- All e-books and audiobooks on The New Life Mission website are free
- Explore multilingual sermons in global languages
- Two new revised editions in English have been released
- Check out our website translated into 27 languages
ବିଷୟ 7: ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ତତ୍ତ୍ଵ ରେ ତ୍ରୁଟି
[7-1] ଭ୍ରାନ୍ତି, ଯାହା ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ଅଛି (ରୋମୀୟ 8:28-30)
(ରୋମୀୟ 8:28-30)
“ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଅନୁସାରେ ଆହୂତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଈଶ୍ୱର ଯେ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ସାଧନ କରନ୍ତି, ଏହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ । କାରଣ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଅନୁରୂପ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ଅନେକ ଭ୍ରାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଜ ହୁଅନ୍ତି । ଆଉ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ପୁଣି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ, ଆଉ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କଲେ ।”
“ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଅନୁସାରେ ଆହୂତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଈଶ୍ୱର ଯେ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ସାଧନ କରନ୍ତି, ଏହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ । କାରଣ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଅନୁରୂପ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ଅନେକ ଭ୍ରାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଜ ହୁଅନ୍ତି । ଆଉ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ପୁଣି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ, ଆଉ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କଲେ ।”
ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ଆମମାନଙ୍କ
ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ କି?
ନା। ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯୀଶୁ
ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମନୋନୀତ କଲେ
ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମନୋନୀତ କଲେ
ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ଵରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ଈଶ୍ଵରତତ୍ତ୍ୱିକ ତତ୍ତ୍ଵ ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ତତ୍ତ୍ଵଗଠନ କରୁଥିବା ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ଵ । ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଭୁଲ ବୁଝିପାରିବେ । ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନେକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ।
ପୂର୍ବାବଲୋକନ ବିଷୟରେ ଯାହା ଅସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ କହୁଛି, ଈଶ୍ଵର ଯାହାଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାବେଳେ ସେ ଭଲ ପାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ । ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଗ୍ରହଣ ହୋଇଥିଲେ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇନଥିଲେ ସେମାନେ ନର୍କରେ ଜଳିଯିବେ ।
ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ “ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲି କି?” ଯଦି ଆମେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇନଥା’ନ୍ତି, ତେବେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆମ ପାଇଁ ଅଦରକାରୀ । ଏହିପରି ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଅପେକ୍ଷା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୋନୀତ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ତାହା ଉପରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତିତ କରିଛନ୍ତି ।
ଯଦି ଆମେ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ତେବେ ଆମେ କିପରି ସନ୍ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ କେବଳ ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବା? ଆମେ କିପରି ନିଶ୍ଚିତ କରିବୁ ଯେ ଈଶ୍ଵର ପ୍ରକୃତରେ ଆମକୁ ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି? ସେ କେବଳ ନିର୍ବାଚିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ହେବେ, ଯଦିଓ ସେ କୁହନ୍ତି, “କିମ୍ବା ଈଶ୍ୱର କି କେବଳ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ? ସେ କି ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ନୁହଁନ୍ତି ? ହଁ, ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ।” (ରୋମୀୟ 3:29).
କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ଅର୍ଥକୁ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବେ ।
ଏଫିସୀୟ 1:3-5- କୁହନ୍ତି, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ଓ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମିକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଅଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ସକ୍ଷାତରେ ପବିତ୍ର ଓ ଅନିନ୍ଦନୀୟ ହେଉ, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଜଗତର ପତ୍ତନ ପୂର୍ବେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ; ପୁଣି, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ପୁତ୍ର କରିବାକୁ ଆପଣା ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମରେ ପୁର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କଲେ;”
ତେଣୁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରତତ୍ତ୍ୱିକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ଧାରଣା ସମୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ । ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନ ବିଷୟରେ ବାଇବଲ କ’ଣ କହୁଛି ତାହା ପ୍ରଥମେ ବୁଝିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣ ଉପରେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ କରିବା ।
ରୋମୀୟମାନେ ଆମକୁ କ’ଣ କୁହନ୍ତି? କେତେକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ “ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ” ର ଭିତ୍ତିହୀନ ତତ୍ତ୍ଵ ବିକଶିତ କଲେ । ତେବେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଈଶ୍ଵର କି? ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ନିଜେ ଈଶ୍ଵର ନୁହଁନ୍ତି ।
ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ, ଈଶ୍ୱର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ବାଛିଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ଧାର୍ମିକ କରି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କଲେ । ଯୀଶୁ ଆମକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ଭେଦଭାବକାରୀ ଈଶ୍ଵର କର ନାହିଁ । ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଈଶ୍ୱଙ୍କ ଲିଖିତ ବାକ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସର ଆଧାର ରଖନ୍ତି ।
ପୂର୍ବାବଲୋକନ ବିଷୟରେ ଯାହା ଅସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ କହୁଛି, ଈଶ୍ଵର ଯାହାଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାବେଳେ ସେ ଭଲ ପାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ । ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଗ୍ରହଣ ହୋଇଥିଲେ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇନଥିଲେ ସେମାନେ ନର୍କରେ ଜଳିଯିବେ ।
ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ “ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲି କି?” ଯଦି ଆମେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇନଥା’ନ୍ତି, ତେବେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆମ ପାଇଁ ଅଦରକାରୀ । ଏହିପରି ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଅପେକ୍ଷା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୋନୀତ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ତାହା ଉପରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତିତ କରିଛନ୍ତି ।
ଯଦି ଆମେ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ତେବେ ଆମେ କିପରି ସନ୍ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ କେବଳ ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବା? ଆମେ କିପରି ନିଶ୍ଚିତ କରିବୁ ଯେ ଈଶ୍ଵର ପ୍ରକୃତରେ ଆମକୁ ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି? ସେ କେବଳ ନିର୍ବାଚିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ହେବେ, ଯଦିଓ ସେ କୁହନ୍ତି, “କିମ୍ବା ଈଶ୍ୱର କି କେବଳ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ? ସେ କି ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ନୁହଁନ୍ତି ? ହଁ, ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ।” (ରୋମୀୟ 3:29).
କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ଅର୍ଥକୁ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବେ ।
ଏଫିସୀୟ 1:3-5- କୁହନ୍ତି, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ଓ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମିକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଅଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ସକ୍ଷାତରେ ପବିତ୍ର ଓ ଅନିନ୍ଦନୀୟ ହେଉ, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଜଗତର ପତ୍ତନ ପୂର୍ବେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ; ପୁଣି, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ପୁତ୍ର କରିବାକୁ ଆପଣା ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମରେ ପୁର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କଲେ;”
ତେଣୁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରତତ୍ତ୍ୱିକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ଧାରଣା ସମୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ । ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ବାଚନ ବିଷୟରେ ବାଇବଲ କ’ଣ କହୁଛି ତାହା ପ୍ରଥମେ ବୁଝିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣ ଉପରେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ କରିବା ।
ରୋମୀୟମାନେ ଆମକୁ କ’ଣ କୁହନ୍ତି? କେତେକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ “ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ” ର ଭିତ୍ତିହୀନ ତତ୍ତ୍ଵ ବିକଶିତ କଲେ । ତେବେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଈଶ୍ଵର କି? ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ନିଜେ ଈଶ୍ଵର ନୁହଁନ୍ତି ।
ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ, ଈଶ୍ୱର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ବାଛିଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ଧାର୍ମିକ କରି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କଲେ । ଯୀଶୁ ଆମକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ଭେଦଭାବକାରୀ ଈଶ୍ଵର କର ନାହିଁ । ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଈଶ୍ୱଙ୍କ ଲିଖିତ ବାକ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସର ଆଧାର ରଖନ୍ତି ।
ପୁରାତନ ନିୟମ ରେ ଈଶ୍ଵରୀୟ ଚୟନ
ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନର
ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସତ୍ୟ କି?
ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସତ୍ୟ କି?
ନା। ଆମର ପ୍ରଭୁ ଏପରି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଈଶ୍ଵର ନୁହଁନ୍ତି,
ଈଶ୍ଵର କେବଳ କେତେକ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ନୁହେଁ,
ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ବାଛିଲେ
ଈଶ୍ଵର କେବଳ କେତେକ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ନୁହେଁ,
ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ବାଛିଲେ
ଆଦିପୁସ୍ତକ 25: 21-26 ରେ, ଆମେ ଇସ୍ହାକ, ଏଷୌ ଏବଂ ଯାକୁବର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ବିଷୟରେ ପଢୁ । ଇସ୍ହାକର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ମାତୃ ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ ବାଛିଲେ ।
ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି ସେମାନେ ଏହାକୁ ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମରେ ଭାଗ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କୁ ମିଶ୍ରଣ କରିବା ପରି ।
ଯଦି ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ଯେ ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ “ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ” ଆଧାରରେ ବାଛନ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ମୂର୍ତ୍ତିର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରି ସମାନ । ଈଶ୍ଵର ଭାଗ୍ୟର ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି । ଯଦି ଆମେ ଭାଗ୍ୟର ଦେବତା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା, ତେବେ ଆମେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଯୋଜନାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଶୟତାନର ଜାଲରେ ପଡ଼ିବା ।
ଯଦି ଲୋକମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ମାନନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସେମାନେ ପଶୁମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ନୁହଁନ୍ତି ଯାହା ବିନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଯେହେତୁ ଆମେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ପଶୁ ନୁହଁନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମେ ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସୀ ହେବା ଉଚିତ ଯେଉଁମାନେ ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ସତ୍ୟକୁ ପଢନ୍ତି ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମେ ଭାବିବା ନୁହେଁ, ନିଜକୁ ଶୟତାନ ନିକଟରେ ସମର୍ପଣ କରିବା ।
ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇବା ପାଇଁ, ଆମେ ପ୍ରଥମେ ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
କଲଭିନିଜିମ୍ ସୀମିତ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ଜିଦ୍ ଧରିଥାଏ । ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁକ୍ତି କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ନୁହେଁ । ଏହା ସତ ହୋଇପାରେ କି?
ବାଇବଲ କୁହେ, “ସମସ୍ତେ ଯେପରି ପରିତ୍ରାଣ ଓ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନ ପାଇ ପାରନ୍ତି, ଏହା ସେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ।” (1 ତୀମଥି 2:4). ଯଦି ମୁକ୍ତିର ଆଶୀର୍ବାଦ କେବଳ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ହୁଏ, ତେବେ ଅନେକ ବିଶ୍ୱାସୀ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଛାଡ଼ିଦେବେ । ସର୍ବଶେଷରେ, ଏପରି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପରେ କିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଚାହିଁବ?
ଆମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ଆମର ଈଶ୍ଵର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ନୁହଁନ୍ତି । ସେ ସତ୍ୟ, ପ୍ରେମ ଏବଂ ନ୍ୟାୟର ପରମେଶ୍ୱର ଅଟନ୍ତି। ଆମକୁ ଯୀଶୁ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ସୁସମାଚାର ଏବଂ ଏହିପରି ଆମର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବ । ଯୀଶୁ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ।
କଲଭିନିଜିମ୍ ଅନୁଯାୟୀ, ଯଦି ଦଶ ଜଣ ଲୋକ ଥାଆନ୍ତେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ନର୍କର ନିଆଁରେ ଜଳିଯିବେ। ଏହା ଅସତ୍ୟ ଅଟେ ।
ଈଶ୍ଵର କିଛି ଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ଏହା କହିବାର କୌଣସି ଅର୍ଥ ନାହିଁ । କଳ୍ପନା କର ଯେ ଈଶ୍ଵର ଆଜି ଆମ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ଯଦି ସେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ପଠାଇବାକୁ ମନସ୍ଥ କରୁଥିବାବେଳେ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବାଛିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କଲେ, ତେବେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵର ପରି ବ୍ୟବହାର କରିବୁ କି?
ଯେଉଁମାନେ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ପ୍ରତିବାଦରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବେ ନାହିଁ କି? ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚିତ୍କାର କରିବେ, “ଈଶ୍ଵର କିପରି ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରିବେ?” ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ ଅସତ୍ୟ କାରଣ ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ ।
ଅତଏବ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ଈଶ୍ଵର ଯାହାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେ ନିର୍ବାଚିତ ହୁଅନ୍ତି । ତେବେ, ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କୁ କିଏ ଡାକନ୍ତି? ସେ ଧାର୍ମିକ ନୁହଁନ୍ତି, ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି ନାହିଁ ।
ମୁକ୍ତିର ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାପୀ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ନର୍କରେ ଦୋଷୀ । ନିର୍ବାଚନର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ପୁତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି ।
ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି ସେମାନେ ଏହାକୁ ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମରେ ଭାଗ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କୁ ମିଶ୍ରଣ କରିବା ପରି ।
ଯଦି ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ଯେ ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ “ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ” ଆଧାରରେ ବାଛନ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ମୂର୍ତ୍ତିର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରି ସମାନ । ଈଶ୍ଵର ଭାଗ୍ୟର ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି । ଯଦି ଆମେ ଭାଗ୍ୟର ଦେବତା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା, ତେବେ ଆମେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଯୋଜନାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଶୟତାନର ଜାଲରେ ପଡ଼ିବା ।
ଯଦି ଲୋକମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ମାନନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସେମାନେ ପଶୁମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ନୁହଁନ୍ତି ଯାହା ବିନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଯେହେତୁ ଆମେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ପଶୁ ନୁହଁନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମେ ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସୀ ହେବା ଉଚିତ ଯେଉଁମାନେ ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ସତ୍ୟକୁ ପଢନ୍ତି ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମେ ଭାବିବା ନୁହେଁ, ନିଜକୁ ଶୟତାନ ନିକଟରେ ସମର୍ପଣ କରିବା ।
ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇବା ପାଇଁ, ଆମେ ପ୍ରଥମେ ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
କଲଭିନିଜିମ୍ ସୀମିତ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ଜିଦ୍ ଧରିଥାଏ । ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁକ୍ତି କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ନୁହେଁ । ଏହା ସତ ହୋଇପାରେ କି?
ବାଇବଲ କୁହେ, “ସମସ୍ତେ ଯେପରି ପରିତ୍ରାଣ ଓ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନ ପାଇ ପାରନ୍ତି, ଏହା ସେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ।” (1 ତୀମଥି 2:4). ଯଦି ମୁକ୍ତିର ଆଶୀର୍ବାଦ କେବଳ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ହୁଏ, ତେବେ ଅନେକ ବିଶ୍ୱାସୀ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଛାଡ଼ିଦେବେ । ସର୍ବଶେଷରେ, ଏପରି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପରେ କିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଚାହିଁବ?
ଆମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ଆମର ଈଶ୍ଵର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ନୁହଁନ୍ତି । ସେ ସତ୍ୟ, ପ୍ରେମ ଏବଂ ନ୍ୟାୟର ପରମେଶ୍ୱର ଅଟନ୍ତି। ଆମକୁ ଯୀଶୁ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ସୁସମାଚାର ଏବଂ ଏହିପରି ଆମର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବ । ଯୀଶୁ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ।
କଲଭିନିଜିମ୍ ଅନୁଯାୟୀ, ଯଦି ଦଶ ଜଣ ଲୋକ ଥାଆନ୍ତେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ନର୍କର ନିଆଁରେ ଜଳିଯିବେ। ଏହା ଅସତ୍ୟ ଅଟେ ।
ଈଶ୍ଵର କିଛି ଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ଏହା କହିବାର କୌଣସି ଅର୍ଥ ନାହିଁ । କଳ୍ପନା କର ଯେ ଈଶ୍ଵର ଆଜି ଆମ ସହିତ ଅଛନ୍ତି । ଯଦି ସେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ପଠାଇବାକୁ ମନସ୍ଥ କରୁଥିବାବେଳେ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବାଛିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କଲେ, ତେବେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵର ପରି ବ୍ୟବହାର କରିବୁ କି?
ଯେଉଁମାନେ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ପ୍ରତିବାଦରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବେ ନାହିଁ କି? ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚିତ୍କାର କରିବେ, “ଈଶ୍ଵର କିପରି ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରିବେ?” ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ ଅସତ୍ୟ କାରଣ ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ ।
ଅତଏବ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ଈଶ୍ଵର ଯାହାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେ ନିର୍ବାଚିତ ହୁଅନ୍ତି । ତେବେ, ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କୁ କିଏ ଡାକନ୍ତି? ସେ ଧାର୍ମିକ ନୁହଁନ୍ତି, ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି ନାହିଁ ।
ମୁକ୍ତିର ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାପୀ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ନର୍କରେ ଦୋଷୀ । ନିର୍ବାଚନର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ପୁତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି ।
ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି
ଈଶ୍ଵର କେବଳ ମନୋନୀତ
ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି କି?
ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି କି?
ନା, ପ୍ରଭୁ ଏତେ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ନୁହଁନ୍ତି
ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି
ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି
ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି। ସେ ଈଶ୍ଵର ନୁହଁନ୍ତି ଯିଏ କେବଳ ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମୁକ୍ତି ଏବଂ ପାପର କ୍ଷମା ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ରାଣ ବିନା, ଆମେ କିପରି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ଜାଣିପାରିବା? ତାଙ୍କୁ କଦାପି ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଈଶ୍ଵର କର ନାହିଁ ।
ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏଫିସୀୟ 1:3-5 ପଝନ୍ତି ସେତେବେଳେ କ’ଣ ଅଭାବ ଅଛି ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ । “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ଓ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମିକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଅଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ସକ୍ଷାତରେ ପବିତ୍ର ଓ ଅନିନ୍ଦନୀୟ ହେଉ, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଜଗତର ପତ୍ତନ ପୂର୍ବେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ; ପୁଣି, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ପୁତ୍ର କରିବାକୁ ଆପଣା ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମରେ ପୁର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କଲେ;” କ’ଣ ନିଖୋଜ ଅଛି? ନିଖୋଜ ଶବ୍ଦଟି ହେଉଛି “ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ” ।
କଲଭିନିଜିମରେ ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ ବାଇବଲର ଶବ୍ଦ ସହିତ ମେଳ ଖାଉ ନାହିଁ । ବାଇବଲ କୁହେ, “ସେ ଜଗତର ପତ୍ତନ ପୂର୍ବେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ ”
ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବା ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ବାଛିଲେ । ଯେଉଁମାନେ ପାପୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହୋଇପାରିବେ । ସେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର ହେବାକୁ ଥିବା ତାଲିକାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମନୋନୀତ କରିଥିଲେ ।
କାରଣ ବିନା ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନରେ ଜିଦ୍ ଧରିଥିବା ଅନେକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ କେବଳ କେତେକ ମନୋନୀତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଅନେକ ଲୋକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଯୌକ୍ତିକ ତତ୍ତ୍ଵ ରେ ବିଶ୍ୱାସର ବିଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଫସି ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ମିଥ୍ୟା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵର କେତେକଙ୍କୁ ବାଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ ମାଧ୍ୟମରେ ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ବାଛିଲେ । ଅନେକ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ବିଶ୍ୱାସ ହେତୁ ଅସତ୍ୟ ଉପଦେଶର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି ।
ସ୍ଵୀକାର କର ଯେ ଯଦି ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ, ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପାପର କ୍ଷମା କ୍ଷମା ହେବ । ଏହା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇପାରିବା, ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇପାରିବା, ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ହୋଇପାରିବା, ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଇପାରିବା ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କର ନ୍ୟାୟ ଅଛି ବୋଲି ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ।
ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏଫିସୀୟ 1:3-5 ପଝନ୍ତି ସେତେବେଳେ କ’ଣ ଅଭାବ ଅଛି ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ । “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ଓ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମିକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଅଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ସକ୍ଷାତରେ ପବିତ୍ର ଓ ଅନିନ୍ଦନୀୟ ହେଉ, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଜଗତର ପତ୍ତନ ପୂର୍ବେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ; ପୁଣି, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ପୁତ୍ର କରିବାକୁ ଆପଣା ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମରେ ପୁର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କଲେ;” କ’ଣ ନିଖୋଜ ଅଛି? ନିଖୋଜ ଶବ୍ଦଟି ହେଉଛି “ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ” ।
କଲଭିନିଜିମରେ ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ ବାଇବଲର ଶବ୍ଦ ସହିତ ମେଳ ଖାଉ ନାହିଁ । ବାଇବଲ କୁହେ, “ସେ ଜଗତର ପତ୍ତନ ପୂର୍ବେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ ”
ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବା ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ବାଛିଲେ । ଯେଉଁମାନେ ପାପୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହୋଇପାରିବେ । ସେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର ହେବାକୁ ଥିବା ତାଲିକାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମନୋନୀତ କରିଥିଲେ ।
କାରଣ ବିନା ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନରେ ଜିଦ୍ ଧରିଥିବା ଅନେକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ କେବଳ କେତେକ ମନୋନୀତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଅନେକ ଲୋକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଯୌକ୍ତିକ ତତ୍ତ୍ଵ ରେ ବିଶ୍ୱାସର ବିଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଫସି ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ମିଥ୍ୟା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵର କେତେକଙ୍କୁ ବାଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନ ମାଧ୍ୟମରେ ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ବାଛିଲେ । ଅନେକ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ବିଶ୍ୱାସ ହେତୁ ଅସତ୍ୟ ଉପଦେଶର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି ।
ସ୍ଵୀକାର କର ଯେ ଯଦି ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ, ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପାପର କ୍ଷମା କ୍ଷମା ହେବ । ଏହା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇପାରିବା, ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇପାରିବା, ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ହୋଇପାରିବା, ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଇପାରିବା ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କର ନ୍ୟାୟ ଅଛି ବୋଲି ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ।
ଯାକୁବ ଏବଂ ଏଷୌଙ୍କର କାହାଣୀରେ ଈଶ୍ଵରୀୟ ଚୟନ
ପରମେଶ୍ୱର କାହାକୁ ମନୋନୀତ କଲେ ?
କେବଳ ମନୋନୀତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ?
କେବଳ ମନୋନୀତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ?
