍ଣତା ବିଷୟରେ ସଚେତନ, ସେମାନେ ପାପ କରିବାକୁ ବହୁତ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଥାଆନ୍ତେ । ତଥାପି, କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପପୂର୍ଣ୍ଣତା ବିଷୟରେ ଅସଚେତନ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ପାଇଁ ଲଜ୍ଜିତ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ତଥାପି, ସେମାନଙ୍କର ବିବେକ ଜାଣେ । ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ଏକ ବିବେକ ଅଛି ଯାହା ତାଙ୍କୁ କହେ, “ଏହା ଲଜ୍ଜାଜନକ” । ଆଦମ ଏବଂ ହବା ପାପ କରିବା ପରେ ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇଲେ । ଆଜି, ଅନେକ ପାପୀ ଆମର ଦୁଷ୍ଟ ସଂସ୍କୃତି ପଛରେ ନିଜକୁ ଲୁଚାନ୍ତି—ଆମର ପାପର ସଂସ୍କୃତି । ସେମାନେ ଯିହୋବାଙ୍କ ବିଚାରକୁ ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ନିଜର ସହ-ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି ।
ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜର ଭ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହୁଅନ୍ତି । ସେମାନେ ନିଜକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଅଧିକ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଭାବନ୍ତି । ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି, “କେହି କିପରି ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରେ? ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସୀ କିପରି ତାହା କରିପାରେ? ଜଣେ ସନ୍ତାନ କିପରି ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏପରି କରିପାରେ?” ସେମାନେ ନିଜେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ ।
ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁଗଣ, ମାନବ ପ୍ରକୃତିକୁ ଜାଣିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର । ଯଦି ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଆମେ ପ୍ରଥମେ ନିଜକୁ ଯେପରି ପ୍ରକୃତରେ ଅଛୁ ସେପରି ଜାଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏହା ଏକ ସମୟ ସାପେକ୍ଷ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଏବଂ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ମରଣ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା କେବେ ବି ଜାଣି ପାରିବେ ନାହିଁ |
ନିଜକୁ ଜାଣ
| ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନେ କିପରି ବଞ୍ଚନ୍ତି? |
| ସେମାନେ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ବଞ୍ଚନ୍ତି |
କେବେ କେବେ ଆମେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ପାଉ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ନିଜକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସକ୍ରେଟିସ୍ କହିଥିଲେ, “ନିଜକୁ ଜାଣ” । ତଥାପି, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଆମ ହୃଦୟରେ କ’ଣ ଅଛି: ନରହତ୍ୟା, ଚୌର୍ଯ୍ୟ, ଲୋଭ, ଦୁଷ୍ଟତା, ଶଠତା, କାମୁକତା, ଈର୍ଷାଦୃଷ୍ଟି, ଇତ୍ୟାଦି ।
ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସର୍ପର ବିଷ ଅଛି କିନ୍ତୁ ସେ ଭଲତା ବିଷୟରେ କହନ୍ତି । ଏହା ଏଥିପାଇଁ ଯେ ସେ ଜାଣେ ନାହିଁ ଯେ ସେ ଜନ୍ମରୁ ପାପୀ ଥିଲା ।
ଏହି ସଂସାରରେ ଅନେକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ କିପରି ଦେଖିବାକୁ ହେବ ତାହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସେମାନେ ନିଜ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜର ପ୍ରତାରଣାରେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇ ଜୀବନ ବିତାନ୍ତି । ସେମାନେ ନିଜକୁ ନର୍କରେ ପକାନ୍ତି । ସେମାନେ ନିଜର ପ୍ରତାରଣା ଯୋଗୁଁ ନର୍କକୁ ଯାଉଛନ୍ତି |
ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସମଗ୍ର ଜୀବନ ଧରି ଅବିରତ ଭାବରେ ପାପ ବୁହାଉ
