- All e-books and audiobooks on The New Life Mission website are free
- Explore multilingual sermons in global languages
- Two new revised editions in English have been released
- Check out our website translated into 27 languages
1 වන විෂයය: පාපය
[1-1] අපට ගලවා ගැනීමට තිබෙන පාපයන් පිළිබඳව අප මුලින් දැනගත යුතුය (මාර්ක් 7:8-9, 20-23)
(මාර්ක් 7:8-9)
“‘8නුඹලා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව හැරදමා මනුෂ්යයන්ගේ නියෝග රක්ෂාකරන්නහුයයි කීසේක. 9උන්වහන්සේ ඔවුන්ට තවත් කථාකොට: නුඹලාගේ නියෝග පවත්වන පිණිස නුඹලා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව එපාකරන හැටි කදිමයි.’”
“‘8නුඹලා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව හැරදමා මනුෂ්යයන්ගේ නියෝග රක්ෂාකරන්නහුයයි කීසේක. 9උන්වහන්සේ ඔවුන්ට තවත් කථාකොට: නුඹලාගේ නියෝග පවත්වන පිණිස නුඹලා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව එපාකරන හැටි කදිමයි.’”
(මාර්ක් 7:20-23)
“1මක්නිසාද ඇතුළතින් එනම් මනුෂ්යයන්ගේ සිතින් නපුරු සිතිවිලි, වේශ්යාකම්, සොරකම්, 22මිනීමැරීම්, කාමමිථ්යාචාරකම්, තණ්හා, දුෂ්ඨකම්, වංචාව, සල්ලාලකම, ඊර්ෂ්යාව,* අපහාසකිරීම, උඩඟුකම සහ මෝඩකම නික්මෙයි. (*එනම්, නපුරු ඇස) 23මේ සියලු නපුරු දේ ඇතුළතින් නික්මී මනුෂ්යයා අපවිත්රකෙරේයයි කී සේක.’”
ප්රථමයෙන් මම පාපය කියන්නෙ කුමක්ද කියලා නිර්වචනය කිරීමට කැමතියි. දෙවියන් වහන්සේ විසින් නිර්වචනය කරන ලද පාපයන් සහ මිනිසා විසින් නිර්වචනය කරන ලද පාපයන් තිබේ. පාපයන් කියන වචනය පැරණි ග්රීක් බසෙහි ‘αμαρτία (හමාතියා)’ ලෙස අදහස් කරන්නේ ‘සලකුණ මඟ හැරීමටයි.’ වෙනත් ආකාරයකින් පැවසුවහොත් යම් කිසි වැරදි දෙයක් සිදු කිරීමට යි. දෙවියන් වහන්සේගේ අණට අකීකරු වීම පාපයකි. අපි පාපයන් පිළිබඳ මිනිසාගේ දෘෂ්ටිකෝණය මුලින්ම නිරීක්ෂණය කර බලමු.
පාපය යනු කුමක්ද?
එනම් දෙවියන් වහන්සේගේ
අණට අකීකරු වීමයි.
අප අපගේ හෘද සාක්ෂීන්ට අනුව සහ ඒ ඔස්සේ පාපය හඳුනා ගන්නෙමු. කෙසේවෙතත්, එහි මානව සම්මතය අයෙකුගේ සමාජ පසුබිම, මානසික තත්ත්වය, දී ඇති පරිවේශනීය සිද්ධීන් සහ හෘදසාක්ෂිය මත වෙනස් වේ.
එබැවින්, පාපයන්හි නිර්වචනය විවිධ පුද්ගලයන් අතර වෙනස් වේ. එක් එක් පුද්ගලයාගේ ස්වකීය සම්මතයන් මත පදනම්ව එම එක හා සමාන ක්රියාවම පාපී ක්රියාවක් හෝ පාපී ක්රියාවක් නොවේ යැයි සලකනු ඇත. දෙවියන් වහන්සේ අපට පාපයෙහි සැබෑ සම්මතය ලෙස භාවිත කිරීමට නියමයෙහි කොන්දේසි 613ක් ලබා දී ඇත්තේ එබැවිනි.
පහත දැක්වෙන රූපය මඟින් මානව වර්ගයාගේ පව් පිළිබිඹු කරයි.
දෙවියන් වහන්සේගේ
නියමය
මිනිසෙකුගේ හෘද සාක්ෂිය, සදාචාරය සහ
සමාජ ධර්මතා
ජාතික නීතිය, සිවිල් නීතිය
අපි කිසි දිනෙක සමාජ ධර්මතා මත පදනම්ව අපගේම හෘදසාක්ෂීන් මතින් පාපයෙහි සම්මතයන් සකස් නොකළ යුතු වන්නෙමු.
අපගේ හෘද සාක්ෂීන්හි පාපයන් දෙවියන් වහන්සේ විසින් නිර්වචනය කර ඇති පාපයන් සමඟ එකඟ නොවේ. එබැවින්, අප අපගේ හෘද සාක්ෂීන්ට සවන් නොදිය යුතුයි, එනමුත් පාපයන්හි සම්මතයන් දෙවියන් වහන්සේගේ දේවාඥා මත පදනම් කර ගත යුතුයි.
පාපය යනු කුමක්දැයි යන්න පිළිබඳ අප සෑම අයෙකු තුළම අපගේම අදහසක් ඇත. ඇතැමුන් එය ඔවුන්ගේ අඬුලුහුඬුකම් ලෙස සලකන අතර, සෙසු පුද්ගලයන් එය විකෘත චර්යාවක් මත පදනම් වී ඇති බවට සලකයි.
උදාහරණයක් ලෙස, කොරියාවෙහි මිනිසුන් ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන්ගේ සොහොන් තණකොළවලින් ආවරණය කරන අතර, ඔවුන් මිය යන තුරුම ඔවුන්ව රැකබලා ගැනීමට භාර ගනී. එනමුත්, පැපුවා නිව්ගිනියාවේ අතිපුරාණ ගෝත්රයන්ගෙන් එකක ජනයා තම මළගිය දෙමව්පියන් හට පවුලේ සාමාජිකයන් සමඟ මළ සිරුර මත භෝජන සංග්රහ පැවැත්වීමෙන් ගරුබුහුමන් කරති. ( ඔවුන් මලකුණ ආහාරයට ගැනීමට පෙර පිසින්නේ ද යන වග පිළිබඳ මම හරිහැටි නොදන්නෙමි.) ඔවුනට මළ සිරුර පණුවන් විසින් ආහාරයට ගනු ලැබීම වැළැක්වීමට අවශ්ය බව මම විශ්වාස කරමි. මෙම චාරිත්ර මඟින් පැහැදිලි වන්නේ පාපය පිළිබඳ මානව සංකල්පය පුළුල් ලෙස වෙනස් වන බවයි.
එක් සමාජයක සත් ගුණවත් ක්රියාවක් තවත් සමාජයක අශිෂ්ට ක්රියාවක් ලෙස සලකනු ඇත. කෙසේවෙතත්, දෙවියන් වහන්සේගේ අණට ගරු නොකිරීම පාපයක් බව බයිබලය අපට පවසයි. (මාර්ක් 7:8-9) “‘8නුඹලා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව හැරදමා මනුෂ්යයන්ගේ නියෝග රක්ෂා කරන්නහුයයි කීසේක. 9උන්වහන්සේ ඔවුන්ට තවත් කථාකොට: නුඹලාගේ නියෝග පවත්වන පිණිස නුඹලා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව එපාකරන හැටි කදිමයි.’”