ନା। ଈଶ୍ଵର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ ।
ତେଣୁ, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି
ତେଣୁ, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି
ପାପ ନଥାଏ, ସେ ମନୋନୀତ ହୁଏ
ଆଦିପୁସ୍ତକ 25:19-28 ରେ, ଏଷୌ ଏବଂ ଯାକୁବ ସେମାନଙ୍କ ମାତା ରେବିକାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଏକାଠି ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲେ । ଈଶ୍ଵର ଆଦିପୁସ୍ତକ 25:23 ରେ କହିଛନ୍ତି, “ତହିଁରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭ ଗର୍ଭରେ ଦୁଇ ଗୋଷ୍ଠୀ ଅଛନ୍ତି ଓ ଦୁଇ ଗୋତ୍ର ତୁମ୍ଭ ଉଦରରୁ ବିଭିନ୍ନ ହେବେ; ଏକ ଗୋତ୍ର ଅନ୍ୟ ଗୋତ୍ରଠାରୁ ବଳବାନ ହେବ, ପୁଣି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ କନିଷ୍ଠର ସେବା କରିବ।‘ ”
ପାପୀମାନେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ଵର ତତ୍ତ୍ୱିକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ଵରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପରିଣତ କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ଅନେକଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରାଯାଇଥିଲା କି ନାହିଁ ତାହା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପକାଇଲେ! ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜକୁ ମନୋନୀତ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାକୁ ଆଗ୍ରହ ହରାନ୍ତି ।
ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନର ଧାରଣା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତିରୁ ଦୂରେଇ ରଖିଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ନିନ୍ଦା କରିଛନ୍ତି । ଏହା ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ ଦେଖାଇଛି ।
କାରଣ ଅନେକ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞମାନେ ଅସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ଵ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି ଯାହା ନିଜ ଚିନ୍ତାଧାରାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଅସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ କି ସେମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତି ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ।
ଯାକୁବ ଓ ଏଷୌ ବିଷୟରେ, ପରମେଶ୍ୱର କାହାକୁ ମନୋନୀତ କଲେ? ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ବାଛିଲେ। ରୋମୀୟ 9:10-11 ରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ବଦଳରେ ଡାକିଲେ ଯଦିଓ ସେମାନେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନଥିଲେ, ଏବଂ ଭଲ କି ମନ୍ଦ କିଛି କରି ନ ଥିଲେ ।
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯାକୁବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେତୁ ନୁହେଁ ବରଂ ତାଙ୍କ ନିର୍ବାଚନ ହେତୁ ଚୟନ କରିବା । ବାଇବଲ ଆମକୁ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଛି ଯେ ଯୀଶୁ କେବଳ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ସରଳ ଜୀବନ ବିତାଇଛନ୍ତି।
ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଆଦମଙ୍କ ବଂଶଧର ଭାବରେ, ପାପୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ଦାଉଦ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ନିଜ ମାତୃ ଗର୍ଭରେ ଥିବା ସମୟରୁ ପାପୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଅଧର୍ମରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ। “ଦେଖ, ଅପରାଧରେ ମୁଁ ନିର୍ମିତ ହେଲି ଓ ପାପରେ ମୋ’ ମାତା ମୋତେ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କଲା।” (ଗୀତସଂହିତା 51:5).
ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ପାପ ହେତୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାପୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି । ତେଣୁ ଯିଏ ଏହି ଦୁନିଆରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଜାଣିଶୁଣି ପାପୀ ହୋଇଯାଏ, ପାପୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ଏବଂ ପାପର ଫଳ ବହନ କରେ ।
ଯେଉଁ ପିଲା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ପାପ କରି ନାହିଁ, ସେ ପାପୀ ହୋଇସାରିଛି କାରଣ ସେ ପାପର ବୀଜ ସହିତ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତାଧାରା, ବ୍ୟଭିଚାର, ବ୍ୟଭିଚାର ଏବଂ ହତ୍ୟା ଅଛି । ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାପ ସହିତ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିବାର କାରଣ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଅଟେ । ମାନବଜାତି ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରି ଆମକୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ସେ ଆଦମଙ୍କୁ ପାପ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପାପୀ ହୋଇଗଲୁ, ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଏହି ଜଗତକୁ ପଠାଇଲେ, ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ।
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ମାନବଜାତିକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହେବାକୁ ଶକ୍ତି ଦେବା । ସେ ଆଦମଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଉପରେ ପାପ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ।
ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ପାପୀମାନେ କୁହନ୍ତି, “ଯାକୁବ ଏବଂ ଏଷୌକୁ ଦେଖ । ସେ ଗୋଟିଏକୁ ବାଛିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟିକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ। ” ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ମନୋନୀତ କଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆମକୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମନୋନୀତ କଲେ । ଆମକୁ କେବଳ ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜିବାକୁ ପଡିବ । ରୋମୀୟ 9:10-12 କୁହନ୍ତି, “ଆଉ କେବଳ ତାହା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ରିବିକା ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ ଇସ୍ହାକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭବତୀ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ, ଯେତେବେଳେ ସନ୍ତାନମାନେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନ ଥିଲେ, ଆଉ ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ କିଛି କରି ନ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କର୍ମ ହେତୁ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆହ୍ୱାନକାରୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ହେତୁ ନିର୍ବାଚନାନୁସାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଯେପରି ସ୍ଥିର ରହେ, ଏଥି ନିମନ୍ତେ ଏହି କଥା ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, "ଜ୍ୟୋଷ୍ଠ କନିଷ୍ଠର ଦାସ ହେବ;’”
ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ବାଛିଲେ । ଯାକୁବ ପାପୀମାନଙ୍କର ଏକ ଆଦର୍ଶ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ନିଜ ଧାର୍ମିକତାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଏଫିସୀୟ 1:4 କୁହେ ଯେ ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ତାଙ୍କଠାରେ ବାଛିଲେ ।
ଈଶ୍ଵର କାହାକୁ ଡାକିଲେ? ସେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ କାରଣ ଯାକୁବ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଗରେ ପାପୀ ଏବଂ ଅଧାର୍ମିକ ଅଟନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିଲେ । ସେ ନିଜ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ କରିବା ପାଇଁ ଜଳ ଓ ରକ୍ତର ସୁସମାଚାର ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ କଲେ। ତେଣୁ, ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କରିବାକୁ ସେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ । ତାହା ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କର ଯୋଜନା ।
ପାପୀମାନେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ଵର ତତ୍ତ୍ୱିକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏବଂ ଈଶ୍ଵରୀୟ ନିର୍ବାଚନର ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପରିଣତ କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ଅନେକଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରାଯାଇଥିଲା କି ନାହିଁ ତାହା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପକାଇଲେ! ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜକୁ ମନୋନୀତ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାକୁ ଆଗ୍ରହ ହରାନ୍ତି ।
ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନର ଧାରଣା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତିରୁ ଦୂରେଇ ରଖିଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ନିନ୍ଦା କରିଛନ୍ତି । ଏହା ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ ଦେଖାଇଛି ।
କାରଣ ଅନେକ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞମାନେ ଅସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ଵ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି ଯାହା ନିଜ ଚିନ୍ତାଧାରାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଅସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ କି ସେମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତି ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ।
ଯାକୁବ ଓ ଏଷୌ ବିଷୟରେ, ପରମେଶ୍ୱର କାହାକୁ ମନୋନୀତ କଲେ? ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ବାଛିଲେ। ରୋମୀୟ 9:10-11 ରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ବଦଳରେ ଡାକିଲେ ଯଦିଓ ସେମାନେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନଥିଲେ, ଏବଂ ଭଲ କି ମନ୍ଦ କିଛି କରି ନ ଥିଲେ ।
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯାକୁବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେତୁ ନୁହେଁ ବରଂ ତାଙ୍କ ନିର୍ବାଚନ ହେତୁ ଚୟନ କରିବା । ବାଇବଲ ଆମକୁ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଛି ଯେ ଯୀଶୁ କେବଳ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ସରଳ ଜୀବନ ବିତାଇଛନ୍ତି।
ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଆଦମଙ୍କ ବଂଶଧର ଭାବରେ, ପାପୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ଦାଉଦ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ନିଜ ମାତୃ ଗର୍ଭରେ ଥିବା ସମୟରୁ ପାପୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଅଧର୍ମରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ। “ଦେଖ, ଅପରାଧରେ ମୁଁ ନିର୍ମିତ ହେଲି ଓ ପାପରେ ମୋ’ ମାତା ମୋତେ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କଲା।” (ଗୀତସଂହିତା 51:5).
ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ପାପ ହେତୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାପୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି । ତେଣୁ ଯିଏ ଏହି ଦୁନିଆରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଜାଣିଶୁଣି ପାପୀ ହୋଇଯାଏ, ପାପୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ଏବଂ ପାପର ଫଳ ବହନ କରେ ।
ଯେଉଁ ପିଲା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ପାପ କରି ନାହିଁ, ସେ ପାପୀ ହୋଇସାରିଛି କାରଣ ସେ ପାପର ବୀଜ ସହିତ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତାଧାରା, ବ୍ୟଭିଚାର, ବ୍ୟଭିଚାର ଏବଂ ହତ୍ୟା ଅଛି । ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାପ ସହିତ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିବାର କାରଣ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଅଟେ । ମାନବଜାତି ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରି ଆମକୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ସେ ଆଦମଙ୍କୁ ପାପ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପାପୀ ହୋଇଗଲୁ, ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଏହି ଜଗତକୁ ପଠାଇଲେ, ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ।
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ମାନବଜାତିକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହେବାକୁ ଶକ୍ତି ଦେବା । ସେ ଆଦମଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଉପରେ ପାପ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ।
ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ପାପୀମାନେ କୁହନ୍ତି, “ଯାକୁବ ଏବଂ ଏଷୌକୁ ଦେଖ । ସେ ଗୋଟିଏକୁ ବାଛିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟିକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ। ” ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ମନୋନୀତ କଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆମକୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମନୋନୀତ କଲେ । ଆମକୁ କେବଳ ବାଇବଲରେ ଲିଖିତ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜିବାକୁ ପଡିବ । ରୋମୀୟ 9:10-12 କୁହନ୍ତି, “ଆଉ କେବଳ ତାହା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ରିବିକା ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ ଇସ୍ହାକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭବତୀ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ, ଯେତେବେଳେ ସନ୍ତାନମାନେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନ ଥିଲେ, ଆଉ ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ କିଛି କରି ନ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କର୍ମ ହେତୁ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆହ୍ୱାନକାରୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ହେତୁ ନିର୍ବାଚନାନୁସାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଯେପରି ସ୍ଥିର ରହେ, ଏଥି ନିମନ୍ତେ ଏହି କଥା ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, "ଜ୍ୟୋଷ୍ଠ କନିଷ୍ଠର ଦାସ ହେବ;’”
ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ବାଛିଲେ । ଯାକୁବ ପାପୀମାନଙ୍କର ଏକ ଆଦର୍ଶ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ନିଜ ଧାର୍ମିକତାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଏଫିସୀୟ 1:4 କୁହେ ଯେ ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ତାଙ୍କଠାରେ ବାଛିଲେ ।
ଈଶ୍ଵର କାହାକୁ ଡାକିଲେ? ସେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ କାରଣ ଯାକୁବ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଗରେ ପାପୀ ଏବଂ ଅଧାର୍ମିକ ଅଟନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିଲେ । ସେ ନିଜ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ କରିବା ପାଇଁ ଜଳ ଓ ରକ୍ତର ସୁସମାଚାର ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ କଲେ। ତେଣୁ, ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କରିବାକୁ ସେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ । ତାହା ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କର ଯୋଜନା ।
ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନର ମିଥ୍ୟା ତତ୍ତ୍ଵ
ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ କାହିଁକି
ପ୍ରେମ କଲେ?
ପ୍ରେମ କଲେ?
କାରଣ ଯାକୁବ ତାଙ୍କର ଅଧର୍ମ
ବିଷୟରେ ଜାଣିଥିଲେ.
ବିଷୟରେ ଜାଣିଥିଲେ.
ସର୍ତ୍ତମୂଳକ ନିର୍ବାଚନର କାହାଣୀ ଉପରେ ଆଧାର କରି ମୁଁ ନିକଟରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ିଛି । ଜଣେ ଯୁବକ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ମହିଳା ଦେଖା ହୋଇ ଯୁବକଙ୍କୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନକୁ ଆସିବାକୁ କହିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଚାଲିଗଲେ। ତା’ପରେ ବୁଢୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲା ଯେ ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୋନୀତ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ସେ ବୁଢୀଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରନ୍ତି ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କୁ କିପରି ବାଛି ପାରିବେ? ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କ ଅବିଶ୍ୱାସ ସତ୍ତ୍ୱେ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ବାଛିଛନ୍ତି ।
ଏହା ଅସତ୍ୟ ଅଟେ ଈଶ୍ଵର କିପରି କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ନର୍କ ଦଣ୍ଡ କରିବେ ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବାଛିବେ? ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ ।
ଈଶ୍ଵର ତତ୍ତ୍ଵ ନିର୍ବାଚନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଯାହା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାଦ ଦେଇଥାଏ । ଏହା ଅସତ୍ୟ ଅଟେ । କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ବାଛିଛନ୍ତି । ତାହା ସତ ନୁହେଁ। ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି । କେବଳ ଯେଉଁମାନେ ଜଳର ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆତ୍ମା ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ ନାହିଁ ।
ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିର ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ । ସେ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। ଏହା ବାଇବଲରେ ଲେଖା ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହୋଇଥିବା ଧାର୍ମିକମାନେ ମନୋନୀତ ଅଟନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ବାଛନ୍ତି । ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ଵର ବାଛି ନାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୌଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷୁମାନେ ଅଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମଧ୍ୟ ମନୋନୀତ କଲେ ।
ଯଦି ଈଶ୍ଵର ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ କେତେକଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା ମନୋନୀତ କଲେ, ତେବେ ଆମକୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । ଯଦି ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା କାହାକୁ ମନୋନୀତ କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥାନ୍ତେ, ପାପୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ, ସତ୍ୟ ଏବଂ ମୁକ୍ତିର ବାକ୍ୟ କିପରି ପୂରଣ ହୋଇପାରିବ?
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁନିଆରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାର କୌଣସି କାରଣ ଅଛି କି? ଏହାର କୌଣସି ଅର୍ଥ ଅଛି କି ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା ମୁକ୍ତ ଏବଂ ଦୋଷୀମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି?
ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବାଛିଲେ, ଯେଉଁ କାରଣରୁ ସେ ଯାକୁବକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ଏବଂ ଏଷୌ କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ, ତାହା ହେଉଛି ଯେ ସେ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଯାକୁବ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ଏବଂ ଏଷୌ ତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ନାହିଁ ।
ଏହି ଦୁନିଆରେ ଅନେକ ପାପୀ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଏଷୌ ଭଳି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାକୁବଙ୍କ ପରି।
ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ କାହିଁକି ପ୍ରେମ କଲେ? ଯାକୁବ ଅଧାର୍ମିକ ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଯୋଗ୍ୟତା ବିଷୟରେ ଜାଣିଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଗରେ ଜଣେ ପାପୀ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ମାଗିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱର ଯାକୁବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
କିନ୍ତୁ ଏଷୌ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ନିଜ ଉପରେ ଅଧିକ ନିର୍ଭର କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ଭୋକରେ ନଥିଲେ। ତେଣୁ ଈଶ୍ଵର କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ଯାକୁବକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଏଷୌକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି । ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟ ।
ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ । ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ତା’ପରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସତ୍ୟ ଏବଂ ନ୍ୟାୟ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଜାଗ୍ରତ ହେବ । ଆମେ ପାପୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣରେ ଆମର ସମସ୍ତ ହୃଦୟ ସହିତ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଛଡା ଆଉ କିଛି କରିପାରିବୁ ନାହିଁ । ଆମକୁ କେବଳ ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ସେ ବୁଢୀଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରନ୍ତି ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କୁ କିପରି ବାଛି ପାରିବେ? ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କ ଅବିଶ୍ୱାସ ସତ୍ତ୍ୱେ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ବାଛିଛନ୍ତି ।
ଏହା ଅସତ୍ୟ ଅଟେ ଈଶ୍ଵର କିପରି କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ନର୍କ ଦଣ୍ଡ କରିବେ ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବାଛିବେ? ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ ।
ଈଶ୍ଵର ତତ୍ତ୍ଵ ନିର୍ବାଚନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଯାହା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାଦ ଦେଇଥାଏ । ଏହା ଅସତ୍ୟ ଅଟେ । କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ବାଛିଛନ୍ତି । ତାହା ସତ ନୁହେଁ। ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି । କେବଳ ଯେଉଁମାନେ ଜଳର ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆତ୍ମା ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ ନାହିଁ ।
ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିର ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ । ସେ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। ଏହା ବାଇବଲରେ ଲେଖା ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହୋଇଥିବା ଧାର୍ମିକମାନେ ମନୋନୀତ ଅଟନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ବାଛନ୍ତି । ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ଵର ବାଛି ନାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୌଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷୁମାନେ ଅଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମଧ୍ୟ ମନୋନୀତ କଲେ ।
ଯଦି ଈଶ୍ଵର ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ କେତେକଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା ମନୋନୀତ କଲେ, ତେବେ ଆମକୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । ଯଦି ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା କାହାକୁ ମନୋନୀତ କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥାନ୍ତେ, ପାପୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ, ସତ୍ୟ ଏବଂ ମୁକ୍ତିର ବାକ୍ୟ କିପରି ପୂରଣ ହୋଇପାରିବ?
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁନିଆରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାର କୌଣସି କାରଣ ଅଛି କି? ଏହାର କୌଣସି ଅର୍ଥ ଅଛି କି ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା ମୁକ୍ତ ଏବଂ ଦୋଷୀମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି?
ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବାଛିଲେ, ଯେଉଁ କାରଣରୁ ସେ ଯାକୁବକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ଏବଂ ଏଷୌ କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ, ତାହା ହେଉଛି ଯେ ସେ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଯାକୁବ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ଏବଂ ଏଷୌ ତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ନାହିଁ ।
ଏହି ଦୁନିଆରେ ଅନେକ ପାପୀ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଏଷୌ ଭଳି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାକୁବଙ୍କ ପରି।
ଈଶ୍ଵର ଯାକୁବଙ୍କୁ କାହିଁକି ପ୍ରେମ କଲେ? ଯାକୁବ ଅଧାର୍ମିକ ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଯୋଗ୍ୟତା ବିଷୟରେ ଜାଣିଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଗରେ ଜଣେ ପାପୀ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ମାଗିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱର ଯାକୁବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
କିନ୍ତୁ ଏଷୌ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ନିଜ ଉପରେ ଅଧିକ ନିର୍ଭର କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ଭୋକରେ ନଥିଲେ। ତେଣୁ ଈଶ୍ଵର କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ଯାକୁବକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଏଷୌକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି । ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟ ।
ଈଶ୍ଵର ଯୀଶୁଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ । ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ତା’ପରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସତ୍ୟ ଏବଂ ନ୍ୟାୟ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଜାଗ୍ରତ ହେବ । ଆମେ ପାପୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣରେ ଆମର ସମସ୍ତ ହୃଦୟ ସହିତ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଛଡା ଆଉ କିଛି କରିପାରିବୁ ନାହିଁ । ଆମକୁ କେବଳ ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ର ମିଥ୍ୟା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ
ଏହା ସତ୍ୟ କି ଜଣେ ପାପୀ ଧୀରେ
ଧୀରେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବ?
ଧୀରେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବ?
ନା। ଏହା ଅସମ୍ଭବ ଅଟେ, ଥରେ, ଈଶ୍ଵର ନିଜ ବାପ୍ତିସ୍ମର
ମୁକ୍ତି ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ
ଏବଂ ନିଖୁଣ କରିଦେଲେ
ମୁକ୍ତି ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ
ଏବଂ ନିଖୁଣ କରିଦେଲେ
ଶୟତାନ ପାପୀମାନଙ୍କୁ କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସହିତ ପ୍ରତାରଣା କରେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ପାପୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପରେ କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଏହିପରି ଚାଲିଥାଏ । ପାପୀମାନେ ଥରେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେତେବେଳେ କେବଳ ମୂଳ ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥା’ନ୍ତି । ପ୍ରକୃତ ପାପଗୁଡ଼ିକ ଦୈନିକ ଅନୁତାପର ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଧୋଇଯାଏ ଏବଂ ଲୋକମାନେ କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ମୂଳ ହେଉଛି କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା । ଏହା ବହୁତ ଭଲ ଲାଗୁଛି ଯେ କେହି ଜଣେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରନ୍ତି ଏବଂ କ୍ରମାଗତ ଏକ ପବିତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ହୋଇପାରନ୍ତି । ଏହି ଥିଓରୀ ଅନେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରିଛି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ମନେ କରୁଛି । ସେହି କାରଣରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଧର୍ମରେ ତୁମ ଅପେକ୍ଷା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ ବହୁତ ପବିତ୍ର ଅଟନ୍ତି ।
ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ଦିନେ ସେମାନେ କେବଳ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବେ ଏବଂ ଆଉ ପାପ କରିବେ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ପାପୀ ଭାବରେ ବଞ୍ଚାନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ମରିବା ପରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାପୀ ଭାବରେ ବିଚାର କରିବେ ।
ବାଇବଲରେ ପ୍ରକୃତ ଶବ୍ଦ ପଢ଼ୁ ରୋମୀୟ 8:30 ରେ, “ଆଉ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ପୁଣି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ,”
ଏବଂ ପଦ 29 ରେ, “କାରଣ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଅନୁରୂପ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ଅନେକ ଭ୍ରାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଜ ହୁଅନ୍ତି ।” ପ୍ରଥମ ଦେଖାରେ ଧାର୍ମିକ ହେବାର ପଦକ୍ଷେପ ଅଛି ବୋଲି ମନେହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଶବ୍ଦ ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଧାର୍ମିକତା ଥରେ ଥରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
“ପୁଣି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ” ଯୀଶୁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ଯର୍ଦ୍ଦନ ରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କଲେ ।
ଅତଏବ ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଗୌରବମୟ ସନ୍ତାନ ହୋଇଯାଏ । ପାପୀମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଏବଂ ଗୌରବମୟ କରିବା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ କୃପା । ତାଙ୍କ ନାମରେ ଗୌରବଦେବା ।
ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ଏହା କୁହନ୍ତି । କିନ୍ତୁ କେତେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଆମକୁ ରୋମୀୟ 8:30 କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ କୁହନ୍ତି । “ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ଅଛି। ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଆମେ କ୍ରମାଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଛୁ?” ଏହିପରି ସେମାନେ ପ୍ରତାରଣା କରନ୍ତି । ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ଜଣେ ପାପୀ ସମୟ ସହିତ ଧାର୍ମିକ ହେବ ।
କିନ୍ତୁ ବାଇବଲ ଆମକୁ ଭବିଷ୍ୟତ କାଳରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅତୀତର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କାଳରେ କହିଛି ଯେ ଆମକୁ ଥରେ ଧାର୍ମିକ କରାଯାଇଛି । ଭବିଷ୍ୟତର ଧାରଣା ଏବଂ ଅତୀତର ସିଦ୍ଧ ଧାରଣା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି ।.