| ସେମାନେ କାହିଁକି ନର୍କକୁ ଯାଉଛନ୍ତି? |
| କାରଣ ସେମାନେ ନିଜକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ |
ଆସନ୍ତୁ ମାର୍କ 7:21-23 କୁ ଦେଖିବା । “କାରଣ ଭିତରୁ, ମଣିଷର ହୃଦୟରୁ, କୁଚିନ୍ତା ବାହାରେ- ବେଶ୍ୟାଗମନ, ଚୌର୍ଯ୍ୟ, ନରହତ୍ୟା, ବ୍ୟଭିଚାର, ଲୋଭ, ଦୁଷ୍ଟତା, ଶଠତା, କାମୁକତା, ଈର୍ଷାଦୃଷ୍ଟି, ପବିତ୍ର ନିନ୍ଦା, ଘମଣ୍ଡ, ମୂର୍ଖତା; ଏହି ସମସ୍ତ ମନ୍ଦ ବିଷୟ ଭିତରୁ ବାହାରି ମଣିଷକୁ ଅଶୁଚି କରେ” । ମଣିଷମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଗର୍ଭଧାରଣ ଦିନଠାରୁ ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ଆସନ୍ତୁ କଳ୍ପନା କରିବା ଯେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ହୃଦୟ କାଚରେ ତିଆରି ଏବଂ କିଛି ଅପରିଷ୍କାର ତରଳ ପଦାର୍ଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯଥା, ଆମର ପାପ । ଯଦି ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଆଗକୁ ପଛକୁ ଗତି କରନ୍ତି, କ’ଣ ହୁଅନ୍ତା? ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ମଇଳା ତରଳ (ପାପ) ସବୁଆଡ଼େ ବୁହିଯିବ । ସେ ଏଠାରେ ସେଠାରେ ଚଳପ୍ରଚଳ ହେବା ସହିତ, ପାପ ପୁଣି ପୁଣି ବୁହିଯିବ ।
ଆମେ, ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ପାପର ପୁଞ୍ଜ, ଆମର ଜୀବନ ଠିକ୍ ସେହିପରି ବିତାଉ । ଆମେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଉ ସେଠାରେ ପାପ ଢାଳୁ । ଆମେ ଆମର ସମସ୍ତ ଜୀବନ ପାପ କରିବୁ କାରଣ ଆମେ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଅଟୁ ।
ସମସ୍ୟା ହେଉଛି ଯେ ଆମେ ଉପଲବ୍ଧି କରୁ ନାହୁଁ ଯେ ଆମେ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଏବଂ ଆମେ ପାପର ବୀଜଗୁଡ଼ିକ ଅଟୁ । ଆମେ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି । ଏହା ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପ ଅଟେ ।
ଏହି ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଉଚ୍ଛୁଳିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି । ମାନବଙ୍କ ପାପ ମୁଖ୍ୟତଃ ହେଉଛି ଯେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ମୌଳିକ ଭାବରେ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପାପ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରକୃତରେ ଦୋଷୀ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନେ ନୁହଁନ୍ତି ବୋଲି ଭାବନ୍ତି ।
ସେଥିପାଇଁ, ସେମାନେ ପାପ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ପାପକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ କେବଳ ନିଜକୁ ପୁଣି ଥରେ ସଫା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ପାପ କଲେ ନିଜ ପରେ ପୋଛି ଦିଅନ୍ତି, ନିଜକୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର ତ୍ରୁଟି ନୁହେଁ । ଆମେ ଏହାକୁ ପୋଛି ଦେଉଛୁ ବୋଲି, ଆମେ କ’ଣ ପୁଣି ଏହାକୁ ଢାଳୁ ନାହୁଁ? ଆମକୁ ବାରମ୍ବାର ଏହାକୁ ପୋଛିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।
ଯେତେବେଳେ ଗ୍ଲାସଟି ପାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ, ଏହା ନିରନ୍ତର ଢାଳିବ । ଗ୍ଲାସର ବାହାରକୁ ପୋଛିବା କୌଣସି ଲାଭ ହେବ ନାହିଁ । ଆମେ ଆମର ନୈତିକତା ସହିତ ବାହାରକୁ ଯେତେ ଥର ପୋଛିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ପାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ଲାସ ଅଛି, ଏହା ନିଷ୍ଫଳ ଅଟେ ।
ଆମେ ଏତେ ପାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଛୁ ଯେ, ଆମେ ଯେତେ ପାପ ବୁହାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଆମ ହୃଦୟ କେବେ ଖାଲି ହେବ ନାହିଁ । ସେଥିପାଇଁ, ଆମେ ଆମର ସମଗ୍ର ଜୀବନ ପାପ କରି ଚାଲିଥାଉ ।