අපගේ ශාරීරික පෙනුම දෙවියන් වහන්සේට කිසිදු වැදගත් කාරණයක් නොවන්නේ උන්වහන්සේ අපගේ හදවත්වල ගර්භය දෙසටම බලන බැවිනි.
යමෙකුගේ ස්වකීය නිර්ණායකය දෙවියන් ඉදිරියේ පාපයකි
වඩාත් බරපතලම පාපය කුමක්ද?
එනම් දේව වචනය නොතැකීමයි
උන්වහන්සේගේ කැමැත්තෙන් ජීවත් වීමට අපොහොසත් වීම දෙවියන් ඉදිරියේ පාපයකි. එය උන්වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස නොකිරීම හා සමානයි. දෙවියන් වහන්සේගේ නියමය ප්රතික්ශේප කර, තම සාම්ප්රදායික ඉගැන්වීම් පිළිබඳ වඩා වැදගත්මක් තැබූ ව්යාජ භක්තිකයන් මෙන් ජීවත් වීම පාපයක් බව දෙවියන් වහන්සේ පැවසුවේය. යේසුස් වහන්සේ ව්යාජ භක්තිකයන් කුහකයන් බවට සැලකූ සේක.
“ඔබ කුමන දෙවියන් පිළිබඳ විශ්වාස කරන්නේ ද? ඔබ මට සත්ය වශයෙන්ම ගරු කිරීම සහ ප්රශංසා කිරීම සිදු කරනවා ද? ඔබ මගේ නම පිළිබඳ පුරසාරම් දොඩනවා, ඒත් ඔබ ඇත්තටම මට ගරු කරනවාද? මිනිසුන් බාහිර පෙනුම දෙස පමණක් බලනවා. එමෙන්ම, ඔහුගේ වචනය නොතකනවා. වඩාත් බරපතලම වරද වන්නේ උන්වහන්සේගේ වචනය නොතැකීම යි. ඔබ මේ පිළිබඳ දැනුවත් ද?
අපගේ දුර්වලතාවලින් හට ගන්නා දාමරික ක්රියාවන් හුදෙක් අපරාධයන් වේ. අපගේ අඩුපාඩුකම් හේතුවෙන් අප සිදු කරන අත්වැරදීම් සහ හිංසාවන් මූලික පාපයන් නොවන අතර, දෝෂයන් වේ. දෙවියන් වහන්සේ අපරාධයන් පාපයන්ගෙන් වෙන් කොට හඳුනා ගන්නා සේක. උන්වහන්සේගේ වචනය නොතකන අය සතුව දෝෂ නොතිබුණත්, ඔවුහු පව්කාරයෝ වෙති. ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ මහත් පව්කාරයෝ වෙති. යේසුස් වහන්සේ ව්යාජ භක්තියන් හට දෝෂාරෝපණය කළේ එබැවිනි.
පැරණි තෙස්තමේන්තුවේ මුල් පොත් පහෙහි, උත්පත්ති කතාවේ සිට ද්විතීය කතාව දක්වා, කළ යුතු සහ නොකළ යුතු දෑ අපට පවසන දේවාඥා ඇත. ඒවා නම් දේව වචනය, උන්වහන්සේගේ දේවාඥාවන් ය. අපට ඒවා 100% එලෙසින්ම පිළිපැදීමට නොහැකි වනු ඇත, එනමුත් අප ඒවා උන්වහන්සේගේ දේවාඥා ලෙස පිළි ගත යුතුය. උන්වහන්සේ අපට ආරම්භයේ සිට ඒවා ලබා දී ඇත. එමෙන්ම අප ඒවා දේව වචනය ලෙස පිළිගත යුතුය.
“1පටන්ගැන්මෙහිදී වාක්යයාණෝ සිටිසේක, වාක්යයාණෝ දෙවියන් වහන්සේ හා සමග සිටිසේක, වාක්යයාණෝ දෙවියන් වහන්සේව සිටි සේක.” (යොහාන් 1:1). “3දෙවියන් වහන්සේ: එළිය වේවයි කීසේක; එවිට එළිය විය.” (උක්පත්ති 1:3)” යැයි ඉන්පසු උන්වහන්සේ පැවසූ සේක. උන්වහන්සේ සියල්ල මැවූ සේක. ඉන් අනතුරුව, උන්වහන්සේ නියමය පිහිට වූ සේක.
“1පටන්ගැන්මෙහිදී වාක්යයාණෝ සිටිසේක, වාක්යයාණෝ දෙවියන් වහන්සේ හා සමග සිටිසේක, වාක්යයාණෝ දෙවියන් වහන්සේව සිටිසේක, 14තවද වාක්යයාණෝ මාංසවත්වී, කරුණාවෙන්ද සත්යයෙන්ද පූර්ණව, අප අතරෙහි වාසයකළසේක.” (යොහාන් 1:1, 14). කොහොමද, එසේ නම්, දෙවියන් වහන්සේ උන්වහන්සේව අපට පෙන්වූයේ? උන්වහන්සේ උන්වහන්සේගේ දේවාඥාවන් ඔස්සේ උන්වහන්සේව අපට පෙන්වන්නේ දෙවියන් වහන්සේ වචනය සහ ජීවය වන හෙයිනි. එසේ නම්, අපි බයිබලයට කුමක් යැයි කියා හඳුන්වන්නේ ද? අපි එය දේව වචනය යැයි හඳුන්වන්නෙමු.
“8නුඹලා දෙවියන් වහන්සේගේ ආඥාව හැරදමා මනුෂ්යයන්ගේ නියෝග රක්ෂාකරන්නහුයයි කීසේක.” යැයි මෙහි පැවසේ. උන්වහන්සේගේ නියමයෙහි කොන්දේසි 613ක් ඇත. මෙය කරන්න නමුත් ඒක නොකරන්න, ඔබේ දෙමව්පියන් හට ගරු කරන්න...යනාදී වශයෙන්. ලෙවී කතාවෙහි මිනිසුන් සහ කාන්තාවන් ක්රියා කළ යුත්තේ කෙසේද සහ ගෘහස්ත සත්ත්වයෙකු අගළකට ඇද වැටුණු විට කළ යුත්තේ කුමක්ද යන්න සඳහන් වේ. උන්වහන්සේගේ නියමයෙහි එවැනි කොන්දේසි 613ක් තිබේ.
ඒවා මිනිසාගේ වචන නොවන හෙයින්, ඒවා පිළිබඳ අප යළි යළිත් සිතිය යුතුය. උන්වහන්සේගේ නියමයන් සියල්ල පිළිපැදීමට අපට නොහැකි වූවත්, අවම වශයෙන් අප ඒවා පිළිගෙන දෙවියන් වහන්සේ හට ගෞරව දැක්විය යුතුයි.