ଆମେ ବାଇବଲରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଯାହା ଲେଖା ହୋଇଛି, ଆମେ ଥରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇପାରିବା । କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତଠାରୁ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ।
କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କହୁଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ସେତେବେଳେ କେବଳ ମୂଳ ପାପ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଆମେ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଜୀବନଯାପନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଆମର ପାପ ପାଇଁ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଫଳରେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବା, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଧାର୍ମିକ ହେବା ।
କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅସତ୍ୟ ଅଟେ ।
ବାଇବଲ ଆମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଛି ଯେ ଆମେ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇଥାଉ । ଯେପରି ଶିଶୁମାନେ ଦୁନିଆକୁ ଆସନ୍ତି, ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଏବଂ ବି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ମାତ୍ରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି । ମିଥ୍ୟା କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମିଥ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଏହିପରି ଚାଲିଥାଏ । ପାପୀମାନେ ଥରେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେତେବେଳେ କେବଳ ମୂଳ ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥା’ନ୍ତି । ପ୍ରକୃତ ପାପଗୁଡ଼ିକ ଦୈନିକ ଅନୁତାପର ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଧୋଇଯାଏ ଏବଂ ଲୋକମାନେ କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ମୂଳ ହେଉଛି କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା । ଏହା ବହୁତ ଭଲ ଲାଗୁଛି ଯେ କେହି ଜଣେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରନ୍ତି ଏବଂ କ୍ରମାଗତ ଏକ ପବିତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ହୋଇପାରନ୍ତି । ଏହି ଥିଓରୀ ଅନେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରିଛି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ମନେ କରୁଛି । ସେହି କାରଣରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଧର୍ମରେ ତୁମ ଅପେକ୍ଷା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ ବହୁତ ପବିତ୍ର ଅଟନ୍ତି ।
ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ଦିନେ ସେମାନେ କେବଳ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବେ ଏବଂ ଆଉ ପାପ କରିବେ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ପାପୀ ଭାବରେ ବଞ୍ଚାନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ମରିବା ପରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାପୀ ଭାବରେ ବିଚାର କରିବେ ।
ବାଇବଲରେ ପ୍ରକୃତ ଶବ୍ଦ ପଢ଼ୁ ରୋମୀୟ 8:30 ରେ, “ଆଉ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ପୁଣି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ,”
ଏବଂ ପଦ 29 ରେ, “କାରଣ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଅନୁରୂପ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିରୂପଣ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ଅନେକ ଭ୍ରାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଜ ହୁଅନ୍ତି ।” ପ୍ରଥମ ଦେଖାରେ ଧାର୍ମିକ ହେବାର ପଦକ୍ଷେପ ଅଛି ବୋଲି ମନେହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଶବ୍ଦ ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଧାର୍ମିକତା ଥରେ ଥରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
“ପୁଣି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଗଣିଲେ” ଯୀଶୁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ଯର୍ଦ୍ଦନ ରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କଲେ ।
ଅତଏବ ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଗୌରବମୟ ସନ୍ତାନ ହୋଇଯାଏ । ପାପୀମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଏବଂ ଗୌରବମୟ କରିବା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ କୃପା । ତାଙ୍କ ନାମରେ ଗୌରବଦେବା ।
ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ଏହା କୁହନ୍ତି । କିନ୍ତୁ କେତେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଆମକୁ ରୋମୀୟ 8:30 କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ କୁହନ୍ତି । “ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ଅଛି। ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଆମେ କ୍ରମାଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଛୁ?” ଏହିପରି ସେମାନେ ପ୍ରତାରଣା କରନ୍ତି । ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ଜଣେ ପାପୀ ସମୟ ସହିତ ଧାର୍ମିକ ହେବ ।
କିନ୍ତୁ ବାଇବଲ ଆମକୁ ଭବିଷ୍ୟତ କାଳରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅତୀତର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କାଳରେ କହିଛି ଯେ ଆମକୁ ଥରେ ଧାର୍ମିକ କରାଯାଇଛି । ଭବିଷ୍ୟତର ଧାରଣା ଏବଂ ଅତୀତର ସିଦ୍ଧ ଧାରଣା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି ।.
ଆମେ ବାଇବଲରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଯାହା ଲେଖା ହୋଇଛି, ଆମେ ଥରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇପାରିବା । କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତଠାରୁ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ।
କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କହୁଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ସେତେବେଳେ କେବଳ ମୂଳ ପାପ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଆମେ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଜୀବନଯାପନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଆମର ପାପ ପାଇଁ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଫଳରେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବା, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଧାର୍ମିକ ହେବା ।
କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅସତ୍ୟ ଅଟେ ।
ବାଇବଲ ଆମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଛି ଯେ ଆମେ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇଥାଉ । ଯେପରି ଶିଶୁମାନେ ଦୁନିଆକୁ ଆସନ୍ତି, ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଏବଂ ବି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ମାତ୍ରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି । ମିଥ୍ୟା କ୍ରମାଗତ ପବିତ୍ରତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମିଥ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି
ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ
ଆମକୁ କ’ଣ କରିବାକୁ ହେବ?
ଆମକୁ କ’ଣ କରିବାକୁ ହେବ?
ଆମକୁ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିରେ
ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ରୋମୀୟ 8:1-2 କହେ,“ ଅତଏବ ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ନାହିଁ । କାରଣ ଜୀବନଦାୟକ ଆତ୍ମାଙ୍କ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହଭାଗିତାରେ ତୁମ୍ଭକୁ ପାପ ଓ ମୃତ୍ୟୁଦାୟକ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଅଛି ।” ଏହା ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଈଶ୍ଵର ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କଲେ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାପ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ନିୟମରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ ।
ଏବ୍ରୀ 9:12 ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ବାଇବଲ ଆମକୁ କହିଥାଏ,“ ମାତ୍ର ଆପଣାର ରକ୍ତ ଘେନି ଏକାଥରକେ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତି ସାଧନ କରିଅଛନ୍ତି ।” ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇଛି ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାର ଶୁଣିଲୁ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କଲୁ ଏବଂ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରାଗଲା । କିନ୍ତୁ ପାପୀ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ମୂଳ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥିଲା ପ୍ରକୃତରେ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ । ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପରେ ସେମାନେ କରିଥିବା ପାପ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ସେମାନଙ୍କର ଭ୍ରାନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ସେମାନଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ନେଇଯାଏ । ସେମାନଙ୍କର ଭୁଲ ବିଶ୍ୱାସ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମରୁ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ତାହା ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ ଯାହା ଆମକୁ ନର୍କରୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଯଦି ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ ଏବଂ ଥରେ ଥରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇଥାନ୍ତେ । ପ୍ରକୃତ ମୁକ୍ତି ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଥରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନରେ ପରିଣତ କରେ ।
ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଶରୀର ମରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଧାର୍ମିକତାରେ ଭରି ରହିଛି । ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଆମେ କଦାପି ଭୁଲ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ବାଇବଲ ଆମକୁ କହିଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ସେତେବେଳେ ଆମେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଧାର୍ମିକ ହୋଇଥାଉ ।
ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଦେଖିବାକୁ ଏବ୍ରୀ 10: 9-14 କୁ ଦେଖିବା । “ତତ୍ପରେ ସେ କହନ୍ତି, ଦେଖ, ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଆସିଅଛି । ଦ୍ୱିତୀୟଟି ସ୍ଥାପନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପ୍ରଥମଟି ଲୋପ କରନ୍ତି । ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଏକାଥରକେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ସେହି ଇଚ୍ଛା ହେତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇଅଛୁ । ଆହୁରି ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାଜକ ପ୍ରତିଦିନ ସେବା କରିବା ପାଇଁ ଓ ଥରକୁଥର ସେହି ଏକ ପ୍ରକାର ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ଠିଆ ହୋଇଥାଆନ୍ତି; ଏହି ସବୁ କେବେ ପାପ ହରଣ କରି ପାରେ ନାହିଁ । ମାତ୍ର ସେ ପାପ ନିମନ୍ତେ କେବଳ ଏକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କଲା ଉତ୍ତାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଉପବେଶ ନ କଲେ; ସେହି ଦିନାବଧି ତାହାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ତାହାଙ୍କ ପାଦପୀଠ କରାଯାଇ ନ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଅଛନ୍ତି । କାରଣ କେବଳ ଏକ ବଳିର ଉତ୍ସର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧ କରିଅଛନ୍ତି ।”
“ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଏକାଥରକେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ସେହି ଇଚ୍ଛା ହେତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇଅଛୁ” ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ ଯେ ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନର କାଳରେ ଲେଖା ହୋଇଛି ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ କାଳରେ ନୁହେଁ ।
ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଳର ମୁକ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଦେଇଥିବା ଆତ୍ମା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ଏବ୍ରୀ 9:12 ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ବାଇବଲ ଆମକୁ କହିଥାଏ,“ ମାତ୍ର ଆପଣାର ରକ୍ତ ଘେନି ଏକାଥରକେ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତି ସାଧନ କରିଅଛନ୍ତି ।” ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇଛି ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାର ଶୁଣିଲୁ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କଲୁ ଏବଂ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରାଗଲା । କିନ୍ତୁ ପାପୀ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ମୂଳ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥିଲା ପ୍ରକୃତରେ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ । ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପରେ ସେମାନେ କରିଥିବା ପାପ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ସେମାନଙ୍କର ଭ୍ରାନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ସେମାନଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ନେଇଯାଏ । ସେମାନଙ୍କର ଭୁଲ ବିଶ୍ୱାସ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମରୁ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ତାହା ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ ଯାହା ଆମକୁ ନର୍କରୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଯଦି ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ ଏବଂ ଥରେ ଥରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇଥାନ୍ତେ । ପ୍ରକୃତ ମୁକ୍ତି ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଥରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନରେ ପରିଣତ କରେ ।
ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଶରୀର ମରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଧାର୍ମିକତାରେ ଭରି ରହିଛି । ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଆମେ କଦାପି ଭୁଲ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ବାଇବଲ ଆମକୁ କହିଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ସେତେବେଳେ ଆମେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଧାର୍ମିକ ହୋଇଥାଉ ।
ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଦେଖିବାକୁ ଏବ୍ରୀ 10: 9-14 କୁ ଦେଖିବା । “ତତ୍ପରେ ସେ କହନ୍ତି, ଦେଖ, ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଆସିଅଛି । ଦ୍ୱିତୀୟଟି ସ୍ଥାପନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପ୍ରଥମଟି ଲୋପ କରନ୍ତି । ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଏକାଥରକେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ସେହି ଇଚ୍ଛା ହେତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇଅଛୁ । ଆହୁରି ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାଜକ ପ୍ରତିଦିନ ସେବା କରିବା ପାଇଁ ଓ ଥରକୁଥର ସେହି ଏକ ପ୍ରକାର ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ଠିଆ ହୋଇଥାଆନ୍ତି; ଏହି ସବୁ କେବେ ପାପ ହରଣ କରି ପାରେ ନାହିଁ । ମାତ୍ର ସେ ପାପ ନିମନ୍ତେ କେବଳ ଏକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କଲା ଉତ୍ତାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଉପବେଶ ନ କଲେ; ସେହି ଦିନାବଧି ତାହାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ତାହାଙ୍କ ପାଦପୀଠ କରାଯାଇ ନ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଅଛନ୍ତି । କାରଣ କେବଳ ଏକ ବଳିର ଉତ୍ସର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧ କରିଅଛନ୍ତି ।”
“ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଏକାଥରକେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ସେହି ଇଚ୍ଛା ହେତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହୋଇଅଛୁ” ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ ଯେ ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନର କାଳରେ ଲେଖା ହୋଇଛି ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ କାଳରେ ନୁହେଁ ।
ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଳର ମୁକ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଦେଇଥିବା ଆତ୍ମା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ଯୀଶୁ ଥରକରେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅନନ୍ତକାଳୀନ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦ କରିବାର
ଅଧିକାର କାହିଁକି? (1 ଥେସଲନୀକୀୟ: 5:16)
ଅଧିକାର କାହିଁକି? (1 ଥେସଲନୀକୀୟ: 5:16)
କାରଣ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିଦେଲେ,
ସେ ତାଙ୍କ ଆଗରେ ନମ୍ର ହୋଇ ତାଙ୍କ
ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ ହୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ସେ ତାଙ୍କ ଆଗରେ ନମ୍ର ହୋଇ ତାଙ୍କ
ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ ହୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଯଦି ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ତେବେ ଆମେ ଏକାଥରକେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇଯିବା । ବାଇବଲ କୁହେ, “ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦ କର; ନିରନ୍ତର ପ୍ରାର୍ଥନା କର; ସବୁ ଅବସ୍ଥାରେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ; କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଭିମତ” (1 ଥେସଲନୀକୀୟ 5:16-18).
ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦ କର । ଆମେ କିପରି ସବୁବେଳେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବା? ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇପାରନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ । ସେମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଯେ ଯୀଶୁ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଆଗରେ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ସେମାନେ ବିନା ଆନନ୍ଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇପାରନ୍ତି ।
“ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଅପରାଧସବୁ କ୍ଷମା ହୋଇଅଛି, ଆଉ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପାପସବୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଅଛି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ ।” (ରୋମୀୟ 4:7). ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଆମର ପାପଗୁଡ଼ିକ ତଥାପି ଆମ ହୃଦୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି । ଆମର ହୃଦୟ ସଫା ହୋଇଯାଇଛି । ଯୀଶୁ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଧୋଇଦେଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କଲେ ।
ଏହି ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତିକୁ ନୂତନ ନିୟମରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ, ସେ କହିଥିଲେ, “ଏବେ ରାଜି ହୁଅ, କାରଣ ଏହି ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକର୍ମ ସାଧନ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଚିତ ।” (ମାଥିଉ 3:15).
ଯେପରି ପୁରାତନ ନିୟମରେ ହସ୍ତ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଛାଗ କିମ୍ବା ମେଷ ଲୋକମାନଙ୍କର ପାପ ଛଡ଼ାଇ ନେଇଥିଲେ, ସେହିପରି ଯୀଶୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ମାନବଜାତିକୁ ସଠିକ୍ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ।
“ସମସ୍ତ ଧର୍ମକର୍ମ ସାଧନ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଚିତ,” ଯୀଶୁ କହିଲେ। ଯୀଶୁ ସବୁଠାରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାପ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏହିପରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କଲେ ।
ମାଥିଉ 3:15 ରେ ଲେଖା ଅଛି ଯେ ଯୀଶୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ । ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା । ଏହି ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତିକୁ ବୁଝିବାକୁ ଆମେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଆମେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଧାରର ଶବ୍ଦ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । “ଯାହାର ଅପରାଧ କ୍ଷମା, ଯାହାର ପାପ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଅଛି, ସେ ଧନ୍ୟ।” (ଗୀତସଂହିତା 32:1).
ହୃଦୟ ଏବଂ ମାଂସର ସମସ୍ତ ପାପ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ, ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଧୋଇ ଦେଲେ । ଏହି ଭ୍ରଷ୍ଟ ତଥା ଭ୍ରଷ୍ଟ ଦୁନିଆରେ ଆମେ କରିଥିବା ପାପ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବିଚାର କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପରେ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ।
ପାପର ଏହି ମୁକ୍ତିରେ ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରେ ଏବଂ ଥରେ ଦୋଷହୀନ ହୋଇପାରେ । କାରଣ ଯୀଶୁ ଅନନ୍ତକାଳ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ଧାର୍ମିକ ରହିଥାଏ ।
ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କହିପାରିବା, “ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ କେମିତି ଅଛ? ମୁଁ ତୁମର ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ପୁତ୍ର। ବାପା, ଧନ୍ୟବାଦ । ମୋତେ ତୁମ ପିଲା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବାରୁ ଧନ୍ୟବାଦ । ଏହା ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, କେବଳ ଜଳ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା । ତୁମେ ମୋତେ ଏହି ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରିଛ । ତୁମେ ଯାହା କହିଛ ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, “ଏବେ ରାଜି ହୁଅ, କାରଣ ଏହି ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକର୍ମ ସାଧନ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଚିତ ।“ (ମାଥିଉ: 15: ୧) । ଯୀଶୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ କ୍ରୁଶର ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ମୁଁ ତୁମର ସନ୍ତାନ ହୋଇଗଲି । ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ। ”
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦେଇଛ କି? ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଆଯାଇଛି କି? ବାଇବଲ ଆମକୁ କହିଛି ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେତୁ ପାପୀମାନେ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପବିତ୍ର ହୋଇପାରିବେ ।
ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦ କର । ଆମେ କିପରି ସବୁବେଳେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବା? ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇପାରନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ । ସେମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଯେ ଯୀଶୁ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଆଗରେ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ସେମାନେ ବିନା ଆନନ୍ଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇପାରନ୍ତି ।
“ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଅପରାଧସବୁ କ୍ଷମା ହୋଇଅଛି, ଆଉ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପାପସବୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଅଛି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ ।” (ରୋମୀୟ 4:7). ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଆମର ପାପଗୁଡ଼ିକ ତଥାପି ଆମ ହୃଦୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି । ଆମର ହୃଦୟ ସଫା ହୋଇଯାଇଛି । ଯୀଶୁ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଧୋଇଦେଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କଲେ ।
ଏହି ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତିକୁ ନୂତନ ନିୟମରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ, ସେ କହିଥିଲେ, “ଏବେ ରାଜି ହୁଅ, କାରଣ ଏହି ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକର୍ମ ସାଧନ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଚିତ ।” (ମାଥିଉ 3:15).
ଯେପରି ପୁରାତନ ନିୟମରେ ହସ୍ତ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଛାଗ କିମ୍ବା ମେଷ ଲୋକମାନଙ୍କର ପାପ ଛଡ଼ାଇ ନେଇଥିଲେ, ସେହିପରି ଯୀଶୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ମାନବଜାତିକୁ ସଠିକ୍ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ।
“ସମସ୍ତ ଧର୍ମକର୍ମ ସାଧନ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଚିତ,” ଯୀଶୁ କହିଲେ। ଯୀଶୁ ସବୁଠାରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାପ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏହିପରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କଲେ ।
ମାଥିଉ 3:15 ରେ ଲେଖା ଅଛି ଯେ ଯୀଶୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ । ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା । ଏହି ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତିକୁ ବୁଝିବାକୁ ଆମେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଆମେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଧାରର ଶବ୍ଦ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । “ଯାହାର ଅପରାଧ କ୍ଷମା, ଯାହାର ପାପ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଅଛି, ସେ ଧନ୍ୟ।” (ଗୀତସଂହିତା 32:1).
ହୃଦୟ ଏବଂ ମାଂସର ସମସ୍ତ ପାପ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ, ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଧୋଇ ଦେଲେ । ଏହି ଭ୍ରଷ୍ଟ ତଥା ଭ୍ରଷ୍ଟ ଦୁନିଆରେ ଆମେ କରିଥିବା ପାପ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବିଚାର କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପରେ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ।
ପାପର ଏହି ମୁକ୍ତିରେ ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରେ ଏବଂ ଥରେ ଦୋଷହୀନ ହୋଇପାରେ । କାରଣ ଯୀଶୁ ଅନନ୍ତକାଳ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ଧାର୍ମିକ ରହିଥାଏ ।
ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କହିପାରିବା, “ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ କେମିତି ଅଛ? ମୁଁ ତୁମର ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ପୁତ୍ର। ବାପା, ଧନ୍ୟବାଦ । ମୋତେ ତୁମ ପିଲା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବାରୁ ଧନ୍ୟବାଦ । ଏହା ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, କେବଳ ଜଳ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା । ତୁମେ ମୋତେ ଏହି ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରିଛ । ତୁମେ ଯାହା କହିଛ ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, “ଏବେ ରାଜି ହୁଅ, କାରଣ ଏହି ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକର୍ମ ସାଧନ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଚିତ ।“ (ମାଥିଉ: 15: ୧) । ଯୀଶୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ କ୍ରୁଶର ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ମୁଁ ତୁମର ସନ୍ତାନ ହୋଇଗଲି । ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ। ”
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦେଇଛ କି? ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଆଯାଇଛି କି? ବାଇବଲ ଆମକୁ କହିଛି ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେତୁ ପାପୀମାନେ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପବିତ୍ର ହୋଇପାରିବେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କ
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ମୁକ୍ତି
ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି?
ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି?