ଯେତେବେଳେ କେହି ଏହା ବୁଝି ନାହାନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ କେବଳ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଅଟନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଚାଲିଥାନ୍ତି । ପାପ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅଛି ଏବଂ ଏହା ବାହାରକୁ ସଫା କରି ଦୂର ହୁଏ ନାହିଁ । ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଅଳ୍ପ ପାପ ବୁହାଉ, ଆମେ ଏହାକୁ ଏକ ଥାଳି ପୋଛା କନା ରେ ପୋଛୁ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପୁଣି ପାପ ବୁହାଉ, ଆମେ ଏହାକୁ ଏକ ତୌଲିଆ, ଝାଡୁ, ଏବଂ ତାପରେ ଏକ କାର୍ପେଟ୍ ରେ ପୋଛୁ । ଆମେ ଭାବି ଚାଲିଥାନ୍ତି ଯେ ଯଦି ଆମେ କେବଳ ଆଉ ଥରେ ପୋଛି ଦେବା, ଏହା ପୁଣି ସଫା ହୋଇଯିବ । ହେଲେ, ଏହା କେବଳ ପୁଣି ପୁଣି ବୁହାଉ ହୋଇଥାଏ ।
ତୁମେ ଭାବୁଛ ଏହା କେତେ ଦିନ ଚାଲିବ? ଏହା ସେମାନଙ୍କର ମରଣ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲେ । ମଣିଷ ମରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପ କର୍ମ କରେ । ଏହି କାରଣରୁ ଆମକୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବା ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାକୁ ହେଲେ, ଆମକୁ ନିଜକୁ ଜାଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।
| କିଏ କୃତଜ୍ଞତାର ସହିତ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବ? |
| ପାପୀ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଅନେକ ଭୁଲ କରିଛନ୍ତି |
ଆସନ୍ତୁ ଧରି ନେବା ଯେ ଦୁଇଜଣ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ କିଛି ମଇଳା ତରଳ ପଦାର୍ଥରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଇଟି ଗିଲାସ ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇପାରେ । ଉଭୟ ଗିଲାସ ପାପରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ । ଜଣେ ନିଜକୁ ଅନାଇ କହନ୍ତି, “ଓ, ମୁଁ ଏପରି ପାପୀ ବ୍ୟକ୍ତି” । ତା’ପରେ ସେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରୁଥିବା କାହାକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟଜଣେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେ ଏତେ ମନ୍ଦ ନୁହଁନ୍ତି । ସେ ନିଜ ଭିତରେ ଥିବା ପାପର ପୁଞ୍ଜକୁ ଦେଖି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଜେ ସେତେ ମନ୍ଦ ନୁହଁନ୍ତି । ତାଙ୍କର ସାରା ଜୀବନ, ସେ ଢଳା ହୋଇଥିବା ଜିନିଷକୁ ପୋଛି ଚାଲିଥାନ୍ତି । ସେ ଗୋଟିଏ ପାଖ ପୋଛନ୍ତି, ତାପରେ ଅନ୍ୟ ପାଖକୁ, ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୟ ପାଖକୁ ଗତି କରନ୍ତି ।
ଅନେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଥାଇ ସାରା ଜୀବନ ସାବଧାନତାର ସହ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଏହାକୁ ବାହାରକୁ ଉଛୁଳିବାକୁ ଏଡ଼ାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଯେହେତୁ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଏବେ ବି ପାପ ଅଛି, ଏହା କ’ଣ ଭଲ କରେ? ସାବଧାନ ରହିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଆକାଶଦେଶର ନିକଟତର କରିବ ନାହିଁ । ‘ସାବଧାନ ରହିବା’ ଆପଣଙ୍କୁ ନର୍କ ପଥରେ ପକାଏ ।
ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁଗଣ, ‘ସାବଧାନ ରହିବା’ କେବଳ ନର୍କକୁ ନେଇଯାଏ । ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ସାବଧାନ ରୁହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସେତେ ବାହାରକୁ ଉଛୁଳି ନ ପାରେ । କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏବେ ବି ଛଦ୍ମବେଶୀ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଲୋକମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ କ’ଣ ଅଛି? ପାପ? ଅନୈତିକତା? ହଁ! ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତା? ହଁ! ଚୋରି ଅଛି କି? ହଁ! ଘମଣ୍ଡ? ହଁ!
ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ଆମେ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଅଟୁ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିଜକୁ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାର ଦେଖୁ, ଏପରି କରିବାକୁ ଶିଖାଯାଇ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ । ଆମେ ଛୋଟ ଥିବା ସମୟରେ ଏହା ସେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନ ହୋଇପାରେ ।
କିନ୍ତୁ ଆମେ ବଡ଼ ହେବା ସହିତ ସହିତ କ’ଣ ହୁଏ? ଆମେ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଇତ୍ୟାଦିକୁ ଯିବା ସହିତ ସହିତ, ଆମେ ବୁଝିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁ ଯେ ଆମ ଭିତରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ପାପ । ଏହା କ’ଣ ସତ ନୁହେଁ? ଏହି ସମୟରେ, ଏହାକୁ ଲୁଚାଇବା ଅସମ୍ଭବ ହୋଇଯାଏ । ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ କି? ଆମେ ଏହାକୁ ବାରମ୍ବାର ବୁହାଉ । ତା’ପରେ ଆମେ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର କରୁ । “ମୁଁ ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ” । ତଥାପି, ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ବଦଳିବା ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି ଜାଣୁ । କାହିଁକି ଏପରି? କାରଣ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ଆମେ କେବଳ ସାବଧାନ ରହିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପାରିବା ନାହିଁ । ଆମକୁ ଜାଣିବାକୁ ହେବ ଯେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବା ପାଇଁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଛୁ । କେବଳ ସେହି ପାପୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ପରିତ୍ରାଣକୁ କୃତଜ୍ଞତାର ସହ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରିବେ ।
ଯେଉଁମାନେ ଭାବନ୍ତି “ମୁଁ ବହୁତ ଭୁଲ କରି ନାହିଁ ଏବଂ ମୁଁ ବହୁତ ପାପ କରି ନାହିଁ” ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନେଇଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ନର୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ । ଆମକୁ ଜାଣିବାକୁ ହେବ ଯେ ଆମ ଭିତରେ ଏହି ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଅଛି । ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏହାକୁ ନେଇ ଜନ୍ମ ହୋଇଛୁ ।
ଯଦି କେହି ଭାବେ, “ମୁଁ ବହୁତ ଭୁଲ କରି ନାହିଁ, ଯଦି ମୁଁ କେବଳ ଏହି ଅଳ୍ପ ପାପରୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇପାରନ୍ତି,” ତେବେ ସେମାନେ ପରେ ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଯିବେ କି? ଏହା କେବେ ବି ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପରିତ୍ରାଣ ପାଇପାରିବ ସେ ନିଜକୁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ବୋଲି ଜାଣିଥାଏ । ସେମାନେ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ନେଇକି ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ବହନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମରଣବରଣ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ ।
ଆମେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଥାଉ ବା ନ ଥାଉ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଭ୍ରମରେ ବଞ୍ଚୁଛୁ । ଆମେ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଅଟୁ । ଆମେ ତାହା ହିଁ ଅଟୁ । ଯଦି ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ବହନ କରିଥିଲେ, କେବଳ ତେବେ ଆମେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇପାରିବା |
ଯିହୋବା ‘ପାପ ଅଳ୍ପ ଥିବା’ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କରି ନାହାଁନ୍ତି
| କିଏ ଯିହୋବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରେ? |
| ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୈନିକ ପାପର କ୍ଷମା ମାଗେ |