දේව වචනයෙහි නිවැරදි නොමැති එක් ඡේදයක් හෝ තිබේ ද? ව්යාජ භක්තිකයෝ දෙවියන් වහන්සේගේ දේවාඥාවන් පසෙකින් ඉවත් කර තබා, උන්වහන්සේගේ දේවාඥාවන්වලට මත්තෙන් මිනිසුන්ගේ සම්ප්රදායන් පවත්වා ගෙන ගියහ. ඔවුන්ගේ වැඩිහිටියන්ගේ වචන දෙවියන්ගේ වචනවලට වඩා බරක් ඉසිලුවේය. යේසුස් වහන්සේ පෘථිවිය මත සිටින විට, උන්වහන්සේ දුටු දෙය මෙය වූ අතර, උන්වහන්සේට වඩාත් වේදනාවක් ඇති කළ දෙය වූයේ මිනිසුන් දේව වචනය නොසලකා හැරීම යි.
අපගේ පාපයන් වටහා ගැනීමට සහ අපගේ ශුද්ධ වූ දෙවියන් වහන්සේ සත්ය වන බව පෙන්වීමට, දෙවියන් වහන්සේ නියමයේ කොන්දේසි 613ක් ලබා දී තිබේ. අප සියලුදෙනා උන්වහන්සේ ඉදිරිපිට පව්කාරයන් වන බැවින්, දෙවියන් වහන්සේ අප වෙත දක්වන ආදරය හේතුවෙන් උන්වහන්සේ අප වෙතට එවූ යේසුස් වහන්සේ හට දක්වන විශ්වාසයෙන් හා භක්තියෙන් අප ජීවත් විය යුතුයි.
උන්වහන්සේගේ වචනය ඉවත් කොට පසෙකින් තබන සහ ඒ කෙරෙහි විශ්වාසයක් නොදක්වන පුද්ගලයෝ පව්කාරයෝ වෙති. උන්වහන්සේගේ වචනය පිළිපැදීමට නොහැකි අය ද පව්කාරයන් වෙති. එනමුත්, උන්වහන්සේගේ වචනය ඉවත් කොට පසෙකින් තැබීම වඩාත් බරපතළ පාපයක් වේ. එවැනි තදබල පාපයක් සිදු කරන පුද්ගලයන් අවසානයෙහි නතර වන්නේ නිරයේ ගොසිනි. උන්වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස නොකිරීම උන්වහන්සේ ඉදිරියේ සිදු කරන බරපතළම පාපය වේ.
දෙවියන් වහන්සේ අපට නියමය ලබා දුන්නේ මක් නිසාද යන්නට හේතුව
ඇයි දෙවියන් වහන්සේ අපට
නියමය ලබා දුන්නේ?
අපගේ පාපයන් පිළිබඳ අපට වටහා ගැනීමට
සහ ඒවාට දඬුවම ලබා දීමට
දෙවියන් වහන්සේ අපට නියමය ලබා දුන් හේතුව වූයේ කුමක් ද? ඒ අපගේ පාපයන් පිළිබඳ අපට වටහා දීමට සහ උන්වහන්සේ වෙත ප්රත්යුපකාරය කිරීමට ය. අපට අපගේ පාපයන් හඳුනා ගෙන යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ හරහා ඒවා නිදහස් කිරීමට හැකි වන පරිදි, උන්වහන්සේ නියමයේ කොන්දේසි 613ක් අප වෙත ලබා දුන්නේය. දෙවියන් වහන්සේ අපට නියමය ලබා දුන්නේ එබැවිනි.
“20ව්යවස්ථාව කරණකොටගෙන පාපය දැනගැනීම වේ.” යනුවෙන් රෝමානු 3:20 හි සඳහන් වේ. එබැවින්, අපට නියමය ලබා දීම සඳහා දෙවියන් වහන්සේගේ හේතුව, එම නියමයෙන් ජීවත් වීමට අපට බල කිරීමක් නොවී ය.
එසේ නම්, අප නියමයෙන් ලබා ගන්නා දැනුම කුමක්ද? අප නියමයේ සාකල්යයෙන්ම ඊට සම්පූර්ණ වශයෙන් ගරු කිරීමට ඉතා දුර්වල බව සහ උන්වහන්සේ ඉදිරිපිට අප බරපතළ පව්කාරයන් යන කරුණයි. අප උන්වහන්සේගේ නියමයේ කොන්දේසි 613න් වටහා ගන්නේ කුමක්ද? අපි උන්වහන්සේගේ අඩුලුහුඬුකම් සහ උන්වහන්සේගේ නියමයෙන් ජීවත් වීමට තිබෙන නොහැකියාව වටහා ගන්නෙමු. දෙවියන් වහන්සේගේ නිර්මාණයන් වන අප බෙලහීන ජීවීන් වන සේම, උන්වහන්සේ ඉදිරිපිට දැඩි පව්කාරයන් බවත් අපි හඳුනා ගන්නෙමු. උන්වහන්සේගේ නියමයට අනුව අප සියල්ල අවසන් විය යුත්තේ නිරයෙහි යි.
අප අපගේ පාපයන් සහ උන්වහන්සේගේ නියමයෙන් ජීවත් වීමට ඇති නොහැකියාව වටහා ගත් විට, ඉන්පසු අප කුමක් ද කරන්නෙ? අප සම්පූර්ණ ජීවීන් බවට පත්වීමට උත්සාහ කරන්නේ ද? නැත. අප පව්කාරයන් බව අප පිළිගත යුතුය, යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්න, උන්වහන්සේගේ ජලයෙන් සහ ජීවයෙන් ගැලවීම ඔස්සේ නිදහස් වන්න, එමෙන්ම ඔහුට ස්තූතිවන්ත වන්න.
උන්වහන්සේ අපට නියමය ලබා දුන් හේතුව වූයේ අපගේ පාපයන් අප විසින් පිළිගනු ලැබීමට සහ එම පාපයන් සඳහා දඬුවම් දැන ගැනීම පිණිස ය. එබැවින්, යේසුස් වහන්සේ නොමැතිව නිරයෙන් බේරී සිටීමට නොහැකි බව අප හඳුනා ගනු ඇත. අප අපගේ ගැලවුම්කරුවා ලෙස යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්නේ නම්, අප නිදහස් වනු ඇත. ගැලවුම්කරු වන යේසුස් වහන්සේ කරා ගෙන යන නියමය උන්වහන්සේ අපට ලබා දුන් සේක.
අප සම්පූර්ණයෙන්ම කෙතරම් පාපකාරී ද යන්න වටහා ගැනීමට සහ එවැනි පාපයන්ගෙන් අපගේ ආත්මයන් රැක ගැනීමට දෙවියන් වහන්සේ නියමය මැවූ සේක. උන්වහන්සේ අපට නියමය ලබා දුන් අතර, ඔහුගේ භෞතීස්මය ඔස්සේ අපගේ සියලු පාපයන් ගනිමින් අපව රැක ගැනීමට, උන්වහන්සේ දාව ඉපදුණු එකම පුත්රයා වූ යේසුස් වහන්සේ අප වෙත එව්වේය. උන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීමෙන් අපව සුරැකිය හැකිය.
අපි, පාපයෙන් ගැලවීමට යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතු, උන්වහන්සේගේ දරුවන් බවට පත් වී දෙවියන් වහන්සේට සියලු කීර්තිය පෙරළා ලබා දීමට ක්රියා කළ යුතු නිරපේක්ෂක පව්කාරයෝ වන්නෙමු.