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ହେଉଛି ପୁରାତନ ନିୟମରେ
ହସ୍ତ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କରାଯାଇଥିବା
ମୁକ୍ତିର ପ୍ରତିରୂପ
ହସ୍ତ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କରାଯାଇଥିବା
ମୁକ୍ତିର ପ୍ରତିରୂପ
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କଳ୍ପନା କର ଯିଏ ପାପୀ ଭାବରେ ବଞ୍ଚେ ଯଦିଓ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, “ପ୍ରିୟ ଈଶ୍ଵର , ଦୟାକରି ଗତ ସପ୍ତାହରେ ମୁଁ କରିଥିବା ପାପ ପାଇଁ ମୋତେ କ୍ଷମା କର । ଗତ ତିନି ଦିନର ପାପ ପାଇଁ ମୋତେ କ୍ଷମା କର । ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆଜିର ପାପ ପାଇଁ ମୋତେ କ୍ଷମା କର । ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ। ”
ଆସନ୍ତୁ ଧରିବା ଯେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଦୈନନ୍ଦିନ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ପରେ, ସେ ନିଜର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନକୁ ଫେରି ପୁଣି ପାପ କରନ୍ତି । ତା’ପରେ, ସେ ପୁଣି ପାପୀ ହୋଇଯିବେ ।
ଯୀଶୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ମେଷଶାବକ ହେଲେ ଏବଂ ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କର ପାପ ଦୂର କଲେ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ କ୍ରୁଶରେ ଚଢି ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ । ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ, ପାପୀମାନେ ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ନିମ୍ନକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହେଲା, ଏହିପରି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଧାର୍ମିକତା ପୂରଣ ହେଲା । ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ହୋଇଗଲା । ଯିଏ ଏହି ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ । ଯେପରି ମାଥିଉ 3:13-17 ରେ ଲେଖା ହୋଇଛି, “ଏହିପରି” ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ହୋଇଥିଲେ ।
ସତ୍ୟର ସୁସମାଚାର ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଯୀଶୁ ଜଗତର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ଥରେ ଦୂର କରିଦେଲେ । କିନ୍ତୁ ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଉ । ଆମେ କେଉଁମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍? ଆମେ ଥରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲୁ ନା ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ମୁକ୍ତି ପାଇଲୁ?
ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଥରେ ଏବଂ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ । ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ । ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଆମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ, ସେମାନେ କଦାପି ବିତରଣ କରିବେ ନାହିଁ ।
ସେମାନେ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ପ୍ରକୃତ ମୁକ୍ତି ବିଶ୍ୱାସରୁ ଆସିଥାଏ ଯେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ । ଆମକୁ କେବଳ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବା ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ।
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଆମେ କେବଳ ମୂଳ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ପ୍ରକୃତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ଏବଂ ଆମେ “ଧୀରେ ଧୀରେ” ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବା । ତାହା ଭୁଲ ଅଟେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପାପର କ୍ଷମାକୁ ଥରେ କରିଦେଲା । ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟ । ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମର ପାପ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର ହେବା ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ମରିବାକୁ ପଡିଲା ।
ପାପ କରିବା ପରେ “ମୋତେ କ୍ଷମା କର” କହିବା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ସହିତ ମେଳ ଖାଉ ନାହିଁ । ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିୟମ କହେ ଯେ ପାପର ବେତନ ହେଉଛି ମୃତ୍ୟୁ । ଆମେ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଅଟନ୍ତି ।
ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରିବା ପରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, “ମୁଁ ଦୁଃଖିତ, ଦୟାକରି ମୋତେ କ୍ଷମା କର” ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସେମାନେ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେବଳ ନିଜ ବିବେକକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି । ଏହା କ’ଣ ଠିକ୍ ଯେ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ପାପ କରେ ଏବଂ ନିଜର ଅପରାଧ ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ଅନୁତାପ କରି ନିଜ ବିବେକକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଏ? ଉଦ୍ଧାର ହେବାର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ହେଉଛି ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ରକ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା । ଆମେ ଏହାକୁ ଆମ ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ହେଉଛି ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ଯାହାକି ଆମେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବିଚାରକୁ ଏଡାଇ ପାରିବା ।
ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବା । ଏବ୍ରୀ 9:22 କୁହେ, “ପୁଣି, ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଚିକୃତ ହୁଏ, ଆଉ ରକ୍ତପାତ ବିନା ପାପ କ୍ଷମା ହୁଏ ନାହିଁ । ”
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଧାର୍ମିକ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ପାପକୁ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ରକ୍ତ ଢ଼ାଳିବା ବିନା କ୍ଷମା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ଏହା ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ପାପର ବେତନ ନ ଦେଇ, କଦାପି କ୍ଷମା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ। ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତଦାନ କଲେ । ସେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମର ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର କଲେ ଏବଂ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ପାଇଁ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ରକ୍ତଦାନ କଲେ । ସେ ଆମ ପାଇଁ ପାପର ବେତନ ଦେଲେ ।
ଆସନ୍ତୁ ଧରିବା ଯେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଦୈନନ୍ଦିନ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ପରେ, ସେ ନିଜର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନକୁ ଫେରି ପୁଣି ପାପ କରନ୍ତି । ତା’ପରେ, ସେ ପୁଣି ପାପୀ ହୋଇଯିବେ ।
ଯୀଶୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ମେଷଶାବକ ହେଲେ ଏବଂ ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କର ପାପ ଦୂର କଲେ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ କ୍ରୁଶରେ ଚଢି ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ । ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ, ପାପୀମାନେ ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ନିମ୍ନକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହେଲା, ଏହିପରି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଧାର୍ମିକତା ପୂରଣ ହେଲା । ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ହୋଇଗଲା । ଯିଏ ଏହି ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ । ଯେପରି ମାଥିଉ 3:13-17 ରେ ଲେଖା ହୋଇଛି, “ଏହିପରି” ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ହୋଇଥିଲେ ।
ସତ୍ୟର ସୁସମାଚାର ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଯୀଶୁ ଜଗତର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ଥରେ ଦୂର କରିଦେଲେ । କିନ୍ତୁ ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଉ । ଆମେ କେଉଁମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍? ଆମେ ଥରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲୁ ନା ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ମୁକ୍ତି ପାଇଲୁ?
ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଥରେ ଏବଂ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ । ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ । ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଆମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ, ସେମାନେ କଦାପି ବିତରଣ କରିବେ ନାହିଁ ।
ସେମାନେ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ପ୍ରକୃତ ମୁକ୍ତି ବିଶ୍ୱାସରୁ ଆସିଥାଏ ଯେ ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ । ଆମକୁ କେବଳ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବା ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ।
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଆମେ କେବଳ ମୂଳ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ପ୍ରକୃତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ଏବଂ ଆମେ “ଧୀରେ ଧୀରେ” ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବା । ତାହା ଭୁଲ ଅଟେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପାପର କ୍ଷମାକୁ ଥରେ କରିଦେଲା । ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟ । ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମର ପାପ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର ହେବା ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ମରିବାକୁ ପଡିଲା ।
ପାପ କରିବା ପରେ “ମୋତେ କ୍ଷମା କର” କହିବା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ସହିତ ମେଳ ଖାଉ ନାହିଁ । ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିୟମ କହେ ଯେ ପାପର ବେତନ ହେଉଛି ମୃତ୍ୟୁ । ଆମେ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଅଟନ୍ତି ।
ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରିବା ପରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, “ମୁଁ ଦୁଃଖିତ, ଦୟାକରି ମୋତେ କ୍ଷମା କର” ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସେମାନେ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେବଳ ନିଜ ବିବେକକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି । ଏହା କ’ଣ ଠିକ୍ ଯେ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ପାପ କରେ ଏବଂ ନିଜର ଅପରାଧ ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ଅନୁତାପ କରି ନିଜ ବିବେକକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଏ? ଉଦ୍ଧାର ହେବାର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ହେଉଛି ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ରକ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା । ଆମେ ଏହାକୁ ଆମ ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ହେଉଛି ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ଯାହାକି ଆମେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବିଚାରକୁ ଏଡାଇ ପାରିବା ।
ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବା । ଏବ୍ରୀ 9:22 କୁହେ, “ପୁଣି, ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଚିକୃତ ହୁଏ, ଆଉ ରକ୍ତପାତ ବିନା ପାପ କ୍ଷମା ହୁଏ ନାହିଁ । ”
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଧାର୍ମିକ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ପାପକୁ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ରକ୍ତ ଢ଼ାଳିବା ବିନା କ୍ଷମା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ଏହା ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ପାପର ବେତନ ନ ଦେଇ, କଦାପି କ୍ଷମା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ। ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତଦାନ କଲେ । ସେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମର ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର କଲେ ଏବଂ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ପାଇଁ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ରକ୍ତଦାନ କଲେ । ସେ ଆମ ପାଇଁ ପାପର ବେତନ ଦେଲେ ।
ମୁକ୍ତି ଥରେ କି ସବୁ ଦିନ
ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ କି?
ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ କି?
ଥରେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ । ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ
ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କର
ପାପ ଦୂର କଲେ ।
ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କର
ପାପ ଦୂର କଲେ ।
ମାଥିଉ 3:15 ରେ, ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ସବୁଠାରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ, ସେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇଦେଲେ ଏବଂ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ ।
ପ୍ରତିଦିନ କ୍ଷମା ମାଗିବା ତାଙ୍କୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ମରିବାକୁ କହିବା ସହିତ ସମାନ ହେବ । ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ନିୟମ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍ । ଆମ ପାପରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ମରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ ।
ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ପାପର କ୍ଷମା ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ପଚାରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ଏହାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପମାନଜନକ ମନେ କରନ୍ତି । “ଏହି ଅଜ୍ଞ ମୂର୍ଖମାନେ! ସେମାନେ ମୋର ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ବାପ୍ତିଜିତ ହେବାକୁ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ପୁନର୍ବାର ମରିବାକୁ କହୁଛନ୍ତି! ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ତଥାପି ନିଜକୁ ପାପୀ ବୋଲି କହନ୍ତି! ମୁଁ ମୋର ନ୍ୟାୟ ନିୟମ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନର୍କର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଗର୍ତ୍ତକୁ ପଠାଇବି । ତୁମେ ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ଦୁଇଥର ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି? ତୁମର ପ୍ରକୃତ ପାପ ହେତୁ ତୁମେ ମୋତେ ପୁନର୍ବାର ମୋ ପୁଅକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ କହୁଛ । ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ତୁମକୁ ଥରେ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ମୋର ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିସାରିଛି । ତେଣୁ ତୁମର ପ୍ରକୃତ ପାପକୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ କହି ମୋତେ କ୍ରୋଧ ବଝାନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ କର। ”
ଯୀଶୁ ଯେଉଁମାନେ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ଯିବା ଉଚିତ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରାଯାଏ, ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ୱାସକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କର ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଅସତ୍ୟକୁ ଦୂର କରି ମୁକ୍ତି ପାଇବ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମର ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଉଦ୍ଧାର ହେବାର ସମୟ ଆସିଛି । ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କି?
ପ୍ରତିଦିନ କ୍ଷମା ମାଗିବା ତାଙ୍କୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ମରିବାକୁ କହିବା ସହିତ ସମାନ ହେବ । ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ନିୟମ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍ । ଆମ ପାପରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ମରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ ।
ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ପାପର କ୍ଷମା ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ପଚାରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ଏହାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପମାନଜନକ ମନେ କରନ୍ତି । “ଏହି ଅଜ୍ଞ ମୂର୍ଖମାନେ! ସେମାନେ ମୋର ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ବାପ୍ତିଜିତ ହେବାକୁ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ପୁନର୍ବାର ମରିବାକୁ କହୁଛନ୍ତି! ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ତଥାପି ନିଜକୁ ପାପୀ ବୋଲି କହନ୍ତି! ମୁଁ ମୋର ନ୍ୟାୟ ନିୟମ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନର୍କର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଗର୍ତ୍ତକୁ ପଠାଇବି । ତୁମେ ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ଦୁଇଥର ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି? ତୁମର ପ୍ରକୃତ ପାପ ହେତୁ ତୁମେ ମୋତେ ପୁନର୍ବାର ମୋ ପୁଅକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ କହୁଛ । ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ତୁମକୁ ଥରେ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ମୋର ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିସାରିଛି । ତେଣୁ ତୁମର ପ୍ରକୃତ ପାପକୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ କହି ମୋତେ କ୍ରୋଧ ବଝାନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ କର। ”
ଯୀଶୁ ଯେଉଁମାନେ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ଯିବା ଉଚିତ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରାଯାଏ, ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ୱାସକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କର ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଅସତ୍ୟକୁ ଦୂର କରି ମୁକ୍ତି ପାଇବ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମର ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଉଦ୍ଧାର ହେବାର ସମୟ ଆସିଛି । ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କି?
ବିଶ୍ୱାସର ଫଳାଫଳ ସତ୍ୟରେ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ
ଅଧିକାଂଶ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ
ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଜୀବନଯାପନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି କାହିଁକି?
ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଜୀବନଯାପନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି କାହିଁକି?
କାରଣ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ।
ଏପରିକି ପାପୀ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇନଥିଲେ ସେମାନେ 3-5 ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇପାରନ୍ତି । ସେମାନେ ଆରମ୍ଭରେ ଉତ୍ସାହିତ, କିନ୍ତୁ ସମୟ ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ କମିଯାଏ । ଯଦି ତୁମେ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କର, ତୁମର ଉତ୍ସାହ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଲୋପ ପାଇବ ।
ଅନ୍ଧମାନେ ଦେଖିପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ଏବଂ ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଲୁହ ପଡିବାକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କ୍ଷମା କରିବାର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଭୁଲ୍ କରନ୍ତି । ପ୍ରକୃତ କ୍ଷମା ଏକ ଅନୁଭବ ନୁହେଁ ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିହୀନମାନେ ପୁନର୍ଜୀବନ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ବୃଥା ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ ଫେରି ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହି ଭାବନାକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ପାପର କ୍ଷମା କରିବା ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବରେ ଅସମ୍ଭବ । ଯଦି ସେମାନେ ଆରମ୍ଭରୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ, କ୍ଷମା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିନ ଗଡିବା ସହିତ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ ।
କିନ୍ତୁ ଅସତ୍ୟ କ୍ଷମା କେବଳ ଆରମ୍ଭରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ ଏବଂ ସେହି ଦିନଠାରୁ ଏହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଥାଏ । ଉତ୍ସାହର ଆଲୋକ ଶୀଘ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ କାରଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିହୀନମାନେ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଶୁଣିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଫାରୂଶୀମାନେ ନିଜ ହସ୍ତରେ ବାଇବଲ ବହନ କରନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଏବଂ ପ୍ରେରିତଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସର୍ବଦା ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ପଦୋନ୍ନତି ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇଥାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଜମା ହୁଏ ଏବଂ ଶେଷରେ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବରଖାସ୍ତ ହେଲେ । ବାହାରେ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଉତ୍ସାହର ଧଳା ପ୍ଲାଷ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମନ ଭିତରେ ପାପ କ୍ଷୟ ହେଉଛି । ଏହା ସତ୍ୟରେ ନୁହେଁ ବରଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଧର୍ମରେ ବିଶ୍ୱାସର ଫଳାଫଳ ।
ଅନ୍ଧମାନେ ଦେଖିପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ଏବଂ ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଲୁହ ପଡିବାକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କ୍ଷମା କରିବାର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଭୁଲ୍ କରନ୍ତି । ପ୍ରକୃତ କ୍ଷମା ଏକ ଅନୁଭବ ନୁହେଁ ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିହୀନମାନେ ପୁନର୍ଜୀବନ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ବୃଥା ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ ଫେରି ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହି ଭାବନାକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ପାପର କ୍ଷମା କରିବା ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବରେ ଅସମ୍ଭବ । ଯଦି ସେମାନେ ଆରମ୍ଭରୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ, କ୍ଷମା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିନ ଗଡିବା ସହିତ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ ।
କିନ୍ତୁ ଅସତ୍ୟ କ୍ଷମା କେବଳ ଆରମ୍ଭରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ ଏବଂ ସେହି ଦିନଠାରୁ ଏହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଥାଏ । ଉତ୍ସାହର ଆଲୋକ ଶୀଘ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ କାରଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିହୀନମାନେ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଶୁଣିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
କପଟୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଫାରୂଶୀମାନେ ନିଜ ହସ୍ତରେ ବାଇବଲ ବହନ କରନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଏବଂ ପ୍ରେରିତଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସର୍ବଦା ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ପଦୋନ୍ନତି ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇଥାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଜମା ହୁଏ ଏବଂ ଶେଷରେ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବରଖାସ୍ତ ହେଲେ । ବାହାରେ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଉତ୍ସାହର ଧଳା ପ୍ଲାଷ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମନ ଭିତରେ ପାପ କ୍ଷୟ ହେଉଛି । ଏହା ସତ୍ୟରେ ନୁହେଁ ବରଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଧର୍ମରେ ବିଶ୍ୱାସର ଫଳାଫଳ ।
ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଧାର୍ମିକ ହୋଇଥାଉ
ଏହି ଦୁନିଆରେ ସମସ୍ତ ପାପର
ମୁକ୍ତି ପୂରଣ ହୋଇସାରିଛି କି?
ମୁକ୍ତି ପୂରଣ ହୋଇସାରିଛି କି?
ହଁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କର
ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା
ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା
ଏବେ ଏବ୍ରୀ 10:16-18 ପଢିବା ପ୍ରଭୁ କୁହନ୍ତି, ``କାରଣ ପ୍ରଭୁ ଏହି କଥା କହନ୍ତି, ସେହି ସମୟ ଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରିବା, ତାହା ଏହି, ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆପଣା ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେବା, ପୁଣି, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ସେହି ସବୁ ଲେଖିବା, ଏହା କହିଲା ଉତ୍ତାରେ ସେ କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅପରାଧସବୁ ଆମ୍ଭେ ଆଉ ସ୍ମରଣ କରିବା ନାହିଁ । ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ଷମା ହେବା ସ୍ଥଳେ ପାପ ନିମନ୍ତେ ଆଉ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଅନାବଶ୍ୟକ ।’”
ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେହେତୁ ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମର ଜଳ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇଛୁ, ଆମକୁ ଆଉ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏହା ପ୍ରଥମେ ଶୁଣିବେ ଏହା ଅଜବ ଲାଗୁଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ବାଇବଲର ଶବ୍ଦ ଅନୁଯାୟୀ । ସେହି ମାନବିକତାର ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ କି? ସବୁକିଛି ମାପିବା ପାଇଁ ବାଇବଲ ହେଉଛି ମାନଦଣ୍ଡ ଏବଂ ଓଳମ ।
“ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆପଣା ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେବା, ପୁଣି, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ସେହି ସବୁ ଲେଖିବା” (ଏବ୍ରୀ 10:16) । ମୁକ୍ତ ହେବା ପରେ ଆପଣ କିପରି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି? ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମର ହୃଦୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ତୁମେ ସତେଜ ଅନୁଭବ କରୁଛ । ତୁମେ ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ହୋଇଛ ଏବଂ ଆଲୋକରେ ବଞ୍ଚିପାରିବ ।
ଏବଂ ଏବ୍ରୀ 10:17 ରେ ପ୍ରଭୁ କୁହନ୍ତି, “ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅପରାଧସବୁ ଆମ୍ଭେ ଆଉ ସ୍ମରଣ କରିବା ନାହିଁ ।” ସେ ଆମକୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ପାପ ଏବଂ ଅନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସେ ମନେ ରଖିବେ ନାହିଁ। କାହିଁକି? କାରଣ ଯୀଶୁ “ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ” ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ । ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପରେ, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଚାର କରାଗଲା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେହେତୁ ସେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ପାଇଁ ଦେୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ଆମେ ହୁଏତ ସେମାନଙ୍କୁ ମନେ ରଖିପାରିବା କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଦୋଷୀ ଅନୁଭବ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ । ଆମ ପାପ ପାଇଁ ଆଉ ମରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ କାରଣ ଯୀଶୁ ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ଆମ ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତ ଢାଳିଲେ ।
ଏବ୍ରୀ 10:18 କୁହେ, “ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ଷମା ହେବା ସ୍ଥଳେ ପାପ ନିମନ୍ତେ ଆଉ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଅନାବଶ୍ୟକ ।” ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ଲିଭାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଉ ପାପ ପାଇଁ କୌଣସି ବଳିଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
“ହେ ଈଶ୍ଵର, ଦୟାକରି ମୋତେ କ୍ଷମା କର। ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଏବଂ ତଥାପି ଦୁଃଖରେ ବଞ୍ଚିବାର କାରଣ ହେଉଛି ଯେ ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହିଁ । ମୁଁ ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ, କିନ୍ତୁ ମୋର ମନ ପାପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ କ୍ଷୟ ହୋଇଯାଇଛି। ” ଆମକୁ ସେପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ ।
ପାପୀମାନେ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର ନକରି ପାପ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ପାପ କ’ଣ କାରଣ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସତ୍ୟର ନିୟମ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସେମାନେ କେବଳ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ବିବେକରେ ପାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ ଆଗରେ ପାପ କରିବା କ’ଣ ତାହା ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ସୂଚାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବା ଏକ ପାପ ।
ଯୋହନ 16:9 ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଗରେ ପାପ କରିବା କ’ଣ । ପାପର କାରଣ ସେମାନେ ମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ” ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବା ଏହା ଏକ ପାପ । ଯୋହନ 16:10 କୁହନ୍ତି ଧର୍ମ କ’ଣ? "ଧାର୍ମିକତା ହେତୁ ମୁଁ ମୋର ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଆଉ ଦେଖିବ ନାହିଁ।" ଅନ୍ୟ ଅର୍ଥରେ, ଯୀଶୁ ଏହି ଜଗତକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିସାରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି କ୍ରୁଶରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଆମକୁ ପୁନର୍ବାର ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ ।
ଯେଉଁମାନେ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଏବଂ ଧାର୍ମିକ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ଏହି ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତରେ ମୁକ୍ତି ସମାପ୍ତ ହେଲା । ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ମୁକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ ।
“କାରଣ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାକୁ ହେବ, ଆକାଶ ତଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କୌଣସି ନାମ ଦିଆଯାଇ ନାହିଁ । ” (ପ୍ରେରିତ 4:12) । ଯୀଶୁ ଏହି ଜଗତକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତଦାନ କଲେ । ଏହାକୁ ତୁମର ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ କର । ଯୀଶୁ ତୁମକୁ ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କଲେ।
ଯୀଶୁ ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଶରୀରରୁ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ । ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଲୁ । ଯଦି ଆମେ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ଯଦି ଆମେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ତେବେ ଆମେ ଥରେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇଥାଉ । ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ; ଏହି ଦୁଇଟି ଉପାଦାନ ମୌଳିକ ସତ୍ୟ ଗଠନ କରେ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେହେତୁ ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମର ଜଳ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇଛୁ, ଆମକୁ ଆଉ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏହା ପ୍ରଥମେ ଶୁଣିବେ ଏହା ଅଜବ ଲାଗୁଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ବାଇବଲର ଶବ୍ଦ ଅନୁଯାୟୀ । ସେହି ମାନବିକତାର ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ କି? ସବୁକିଛି ମାପିବା ପାଇଁ ବାଇବଲ ହେଉଛି ମାନଦଣ୍ଡ ଏବଂ ଓଳମ ।
“ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆପଣା ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେବା, ପୁଣି, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ସେହି ସବୁ ଲେଖିବା” (ଏବ୍ରୀ 10:16) । ମୁକ୍ତ ହେବା ପରେ ଆପଣ କିପରି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି? ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମର ହୃଦୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ତୁମେ ସତେଜ ଅନୁଭବ କରୁଛ । ତୁମେ ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ହୋଇଛ ଏବଂ ଆଲୋକରେ ବଞ୍ଚିପାରିବ ।
ଏବଂ ଏବ୍ରୀ 10:17 ରେ ପ୍ରଭୁ କୁହନ୍ତି, “ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅପରାଧସବୁ ଆମ୍ଭେ ଆଉ ସ୍ମରଣ କରିବା ନାହିଁ ।” ସେ ଆମକୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ପାପ ଏବଂ ଅନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସେ ମନେ ରଖିବେ ନାହିଁ। କାହିଁକି? କାରଣ ଯୀଶୁ “ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ” ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ । ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପରେ, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଚାର କରାଗଲା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେହେତୁ ସେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ପାଇଁ ଦେୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ଆମେ ହୁଏତ ସେମାନଙ୍କୁ ମନେ ରଖିପାରିବା କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଦୋଷୀ ଅନୁଭବ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ । ଆମ ପାପ ପାଇଁ ଆଉ ମରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ କାରଣ ଯୀଶୁ ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ଆମ ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତ ଢାଳିଲେ ।
ଏବ୍ରୀ 10:18 କୁହେ, “ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ଷମା ହେବା ସ୍ଥଳେ ପାପ ନିମନ୍ତେ ଆଉ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଅନାବଶ୍ୟକ ।” ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ଲିଭାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଉ ପାପ ପାଇଁ କୌଣସି ବଳିଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
“ହେ ଈଶ୍ଵର, ଦୟାକରି ମୋତେ କ୍ଷମା କର। ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଏବଂ ତଥାପି ଦୁଃଖରେ ବଞ୍ଚିବାର କାରଣ ହେଉଛି ଯେ ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହିଁ । ମୁଁ ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ, କିନ୍ତୁ ମୋର ମନ ପାପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ କ୍ଷୟ ହୋଇଯାଇଛି। ” ଆମକୁ ସେପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ ।
ପାପୀମାନେ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର ନକରି ପାପ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ପାପ କ’ଣ କାରଣ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସତ୍ୟର ନିୟମ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସେମାନେ କେବଳ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ବିବେକରେ ପାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ ଆଗରେ ପାପ କରିବା କ’ଣ ତାହା ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ସୂଚାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବା ଏକ ପାପ ।
ଯୋହନ 16:9 ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆଗରେ ପାପ କରିବା କ’ଣ । ପାପର କାରଣ ସେମାନେ ମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ” ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବା ଏହା ଏକ ପାପ । ଯୋହନ 16:10 କୁହନ୍ତି ଧର୍ମ କ’ଣ? "ଧାର୍ମିକତା ହେତୁ ମୁଁ ମୋର ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଆଉ ଦେଖିବ ନାହିଁ।" ଅନ୍ୟ ଅର୍ଥରେ, ଯୀଶୁ ଏହି ଜଗତକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିସାରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି କ୍ରୁଶରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଆମକୁ ପୁନର୍ବାର ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ ।
ଯେଉଁମାନେ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଏବଂ ଧାର୍ମିକ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ଏହି ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତରେ ମୁକ୍ତି ସମାପ୍ତ ହେଲା । ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ମୁକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ ।
“କାରଣ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାକୁ ହେବ, ଆକାଶ ତଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କୌଣସି ନାମ ଦିଆଯାଇ ନାହିଁ । ” (ପ୍ରେରିତ 4:12) । ଯୀଶୁ ଏହି ଜଗତକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତଦାନ କଲେ । ଏହାକୁ ତୁମର ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ କର । ଯୀଶୁ ତୁମକୁ ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କଲେ।
ଯୀଶୁ ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଶରୀରରୁ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ । ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଲୁ । ଯଦି ଆମେ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ଯଦି ଆମେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ତେବେ ଆମେ ଥରେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇଥାଉ । ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ; ଏହି ଦୁଇଟି ଉପାଦାନ ମୌଳିକ ସତ୍ୟ ଗଠନ କରେ ।
ପାପୀମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ସଂସ୍କରଣ
ଆମର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ
ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବା କି,
କିମ୍ବା ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛୁ କି ?
ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବା କି,
କିମ୍ବା ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛୁ କି ?
ଈଶ୍ଵର ଥରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ
1 ଯୋହନ 1:9 କୁହନ୍ତି, “ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରୁ, ତେବେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିଷ୍କାର କରିବାକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି ।”
ଯଦି ଆମେ କେବଳ ଆମର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ତେବେ ଏହା ଭଲ ହେବ । ଏହାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି କିଛି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ନୂତନ ତତ୍ତ୍ଵ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଧାରଣା ଆଣିଲେ । ସେମାନେ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର କେହି ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯାଇପାରିବ । ତାହା ସୁବିଧା ନୁହେଁ କି? କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ କଦାପି କହି ନାହାଁନ୍ତି ଯେ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ନିଜକୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ସମୟରେ ଆମକୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ ।
କେବଳ ଆମର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ କ୍ଷମା ପାଇ ପାରିବା କି ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇସାରିଛୁ? ଆପଣ କେଉଁମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମିଥ୍ୟା ତତ୍ତ୍ଵକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ସେମାନେ ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ପାପ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରହିଥାଏ କାରଣ ସେମାନେ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ଶବ୍ଦ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ଏହା କୌଣସି ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ପାପୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରକୃତ ପାପ କ୍ଷମା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ ।
ଏହି କାରଣରୁ, ଆମେ ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଏବଂ ସତ୍ୟ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଭେଦଭାବ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଆମକୁ କୁହାଯାଇଥାଇପାରେ ।
ପାପୀମାନେ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି 1 ଯୋହନ 1:9 କୁ। ସେମାନେ ଭୁଲ୍ ଭାବରେ ଭାବନ୍ତି ଏହା ଦୈନନ୍ଦିନ ପାପର କ୍ଷମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ । ଆସନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ପଢ଼ିବା “ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରୁ, ତେବେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିଷ୍କାର କରିବାକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି ।” ତୁମେ ଭାବୁଛ କି ଆମେ କେବଳ ମୂଳ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଏବଂ ନ୍ୟାୟବାନ ହେବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବା ପାଇଁ ଆମର ପ୍ରକୃତ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ହେବ? ଏଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଭ୍ରମିତ ଚିନ୍ତାଧାରା ଯାହା ଆମ ଶରୀରର ଦୁର୍ବଳତା ପାଇଁ ଋଣୀ ।
ଆମେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରୁ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ରକ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ଏହା ସତ୍ୟ ନୁହେଁ । ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତ ସହିତ ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଆତ୍ମା ଅନୁଯାୟୀ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଏବଂ ଭୁଲ୍ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅନୁଯାୟୀ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଦୁଇଟି ଅଲଗା ଜିନିଷ । ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅନୁଯାୟୀ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଧୋଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିଲେ।
ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ପୁନର୍ବାର ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଉଚିତ୍, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବାର ପାପ କରୁଛନ୍ତି ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଓ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଥରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛ କି? ଯେଉଁମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହାଁନ୍ତି ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ନିଜର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ପରିତ୍ରାଣ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତ ପାପ ବିଷୟରେ କ’ଣ କରିବେ ତାହା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଡିଥାଏ ।
ଭବିଷ୍ୟତର ପାପ ପାଇଁ ସେମାନେ ଆଗରୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସର ଅଭାବ ଦେଖାନ୍ତି । ଏହି ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରକୁ ଅନ୍ଧ କରନ୍ତି । ଯୀଶୁ ନିଜ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଓ ରକ୍ତ ସହିତ ଆମକୁ ଥରେ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ । ଆମେ କେବଳ ତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥାଉ ।
ଯଦି ତୁମେ ଭାବୁଛ ତୁମେ ଉଦ୍ଧାର ହେବା ପାଇଁ ତୁମର ଭବିଷ୍ୟତର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିବ, ତୁମେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହଁ, ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର କିଛି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସ୍ୱୀକାର ମାଧ୍ୟମରେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ତେଣୁ ଯଦି ତୁମେ ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକାର କର, “ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ, ଯିଏ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହିଁ,” ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ସୁସମାଚାରକୁ ଶୁଣ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କର, ଈଶ୍ଵର ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ ।
କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆପଣ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ କେବଳ ଅନୁତାପକାରୀ ପ୍ରାର୍ଥନା ତଳେ ଲୁଚି ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ପୁନର୍ବାର ଜଜ୍ ଭାବରେ ଏହି ଜଗତକୁ ଆସିବେ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଭୟଙ୍କର ବିଚାରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ ।
ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରାଯିବ। ଯଦି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ପଛରେ ଲୁଚାନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ବିଚାରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ । ତେଣୁ, ବିଚାର ଦିନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାରରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଶ୍ୱାସ କର ।
ଯଦି ଆମେ କେବଳ ଆମର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ତେବେ ଏହା ଭଲ ହେବ । ଏହାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି କିଛି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ନୂତନ ତତ୍ତ୍ଵ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଧାରଣା ଆଣିଲେ । ସେମାନେ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର କେହି ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯାଇପାରିବ । ତାହା ସୁବିଧା ନୁହେଁ କି? କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ କଦାପି କହି ନାହାଁନ୍ତି ଯେ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ନିଜକୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ସମୟରେ ଆମକୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ ।
କେବଳ ଆମର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ କ୍ଷମା ପାଇ ପାରିବା କି ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇସାରିଛୁ? ଆପଣ କେଉଁମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମିଥ୍ୟା ତତ୍ତ୍ଵକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ସେମାନେ ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ପାପ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରହିଥାଏ କାରଣ ସେମାନେ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ଶବ୍ଦ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ଏହା କୌଣସି ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ପାପୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରକୃତ ପାପ କ୍ଷମା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ ।
ଏହି କାରଣରୁ, ଆମେ ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଏବଂ ସତ୍ୟ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଭେଦଭାବ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଆମକୁ କୁହାଯାଇଥାଇପାରେ ।
ପାପୀମାନେ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି 1 ଯୋହନ 1:9 କୁ। ସେମାନେ ଭୁଲ୍ ଭାବରେ ଭାବନ୍ତି ଏହା ଦୈନନ୍ଦିନ ପାପର କ୍ଷମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ । ଆସନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ପଢ଼ିବା “ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରୁ, ତେବେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିଷ୍କାର କରିବାକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି ।” ତୁମେ ଭାବୁଛ କି ଆମେ କେବଳ ମୂଳ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଏବଂ ନ୍ୟାୟବାନ ହେବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବା ପାଇଁ ଆମର ପ୍ରକୃତ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ହେବ? ଏଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଭ୍ରମିତ ଚିନ୍ତାଧାରା ଯାହା ଆମ ଶରୀରର ଦୁର୍ବଳତା ପାଇଁ ଋଣୀ ।
ଆମେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରୁ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ରକ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ଏହା ସତ୍ୟ ନୁହେଁ । ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ରକ୍ତ ସହିତ ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଆତ୍ମା ଅନୁଯାୟୀ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଏବଂ ଭୁଲ୍ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅନୁଯାୟୀ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଦୁଇଟି ଅଲଗା ଜିନିଷ । ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅନୁଯାୟୀ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଧୋଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିଲେ।
ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ପୁନର୍ବାର ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଉଚିତ୍, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବାର ପାପ କରୁଛନ୍ତି ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଓ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଥରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛ କି? ଯେଉଁମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହାଁନ୍ତି ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ନିଜର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ପରିତ୍ରାଣ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତ ପାପ ବିଷୟରେ କ’ଣ କରିବେ ତାହା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଡିଥାଏ ।
ଭବିଷ୍ୟତର ପାପ ପାଇଁ ସେମାନେ ଆଗରୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସର ଅଭାବ ଦେଖାନ୍ତି । ଏହି ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରକୁ ଅନ୍ଧ କରନ୍ତି । ଯୀଶୁ ନିଜ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଓ ରକ୍ତ ସହିତ ଆମକୁ ଥରେ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ । ଆମେ କେବଳ ତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥାଉ ।
ଯଦି ତୁମେ ଭାବୁଛ ତୁମେ ଉଦ୍ଧାର ହେବା ପାଇଁ ତୁମର ଭବିଷ୍ୟତର ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିବ, ତୁମେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହଁ, ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର କିଛି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସ୍ୱୀକାର ମାଧ୍ୟମରେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ତେଣୁ ଯଦି ତୁମେ ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକାର କର, “ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ, ଯିଏ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହିଁ,” ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ସୁସମାଚାରକୁ ଶୁଣ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କର, ଈଶ୍ଵର ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ ।
କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆପଣ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ କେବଳ ଅନୁତାପକାରୀ ପ୍ରାର୍ଥନା ତଳେ ଲୁଚି ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ପୁନର୍ବାର ଜଜ୍ ଭାବରେ ଏହି ଜଗତକୁ ଆସିବେ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଭୟଙ୍କର ବିଚାରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ ।
ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରାଯିବ। ଯଦି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ପଛରେ ଲୁଚାନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ବିଚାରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ । ତେଣୁ, ବିଚାର ଦିନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାରରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଶ୍ୱାସ କର ।
ସଠିକ୍ ସ୍ୱୀକାର ଏବଂ ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ
ଜଣେ ପାପୀ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ
ସ୍ୱୀକାର କ’ଣ?
ସ୍ୱୀକାର କ’ଣ?
ସ୍ଵୀକାର କରିବାକୁ ଯେ ତାଙ୍କର ତଥାପି
ପାପ ଅଛି ଏବଂ ସେ ଯଦି ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାରରେ
ବିଶ୍ୱାସ ନକରନ୍ତି ତେବେ ସେ ନର୍କକୁ ଯିବେ
ପାପ ଅଛି ଏବଂ ସେ ଯଦି ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାରରେ
ବିଶ୍ୱାସ ନକରନ୍ତି ତେବେ ସେ ନର୍କକୁ ଯିବେ
ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ଥରେ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ । ମୁଁ ଯାହା କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଏଠାରେ ଏକ ବାସ୍ତବ ଜୀବନର ଉଦାହରଣ । ଧରାଯାଉ ଉତ୍ତର କୋରିଆର ଗୁପ୍ତଚର ଦକ୍ଷିଣକୁ ଓହ୍ଲାଇଥାଏ । ସେ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ଆମେ କେତେ ସମୃଦ୍ଧ, ସେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜକୁ ଛାଡିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଛନ୍ତି ।
ନିକଟସ୍ଥ ପୋଲିସ ଷ୍ଟେସନକୁ ଯିବା ପରେ ସେ ଏହିପରି ସ୍ୱୀକାର କରି କହିଥଲେ ଯେ ମୁଁ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଗୁପ୍ତଚର ଅଟେ, କିମ୍ବା “ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣକୁ ଆସି ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲି ଏବଂ ଏହାକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦେଇଥିଲି, ଏବଂ ମୁଁ ଏହା କରିସାରିଛି ଏହାକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦେଇଛି, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ନିଜକୁ ଛାଡି ଦେଉଛି । ତେଣୁ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ଗୁପ୍ତଚର ନୁହେଁ। ”
ଏହା ଏକ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ୱୀକାର? ଯଦି ସେ ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ କେବଳ “ମୁଁ ଜଣେ ଗୁପ୍ତଚର” ବୋଲି କହିବାକୁ ପଡିବ । ଏହି ସରଳ ବକ୍ତବ୍ୟ ସବୁକିଛି ବୁଝାଏ: ଯେ ସେ ଜଣେ ଖରାପ ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବାକୁ ପଡିବ । ସେହି ସରଳ ବକ୍ତବ୍ୟ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ମିଶନକୁ ଖାତିର ନକରି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ ।
ସେହି ପରି, ଯଦି ଜଣେ ପାପୀ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ସ୍ୱୀକାର କରେ, “ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହିଁ । ମୋତେ ନର୍କରେ ନିକ୍ଷେପ କରାଯିବାର ବିଚାର କରାଯାଇଛି। ଦୟାକରି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର ”ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, ସେ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ତଢ଼ାଳିଲେ, ଏବଂ ଆମକୁ କେବଳ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବାକୁ ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ପ୍ରକାଶିତ 2:17 କୁହେ, “ତାହାକୁ ଆମ୍ଭେ ଗୁପ୍ତ ମାନ୍ନା ଦେବୁ, ପୁଣି, ଯେଉଁ ନାମ ଗ୍ରହଣକର୍ତ୍ତା ବିନା ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ”
ନିକଟସ୍ଥ ପୋଲିସ ଷ୍ଟେସନକୁ ଯିବା ପରେ ସେ ଏହିପରି ସ୍ୱୀକାର କରି କହିଥଲେ ଯେ ମୁଁ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଗୁପ୍ତଚର ଅଟେ, କିମ୍ବା “ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣକୁ ଆସି ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲି ଏବଂ ଏହାକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦେଇଥିଲି, ଏବଂ ମୁଁ ଏହା କରିସାରିଛି ଏହାକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦେଇଛି, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ନିଜକୁ ଛାଡି ଦେଉଛି । ତେଣୁ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ଗୁପ୍ତଚର ନୁହେଁ। ”
ଏହା ଏକ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ୱୀକାର? ଯଦି ସେ ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ କେବଳ “ମୁଁ ଜଣେ ଗୁପ୍ତଚର” ବୋଲି କହିବାକୁ ପଡିବ । ଏହି ସରଳ ବକ୍ତବ୍ୟ ସବୁକିଛି ବୁଝାଏ: ଯେ ସେ ଜଣେ ଖରାପ ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବାକୁ ପଡିବ । ସେହି ସରଳ ବକ୍ତବ୍ୟ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ମିଶନକୁ ଖାତିର ନକରି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ ।
ସେହି ପରି, ଯଦି ଜଣେ ପାପୀ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ସ୍ୱୀକାର କରେ, “ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହିଁ । ମୋତେ ନର୍କରେ ନିକ୍ଷେପ କରାଯିବାର ବିଚାର କରାଯାଇଛି। ଦୟାକରି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର ”ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, ସେ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ତଢ଼ାଳିଲେ, ଏବଂ ଆମକୁ କେବଳ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବାକୁ ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ପ୍ରକାଶିତ 2:17 କୁହେ, “ତାହାକୁ ଆମ୍ଭେ ଗୁପ୍ତ ମାନ୍ନା ଦେବୁ, ପୁଣି, ଯେଉଁ ନାମ ଗ୍ରହଣକର୍ତ୍ତା ବିନା ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ”
ବାଇବଲ କୁହେ ଯେ ଯିଏ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଗ୍ରହଣ କରେ ସେ କେବଳ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ଜାଣିବ। କେବଳ ଜଣେ ଯିଏ ଥରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଧାର୍ମିକ ହେବାର ରହସ୍ୟ ଜାଣେ ।
ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନେ ଦୈନନ୍ଦିନ ପ୍ରାର୍ଥନା ସତ୍ତ୍ୱେ ପାପୀ ହୋଇ ରହିବେ । ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ପ୍ରତିଦିନ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା । ଯଦି କେହି ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତଥାପି ଯଦି ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ କ୍ଷମା ମାଗନ୍ତି ତେବେ ସେ ତଥାପି ପାପୀ ହୋଇଥା’ନ୍ତି । ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇ ନଥାନ୍ତେ ।
ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାକୁ ହେଲେ ସେମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ସେମାନେ ପାପୀ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ।
ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନେ ଦୈନନ୍ଦିନ ପ୍ରାର୍ଥନା ସତ୍ତ୍ୱେ ପାପୀ ହୋଇ ରହିବେ । ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ପ୍ରତିଦିନ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା । ଯଦି କେହି ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତଥାପି ଯଦି ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ କ୍ଷମା ମାଗନ୍ତି ତେବେ ସେ ତଥାପି ପାପୀ ହୋଇଥା’ନ୍ତି । ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇ ନଥାନ୍ତେ ।
ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବାକୁ ହେଲେ ସେମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ସେମାନେ ପାପୀ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ।
ଗୋଟିଏ ପାପକୁ ସରଳ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ ଯେ 1 ଯୋହନ 1: 9 ସ୍ୱୀକାର ବିଷୟରେ ଆମକୁ କହିଥାଏ
ଆମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଆମର ପାପ ସ୍ୱୀକାର
କରିବାକୁ ପଡିବ, କିମ୍ବା ପରିତ୍ରାଣ
ପାଇବାକୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଥର?
କରିବାକୁ ପଡିବ, କିମ୍ବା ପରିତ୍ରାଣ
ପାଇବାକୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଥର?
କେବଳ ଗୋଟିଏ ଥର
ଜଣେ ଚୋର ଏବଂ ହତ୍ୟାକାରୀ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବ କି? ପାପୀମାନେ କେବଳ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ସେମାନେ କେବଳ ଜଳ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାର ମାଧ୍ୟମରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବେ ।
କିଛି ଭ୍ରାନ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଏହିପରି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି । “ପ୍ରିୟ ଈଶ୍ଵର, ମୁଁ ଆଜି ଆଉ କାହା ସହିତ ଝଗଡା କଲି। ମୁଁ ପାପ କଲି। ମୁଁ କାହାକୁ ପ୍ରତାରଣା କଲି । ମୁଁ କିଛି ଚୋରି କଲି। ”
ଯଦି ସେମାନେ ସେହିଭଳି ଆଗକୁ ବଝନ୍ତି ତେବେ ଈଶ୍ଵର କହିବେ, “ହେ ପାପୀ, ଚୁପ୍ ରୁହ! ତ କଣ?"