ଯିହୋବା ‘ପାପ ଅଳ୍ପ ଥିବା’ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କରି ନାହାଁନ୍ତି । ଯିହୋବା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଦୌ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, “ଯିହୋବା, ମୋର ଏହି ଅଳ୍ପ ପାପ ଅଛି” । ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, “ଯିହୋବା, ମୁଁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ । ମୁଁ ନର୍କକୁ ଯାଉଛି । ଦୟାକରି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ” । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, “ଯିହୋବା, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ମୁଁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବି । ମୁଁ ଆଉ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରାର୍ଥନା କରିପାରିବି ନାହିଁ କାରଣ ମୁଁ ପୁଣି ପାପ କରିବି । ଦୟାକରି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ” ।
ଯିହୋବା ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି । ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦୈନିକ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରାର୍ଥନା ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲି । କିନ୍ତୁ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରାର୍ଥନା ଆମକୁ କେବେ ବି ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରେ ନାହିଁ । “ଯିହୋବା, ଦୟାକରି ମୋ ଉପରେ ଦୟା କରନ୍ତୁ ଏବଂ ମୋତେ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ” । ଯେଉଁମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ । ସେମାନେ ଯିହୋବାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଉଥିବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ ।
ଯିହୋବା କେବଳ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି, ପାପର ସନ୍ତାନ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, “ମୁଁ କେବଳ ଏହି ଛୋଟ ପାପ କରିଛି । ଦୟାକରି ମୋତେ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ,” ସେମାନେ ଏବେ ବି ପାପୀ ଏବଂ ଯିହୋବା ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ଯିହୋବା କେବଳ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି ।
ଯିଶାଇୟ 59:1-2 ରେ ଲେଖାଅଛି, “ଦେଖ, ଯିହୋବାଙ୍କର ହସ୍ତ ଛୋଟ ହୋଇ ଯାଇ ନାହିଁ ଯେ, ତାହା ପରିତ୍ରାଣ କରି ନ ପାରେ, କିଅବା ଆପଣଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣ ଭାରୀ ହୋଇ ନାହିଁ, ଯେ ତାହା ଶୁଣି ନ ପାରେ । ମାତ୍ର ଆପଣମାନଙ୍କର ଅପରାଧସବୁ, ଆପଣମାନଙ୍କର ଓ ଯିହୋବାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟାଇଅଛି ଓ ଆପଣମାନଙ୍କର ପାପସବୁ ଆପଣମାନଙ୍କଠାରୁ ଆପଣଙ୍କର ମୁଖ ଲୁଚାଇଅଛି, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ” ।
ଆମେ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ହେବା କାରଣରୁ, ଯିହୋବା ଆମକୁ ସ୍ନେହରେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ । ଏହା ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଛୋଟ ହୋଇଯାଇଥିବାରୁ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣ ଭାରୀ ହୋଇଥିବାରୁ ସେ ଆମର କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣି ପାରୁନାହାଁନ୍ତି ।
ଯିହୋବା ଆମକୁ କହନ୍ତି, “ଆପଣମାନଙ୍କର ଅପରାଧସବୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଆପଣମାନଙ୍କର ଯିହୋବାଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରିଅଛି; ଏବଂ ଆପଣମାନଙ୍କର ପାପସବୁ ଆପଣମାନଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ମୁଖ ଲୁଚାଇଅଛି, ଯେପରି ସେ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ” । ଆମ ହୃଦୟରେ ଏତେ ପାପ ଥିବାରୁ, ଆକାଶଦେଶର ଦ୍ୱାର ଖୋଲା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବୁ ନାହିଁ ।
ଯଦି ଆମେ, ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ପାପର ପୁଞ୍ଜ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ପାପ କଲାବେଳେ କ୍ଷମା ମାଗନ୍ତେ, ଯିହୋବାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ପଡ଼ନ୍ତା । ଯିହୋବା ଏହା କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ । ତେଣୁ, ସେ କହନ୍ତି, “ପ୍ରତିଦିନ ତୁମର ପାପ ନେଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ ନାହିଁ । ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଛି ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ତୁମକୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିବାକୁ । ତୁମେ କେବଳ ବୁଝିବାକୁ ହେବ କିପରି ଯୀଶୁଙ୍କ ତୁମର ପାପସବୁ ବହନ କରିବା ଏବଂ ଦେଖ ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ । ତାପରେ, ପରିତ୍ରାଣର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଉଦ୍ଧାର ପାଇବାକୁ । ଏହା ହେଉଛି ମୋର ସୃଷ୍ଟି ଯେ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ପରମ ପ୍ରେମ” ।