අප උන්වහන්සේගේ වචනය ඔස්සේ අවබෝධ කර ගැනීම, සිතීම සහ විනිශ්චය කිරීම සිදු කළ යුත්තේ මක් නිසාද යත්, සියල්ල හට ගනුයේ උන්වහන්සේගෙන් වන බැවිනි. අප උන්වහන්සේගේ වචනය ඔස්සේ නිදහස් වීමෙහි සත්ය ද අවබෝධ කර ගත යුතුය. මෙය නිවැරදි සහ සත්ය භක්තිය යි.
මිනිසෙකුගේ හදවත තුළ ඇත්තේ කුමක්ද?
දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ
අප සිදු කළ යුත්තේ කුමක්ද?
අප අපගේ පාපයන් පිළිගෙන අප රැක ගන්නා මෙන්
දෙවියන් වහන්සේගෙන් ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
භක්තිය ඇරඹිය යුත්තේ දේව වචනයත් සමඟයි. එමෙන්ම, උන්වහන්සේගේ වචනය ඔස්සේ අප උන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතුයි. එසේත් නොමැති නම්, අප දෝෂයට වැටෙනු ඇත. එය වැරදි සහ අසත්ය භක්තිය වනු ඇත.
ව්යාජ භක්තිකයන් සහ පුරාණ ධර්මාචාර්යයන් යේසුස් වහන්සේගේ ශ්රාවකයන් අපිරිසිදු වූ දෑතින් පාන් ආහාරයට ගන්නා අයුරු දුටු විට, දෙවියන් වහන්සේගේ වචනයෙහි දෘෂ්ටිකෝණයෙන් එදෙස ඔවුහු බලා තිබුණේ නම්, ඔවුනට ඔවුන් යළි සනාත කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. පිටතින් පුද්ගලයෙකුට ඇතුළු වන ඕනෑම දෙයකින් ඔහු/ඇයව කෙළෙසීමට ලක් කළ නොහැකි වන්නේ එය උදරය ඔස්සේ ගොස්, හදවතට බලපෑම් නොකර, සිරුරෙන් පිටව යන බැවින් බව එම වචනයෙන් අපට පවසයි.
“20නැවතද උන්වහන්සේ: නුමුත් මනුෂ්යයා අපවිත්රවෙන්නේ ඔහුගෙන් පිටවන දෙයින්මය. 21මක්නිසාද ඇතුළතින් එනම් මනුෂ්යයන්ගේ සිතින් නපුරු සිතිවිලි, වේශ්යාකම්, සොරකම්, 22මිනීමැරීම්, කාමමිථ්යාචාරකම්, තණ්හා, දුෂ්ඨකම්, වංචාව, සල්ලාලකම, ඊර්ෂ්යාව,* අපහාසකිරීම, උඩඟුකම සහ මෝඩකම නික්මෙයි. (*එනම්, නපුරු ඇස) 23මේ සියලු නපුරු දේ ඇතුළතින් නික්මී මනුෂ්යයා අපවිත්රකෙරේයයි කීසේක.”යනුවෙන් මාක් 7:20-23 හි පවසා ඇති පරිදි, මිනිසුන් පව්කාරයන් යැයි යේසුස් වහන්සේ පැවසූයේ මක් නිසාද යත්, ඔවුන් ඉපදී ඇත්තේ පාපයත් සමඟ වන බැවිනි.
මින් අදහස් වන්නේ කුමක්දැයි කියා ඔබට වැටහෙන්නේ ද? අප පව්කාරයන් ලෙස ඉපදෙන්නේ මක් නිසාද යත්, අපි සියල්ලන්ම ආදම්ගෙන් පැවත එන්නන් වන බැවිනි. එනමුත් අපට සත්යය නොපෙනෙයි. මන්ද යත්, අප ඔහුගේ වචන සියල්ලම පිළිගන්නේ හෝ විශ්වාස කරන්නේ නැති බැවිනි. එසේ නම්, මානව හදවතක් තුළ ඇත්තේ කුමක්ද?
“20නැවතද උන්වහන්සේ: නුමුත් මනුෂ්යයා අපවිත්රවෙන්නේ ඔහුගෙන් පිටවන දෙයින්මය. 21මක්නිසාද ඇතුළතින් එනම් මනුෂ්යයන්ගේ සිතින් නපුරු සිතිවිලි, වේශ්යාකම්, සොරකම්, 22මිනීමැරීම්, කාමමිථ්යාචාරකම්, තණ්හා, දුෂ්ඨකම්, වංචාව, සල්ලාලකම, ඊර්ෂ්යාව,* අපහාසකිරීම, උඩඟුකම සහ මෝඩකම නික්මෙයි”යැයි ඉහත ඡේදයෙන් සඳහන් වේ. සියලු වර්ගයේ අකුසලයන් පිටතට පැමිණෙන්නේ මිනිසුන්ගේ හදවතින් වන අතර, ඒවා අපවිත්ර කරයි.
3ස්වකීය ඇඟිලිවැඩයවූ ඔබගේ අහස් තලයත් ඔබ පිහිටෙවු සඳ හා තාරකාත් බලා කල්පනා කරන කල; 4ඔබ මනුෂ්යයා සිහිකිරීමට ඔහු කවෙරක්ද? ඔබ මනුෂ්යපුත්රයා සැලකීමට ඔහු කවරෙක්ද?” යනුවෙන් දේව ස්තෝත්රයෙහි සඳහන් වේ (ගීතාවලිය 8:3-4).
ඇයි දෙවියන් වහන්සේ උන් වහන්සේ විසින්ම අපව බැලීමට පැමිණෙන්නේ? ඔහු අප වෙත පැමිණෙන්නේ මක් නිසාද යත්, ඔහු අපට ආදරය කරන බැවිනි, අපව මැවූ බැවිනි, එමෙන්ම අප වැනි පව්කාරයන් වෙත අනුකම්පා කළ බැවිනි. උන්වහන්සේ අපගේ සියලු පාපයන් නොපෙනී යන්නට සලස්වා අපව ඔහුගේ මිනිසුන් බවට පත් කළේය.“ 1අපගේ ස්වාමිවූ ස්වාමීන්වහන්ස, ඔබගේ නාමය පෘථිවිය මුළුල්ලෙහි කොපමණ උතුම්ද! ඔබ ස්වකීය මහිමය අහස්තල මත්තෙහි තැබූසේක” (ගීතාවලිය 8:1) දෙවියන් වහන්සේ පව්කාරයන්ගේ ගැලවුම්කරු බවට පත් වනු ඇතැයි ඩේවිඩ් රජුට වැටහුණු විට, උන්වහන්සේ විසින් මෙම ගීතාවලිය පැරණි තෙස්තමේන්තුවෙහි ගායනා කරන ලද සේක.
නව තෙස්තමේන්තුවේ දී, ධර්ම දූත පෝල් එම ගීතාවලියම යළිත් වරක් ගායනා කළේය. දෙවියන් වහන්සේගේ නිමැවුම් වන අපහට නිර්මාණකරුගේ දරුවන් බවට පත් වීමට හැකි වීම පුදුමය දනවන කාරණයකි. එය සිදු කරනුයේ අප කෙරෙහි ඔහු සතු කරුණාව ඔස්සේ පමණි. මෙය දෙවියන් වහන්සේගේ ආදරයයි.