“ଦୟାକରି ମୋ କଥା ଶୁଣ । ଈଶ୍ଵର, ତୁମେ ଆମକୁ ଆମର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ କହିଛ । ମୁଁ ତୁମର ଦୟା ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା କରୁଛି।”
ଈଶ୍ଵର ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଏହି ପ୍ରକାର ପ୍ରାର୍ଥନା ନୁହେଁ । ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି: ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ।
ଅଗଷ୍ଟିନ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ମାତାର ସ୍ତନକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରି ଅନୁତାପ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଭାବିଲେ ଯେ ଏହି ପ୍ରକାରର ସ୍ୱୀକାର ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ନେଇଯିବ । ଆମେ ଏହା ଉପରେ କେବଳ ହସିବା । କେବଳ ଗୋଟିଏ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ତାହା କରିବ ନାହିଁ ।
ଈଶ୍ଵର କୁହନ୍ତି, “ଚୁପ୍ ରୁହ ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ପାପ କରିଛ ତେବେ ମୋତେ କୁହ । ଯଦି ଆପଣଙ୍କର ଅଛି, ତେବେ ଏହା ବିଷୟରେ କହିବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ । ଆପଣ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲ୍ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ସତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ । ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ମୁକ୍ତ ହୁଅ । ଯଦି ନୁହେଁ, ମୁଁ ଆସି ତୁମର ବିଚାର କରିବି। ”
କ୍ଷମା ପାଇଁ ଅନୁତାପ ପ୍ରାର୍ଥନା ଏବଂ ସ୍ୱୀକାର ମାଧ୍ୟମରେ ଉଦ୍ଧାର ହେବାକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରୟାସ ଭୁଲ୍ ଏବଂ ଅସତ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସୂଚିତ କରେ ।
୧ ଯୋହନ 1:9 ରେ ଲେଖା ହୋଇଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବୁ, ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତର ସୁସମାଚାର ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ ।
କିଛି ଭ୍ରାନ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଏହିପରି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି । “ପ୍ରିୟ ଈଶ୍ଵର, ମୁଁ ଆଜି ଆଉ କାହା ସହିତ ଝଗଡା କଲି। ମୁଁ ପାପ କଲି। ମୁଁ କାହାକୁ ପ୍ରତାରଣା କଲି । ମୁଁ କିଛି ଚୋରି କଲି। ”
ଯଦି ସେମାନେ ସେହିଭଳି ଆଗକୁ ବଝନ୍ତି ତେବେ ଈଶ୍ଵର କହିବେ, “ହେ ପାପୀ, ଚୁପ୍ ରୁହ! ତ କଣ?"
“ଦୟାକରି ମୋ କଥା ଶୁଣ । ଈଶ୍ଵର, ତୁମେ ଆମକୁ ଆମର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ କହିଛ । ମୁଁ ତୁମର ଦୟା ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା କରୁଛି।”
ଈଶ୍ଵର ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଏହି ପ୍ରକାର ପ୍ରାର୍ଥନା ନୁହେଁ । ଯେଉଁମାନେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି: ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ।
ଅଗଷ୍ଟିନ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ମାତାର ସ୍ତନକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରି ଅନୁତାପ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଭାବିଲେ ଯେ ଏହି ପ୍ରକାରର ସ୍ୱୀକାର ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ନେଇଯିବ । ଆମେ ଏହା ଉପରେ କେବଳ ହସିବା । କେବଳ ଗୋଟିଏ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ତାହା କରିବ ନାହିଁ ।
ଈଶ୍ଵର କୁହନ୍ତି, “ଚୁପ୍ ରୁହ ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ପାପ କରିଛ ତେବେ ମୋତେ କୁହ । ଯଦି ଆପଣଙ୍କର ଅଛି, ତେବେ ଏହା ବିଷୟରେ କହିବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ । ଆପଣ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲ୍ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ସତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ । ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ମୁକ୍ତ ହୁଅ । ଯଦି ନୁହେଁ, ମୁଁ ଆସି ତୁମର ବିଚାର କରିବି। ”
କ୍ଷମା ପାଇଁ ଅନୁତାପ ପ୍ରାର୍ଥନା ଏବଂ ସ୍ୱୀକାର ମାଧ୍ୟମରେ ଉଦ୍ଧାର ହେବାକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରୟାସ ଭୁଲ୍ ଏବଂ ଅସତ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସୂଚିତ କରେ ।
୧ ଯୋହନ 1:9 ରେ ଲେଖା ହୋଇଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବୁ, ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତର ସୁସମାଚାର ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ ।
“ମୋ ପାଖରୁ ଦୂର ହୁଅ”
ଆଇନହୀନତିକତା ଅଭ୍ୟାସ
କରିବାର ଅର୍ଥ କ’ଣ?
କରିବାର ଅର୍ଥ କ’ଣ?
ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ହୃଦୟରେ ପାପ
ସହିତ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ।
ସହିତ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ପାପୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଭ୍ରାନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗରେ ଅନୈତିକତା ଅଭ୍ୟାସ କରିଛନ୍ତି । “ସେ ଦିନ ଅନେକେ ମୋତେ କହିବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ କି ତୁମ୍ଭ ନାମରେ ଭାବବାଣୀ କହିଲୁ ନାହିଁ ? ପୁଣି, ତୁମ୍ଭ ନାମରେ କି ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାଇଲୁ ନାହିଁ ? ଆଉ ତୁମ୍ଭ ନାମରେ କି ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ କଲୁ ନାହିଁ ? ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ କହିବି, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କେବେ ହେଁ ଜାଣି ନାହିଁ । ହେ ଅଧର୍ମାଚାରୀମାନେ ମୋ ପାଖରୁ ଦୂର ହୁଅ ।’” (ମାଥିଉ 7: 22-23)
କଳ୍ପନା କର ଯେ ଯିଏ ଅସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ମରିଯାଏ, ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଏ ଏବଂ କହିଲା, “ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ କେମିତି ଅଛ? ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ ବିଷୟରେ ସେଠାରେ ଭାବୁଥିଲି ତୁମେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଥିଲ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏଠାରେ ଆହୁରି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛ । ପ୍ରଭୁ, ଧନ୍ୟବାଦ । ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କଲ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଯେ ତୁମେ ମୋତେ ପାପହୀନ ବୋଲି ଭାବୁଛ ଯଦିଓ ମୋର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି । ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିବାରୁ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି । ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲଗୁଡ଼ିକ ପୁରା ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ଅଛି । ବିଦାୟ ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାରିପାଖରେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛି। ”
ସେ ଉଦ୍ୟାନ ଆଡକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ। “ଅପେକ୍ଷା କର! ଆସନ୍ତୁ ଦେଖିବା ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି କି ନାହିଁ । ତୁମେ ଜଣେ ପାପୀ କି? ”
“ଅବଶ୍ୟ ମୋର ପାପ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ନାହିଁ କି? ”
"ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ପାପ ଅଛି କି?"
“ନିଶ୍ଚିତ, ମୋର ପାପ ଅଛି।”
"କଣ? ତୁମର ପାପ ଅଛି କି? ମୋତେ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକ ଆଣ । ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଆଣ । ତାଙ୍କ ନାମ ଖୋଜ । ଦେଖନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ନାମ କେଉଁ ପୁସ୍ତକରେ ଅଛି। ”ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ, ତାଙ୍କ ନାମ କର୍ମର ପୁସ୍ତକରେ ଅଛି ।
“ବର୍ତ୍ତମାନ, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ କରିଥିବା ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱୀକାର କର।”
ଲୋକଟି ନକରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କୁ ପାଟି ଖୋଲିବାକୁ ଏବଂ ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି ।
"ହଁ, ମୁଁ ଏପରି ଏବଂ ଏପରି ପାପ କରିଥିଲି ..."
ସେ ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପାଟି ବନ୍ଦ କରି ପାରିବେ ନାହିଁ ।
“ଠିକ୍ ଅଛି, ତାହା ଯଥେଷ୍ଟ! ସେ ନର୍କରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଯୋଗ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ! ତାଙ୍କୁ ସେହି ଜଳୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ପଠାନ୍ତୁ।
”ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ଫୁଲ ଫୁଟିଛି ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ତାଙ୍କୁ ପଠାଯାଇ ନାହିଁ, ବରଂ ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନକୁ ପଠାଯାଇଛି। ନର୍କକୁ ନିଆଯିବାବେଳେ ସେ ଦନ୍ତ କଡ଼ମଡ଼ କରନ୍ତି ।
“ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲି, ତୁମ ନାମରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କଲି, ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରଚାର କଲି, ତୁମର ସେବା କରିବା ପାଇଁ ମୋର ଘର ବିକ୍ରୟ କଲି, ଅନାଥମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି, ତୁମ ନାମରେ ଏତେ ସହିଥିଲି, ସକାଳୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି, ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଚିକିତ୍ସା କଲି ... ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ । ”
ସେ ଦାନ୍ତକୁ ଏତେ କଡ଼ମଡ଼ କରନ୍ତି ଯେ ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କିଛି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ସେ ନର୍କରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ସମସ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ଜାଣି ନଥିଲେ । ଯେଉଁମାନେ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରକୁ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ।
କଳ୍ପନା କର ଯେ ଯିଏ ଅସତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ମରିଯାଏ, ଈଶ୍ଵର ଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଏ ଏବଂ କହିଲା, “ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ କେମିତି ଅଛ? ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ ବିଷୟରେ ସେଠାରେ ଭାବୁଥିଲି ତୁମେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଥିଲ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏଠାରେ ଆହୁରି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛ । ପ୍ରଭୁ, ଧନ୍ୟବାଦ । ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କଲ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଯେ ତୁମେ ମୋତେ ପାପହୀନ ବୋଲି ଭାବୁଛ ଯଦିଓ ମୋର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି । ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିବାରୁ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି । ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲଗୁଡ଼ିକ ପୁରା ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ଅଛି । ବିଦାୟ ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାରିପାଖରେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛି। ”
ସେ ଉଦ୍ୟାନ ଆଡକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ। “ଅପେକ୍ଷା କର! ଆସନ୍ତୁ ଦେଖିବା ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି କି ନାହିଁ । ତୁମେ ଜଣେ ପାପୀ କି? ”
“ଅବଶ୍ୟ ମୋର ପାପ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ନାହିଁ କି? ”
"ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ପାପ ଅଛି କି?"
“ନିଶ୍ଚିତ, ମୋର ପାପ ଅଛି।”
"କଣ? ତୁମର ପାପ ଅଛି କି? ମୋତେ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକ ଆଣ । ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଆଣ । ତାଙ୍କ ନାମ ଖୋଜ । ଦେଖନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ନାମ କେଉଁ ପୁସ୍ତକରେ ଅଛି। ”ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ, ତାଙ୍କ ନାମ କର୍ମର ପୁସ୍ତକରେ ଅଛି ।
“ବର୍ତ୍ତମାନ, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ କରିଥିବା ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱୀକାର କର।”
ଲୋକଟି ନକରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ତାଙ୍କୁ ପାଟି ଖୋଲିବାକୁ ଏବଂ ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି ।
"ହଁ, ମୁଁ ଏପରି ଏବଂ ଏପରି ପାପ କରିଥିଲି ..."
ସେ ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପାଟି ବନ୍ଦ କରି ପାରିବେ ନାହିଁ ।
“ଠିକ୍ ଅଛି, ତାହା ଯଥେଷ୍ଟ! ସେ ନର୍କରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଯୋଗ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ! ତାଙ୍କୁ ସେହି ଜଳୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ପଠାନ୍ତୁ।
”ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ଫୁଲ ଫୁଟିଛି ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ତାଙ୍କୁ ପଠାଯାଇ ନାହିଁ, ବରଂ ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନକୁ ପଠାଯାଇଛି। ନର୍କକୁ ନିଆଯିବାବେଳେ ସେ ଦନ୍ତ କଡ଼ମଡ଼ କରନ୍ତି ।
“ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲି, ତୁମ ନାମରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କଲି, ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରଚାର କଲି, ତୁମର ସେବା କରିବା ପାଇଁ ମୋର ଘର ବିକ୍ରୟ କଲି, ଅନାଥମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି, ତୁମ ନାମରେ ଏତେ ସହିଥିଲି, ସକାଳୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି, ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଚିକିତ୍ସା କଲି ... ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ । ”
ସେ ଦାନ୍ତକୁ ଏତେ କଡ଼ମଡ଼ କରନ୍ତି ଯେ ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କିଛି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ସେ ନର୍କରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ସମସ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ଜାଣି ନଥିଲେ । ଯେଉଁମାନେ ମୁକ୍ତିର ସୁସମାଚାରକୁ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ।
ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ପାପଗୁଡିକ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି?
ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କର ପାପ
କେଉଁଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି?
କେଉଁଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି?
ସେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଏବଂ
କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି
କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି
ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ବା କରୁ ନଥାଉ, ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି । ଯଦି ସେ କାହାର ହୃଦୟରେ ପାପର ଏକ ଦାଗ ମଧ୍ୟ ପାଇଥା’ନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ବିଚାର ଦିନରେ ନର୍କକୁ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ । ଈଶ୍ଵର ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇ ନାହାଁନ୍ତି, ଯଦି ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ହାସଲ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇ ନାହିଁ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ।
ଜଣେ ପାପୀଙ୍କର ପାପ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି । ଯେଉଁମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପକୁ ମନେ ରଖିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ଲିଭାଯାଇଥାଏ । ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଅଟନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି । ତେଣୁ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାପୀ । ଯେତେବେଳେ ବି ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଆଣ୍ଠୁମାଡି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିବାକୁ ବାରଣ କରେ । ସେମାନେ ଏଥିପାଇଁ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ରହିଯାଇଛି । ଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ଏଗାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧ ପାଇଁ ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରି ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ।
ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ବାରମ୍ବାର ଅନୁତାପ କରିବାକୁ ପଡିବ କି? ସେମାନେ ଏହା କାହିଁକି କରନ୍ତି? ସେମାନେ ଏହା କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ବି ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନେ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵଙ୍କ ନିକଟରେ ଦୋଷୀ । ତେଣୁ ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଆନ୍ତରିକ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କ ପାପକୁ ଲୁହାର କଲମ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ଟାବଲେଟରେ ଲେଖିଥିଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ପାପ କେବେ ବି ଲିଭାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିବା ପରେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିବ । ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସମାଚାରର ଅର୍ଦ୍ଧେକରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପାପୀ ଭାବରେ ଦୁଃଖରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ପଡିବ ଏବଂ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବାକୁ ପଡିବ ।
ଯିରିମିୟ 17: 1 ରେ ଲେଖା ଅଛି, “ଯିହୁଦାର ପାପ ଲୌହ ଲେଖନୀରେ ଓ ହୀରକର କଣ୍ଟକ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଅଛି;ତାହା ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଫଳକରେ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞବେଦିର ଶୃଙ୍ଗରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଅଛି।”
ଯିହୁଦା ହେଉଛି ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜ ପରିବାରର ନାମ । ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ବାଇବଲ ଯିହୁଦାକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ତେଣୁ ଯିହୁଦାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଲୋକ ।
ଯିହୁଦାର ପାପ ଲୁହାର କଲମ ସହିତ ଲେଖା ହୋଇଛି ଏବଂ ହୀରାର ବିନ୍ଦୁରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ଯାହା ଇସ୍ପାତ ଦ୍ୱାରା କାଟିପାରେ । ହୀରା ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପଦାର୍ଥ । ହୀରାର ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ଲୁହାର ଏକ କଲମ ସହିତ ଆମର ପାପ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ।
ଥରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଗଲେ, ସେଗୁଡିକ ଲିଭାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ । ଯଦି ଆମେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନାହୁଁ ସେଗୁଡିକ ଲିଭାଯିବ ନାହିଁ ।
ସେମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ମୁକ୍ତ ହେବା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଏବଂ ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ରହିଥାଏ ତେବେ ନିଜକୁ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାର କ is ଣସି ଲାଭ ନାହିଁ ।
ଯେହେତୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ବିନା ସେମାନଙ୍କର ପାପ କେବେ ବି ଲିଭାଇ ପାରିବ ନାହିଁ, ପାପୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ବି ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ” ବୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥା’ନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ତଥାପି ପାପ ଅଛି ତଥାପି ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସହ ସହଭାଗିତା କରିବାକୁ, ଚର୍ଚ୍ଚରେ ଅନେକ ଦାୟିତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ତତ୍ତ୍ଵ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରନ୍ତି ।
ତେଣୁ ସେମାନେ ପର୍ବତକୁ ଯାଆନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ କହିବା ପାଇଁ ବୃଥା ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ଏବଂ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ନିଆଁର ଦର୍ଶନ ଖୋଜନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ସବୁ ଅଦରକାରୀ । ଯଦି ତୁମର ହୃଦୟରେ ପାପ ରହିଥାଏ, ତୁମେ କେବେ ଶାନ୍ତିରେ ରହିବ ନାହିଁ ।
ଯିରିମିୟ 17: 1 ରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା ଆମର ପାପ, ଆମର ଯଜ୍ଞର ଶୃଙ୍ଗ ରେ ଖୋଦିତ । ସ୍ୱର୍ଗରେ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଅଛି । ପାପୀମାନଙ୍କର ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅପରାଧରୁ କେବେବି ରକ୍ଷା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ । ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଆମର ବିବେକର ଟାବଲେଟରେ ରେକର୍ଡ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିୟମ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମକୁ ଦେଖାନ୍ତି ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ସେ ଆମ ପାଇଁ ଢ଼ାଳି ଦେଇଥିବା ରକ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଏହି ରେକର୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା କରିବା ଉଚିତ୍ । ତା’ପରେ ଆମେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବୁ ଏବଂ ଆମର ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖାଯିବ ।
ଜଣେ ପାପୀଙ୍କର ପାପ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି । ଯେଉଁମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପକୁ ମନେ ରଖିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ଲିଭାଯାଇଥାଏ । ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଅଟନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ନାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି । ତେଣୁ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାପୀ । ଯେତେବେଳେ ବି ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଆଣ୍ଠୁମାଡି ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିବାକୁ ବାରଣ କରେ । ସେମାନେ ଏଥିପାଇଁ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ରହିଯାଇଛି । ଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ଏଗାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧ ପାଇଁ ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରି ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ।
ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ବାରମ୍ବାର ଅନୁତାପ କରିବାକୁ ପଡିବ କି? ସେମାନେ ଏହା କାହିଁକି କରନ୍ତି? ସେମାନେ ଏହା କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ବି ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନେ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଈଶ୍ଵଙ୍କ ନିକଟରେ ଦୋଷୀ । ତେଣୁ ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଆନ୍ତରିକ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କ ପାପକୁ ଲୁହାର କଲମ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ଟାବଲେଟରେ ଲେଖିଥିଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ପାପ କେବେ ବି ଲିଭାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିବା ପରେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିବ । ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସମାଚାରର ଅର୍ଦ୍ଧେକରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପାପୀ ଭାବରେ ଦୁଃଖରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ପଡିବ ଏବଂ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବାକୁ ପଡିବ ।
ଯିରିମିୟ 17: 1 ରେ ଲେଖା ଅଛି, “ଯିହୁଦାର ପାପ ଲୌହ ଲେଖନୀରେ ଓ ହୀରକର କଣ୍ଟକ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଅଛି;ତାହା ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଫଳକରେ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞବେଦିର ଶୃଙ୍ଗରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଅଛି।”
ଯିହୁଦା ହେଉଛି ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜ ପରିବାରର ନାମ । ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ବାଇବଲ ଯିହୁଦାକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ତେଣୁ ଯିହୁଦାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଲୋକ ।
ଯିହୁଦାର ପାପ ଲୁହାର କଲମ ସହିତ ଲେଖା ହୋଇଛି ଏବଂ ହୀରାର ବିନ୍ଦୁରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ଯାହା ଇସ୍ପାତ ଦ୍ୱାରା କାଟିପାରେ । ହୀରା ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପଦାର୍ଥ । ହୀରାର ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ଲୁହାର ଏକ କଲମ ସହିତ ଆମର ପାପ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ।
ଥରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଗଲେ, ସେଗୁଡିକ ଲିଭାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ । ଯଦି ଆମେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନାହୁଁ ସେଗୁଡିକ ଲିଭାଯିବ ନାହିଁ ।
ସେମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ମୁକ୍ତ ହେବା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଏବଂ ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ରହିଥାଏ ତେବେ ନିଜକୁ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାର କ is ଣସି ଲାଭ ନାହିଁ ।
ଯେହେତୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ବିନା ସେମାନଙ୍କର ପାପ କେବେ ବି ଲିଭାଇ ପାରିବ ନାହିଁ, ପାପୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ବି ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ” ବୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥା’ନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ତଥାପି ପାପ ଅଛି ତଥାପି ସେମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସହ ସହଭାଗିତା କରିବାକୁ, ଚର୍ଚ୍ଚରେ ଅନେକ ଦାୟିତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ, ଏବଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ତତ୍ତ୍ଵ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରନ୍ତି ।
ତେଣୁ ସେମାନେ ପର୍ବତକୁ ଯାଆନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ କହିବା ପାଇଁ ବୃଥା ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ଏବଂ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ନିଆଁର ଦର୍ଶନ ଖୋଜନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ସବୁ ଅଦରକାରୀ । ଯଦି ତୁମର ହୃଦୟରେ ପାପ ରହିଥାଏ, ତୁମେ କେବେ ଶାନ୍ତିରେ ରହିବ ନାହିଁ ।
ଯିରିମିୟ 17: 1 ରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା ଆମର ପାପ, ଆମର ଯଜ୍ଞର ଶୃଙ୍ଗ ରେ ଖୋଦିତ । ସ୍ୱର୍ଗରେ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଅଛି । ପାପୀମାନଙ୍କର ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅପରାଧରୁ କେବେବି ରକ୍ଷା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ । ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଆମର ବିବେକର ଟାବଲେଟରେ ରେକର୍ଡ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିୟମ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମକୁ ଦେଖାନ୍ତି ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ସେ ଆମ ପାଇଁ ଢ଼ାଳି ଦେଇଥିବା ରକ୍ତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଏହି ରେକର୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା କରିବା ଉଚିତ୍ । ତା’ପରେ ଆମେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବୁ ଏବଂ ଆମର ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖାଯିବ ।
ତୁମର ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଅଛି କି?
ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ କାହାର ନାମ
ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ହୋଇଛି?
ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ହୋଇଛି?
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ କୌଣସି ପାପ
ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କ ନାମ ସେଠାରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ।
ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କ ନାମ ସେଠାରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ।
ତୁମର ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ହେବା ଜରୁରୀ । ଯଦି ତୁମର ନାମ ଏଥିରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ହୋଇନାହିଁ, ତେବେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାର ବ୍ୟବହାର କ’ଣ? ପ୍ରକୃତରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ, ତୁମକୁ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ଯୀଶୁ ଏହି ଜଗତକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ 30 ବର୍ଷ ବୟସରେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇବାକୁ ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ । ଯେପରି ମାଥିଉ: 15: ୧ in ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ଯୀଶୁ “ଏହିପରି” ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇ କ୍ରୁଶରେ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ିଗଲେ । ଆମ ନାମକୁ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଆମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ମରନ୍ତି ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ଈଶ୍ଵର କୁହନ୍ତି, “ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଅଛି କି ନାହିଁ ଦେଖନ୍ତୁ ।”
"ଏହା ପ୍ରଭୁ।"
"ହଁ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଛ ଏବଂ ଲୁହ ଢlଳିଛ, ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ଏହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆଉ ତାହା କରିବ ନାହିଁ।"
ଈଶ୍ଵର ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ସ୍ୱରୂପ ଧର୍ମର ମୁକୁଟ ଦିଅନ୍ତି ।
“ପ୍ରଭୁ, ଧନ୍ୟବାଦ। ମୁଁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ। ”
"ଦୂତଗଣ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧ।"
“ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ। ମୁକୁଟ ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ ଅଧିକ ହେବ । ଧନ୍ୟବାଦ। ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଥିବାରୁ ମୁଁ ବହୁତ କୃତଜ୍ଞ। ମୁଁ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତିରେ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଅଧିକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଟେ। ”
"ଦୂତଗଣ, ଆଣ୍ଠୁମାଡି ମୋର ଏହି 10,000 ତମ ପୁତ୍ରକୁ ତୁମ ପିଠିରେ ନେଇଯାଅ।"
ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି, “ହଁ, ସାର୍।”
ଦୟାକରି ମୋ ପିଠିରେ ଯାଅ। ”
“ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆରାମଦାୟକ । ମୁଁ ଏହା ଠିକ କରୁଛି କି? ଚାଲ ଯିବା। ”
ଦୂତ ଯତ୍ନବାନ ପଦକ୍ଷେପ ନିଅନ୍ତି ।
"ଆପଣ ବୁଲିବାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି?"
“ୱୋ, ଏଠାରେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର । ଏହି ସ୍ଥାନ କେତେ ବଡ? ”
ମୁଁ ଅନେକ ଅୟୁତ ବର୍ଷ ଧରି ସବୁ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାର ଶେଷ ଖୋଜି ପାଇଲି ନାହିଁ। ”
“ଏହା ସତ କି? ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭାରୀ ହେବା ଜରୁରୀ । ତୁମେ ମୋତେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତଳେ ରଖି ପାରିବ। ”
ଆମେ ଏଠାରେ କେବେବି ଶକ୍ତି ସରିଯାଉ ନାହୁଁ। ”
“ଧନ୍ୟବାଦ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ଚାହେଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋ `ଆଗରେ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଧାର୍ମିକମାନେ କେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି? ”
ସେମାନେ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ”
ଚାଲ ଯିବା। ”
ହାଲେଲୁୟା! ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ହସନ୍ତି ଏବଂ ଖୁସିରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି ।
ବର୍ତ୍ତମାନ କଳ୍ପନା କର ଯେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ କିନ୍ତୁ ତଥାପି ପାପୀ, ସେ ମରିଯାଏ ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଏ । ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଜଣେ ପାପୀ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ।
ଈଶ୍ଵର କୁହନ୍ତି, “ଦେଖନ୍ତୁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖା ହୋଇଛି କି?”
“ପ୍ରଭୁ, ଏହା ପୁସ୍ତକରେ ନାହିଁ।”
“ତା’ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକକୁ ଦେଖ।”
ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ପାପ ଏଠାରେ ଅଛି। ”
"ତା’ପରେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପଠାନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଧନର ମୂଲ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ରହିବାକୁ ଦିଅ ।”
“ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟାୟ ...”
ଏହା ଅନ୍ୟାୟ ବୋଲି ସେ କହିଛନ୍ତି। ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଏତେ ଜୋରରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କାହିଁକି ନର୍କକୁ ପଠାଯିବା ଉଚିତ୍?
ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ଯେ ସେ ଶୟତାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେ କେବଳ ସୁସମାଚାରର ଅଧା ସତ୍ୟ ଶୁଣିଲେ । ଯଦି ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥକୁ ଭୁଲ ବୁଝିପାରିବା, ତେବେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବା ।
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, ତଥାପି ସେ ଶୟତାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହେଲେ ଏବଂ ସେ ଜଣେ ପାପୀ ବୋଲି ଭାବିଲେ । ଯଦି ସେ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଶୁଣିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତେ ଯେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଭୁଲ ଅଟେ । କିନ୍ତୁ ନିଜର ଭୁଲ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ତାଙ୍କର ଅହଂକାରିକ ସଂଲଗ୍ନତା ହେତୁ ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ।
ଯଦି ଆପଣ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଯେପରି ମାଥିଉ 3:15 ରେ ଲେଖା ହୋଇଛି, “ଏହିପରି” ଯୀଶୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ । ଆପଣ ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଜରୁରୀ ।
ଯୀଶୁ ଏହି ଜଗତକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ 30 ବର୍ଷ ବୟସରେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇବାକୁ ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ । ଯେପରି ମାଥିଉ: 15: ୧ in ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ଯୀଶୁ “ଏହିପରି” ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇ କ୍ରୁଶରେ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ିଗଲେ । ଆମ ନାମକୁ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଆମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ମରନ୍ତି ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ଈଶ୍ଵର କୁହନ୍ତି, “ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଅଛି କି ନାହିଁ ଦେଖନ୍ତୁ ।”
"ଏହା ପ୍ରଭୁ।"
"ହଁ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଛ ଏବଂ ଲୁହ ଢlଳିଛ, ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ଏହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆଉ ତାହା କରିବ ନାହିଁ।"
ଈଶ୍ଵର ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ସ୍ୱରୂପ ଧର୍ମର ମୁକୁଟ ଦିଅନ୍ତି ।
“ପ୍ରଭୁ, ଧନ୍ୟବାଦ। ମୁଁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ। ”
"ଦୂତଗଣ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧ।"
“ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ। ମୁକୁଟ ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ ଅଧିକ ହେବ । ଧନ୍ୟବାଦ। ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଥିବାରୁ ମୁଁ ବହୁତ କୃତଜ୍ଞ। ମୁଁ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତିରେ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଅଧିକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଟେ। ”
"ଦୂତଗଣ, ଆଣ୍ଠୁମାଡି ମୋର ଏହି 10,000 ତମ ପୁତ୍ରକୁ ତୁମ ପିଠିରେ ନେଇଯାଅ।"
ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି, “ହଁ, ସାର୍।”
ଦୟାକରି ମୋ ପିଠିରେ ଯାଅ। ”
“ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆରାମଦାୟକ । ମୁଁ ଏହା ଠିକ କରୁଛି କି? ଚାଲ ଯିବା। ”
ଦୂତ ଯତ୍ନବାନ ପଦକ୍ଷେପ ନିଅନ୍ତି ।
"ଆପଣ ବୁଲିବାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି?"
“ୱୋ, ଏଠାରେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର । ଏହି ସ୍ଥାନ କେତେ ବଡ? ”
ମୁଁ ଅନେକ ଅୟୁତ ବର୍ଷ ଧରି ସବୁ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାର ଶେଷ ଖୋଜି ପାଇଲି ନାହିଁ। ”
“ଏହା ସତ କି? ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭାରୀ ହେବା ଜରୁରୀ । ତୁମେ ମୋତେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତଳେ ରଖି ପାରିବ। ”
ଆମେ ଏଠାରେ କେବେବି ଶକ୍ତି ସରିଯାଉ ନାହୁଁ। ”
“ଧନ୍ୟବାଦ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ଚାହେଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋ `ଆଗରେ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଧାର୍ମିକମାନେ କେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି? ”
ସେମାନେ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ”
ଚାଲ ଯିବା। ”
ହାଲେଲୁୟା! ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ହସନ୍ତି ଏବଂ ଖୁସିରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି ।
ବର୍ତ୍ତମାନ କଳ୍ପନା କର ଯେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ କିନ୍ତୁ ତଥାପି ପାପୀ, ସେ ମରିଯାଏ ଏବଂ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଏ । ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଜଣେ ପାପୀ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ।
ଈଶ୍ଵର କୁହନ୍ତି, “ଦେଖନ୍ତୁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖା ହୋଇଛି କି?”
“ପ୍ରଭୁ, ଏହା ପୁସ୍ତକରେ ନାହିଁ।”
“ତା’ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକକୁ ଦେଖ।”
ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ପାପ ଏଠାରେ ଅଛି। ”
"ତା’ପରେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପଠାନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଧନର ମୂଲ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ରହିବାକୁ ଦିଅ ।”
“ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟାୟ ...”
ଏହା ଅନ୍ୟାୟ ବୋଲି ସେ କହିଛନ୍ତି। ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଏତେ ଜୋରରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କାହିଁକି ନର୍କକୁ ପଠାଯିବା ଉଚିତ୍?
ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ଯେ ସେ ଶୟତାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେ କେବଳ ସୁସମାଚାରର ଅଧା ସତ୍ୟ ଶୁଣିଲେ । ଯଦି ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥକୁ ଭୁଲ ବୁଝିପାରିବା, ତେବେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବା ।
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, ତଥାପି ସେ ଶୟତାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହେଲେ ଏବଂ ସେ ଜଣେ ପାପୀ ବୋଲି ଭାବିଲେ । ଯଦି ସେ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଶୁଣିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତେ ଯେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଭୁଲ ଅଟେ । କିନ୍ତୁ ନିଜର ଭୁଲ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ତାଙ୍କର ଅହଂକାରିକ ସଂଲଗ୍ନତା ହେତୁ ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ।
ଯଦି ଆପଣ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଯେପରି ମାଥିଉ 3:15 ରେ ଲେଖା ହୋଇଛି, “ଏହିପରି” ଯୀଶୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ । ଆପଣ ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଜରୁରୀ ।
କାର୍ଯ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ କାହାର ନାମ
ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି?
ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି?
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି ସେମାନଙ୍କ
ନାମ ସେଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ।
ନାମ ସେଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ।
ଯଦି ତୁମେ କୌଣସି ଜିନିଷକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ବାଛିଛ, ଯେପରି ଜଣେ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱଭାବର ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଅନୁରୋଧକୁ କେବେ ମନା କରେ, ତୁମେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହୋଇପାରେ । ନର୍କରେ ଅନେକ ଭଲ ମଣିଷ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ, ସେଠାରେ ପ୍ରକୃତ ଯୋଦ୍ଧା ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯାହା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ।
ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ପାପୀ, ଯେଉଁମାନେ ନର୍କକୁ ଯିବାକୁ ସ୍ଥିର ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ କୃତଜ୍ଞତାର ସହ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ଯେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଧୋଇଗଲା ।
କୁହାଯାଏ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରେ କାନ ଓ ପାଟିର ମୁଣ୍ଡ ଅଛି । କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ କେବଳ ପାଟି କିମ୍ବା କାନରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଶରୀରକୁ ଗନ୍ଧକ ଜଳୁଥିବା ନିଆଁରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି ।
କଳ୍ପନା କର ଯେ ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କୁହନ୍ତି, “ପ୍ରଭୁ, ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି କହିଥିଲେ କାରଣ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲି, ଯଦିଓ ମୋର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି ।
ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କଲି ଯେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ପାପହୀନ ଦେଖିବ । ତାହା ମୁଁ ଶିଖିଲି ଏବଂ ଯାହା ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କଲି । ମୁଁ କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ କଲି ଯେପରି ଅନେକ ଲୋକ କରନ୍ତି । ମୁଁ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛି, ଏହା ସବୁଠାରୁ ଗ୍ରହଣୀୟ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା।
ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି। “ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିପାରିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ଦେଲି । କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ମନା କରି ଦେଇଛନ୍ତି। ଦୂତଗଣ! ଏହି ଅପମାନଜନକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନର୍କର ନିଆଁରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଅ। ”
ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଭାବୁଛି ଯେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ସେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବ । ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଶୁଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କର । ଅନ୍ୟଥା, ତୁମେ ନର୍କରେ ଜଳିବ ।
ଯେତେବେଳେ ତୁମର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ତୁମେ ପାପହୀନ ବୋଲି କହିବା ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରିବା । ଶେଷରେ ପାପୀ ଏବଂ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି ତାହା ଆମେ ଦେଖିପାରୁ । ତୁମେ ଅନୁଭବ କରିବ ଯେ ମୁଁ କାହିଁକି ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି ।
ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି (ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ) ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ନର୍କର ଛକ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଆପଣ ଦେଖିବେ । ଏହା ଏକ ବଡ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବ । କେହି କେହି ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ନର୍କକୁ ଯିବେ ।
ଆପଣ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଜଣେ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି? ତା’ପରେ ତୁମେ ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ ଯେ ତୁମେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵର ନର୍କକୁ ପଠାନ୍ତି । କେବଳ ଯେଉଁମାନେ ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷମା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ କରନ୍ତୁ । ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ବନ୍ଦ କର, ଏହା ବହୁତ ବିଳମ୍ବ ହୋଇପାରେ । ଆଗରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁହ । ତୁମେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୁଅ ।
ଆମର ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ମହିମା ହେଉ! ଆମକୁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କରିବାରେ ତାଙ୍କର ଦୟାଳୁତା ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛୁ । ହାଲେଲୁୟା!
ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ପାପୀ, ଯେଉଁମାନେ ନର୍କକୁ ଯିବାକୁ ସ୍ଥିର ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ କୃତଜ୍ଞତାର ସହ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ଯେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଧୋଇଗଲା ।
କୁହାଯାଏ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରେ କାନ ଓ ପାଟିର ମୁଣ୍ଡ ଅଛି । କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ କେବଳ ପାଟି କିମ୍ବା କାନରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଶରୀରକୁ ଗନ୍ଧକ ଜଳୁଥିବା ନିଆଁରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି ।
କଳ୍ପନା କର ଯେ ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କୁହନ୍ତି, “ପ୍ରଭୁ, ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି କହିଥିଲେ କାରଣ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲି, ଯଦିଓ ମୋର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି ।
ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କଲି ଯେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ପାପହୀନ ଦେଖିବ । ତାହା ମୁଁ ଶିଖିଲି ଏବଂ ଯାହା ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କଲି । ମୁଁ କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ କଲି ଯେପରି ଅନେକ ଲୋକ କରନ୍ତି । ମୁଁ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛି, ଏହା ସବୁଠାରୁ ଗ୍ରହଣୀୟ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା।
ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି। “ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିପାରିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଓ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ଦେଲି । କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ମନା କରି ଦେଇଛନ୍ତି। ଦୂତଗଣ! ଏହି ଅପମାନଜନକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନର୍କର ନିଆଁରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଅ। ”
ଯିଏ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଭାବୁଛି ଯେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ସେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବ । ମୁକ୍ତିର ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଶୁଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କର । ଅନ୍ୟଥା, ତୁମେ ନର୍କରେ ଜଳିବ ।
ଯେତେବେଳେ ତୁମର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ତୁମେ ପାପହୀନ ବୋଲି କହିବା ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରିବା । ଶେଷରେ ପାପୀ ଏବଂ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି ତାହା ଆମେ ଦେଖିପାରୁ । ତୁମେ ଅନୁଭବ କରିବ ଯେ ମୁଁ କାହିଁକି ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି ।
ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି (ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ) ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ନର୍କର ଛକ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଆପଣ ଦେଖିବେ । ଏହା ଏକ ବଡ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବ । କେହି କେହି ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ନର୍କକୁ ଯିବେ ।
ଆପଣ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଜଣେ ପାପୀ ଅଟନ୍ତି? ତା’ପରେ ତୁମେ ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ ଯେ ତୁମେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵର ନର୍କକୁ ପଠାନ୍ତି । କେବଳ ଯେଉଁମାନେ ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷମା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ କରନ୍ତୁ । ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ବନ୍ଦ କର, ଏହା ବହୁତ ବିଳମ୍ବ ହୋଇପାରେ । ଆଗରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁହ । ତୁମେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୁଅ ।
ଆମର ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ମହିମା ହେଉ! ଆମକୁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କରିବାରେ ତାଙ୍କର ଦୟାଳୁତା ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛୁ । ହାଲେଲୁୟା!
ଯୀଶୁ: ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓକିଲ
ଅନୁତାପ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଆମର
ପାପ ଲିଭାଇ ପାରିବ କି?
ପାପ ଲିଭାଇ ପାରିବ କି?
ନା, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସମ୍ଭବ ଅଟେ । ଶୟତାନ ଆମକୁ
ପ୍ରତାରଣା କରିବାର ଗୋଟିଏ ଉପାୟ ।
ପ୍ରତାରଣା କରିବାର ଗୋଟିଏ ଉପାୟ ।
ଚାଲ 1 ଯୋହନ 2: 1-2 ପଢ଼ିବା । “ହେ ମୋହର ପ୍ରିୟମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ପାପ ନ କର, ଏଥି ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଏହି ସବୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଲେଖୁଅଛି । କିନ୍ତୁ କେହି ଯଦି ପାପ କରେ, ତାହାହେଲେ ପିତାଙ୍କ ଛାମୁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜଣେ ସପକ୍ଷବାଦୀ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଧାର୍ମିକ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ । ଆଉ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପ ନିମନ୍ତେ, କେବଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପ ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସମସ୍ତ ଜଗତର ପାପ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଅଟନ୍ତି।”
ଏଠାରେ କ’ଣ ଲେଖା ହୋଇଛି ଆପଣ ଦେଖିପାରିବେ କି? ଏପରି କେହି ଅଛନ୍ତି ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ତଥାପି ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି? ଯଦି ତୁମର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କୁ କୁହ ଯେ ତୁମେ ନାହିଁ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରୁଛ । ଏବଂ ଆପଣ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ପ୍ରତାରଣା କରୁଛନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବୁଝିଛ ଏବଂ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇବା ପାଇଁ ସେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କର, ତୁମେ ପାପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ହେବ । ତାପରେ ଆପଣ କହିପାରିବେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମଠାରେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ସହିତ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲି । ମୋର କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ମୁଁ ଲଜ୍ଜା ବିନା ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇପାରେ। ”
ତା’ପରେ ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେବେ। "ହଁ ତୁମେ ଠିକ। ଯେହେତୁ ଅବ୍ରହାମ ମୋ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ଏବଂ ନିଜକୁ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ଦେଇଛି। ”
କିନ୍ତୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବିଚାର କର, ଯିଏକି ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ଯଦିଓ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ସେ କୁହନ୍ତି, “ଯେହେତୁ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ମୋର ହୃଦୟରେ ଟିକିଏ ପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବି।”
ସେ ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏତେ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଉ ଯେ ସେ ବିଚାର ଆସନ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାବେଳେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ତଥାପି ନର୍କରେ ପଡ଼ିବେ । କାହିଁକି? ସେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାର ଜାଣି ନଥିଲେ ।
ସମସ୍ତେ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ପାପୀ । “ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ। ମୁଁ ନର୍କକୁ ଯିବି ଦୟାକରି ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ” ଜଣେ ପାପୀ ଅନୁତାପକାରୀ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ । ବରଂ, ସେ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଯେ ସେ ଜଣେ ପାପୀ ଏବଂ ଜଳ ଏବଂ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଥିବା ଆତ୍ମାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା । ସେ କେବଳ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ କେବଳ ମୂଳ ପାପ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବା ପାଇଁ ଆମର ପ୍ରକୃତ ପାପରୁ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ ବୋଲି ଜିଦ୍ କରିବା ଏକ ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାର । ଏହା ଆମକୁ ସିଧା ନର୍କକୁ ନେଇଯାଏ । ବିଶ୍ୱାସୀ ଏହି ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାରକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ନିଜକୁ ନର୍କରେ ପରିଣତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଆଜିକାଲି ଅଧିକ ପ୍ରଚଳିତ ।
ଯଦି ତୁମେ ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାରରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତ ତେବେ ତୁମେ ଏହା ଜାଣିବ କି? ତୁମର ସମସ୍ତ ରୂଣ ପରିଶୋଧ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ତଥାପି ରୂଣଦାତା ହୋଇପାରିବ କି? ଏହା ବିଷୟରେ ଭାବ। ଯଦି ଆପଣ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାବେଳେ ନିଜକୁ ପାପୀ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ତେବେ ଏହା କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ ଆପଣ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି? ଆପଣ ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଏବଂ ପାପୀ, ନା ଆପଣ ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି?
ଆପଣ ନିଜ ପାଇଁ ବାଛିପାରିବେ । ଆପଣ ହୁଏତ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବେ ଯେ ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷମା କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବେ ଯେ ଆପଣଙ୍କର ଅପରାଧ ପାଇଁ ଆପଣ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ୍ । ତୁମର ପସନ୍ଦ ସ୍ଥିର କରିବ ଯେ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ନର୍କକୁ ଯାଅ । ତୁମକୁ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର କହୁଥିବା ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାରକଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ପଡିବ ।
ଯେଉଁମାନେ ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତଥାପି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସକାଳର ପ୍ରାର୍ଥନା ସଭାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୁଧବାର ସେବାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ ରାତିସାରା ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ।
“ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ପାପ କରିଛି। ମୁଁ ଏହି ସପ୍ତାହରେ ପାପ କରିଛି ବୋଲି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି। ତା’ପରେ ସେମାନେ ବର୍ଷେ ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ କ୍ଷମା ପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି । ତାହା ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଛି ।
ଆମର ପାପ ରକ୍ତ ସହିତ ଦେବାକୁ ପଡିବ । ଏବ୍ରୀ 9:22 କୁହେ, “ଆଉ ରକ୍ତପାତ ବିନା ପାପ କ୍ଷମା ହୁଏ ନାହିଁ ।” ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିକୁ ମିଥ୍ୟାରେ ପରିଣତ କରିବାରେ ଦୋଷୀ । ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର କରି ନାହାଁନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଜଣେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ।
ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ହେଲେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ । ଶହ ଶହ, ହଜାରେ, ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା ହୋଇପାରିବ କି? ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଆମକୁ ଥରେ ମୁକ୍ତ କରେ । ଧାର୍ମିକ ହୁଅ, ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ଯାଅ ଏବଂ ସର୍ବଦା ଧାର୍ମିକ ଜୀବନଯାପନ କର ।
“ ♪ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଛି । ଅତୀତ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି ଏବଂ ମୁଁ ଏକ ନୂତନ ଜୀବ ହୋଇପାରିଛି । ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିବା ଅତୀତ ଚାଲିଯାଇଛି । ହେ, ଯୀଶୁ ମୋର ପ୍ରକୃତ ଜୀବନ । ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଛି ♪ ”
ତୁମେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନଯାପନ କର । ତୁମେ ଯେତିକି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉନାହଁ କି ନାହିଁ, ତୁମେ ବହୁତ ଛୋଟ, କିମ୍ବା ମଝିରେ ଟିକିଏ ଅଧିକ ଚର୍ବି ହେଉନା କାହିଁକି, ଯେଉଁମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ସୁସମାଚାର ଦ୍ୱାରା ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । । ତୁମର ନାକ ଆଦର୍ଶ ଆକୃତି ନୁହେଁ କିମ୍ବା ତୁମେ ଟିକିଏ ଛୋଟ ବୋଲି କ’ଣ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ? କାରଣ ଆମେ ସିଦ୍ଧ ନୁହଁ, ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ଜନ୍ମ ହେବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଆମେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛୁ । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ବୀ, ସେମାନେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବେ।
ପ୍ରଭୁ, ଧନ୍ୟବାଦ । ମୁଁ ସର୍ବଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଏ। କାରଣ ଆମେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆମକୁ ସ୍ୱାଗତ କରାଯିବ ।
ଏଠାରେ କ’ଣ ଲେଖା ହୋଇଛି ଆପଣ ଦେଖିପାରିବେ କି? ଏପରି କେହି ଅଛନ୍ତି ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ତଥାପି ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି? ଯଦି ତୁମର ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର ଙ୍କୁ କୁହ ଯେ ତୁମେ ନାହିଁ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରୁଛ । ଏବଂ ଆପଣ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ପ୍ରତାରଣା କରୁଛନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବୁଝିଛ ଏବଂ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇବା ପାଇଁ ସେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କର, ତୁମେ ପାପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ହେବ । ତାପରେ ଆପଣ କହିପାରିବେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମଠାରେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ସହିତ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲି । ମୋର କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ମୁଁ ଲଜ୍ଜା ବିନା ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇପାରେ। ”
ତା’ପରେ ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେବେ। "ହଁ ତୁମେ ଠିକ। ଯେହେତୁ ଅବ୍ରହାମ ମୋ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ଏବଂ ନିଜକୁ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଧାର୍ମିକ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ଦେଇଛି। ”
କିନ୍ତୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବିଚାର କର, ଯିଏକି ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପାପ ଅଛି, ଯଦିଓ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ସେ କୁହନ୍ତି, “ଯେହେତୁ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ମୋର ହୃଦୟରେ ଟିକିଏ ପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବି।”
ସେ ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏତେ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଉ ଯେ ସେ ବିଚାର ଆସନ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାବେଳେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ତଥାପି ନର୍କରେ ପଡ଼ିବେ । କାହିଁକି? ସେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାର ଜାଣି ନଥିଲେ ।
ସମସ୍ତେ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ପାପୀ । “ମୁଁ ଜଣେ ପାପୀ। ମୁଁ ନର୍କକୁ ଯିବି ଦୟାକରି ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ” ଜଣେ ପାପୀ ଅନୁତାପକାରୀ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ । ବରଂ, ସେ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଯେ ସେ ଜଣେ ପାପୀ ଏବଂ ଜଳ ଏବଂ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଥିବା ଆତ୍ମାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା । ସେ କେବଳ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ କେବଳ ମୂଳ ପାପ କ୍ଷମା କରାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବା ପାଇଁ ଆମର ପ୍ରକୃତ ପାପରୁ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ ବୋଲି ଜିଦ୍ କରିବା ଏକ ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାର । ଏହା ଆମକୁ ସିଧା ନର୍କକୁ ନେଇଯାଏ । ବିଶ୍ୱାସୀ ଏହି ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାରକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ନିଜକୁ ନର୍କରେ ପରିଣତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଆଜିକାଲି ଅଧିକ ପ୍ରଚଳିତ ।
ଯଦି ତୁମେ ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାରରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତ ତେବେ ତୁମେ ଏହା ଜାଣିବ କି? ତୁମର ସମସ୍ତ ରୂଣ ପରିଶୋଧ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ତଥାପି ରୂଣଦାତା ହୋଇପାରିବ କି? ଏହା ବିଷୟରେ ଭାବ। ଯଦି ଆପଣ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାବେଳେ ନିଜକୁ ପାପୀ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ତେବେ ଏହା କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ ଆପଣ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି? ଆପଣ ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଏବଂ ପାପୀ, ନା ଆପଣ ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି?
ଆପଣ ନିଜ ପାଇଁ ବାଛିପାରିବେ । ଆପଣ ହୁଏତ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବେ ଯେ ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷମା କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବେ ଯେ ଆପଣଙ୍କର ଅପରାଧ ପାଇଁ ଆପଣ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରିବା ଉଚିତ୍ । ତୁମର ପସନ୍ଦ ସ୍ଥିର କରିବ ଯେ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ନର୍କକୁ ଯାଅ । ତୁମକୁ ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର କହୁଥିବା ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାରକଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ପଡିବ ।
ଯେଉଁମାନେ ମିଥ୍ୟା ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତଥାପି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସକାଳର ପ୍ରାର୍ଥନା ସଭାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୁଧବାର ସେବାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ ରାତିସାରା ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ।
“ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ପାପ କରିଛି। ମୁଁ ଏହି ସପ୍ତାହରେ ପାପ କରିଛି ବୋଲି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି। ତା’ପରେ ସେମାନେ ବର୍ଷେ ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ପାପଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ କ୍ଷମା ପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି । ତାହା ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଛି ।
ଆମର ପାପ ରକ୍ତ ସହିତ ଦେବାକୁ ପଡିବ । ଏବ୍ରୀ 9:22 କୁହେ, “ଆଉ ରକ୍ତପାତ ବିନା ପାପ କ୍ଷମା ହୁଏ ନାହିଁ ।” ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁକ୍ତିକୁ ମିଥ୍ୟାରେ ପରିଣତ କରିବାରେ ଦୋଷୀ । ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଜିଦ୍ ଧରିଛନ୍ତି ଯେ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଥରେ ଉଦ୍ଧାର କରି ନାହାଁନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଜଣେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ।
ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ହେଲେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତିର ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ । ଶହ ଶହ, ହଜାରେ, ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ପାପ ପାଇଁ କ୍ଷମା ହୋଇପାରିବ କି? ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାର ଆମକୁ ଥରେ ମୁକ୍ତ କରେ । ଧାର୍ମିକ ହୁଅ, ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ଯାଅ ଏବଂ ସର୍ବଦା ଧାର୍ମିକ ଜୀବନଯାପନ କର ।
“ ♪ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଛି । ଅତୀତ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି ଏବଂ ମୁଁ ଏକ ନୂତନ ଜୀବ ହୋଇପାରିଛି । ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିବା ଅତୀତ ଚାଲିଯାଇଛି । ହେ, ଯୀଶୁ ମୋର ପ୍ରକୃତ ଜୀବନ । ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଛି ♪ ”
ତୁମେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନଯାପନ କର । ତୁମେ ଯେତିକି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉନାହଁ କି ନାହିଁ, ତୁମେ ବହୁତ ଛୋଟ, କିମ୍ବା ମଝିରେ ଟିକିଏ ଅଧିକ ଚର୍ବି ହେଉନା କାହିଁକି, ଯେଉଁମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ସୁସମାଚାର ଦ୍ୱାରା ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । । ତୁମର ନାକ ଆଦର୍ଶ ଆକୃତି ନୁହେଁ କିମ୍ବା ତୁମେ ଟିକିଏ ଛୋଟ ବୋଲି କ’ଣ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ? କାରଣ ଆମେ ସିଦ୍ଧ ନୁହଁ, ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ଜନ୍ମ ହେବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଆମେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛୁ । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ବୀ, ସେମାନେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବେ।
ପ୍ରଭୁ, ଧନ୍ୟବାଦ । ମୁଁ ସର୍ବଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଏ। କାରଣ ଆମେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆମକୁ ସ୍ୱାଗତ କରାଯିବ ।
ଅଣସଂରକ୍ଷିତତା ଆମକୁ ନର୍କକୁ ନେଇଥାଏ
ଶେଷରେ ଧର୍ମର ମୁକୁଟ କିଏ ପାଇବ?
ଯିଏ ଅସତ୍ୟକୁ ପରାସ୍ତ କରେ
ଅସତ୍ୟ ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ କ୍ଷମା ହେବା ପାଇଁ ଆମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରିବାକୁ ପଡିବ, କିନ୍ତୁ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ସୁସମାଚାର ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଆମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷମା କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଆମକୁ କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ପଡିବ ।
କେଉଁଟି ସତ୍ୟ? ଆମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରିବାକୁ ପଡିବ କି? କିମ୍ବା ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଠିକ୍ କି ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଢ଼ଙ୍ଗରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ? ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ ଯୀଶୁ ଆମର ପାପକୁ ଥରେ ଦୂର କରିଦେଲେ ଏବଂ ଏହି ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ଆମକୁ ପରିତ୍ରାଣ ପ୍ରଦାନ କଲେ ।
ଆମକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସତ୍ୟ ଉପରେ ବିଜୟ କରିବାକୁ ପଡିବ । ଅନେକ ଲୋକ ଅସତ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି । “ପର୍ଗମ ମଣ୍ଡଳୀର ଦୂତ ନିକଟକୁ ଲେଖ:- ଯାହାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦ୍ୱିଧାର ଖଡ଼୍ଗ ଅଛି, ସେ ଏହା କହନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଶୟତାନର ସିଂହାସନ, ସେଠାରେ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ବାସ କରୁଅଛ, ଏହା ଆମ୍ଭେ ଜାଣୁ; ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ନାମ ଦୃଢ଼ରୂପେ ଧରିଅଛ, ଆଉ ଆମ୍ଭର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀ ଆନ୍ତିପା ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୟତାନର ସେହି ବସତି ସ୍ଥଳରେ ହତ ହୋଇଥିଲା, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଅଛ ବୋଲି ସେତେବେଳେ ସୁଦ୍ଧା ଅସ୍ୱୀକାର କରି ନ ଥିଲ । ”(ପ୍ରକାଶିତ 2: 12-13)
“ମଣ୍ଡଳୀଗଣଙ୍କୁ ଆତ୍ମା କ`ଣ କହନ୍ତି, ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ସେ ତାହା ଶୁଣୁ। ଯେ ଜୟ କରେ, ତାହାକୁ ଆମ୍ଭେ ଗୁପ୍ତ ମାନ୍ନା ଦେବୁ, ପୁଣି, ଯେଉଁ ନାମ ଗ୍ରହଣକର୍ତ୍ତା ବିନା ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ, ଏପରି ନୂତନ ନାମ ଲିଖିତ ଏକ ଶ୍ୱେତ(ଧଳା) ପ୍ରସ୍ତର ତାହାକୁ ଦେବୁ । ”(ପ୍ରକାଶିତ 2:17)
ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମା ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇ ଠିଆ ହୁଏ, ଶୟତାନ ଯେପରି ଜଣେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୂତ ପରି ଦେଖାଯାଏ । ଈଶ୍ଵର କାହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ଯିଏ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ପରିତ୍ରାଣର ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ଜାଣନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବ ।
ସମସ୍ତେ ଯୀଶୁଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ କି ନାହିଁ ତାହା ନିଜେ ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ପଡିବ । ତୁମ ଆଗରେ କେହି ଆଣ୍ଠୁମାଡି ନାହାଁନ୍ତି, ତୁମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଏବଂ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି ।
ଯଦି ତୁମେ ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଯଦି ତୁମେ ପରିତ୍ରାଣରେ ଥିବା ପ୍ରେମ ଏବଂ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞତା ଅନୁଭବ କରୁଛ, ତେବେ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଯଦି ତୁମେ ପାପୀ ନର୍କକୁ ଯିବାକୁ ସ୍ଥିର କର, ତେବେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା, ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକ ହେବ।
ଯଦି ଆପଣ ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ଆପଣ ଜଣେ ପାପୀ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଆପଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ । କେବଳ ପାପୀମାନେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ । ଯୀଶୁ ପାପୀମାନଙ୍କର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଅସୁବିଧାଗୁଡ଼ିକର ସାନ୍ତ୍ୱନାକାରୀ । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରେମର ଗୁରୁ।
ମୁଁ ତୁମକୁ ଆନ୍ତରିକତାର ସହିତ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି ଯେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରିବେ ଯେ ଯୀଶୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା, ବନ୍ଧୁ, ମେଷପାଳକ ଏବଂ ଈଶ୍ଵର ହେବେ । ପାପୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଯଦି ତୁମେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହଁ, ତୁମେ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଜରୁରୀ । ପରିତ୍ରାଣର ସୁସମାଚାରକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଆପଣ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି? ତା’ପରେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଯୀଶୁ କୁହନ୍ତି, “ମୁଁ ହେଉଛି ପଥ, ସତ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବନ। ମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କର। ” ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ତୁମେ ନର୍କରେ ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ତା’ପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ନାହିଁ । ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ନର୍କରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିସାରିଛନ୍ତି।
ଈଶ୍ଵର ଭିକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଜଣେ ବଣିକ ନିଜର ଜିନିଷ ବିକ୍ରୟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ମାଗଣାରେ ଦିଅନ୍ତି । ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି।
ଲୋକମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଜଗତର ଶେଷ ପାଖେଇ ଆସୁଛି। ହଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଭାବୁଛି । ପୁଣି ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବା ମୂର୍ଖତା ।
ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାରର ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଆସନ୍ତୁ ଏକାଠି ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ଯିବା । ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଯିବ ନାହିଁ କି?
କେଉଁଟି ସତ୍ୟ? ଆମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁତାପ କରିବାକୁ ପଡିବ କି? କିମ୍ବା ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଠିକ୍ କି ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଢ଼ଙ୍ଗରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ? ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ ଯୀଶୁ ଆମର ପାପକୁ ଥରେ ଦୂର କରିଦେଲେ ଏବଂ ଏହି ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ଆମକୁ ପରିତ୍ରାଣ ପ୍ରଦାନ କଲେ ।
ଆମକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସତ୍ୟ ଉପରେ ବିଜୟ କରିବାକୁ ପଡିବ । ଅନେକ ଲୋକ ଅସତ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି । “ପର୍ଗମ ମଣ୍ଡଳୀର ଦୂତ ନିକଟକୁ ଲେଖ:- ଯାହାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦ୍ୱିଧାର ଖଡ଼୍ଗ ଅଛି, ସେ ଏହା କହନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଶୟତାନର ସିଂହାସନ, ସେଠାରେ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ବାସ କରୁଅଛ, ଏହା ଆମ୍ଭେ ଜାଣୁ; ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ନାମ ଦୃଢ଼ରୂପେ ଧରିଅଛ, ଆଉ ଆମ୍ଭର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀ ଆନ୍ତିପା ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୟତାନର ସେହି ବସତି ସ୍ଥଳରେ ହତ ହୋଇଥିଲା, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଅଛ ବୋଲି ସେତେବେଳେ ସୁଦ୍ଧା ଅସ୍ୱୀକାର କରି ନ ଥିଲ । ”(ପ୍ରକାଶିତ 2: 12-13)
“ମଣ୍ଡଳୀଗଣଙ୍କୁ ଆତ୍ମା କ`ଣ କହନ୍ତି, ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ସେ ତାହା ଶୁଣୁ। ଯେ ଜୟ କରେ, ତାହାକୁ ଆମ୍ଭେ ଗୁପ୍ତ ମାନ୍ନା ଦେବୁ, ପୁଣି, ଯେଉଁ ନାମ ଗ୍ରହଣକର୍ତ୍ତା ବିନା ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ, ଏପରି ନୂତନ ନାମ ଲିଖିତ ଏକ ଶ୍ୱେତ(ଧଳା) ପ୍ରସ୍ତର ତାହାକୁ ଦେବୁ । ”(ପ୍ରକାଶିତ 2:17)
ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମା ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇ ଠିଆ ହୁଏ, ଶୟତାନ ଯେପରି ଜଣେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୂତ ପରି ଦେଖାଯାଏ । ଈଶ୍ଵର କାହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ଯିଏ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ପରିତ୍ରାଣର ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ଜାଣନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବ ।
ସମସ୍ତେ ଯୀଶୁଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ କି ନାହିଁ ତାହା ନିଜେ ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ପଡିବ । ତୁମ ଆଗରେ କେହି ଆଣ୍ଠୁମାଡି ନାହାଁନ୍ତି, ତୁମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଏବଂ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି ।
ଯଦି ତୁମେ ପାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଯଦି ତୁମେ ପରିତ୍ରାଣରେ ଥିବା ପ୍ରେମ ଏବଂ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞତା ଅନୁଭବ କରୁଛ, ତେବେ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଯଦି ତୁମେ ପାପୀ ନର୍କକୁ ଯିବାକୁ ସ୍ଥିର କର, ତେବେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା, ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକ ହେବ।
ଯଦି ଆପଣ ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ଆପଣ ଜଣେ ପାପୀ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଆପଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ । କେବଳ ପାପୀମାନେ ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ । ଯୀଶୁ ପାପୀମାନଙ୍କର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଅସୁବିଧାଗୁଡ଼ିକର ସାନ୍ତ୍ୱନାକାରୀ । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରେମର ଗୁରୁ।
ମୁଁ ତୁମକୁ ଆନ୍ତରିକତାର ସହିତ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି ଯେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରିବେ ଯେ ଯୀଶୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା, ବନ୍ଧୁ, ମେଷପାଳକ ଏବଂ ଈଶ୍ଵର ହେବେ । ପାପୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଯଦି ତୁମେ ନର୍କରେ ଶେଷ ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହଁ, ତୁମେ ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଜରୁରୀ । ପରିତ୍ରାଣର ସୁସମାଚାରକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ଈଶ୍ଵର ଆମକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଆପଣ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି? ତା’ପରେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଯୀଶୁ କୁହନ୍ତି, “ମୁଁ ହେଉଛି ପଥ, ସତ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବନ। ମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କର। ” ତୁମେ କହୁଛ ଯେ ତୁମେ ନର୍କରେ ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ତା’ପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ନାହିଁ । ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ନର୍କରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିସାରିଛନ୍ତି।
ଈଶ୍ଵର ଭିକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଜଣେ ବଣିକ ନିଜର ଜିନିଷ ବିକ୍ରୟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ଵର କେବଳ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ମାଗଣାରେ ଦିଅନ୍ତି । ଈଶ୍ଵର ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି।
ଲୋକମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଜଗତର ଶେଷ ପାଖେଇ ଆସୁଛି। ହଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଭାବୁଛି । ପୁଣି ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ପ୍ରକୃତ ସୁସମାଚାରରେ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବା ମୂର୍ଖତା ।
ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁସମାଚାରର ପରିତ୍ରାଣରେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଆସନ୍ତୁ ଏକାଠି ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟକୁ ଯିବା । ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଯିବ ନାହିଁ କି?
ଆପଣ ଜଣେ ପାପୀ
କି ଧାର୍ମିକ ଲୋକ?
କି ଧାର୍ମିକ ଲୋକ?
ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯାହାର
ହୃଦୟରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ।
ହୃଦୟରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ।
ଆସନ୍ତୁ ରୋମୀୟ 8:1-2 ରୁ ପଢ଼ିବା “ଅତଏବ ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ନାହିଁ । କାରଣ ଜୀବନଦାୟକ ଆତ୍ମାଙ୍କ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କ ସହଭାଗିତାରେ ତୁମ୍ଭକୁ ପାପ ଓ ମୃତ୍ୟୁଦାୟକ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଅଛି । ”
ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଏବଂ କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ । ସେ ସମସ୍ତ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ପାଇଁ ବିଚାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା ।
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ଦୁଇଟି ଜିନିଷକୁ ନେଇ ଗଠିତ । ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ନିୟମ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ହେଉଛି ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ । ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଆମେ ପାପୀ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ପାପର ମଜୁରୀ ହେଉଛି ମୃତ୍ୟୁ। ଆମେ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା ପାଇ ପାରିବୁ ନାହିଁ । ଏହା କେବଳ ଆମର ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଭାଗ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ । ଏହା ଆମକୁ ଜାଣିବାକୁ ଦିଏ ଯେ ଆମେ ପାପୀ ।
ପାପର ବେତନ ଦେବାକୁ, ଯୀଶୁ ଏହି ଜଗତକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କଲେ ଏବଂ ଆମକୁ ବିଚାରରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ଥ ଦେଲେ । ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରେମ ହିଁ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କଲା ।
ଆମେ ଅସତ୍ୟ ଉପରେ ଜୟ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଯେଉଁମାନେ ଜଳକୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅସତ୍ୟକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ।
ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛୁ । ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଆମେ ଧାର୍ମିକତା ହାସଲ କରୁ ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିବା । ତୁମର ହୃଦୟରେ ପୁନର୍ବାର ଜଳ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଜନ୍ମ ହେବାର ସତ୍ୟ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର, ଏବଂ ତୁମେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବ ।
Copyright © 2021 by The New Life Mission