ଏହା ହେଉଛି ଯାହା ସେ ଆମକୁ କହନ୍ତି । “ମୋ ପୁତ୍ରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଅ । ମୁଁ, ତୁମର ଯିହୋବା, ମୋର ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଛି ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପ ଏବଂ ଅପରାଧ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ । ମୋ ପୁତ୍ରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ଉଦ୍ଧାର ପାଅ” ।
ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ କେବଳ ସେମାନଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ପାପ ପାଇଁ ତାଙ୍କର କ୍ଷମା ମାଗନ୍ତି । ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପର ଭୟଙ୍କର ପରିମାଣ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱ ନ ଜାଣି ତାଙ୍କ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, “ଦୟାକରି ଏହି ଅଳ୍ପ ପାପକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ । ମୁଁ ଏହା ଆଉ କେବେ କରିବି ନାହିଁ” ।
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତାରିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି । ଆମେ କେବଳ ଥରେ ପାପ କରୁ ନାହୁଁ, କିନ୍ତୁ ମରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିରନ୍ତର ଏହା କରୁ । ଆମକୁ ଆମ ଜୀବନର ଶେଷ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷମା ମାଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।
ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା ପାଇବା କିଛି ସମାଧାନ କରିପାରିବ ନାହିଁ କାରଣ ଆମେ ମରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ଜୀବନର ପ୍ରତିଦିନ ପାପ କରୁ । ତେଣୁ ଆମେ ପାପରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବାର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ହେଉଛି ଆମର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବା ।
ବାଇବଲ ମଣିଷର ପାପ ବିଷୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କରେ । ଯିଶାଇୟ 59:3-8 ରେ, “କାରଣ ଆପଣମାନଙ୍କର ହସ୍ତ ରକ୍ତରେ ଓ ଆପଣମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଳିସବୁ ଅପରାଧରେ ଅଶୁଚି ହୋଇଅଛି; ଆପଣମାନଙ୍କର ଓଷ୍ଠାଧର ମିଥ୍ୟା କହିଅଛି, ଆପଣମାନଙ୍କର ଜିହ୍ଵା ଦୁଷ୍ଟତା ବକେ । କେହି ଧର୍ମକର୍ମରେ ଗୁହାରି ଶୁଣେ ନାହିଁ ଓ କେହି ସତ୍ୟରେ ପ୍ରତିବାଦ କରେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଅସାରତାରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି; ସେମାନେ ଅନିଷ୍ଟକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଓ ଅପରାଧ ପ୍ରସବ କରନ୍ତି । ସେମାନେ କାଳସର୍ପର ଡିମ୍ଵ ଫୁଟାନ୍ତି ଓ ମାକଡ଼ସାର ଜାଲ ବୁଣନ୍ତି; ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଡିମ୍ଵ ଖାଏ, ସେ ମରେ, ଆଉ ତାହା ଦଳିତ ହେଲେ ତହିଁରୁ କାଳସର୍ପ ବାହାର ହୁଏ । ସେମାନଙ୍କର ଜାଲ-ବସ୍ତ୍ର ହେବ ନାହିଁ, କିଅବା ସେମାନେ ଆପଣା କର୍ମରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିବେ ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କର କର୍ମସବୁ ଅପରାଧର କର୍ମ ଓ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଥାଏ । ସେମାନଙ୍କର ଚରଣ ଦୁଷ୍କର୍ମର ଆଡ଼େ ଦୌଡ଼େ ଓ ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷର ରକ୍ତପାତ କରିବାକୁ ବେଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାସବୁ ଅପରାଧର ଚିନ୍ତା ; ସେମାନଙ୍କ ପଥରେ ଉଚ୍ଛିନ୍ନତା ଓ ବିନାଶ ଥାଏ । ଶାନ୍ତିର ବାଟ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମାର୍ଗରେ କୌଣସି ଧର୍ମକର୍ମ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବକ୍ର ପଥ କରିଅଛନ୍ତି; ଯେକେହି ତହିଁରେ ଗମନ କରେ, ସେ ଶାନ୍ତି ଜାଣେ ନାହିଁ” ।