දෙවියන් වහන්සේගේ නියමයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ජීවත් වීමට උත්සාහ දැරීම උන්වහන්සේ හට නිර්භීත අභියෝගයක් බව අප හඳුනා ගත යුතුය. එය අපගේ අවිඥානය හේතුවෙන් පිටතට පැමිණෙන මානාධික හැඩගැස්මක් ද වේ. උන්වහන්සේගේ නියමය අයෙකු සඳහා තැබීමට වෙර දරමින් සහ එවැනි ජීවිතයකට බලාපොරොත්තු රහිත ලෙස යාච්ඥා කරන අතරතුර, උන්වහන්සේගේ ආදරයට පිටින් ජීවත් වීම නිවැරදි නොවේ. එම නියමය යටතේ අප අපව පව්කාරයන් ලෙස වටහා ගෙන, යේසුස් වහන්සේගේ ජලය සහ රුධිරයෙන් ගැලවීම තුළ විශ්වාස කිරීම, දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්ත වේ.
“20නැවතද උන්වහන්සේ: නුමුත් මනුෂ්යයා අපවිත්රවෙන්නේ ඔහුගෙන් පිටවන දෙයින්මය. 21මක්නිසාද ඇතුළතින් එනම් මනුෂ්යයන්ගේ සිතින් නපුරු සිතිවිලි, වේශ්යාකම්, සොරකම්, 22මිනීමැරීම්, කාමමිථ්යාචාරකම්, තණ්හා, දුෂ්ඨකම්, වංචාව, සල්ලාලකම, ඊර්ෂ්යාව,* අපහාසකිරීම, උඩඟුකම සහ මෝඩකම නික්මෙයි. (*එනම්, නපුරු ඇස) 23මේ සියලු නපුරු දේ ඇතුළතින් නික්මී මනුෂ්යයා අපවිත්රකෙරේයයි කීසේක”යනුවෙන් මාක් 7:20-23 හි ඔහුගේ වචනය ලියවී ඇත.
මිනිසෙකු තුළින් පිටතට එන්නේ කුමක්ද, ඇතුළත පාපයන්, ඔහු/ඇයව කෙළෙසයි. දෙවියන් වහන්සේ අපට ලබා දෙන අපිරිසිදු ආහාරයට පවා අපව කෙළෙසීමට නොහැකිය. සියලු නිර්මාණයන් පවිත්ර වන නමුත්, මිනිසුන්ගෙන් පිටතට පැමිණෙන දෑ පමණක්, එනම්, පාපයන් අපව කෙළෙසයි. අප සියලුදෙනා ආදම්ගෙන් පැවත ගෙන එන උපත ලද්දෝ වෙති. ඉතින්, අප ඉපදුණේ කුමක් සමඟ ද? අප පාපයන් වර්ග දොළහක් සමඟ ඉපදී ඇත. මෙය නිවැරදි නොවන්නේ ද?
එසේ නම්, අපට පාපයන් සිදු නොකරමින් ජීවත් විය හැකි ද? අප පාපයත් සමඟ උප ලද්දන් වන බැවින් අප නොකඩා පාපයන් සිදු කරනු ඇත. අප නියමය දන්නා බැවින් අපට පාපයන් සිදු කිරීම නැවැත්විය හැකි ද? අපට දේවාඥාවලින් ජීවත් විය හැකි ද? නැත.
අප නියමයෙන් ජීවත් වීමට උත්සාහ කරන තරමටම, එය වඩාත් අසීරු බවට පත් වේ. අප අපගේ සීමාවන් වටහා ගත යුතු අතර, අපගේ අතී. හැඩගැස්වීම් අත්හළ යුතුය. ඉන්පසු, නිහතමානී මනසින් අපට අපව බේරා ගන්නා, යේසුස් වහන්සේගේ රුධිරය සහ භෞතීස්මය පිළිගැනීමට හැකිය.
නියමයෙහි සියලු කොන්දේසි 613 ම යහපත් මෙන්ම සාධාරණ වේ. එනමුත් මිනිසුන් ඔවුන්ගේ මව්වරුන්ගේ ගර්භාෂයන්හි පිළිසිඳ ගත් කාලයෙහි පටන් පව්කාරයන් වේ. දෙවියන් වහන්සේගේ නියමය නිවැරදි බව, එනමුත් අප අප විසින් ම කිසි දිනක ධාර්මික බවට පත් වීමට නොහැකි පව්කාරයන් ලෙස ඉපදුණු බව අප වටහා ගත් විට, අපට දෙවියන් වහන්සේගේ අනුකම්පාසහගත කරුණාව අවශ්ය බව සහ ජලය, රුධිරය සහ ජීවයෙහි ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ධර්මය තුළ, යේසුස් වහන්සේගෙන් ගැලවීම අපට අවශ්ය බව වටහා ගැනීමට අප අරඹනු ඇත. අපට අප විසින් ධාර්මිෂ්ඨ විය නොහැකි බව සහ අප අපගේ පාපයන් සඳහා නිරයට යනු ඇති බව වැනි අපගේ සීමාවන් අප අවබෝධ කර ගත් විට, අපට යේසුස් වහන්සේගේ ගැලවීම මත නමුත් විශ්වාසය තැබිය නොහැකියි.
අපව ගැලවිය හැකියි. අපට අප විසින්ම දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරිපිට නිවැරදි හෝ යහපත් වීමට නොහැකි බව අප දත යුතුයි. එබැවින්, අප නිරයට නියමිත පව්කාරයන් බව දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ පිළිගත යුතු අතර, “දෙවියන් වහන්ස, කරුණාකර මා මාගේ පාපයන්ගෙන් රැක ගන්න. එමෙන්ම මා හට කරුණාව දක්වන්න.” යැයි උන්වහන්සේගේ කරුණාව සඳහා අපට යාච්ඥා කළ හැකියි. එවිට, දෙවියන් වහන්සේ නිසැකවම අපව ඔහුගේ වචනයෙහි හමුවනු ඇත. මේ ආකාරයෙන්, අපට ගැලවිය හැකියි.
අප ඩේවිඩ්ගේ යාච්ඥාව දෙස බලමු.“ 4ඔබට විරුද්ධව, ඔබට පමණක්ම විරුද්ධව, පව්කෙළෙමි, ඔබගේ ඇස් හමුයෙහි නපුරුව තිබෙන දේ කෙළෙමි. එබැවින් ඔබ කථාකරන කල සාධාරණසේක, විනිශ්චයකරන කල ඔබ ශුද්ධසේක.” (ගීතාවලිය 51:4).
ඩේවිඩ් ඔහු නිරයට විසි වීමට තරම් ප්රමාණවත් අකුසලයන්ගෙන් පිරුණු පාප රැසක් බව දැන සිටියේය, නමුත් ඔහු, “ස්වාමීනී, ඔබ මා පව්කාරයෙක් යැයි හඳුන්වන්නේ නම්, මම පව්කාරයෙක් මි. ඔබ මා ධර්මිෂ්ඨ යැයි හඳුන්වන්නේ නම්, මම ධර්මිෂ්ඨයෙකු වෙමි. ඔබ මාව ගළවා ගන්නේ නම්, මා ගළවා ගනු ලැබෙනු ඇත; එමෙන්ම, ඔබ මා නිරයට යවන්නේ නම්, මම නිරයෙහි අවසන් වනු ඇත.” යනුවෙන් දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ පිළිගත්තේ ය.
ගැලවීමට ඇති නිවැරදි භක්තිය සහ මඟ මෙයයි. අප යේසුස් වහන්සේගේ ගැලවීම කෙරෙහි විශ්වාස කිරීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ නම්, අප සිටිය යුත්තේ මේ ආකාරයට යි.
අපගේ පාපයන් මොනවාද යන්න සත්ය වශයෙන්ම අප දැන ගත යුතුයි
අප සියල්ලන්ම ආදම් ගෙන් පැවත එන්නන් බැවින්, අප සියලුදෙනාට අපේ හදවත් තුළ තෘෂ්ණාව තිබේ. කෙසේවෙතත්, දෙවියන් වහන්සේ අපට පවසන්නේ කුමක්ද? අපගේ හදවත් තුළ කාමමිථ්යාචාරය තිබුණ ද, කාමමිථ්යාචාරය සිදු නොකරන ලෙස උන්වහන්සේ අපට පවසන සේක. අපට අපගේ හදවත් තුළ මිනීමරුවෙකු සිටී, එනමුත් දෙවියන් වහන්සේ අපට පවසන්නේ කුමක්ද? උන්වහන්සේ අපට නොමරන ලෙස පවසන සේක. අප සියලුදෙනා අපගේ දෙමව්පියන් හට අපගේ හදවත් තුළ අකීකරු වෙන නමුත්, උන්වහන්සේ අපට පවසන්නේ දෙමව්පියන් හට ගරු කරන ලෙසට ය. උන්වහන්සේගේ වචනය නිවැරදි සහ යහපත් වන බව අප වටහා ගත යුතු නමුත්, අප සියලුදෙනාගේ හදවත් තුළ පාපයන් තිබේ.
මෙය නිවැරදි ද නැත්නම් එසේ නොවේ ද? එය සම්පූර්ණයෙන්ම නිවැරදියි. එසේ නම්, අප දෙවියන් ඉදිරියේ කළ යුත්තේ කුමක්ද? අප සියලුදෙනා පාපයන් රැසක් සහ බලාපොරොත්තු රහිත පව්කාරයන් බව අපට පිළිගැනීමට සිදු වේ. අප ඊයේ දින පාපයන් සිදු නොකළ නිසා අප ධර්මිෂ්ඨ වූ බව, එනමුත් අප අද දින පාපයන් සිදු කර ඇති බැවින් අප අද දින පව්කාරයන් බව සිතීම නිවැරදි නොවේ. අප ඉපදී ඇත්තේ පව්කාරයන් ලෙස ය. අප සිදු කරන ඕනෑම කාර්යයක දී පවා අප පව්කාරයන් වනු ඇත. අප යේසුස් වහන්සේගේ භෞතීස්මයෙහි භක්තිය ඔස්සේ ගැලවිය යුත්තේ මක් නිසාද යන්නට හේතුව මෙය වේ.
කාමමිථ්යාචාරය සිදු කිරීම, මිනී මැරීම, සොරකම වැනි අපගේ ක්රියාවන් හේතුවෙන් අප පව්කාරයන් බවට පත් නොවේ...එනමුත් අප පව්කාරයන් වන්නේ, අප පව්කාරයන් ලෙස ඉපදුණු හෙයිනි. අප පාපයන් වර්ග දොළහක් සමඟ ඉපදී ඇති බැවින් සහ අප දෙවියන් වහන්සේගේ දෙනෙත් මානයෙහි පව්කාරයන් ලෙස ඉපදී ඇති බැවින්, අපට අපගේ ස්වෝත්සාහයෙන් කිසිදිනක යහපත් විය නොහැකිය. අප යහපත් වනු ඇති බවට අපට බොරුවට ඇඟවීමට පමණක් හැකිය.
අපි පාපකාරී මනසින් ඉපිද ඇති පුද්ගලයන් වන්නෙමු, ඉතින් අප සත්ය වශයෙන්ම මේ පාපයන් සිදු නොකරන්නේ නම්, අපට ධර්මිෂ්ඨ විය හැක්කේ කෙසේද? අපට කිසිදිනක දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරිපිට ධර්මිෂ්ඨ විය නොහැකියි. අප ධර්මිෂ්ඨ වීමට බලපුළුන්කම් කියා සිටියත්, එය කුහකකම වේ. යේසුස් වහන්සේ ව්යාජ භක්තිකයන්හට සහ පුරාණ ධර්මාචාර්යයන් හට ‘කුහක ව්යාජ භක්තිකයන් සහ පුරාණ ධර්මාචාර්යයන්’ (මතෙව් 23:23) යනුවෙන් හැඳින් වූ සේක. මානවයෝ පව්කාරයන් ලෙස ඉපිද, ඔවුන්ගේ ජීවිතය මුළුල්ලේ දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරිපිට පාපයන් සිදු කරති.
යම් පුද්ගලයෙකු ඔහුගේ/ඇගේ මුුළු ජීවිත කාලය පුරාවටම කිසිවෙකු සමඟ සටන් කොට නොමැති බව හෝ කිසිවෙකුට පරහ දී නොමැති බව හෝ කිසිවෙක්ගෙන් ඉඳිකටුව හෝ යමක් සොරා ගෙන නොමැති බවට හිමිකම් කියා පාන්නේ නම්, ඔහු/ඇය පවසන්නේ මුසාවකි.මක් නිසාද යත්, මිනිසුන් ඉපිද ඇත්තේ පව්කාරයන් ලෙස බැවිනි. එම පුද්ගලයා බොරුකාරයෙකි, පව්කාරයෙකි, එමෙන්ම කුහකයෙකි. දෙවියන් වහන්සේ ඔහු/ඇයව දකින්නේ මෙලෙසිනි.
සෑම පුද්ගලයෙකුම ඔහුගේ/ඇයගේ උපතේ පටන් පව්කාරයෙකි. ඔබ එක් පාපකාරී ක්රියාවක් පවා සිදු නොකළ ද, ඔබ නියමිත ව ඇත්තේ නිරයට යි. ඔබ නියමයේ සහ දේවාඥාවන්හි බොහොමයකට අනුව ජීවත් වුව ද, ඔබ තවමත් නිරයට යාමට නියමිත වූ පව්කාරයෙකි.
එසේ නම්, එවැනි දෛවයන් සමඟ අප කළ යුත්තේ කුමක්ද? අප දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව සඳහා අයැද සිටිය යුතු අතර අපගේ පාපයන්ගෙන් ගැලවීම සඳහා උන්වහන්සේ මත යැපිය යුතුය.
දේව වචනය පිළිගන්නා පුද්ගලයෝ පමණක් ඔවුන් සැබවින්ම පව්කාරයන් වූ බව පිළිගනිති. ඔවුහු භක්තියෙන් ධර්මිෂ්ඨබවට පත් වන බව ද ඔවුහු දනිති. උන්වහන්සේගේ වචනය හඳුනා නොගනිමින්, එය නොසලකා හැරීම සහ පසෙකින් ඉවත් කොට තැබීම වඩාත් බරපතළම පාපය වන බව එබැවින් ඔවුහු දනිති. උන්වහන්සේගේ වචනය පිළිගන්නා පුද්ගලයන්, ඊට ප්රථම පව්කාරයන් වුව ද ධර්මිෂ්ඨ පුද්ගලයෝ වෙති. ඔවුන් උන්වහන්සේගේ වචනයෙන්, උන්වහන්සේගේ කරුණාවෙන් යළි ඉපදුණු අතර, වඩාත් භාග්යවන්ත පුද්ගලයෝ වෙති.
ඔවුන්ගේ වැඩවලින් ගැලවීමට උත්සාහ කරන පුද්ගලයන් ද තවමත් පව්කාරයන් වේ
යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි ඔවුන්ගේ
විශ්වාසයෙන් පසු පවා තවමත්
පව්කාරයන් වන්නේ කවුද?
ඔවුන්ගේ වැඩවලින් ගැලවීමට
උත්සාහ කරන පුද්ගලයන්
අපි ගලාති 3:10 සහ 11 කියවමු.“ 10මක්නිසාද යම් පමණ දෙනෙක් ව්යවස්ථාවේ ක්රියාවල පිහිටෙන්නෝද, එපමණ දෙනා ශාපයකට යටත්ව සිටිති. මක්නිසාද: ව්යවස්ථාපොතෙහි ලියා තිබෙන සියලු දේවල් කරන පිණිස එහි නොපවතින සියල්ලෝ ශාපලද්දෝයයි ලියා තිබේ. 11ඉඳින් ව්යවස්ථාව කරණකොටගෙන කිසිවෙක් දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරිපිට ධර්මිෂ්ඨකරනු නොලබන බව පැහැදිලිය. මක්නිසාද ධර්මිෂ්ඨයා ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන ජීවත්වන්නේය.’”
“…10මක්නිසාද යම් පමණ දෙනෙක් ව්යවස්ථාවේ ක්රියාවල පිහිටෙන්නෝද, එපමණ දෙනා ශාපයකට යටත්ව සිටිති. මක්නිසාද: ව්යවස්ථාපොතෙහි ලියා තිබෙන සියලු දේවල් කරන පිණිස එහි නොපවතින සියල්ලෝ ශාපලද්දෝයයි ලියා තිබේ” යැයි එහි පැවසෙයි. යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබනවා යැයි සිතන, එහෙත් ඔවුන්ගේ වැඩවලින් සාධාරණීකරණයට ලක් වීමට තැත් කරන පුද්ගලයන් ශාප ලද්දෝ වෙති. ඔවුන්ගේ වැඩවලින් සාධාරණීකරණයට ලක් වීමට තැත් කරන පුද්ගලයෝ කවරෙහු ද? ඔවුහු දෙවියන් වහන්සේගේ ශාපය යටතේ සිටිති.
20කුමක්හෙයින්ද ව්යවස්ථාවේ ක්රියාවලින් කිසිම මනුෂ්යයෙක් දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි ධර්මිෂ්ඨකරනු නොලබන්නේය. මක්නිසාද ව්යවස්ථාව කරණකොටගෙන පාපය දැනගැනීම වේ.
දෙවියන් වහන්සේ අපට නියමය ලබා දුන්නේ ඇයි? උන්වහන්සේ අපට නියමය ලබා දුන්නේ අපට අපගේ පාපයන් පිළිබඳ වටහා ගැනීමට ය (රෝමානු 3:20) අප නිරයට නියමිත වී සිටින සම්පූර්ණ පව්කාරයන් බව අපට දැනුම් දීමට ද උන්වහන්සේ හට අවශ්ය වූයේය.
යේසුස් වහන්සේගේ භෞතීස්මයෙහි විශ්වාස කරන්න, එමෙන්ම ජලය සහ ජීවයෙන් යළිත් ඉපදෙන්න. එවිට, ඔබ ඔබේ පාපයන්ගෙන් ගැලවෙනු ඇති අතර, ධර්මිෂ්ඨබවට පත් වී, සදාකාලික ජීවයක් ලබා ස්වර්ගයට යනු ඇත. ඔබේ හදවත් තුළ භක්තිය තබා ගන්න.
ලොව වඩාත් මානාධික පාපය
ලොව වඩාත් මානාධික පාපය
වන්නේ කුමක්ද?
නියමයෙන් ජීවත් වීමට උත්සාහ දැරීම යි
උන්වහන්සේගේ ආශිර්වාදය තුළ විශ්වාසය තැබීමෙන් අපි ආශිර්වාද ලද්දෝ වන්නෙමු. දෙවියන් වහන්සේ උන්වහන්සේගේ වචනය කෙරෙහි විශ්වාසය තබන පුද්ගලයන් ගළවා ගන්නා සේක.
එනමුත් වර්තමානයේ දී, විශ්වාස කරන්නන් අතර, උන්වහන්සේගේ නියමයෙන් ජීවත් වීමට උත්සාහ කරන ක්රිස්තු භක්තිකයන් බොහෝ පිරිසක් ඇත. ඔවුන් උන්වහන්සේගේ නියමයෙන් ජීවත් වීමට උත්සාහ දැරීම ප්රශංසනීයයි, නමුත් එය කළ හැක්කේ කෙසේද?
උන්වහන්සේගේ නියමයට අනුව ජීවත් වීමට උත්සාහ දැරීම කෙතරම් අනුවණ ද යන්න අප වටහා ගත යුතුයි. අප උත්සාහ කරන තරමට, එය වඩා දුෂ්කර බවට පත් වේ. 10යැයි උන්වහන්සේ පැවසූ සේක. ගැලවීම පිණිස අපගේ මානාධිකබව ඉවත් කිරීමට අපට අවශ්ය වේ.
අපට ගැලවීම සඳහා අපගේ සම්මතයන් අත් හැරීමට සිදු වේ
ගැලවීමට අපට සිදු කිරීමට
ඇත්තේ මොනවාද?
අප අපගේ සම්මතයන් අත් හැරිය යුතුයි.
පුද්ගලයෙකුට ගැලවිය හැක්කේ කෙසේද? ඔහු/ ඇය ඔහුව/ ඇයව පව්කාරයෙකු බවට හඳුනා ගන්නේ නම් පමණක් එය කළ හැකිය. තම වැරදි විශ්වාසයන් සහ ප්රයත්නයන් අත්හැරීමට නොහැකි වූ බැවින් තවමත් ගැලවීමට නොහැකි බොහෝ පිරිසක් සිටිති.
නියමයට තදින් ඇළී ගැලී සිටින පුද්ගලයන් ශාපලත් පුද්ගලයන් වන බව දෙවියන් වහන්සේ පවසන සේක. යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීමෙන් අනතුරුව නියමයට අනුව ජීවත් වීමට උත්සාහ කිරීමෙන් ක්රමක්රමයෙන් ධර්මිෂ්ඨබවට ඔවුන් පත් වනු ඇතැයි විශ්වාස කරන පුද්ගලයෝ ශාපලද්දෝ වෙති. ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබන නමුත්, ගැලවීම සඳහා නියමයට අනුව ඔවුන් ජීවත් විය යුතු බව ඔවුහු තවමත් සිතති.
දයාබර මිතුරනි, අපට අපගේ වැඩ ඔස්සේ ධර්මිෂ්ඨබවට පත් විය හැකි ද? අප ධර්මිෂ්ඨබවට පත් වන්නේ යේසුස් වහන්සේගේ වචනයෙහි විශ්වාසය තැබීමෙන් පමණි; අප ගැලවීමට පත් වන්නේ ඉන් පමණි. යේසුස් වහන්සේගේ භෞතීස්මය, උන්වහන්සේගේ රුධිරය සහ උන්වහන්සේගේ දේවත්වය කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීමෙන් පමණක්, අපි ගැලවෙන්නෙමු.
දෙවියන් වහන්සේ විසින් අපට ධර්මිෂ්ඨබවට පත් වීමට විශ්වාසයේ නියමයක් සකස් කොට ඇත්තේ එබැවිනි. ජලයේ සහ ජීවයේ ගැලවීම මිනිසුන්ගේ වැඩවල පිහිටා නොතිබෙන නමුත්, දේව වචනය කෙරෙහි තබන විශ්වාසයේ පිහිටා තිබේ. දෙවියන් වහන්සේ විසින් අපව විශ්වාසය ඔස්සේ ගළවනු ලබන අතර, දෙවියන් වහන්සේ අපගේ ගැලවීම සැලසුම් කරනුයේ සහ සම්පූර්ණ කරනුයේ එලෙසිනි.
යේසුස් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබන ලද පුද්ගලයන් නොගැලවූයේ මන් ද? මක් නිසාද යත්, ඔවුන් ජලයේ සහ ජීවයේ ගැලවීමේ වචනය පිළි නොගත් හෙයිනි. එනමුත්, ඔවුන් ලෙසම අපරිපූර්ණ වූ අප දේව වචනයෙහි තබන අපගේ විශ්වාසයන් ඔස්සේ ගැලවී ඇත.
පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුට ඇඹරුම්ගලක වැඩ කිරීමට තිබේ නම්, ඉතිරි පුද්ගලයා අනෙක් පුද්ගලයා යමක යෙදුණු පසුව පවා දිගටම වැඩ කරයි. ඉතිරිව ඇති පුද්ගලයා මඟින් තවමත් ගැලවීමට ලක් නොවූ පුද්ගලයා නිරූපණය කෙරේ. එක් අයෙක් යමක යෙදී, අනෙක් පුද්ගලයා ඉතිරි වූයේ මන්ද?
ඊට හේතුව වන්නේ අයෙකු සවන් දී දේව වචනයෙහි විශ්වාස තැබූව ද, තවත් අයෙකු නියමයට අනුව ක්රියා කිරීමට වෙහෙසී, අවසානයේ දී නිරය තුළට යොමු වීය යි. එම පුද්ගලයා දෙවියන් වහන්සේ වෙත සෙමින් යාමට උත්සාහ කළ නමුත්, ඔහු/ ඇය උන්වහන්සේගේ පාදයක ඉහළට බඩගානා මකුණෙකු වූවාක් මෙන්, දෙවියන් වහන්සේ ඔහුව ගසා දමන සේක. යම් පුද්ගලයෙකු නියමයට අනුව ක්රියා කිරීමට උත්සාහ කරමින් දෙවියන් වෙත සෙමින් යාමට වෙර දරන්නේ නම්, ඔහු/ ඇය නිසැකවම නිරයට විසි කෙරෙනු ඇත.
ජලයේ සහ ජීවයේ විශ්වාසය මඟින් අප ගැලවිය යුත්තේ එබැවිනි.
“10මක්නිසාද යම් පමණ දෙනෙක් ව්යවස්ථාවේ ක්රියාවල පිහිටෙන්නෝද, එපමණ දෙනා ශාපයකට යටත්ව සිටිති. මක්නිසාද: ව්යවස්ථාපොතෙහි ලියා තිබෙන සියලු දේවල් කරන පිණිස එහි නොපවතින සියල්ලෝ ශාපලද්දෝයයි ලියා තිබේ. 11ඉඳින් ව්යවස්ථාව කරණකොටගෙන කිසිවෙක් දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරිපිට ධර්මිෂ්ඨකරනු නොලබන බව පැහැදිලිය. මක්නිසාද ධර්මිෂ්ඨයා ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන ජීවත්වන්නේය”. “17කුමක්හෙයින්ද ධර්මිෂ්ඨයා ඇදහිල්ලෙන් ජීවත්වේයයි ලියා තිබෙන ලෙස, ඇදහීමෙන් පැමිණෙන දෙවියන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම ඇදහීම පිණිස එහි එළිදරව්වී තිබේ.”(ගලාති 3:10-11), (රෝම 1:17).
උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි දේව වචනය විශ්වාස නොකිරීම පාපයකි. ඊට අමතරව, අයෙකුගේ සම්මතයන්ට අනුව දේව වචනය පසෙකින් තබා ඉවත් කර දැමීම ද පාපයකි. මානවයන් වන අප හට උන්වහන්සේගේ නියමයෙන් ජීවත් විය නොහැක්කේ මන්ද යත්, අප සියල්ලන් පව්කාරයන් ලෙස ඉපිද අපගේ ජීවිත පුරාවට පාපයන් නොකඩවා සිදු කරන බැවිනි. අපි මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක් සහ අප යන සෑම ස්ථානයක දී ම පාපයන් සිදු කරන්නෙමු. අප මාංසයෙන් සැදුම්ලද්දන් බව සහ පාපයන් කරනු හැරෙන්නට යමක් නොමැති බව වටහා ගත යුතු ය.
මානවයෙකු යනු විශාල පොහොර බාල්දියක් වැනි ය. අප එය උසුලා ගෙන යාමට තැත් කළහොත්, එය ගෙන යන මඟෙහි සට පට ගා වැටෙනු ඇත. අප එපරිදි ය. අප යන සෑම තැනකම පාපයන් වගුරුවයි. ඔබට එය චිත්රණය කළ හැකි ද?
ඔබ භක්තිමත්ව සිටි බවට තවමත් බොරුවට අඟවන්නේ ද? ඔබ, ඔබ පිළිබඳ පැහැදිලි ලෙස දැනුවත්ව සිටියේ නම්, ඔබ භක්තිමත් වීමට නිකරුණේ උත්සාහ කිරීම අත්හැර, යේසුස් වහන්සේගේ ජලය සහ රුධිරය කෙරෙහි විශ්වාසය තබනු ඇත.
තවමත් යළිත් ඉපිද නැති පුද්ගලයන් ඔවුන්ගේ මුරණ්ඩුකම අත්හැර, දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරිපිට ඔවුන් බරපතළ පව්කාරයන් බව පිළිගත යුතුය. ඉන්පසු, ඔවුන් උන්වහන්සේගේ වචනයට ආපසු පැමිණ, උන්වහන්සේ ජලය සහ ජීවයෙන් ඔවුන් ගළවා ගත්තේ කෙසේද යන්න ගවේෂණය කළ යුතුය.
Copyright © 2021 by The New Life Mission