ଲୋକମାନଙ୍କର ଅଙ୍ଗୁଳିସବୁ ଅପରାଧରେ ଅଶୁଚି ହୋଇଅଛି ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ସାରା ମନ୍ଦ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ସବୁ ମନ୍ଦ । ଆଉ ଆମର ଜିହ୍ଵା ‘ମିଥ୍ୟା କହିଅଛି ।’ ଆମ ମୁହଁରୁ ଯାହା ବାହାରେ ସବୁ ମିଥ୍ୟା ।
“ଯେତେବେଳେ ସେ (ଶୟତାନ) ମିଥ୍ୟା କହେ, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜଠାରୁ କହେ” (ଯୋହନ 8:44) । ଯେଉଁମାନେ ଫେରି ଜନ୍ମ ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି ସେମାନେ କହିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, “ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି । ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମକୁ କହୁଛି । ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ତାହା ସତ୍ୟ” । ତଥାପି, ସେମାନେ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି ସେସବୁ ମିଥ୍ୟା । ଏହା ଲେଖାଯାଇଥିବା ପରି ଅଛି । “ଯେତେବେଳେ ସେ (ଶୟତାନ) ମିଥ୍ୟା କହେ, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜଠାରୁ କହେ” ।
ଲୋକମାନେ ଅସାର କଥାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହନ୍ତି । ଲୋକମାନେ ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ଏବଂ ଅପରାଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି । ସେମାନେ କାଳସର୍ପର ଡିମ୍ଵ ଫୁଟାନ୍ତି ଓ ମାକଡ଼ସାର ଜାଲ ବୁଣନ୍ତି । ଯିହୋବା କହନ୍ତି, “ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଡିମ୍ଵ ଖାଏ, ସେ ମରେ, ଆଉ ତାହା ଦଳିତ ହେଲେ ତହିଁରୁ କାଳସର୍ପ ବାହାର ହୁଏ” । ଯିହୋବା କହନ୍ତି ଯେ ତୁମ ହୃଦୟରେ କାଳସର୍ପର ଡିମ୍ଵ ଅଛି । କାଳସର୍ପର ଡିମ୍ଵ! ତୁମ ହୃଦୟରେ ମନ୍ଦ ଅଛି । ଜଳ ଓ ରକ୍ତର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପରିତ୍ରାଣ ପାଅ ।
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଯିହୋବାଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି, “ଓହ, ପ୍ରିୟ । ଦୟାକରି ମୋତେ ଯିହୋବାଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କିଛି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ପାପ ମୋ’ ଭିତରୁ ବାହାରି ଆସେ । ଏହା କେବଳ ବନ୍ୟା ଭଳି ବାହାରି ଆସେ । ମୁଁ ପାପ ନ କରି ଗୋଟିଏ ପାଦ ବି ପକାଇ ପାରିବି ନାହିଁ । ମୁଁ ଏହାକୁ ରୋକି ପାରିବି ନାହିଁ । ମୁଁ ପାପରେ ଭରପୂର ଅଛି । ତେଣୁ ମୋତେ ଯିହୋବାଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ” ।
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଆପଣା କେବଳ ପାପର ପୁଞ୍ଜ, କିନ୍ତୁ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିପାରୁଥିବା ସୁସମାଚାର ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇପାରିବେ ।
ପ୍ରକୃତରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଠିକ୍ ସେହିପରି । ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି ସେଠାରେ ନିରନ୍ତର ପାପ ବୁହାଉଛନ୍ତି । ଏହା କେବଳ ଉଚ୍ଛୁଳି ପଡ଼େ କାରଣ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାପର ପୁଞ୍ଜ । ସେହିପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିବାର ଉପାୟ ହେଉଛି ଯିହୋବାଙ୍କ ଶକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ । ଏହା କ’ଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ନୁହେଁ? ଯେଉଁମାନେ ବିରକ୍ତ, ଖୁସି କିମ୍ବା ଆରାମଦାୟକ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ସମୟରେ ପାପ ଢାଳନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ଆମର ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇପାରିବେ । ଯୀଶୁଙ୍କ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ତୁମର ପାପ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିଛନ୍ତି । ନିଜକୁ ପାପର ପୁଞ୍ଜ ବୋଲି ଜାଣ ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଅ |
ଏହି ପ୍ରବଚନ ମଧ୍ୟ ଇବୁକ୍ ଫର୍ମାଟରେ ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି। ତଳେ ଥିବା ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଚ୍ଛଦ ଉପରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ।